3 - NC

3 - NC

ภายในห้องเงียบสนิท ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจกระชั้นขึ้นของซัลมาน ยามที่เธอปลดเสื้อชั้นในลงแล้วใช้มันปิดส่วนนูนของร่างกาย อายจนผิวเนื้อระเรื่อสีชมพู

ซัลมานพยายามระงับความต้องการจนกรามขบแน่น เขาจับมือเธอออกแล้วปล่อยเสื้อในร่วงลงพื้น ปอดขยับสูดลมหายใจ มองเนินอกอวบอิ่มเบียดชิด ปลายยอดถันชมพูเล็กเต่งตึงสั่นไหวจากความเย็นในภายห้อง นิ้วกร้านลากผิวนุ่มช้า ๆ จ้องขนอ่อนปลายยอดตั้งชัน

“ซัลมาน...”

“คุณสวยมาก”

เขาพึมพำในลำคอ ดวงตาอำพันล้ำลึกแผดกล้าด้วยไฟเสน่หา ใช้ข้อนิ้วเขี่ยหัวนมเบา ๆ

“ผมอยากจูบคุณ”

ขอบฟ้าขาอ่อนระทวยไปหมด ร่างอ่อนเหลวแทบพยุงตัวไม่อยู่ มือเกาะเกี่ยวบ่าแกร่งผวาเชิญชวนอย่างจงใจ

เธอแอ่นตัวเองเข้าหาแก่นเนื้อขยับร่างกายถูไถ รับรู้สัมผัสมือกร้านประคองเต้าเคล้นคลึงบนทรวงอกบวมเป่ง

คล้ายติดอยู่ในห้วงฝัน นัยน์ตาหวานปิดลงสูดดมกลิ่นผู้ชาย หอมสดชื่นและกลิ่นทราย ที่ที่เขาจากมาคงร้อนระอุแผดเผาและเจิดจ้าด้วยแสงตะวัน เม้มริมฝีปากทันทีเมื่อขอบปากอุ่นจัดสัมผัสผิวเนื้อข้างซอกคอ

“ขอบฟ้า...”

เสียงทุ้มเขาสั่นพร่า ซัลมาลยอมรับว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในคืนนี้พาให้เขาต้องเสี่ยงต่อหัวใจตัวเอง

ภารกิจล่อลวงให้เธอพลีกายและจดจำเขาไว้ไม่มีวันลืม

ทว่านับจากวินาทีแรกที่สบตา อกเขากระตุกวูบสั่นไหว เธอสวยดั่งดอกพิทูเนียกลางแดดด้วยรอยยิ้มส่องสว่าง ความอายและใสซื่อกำลังฆ่าเขาช้า ๆ

“คุณช้ามาก ๆ ฉันคิดว่าเราช้าเกินไป” เสียงหวานกระซิบพร่า

เขาหัวเราะในลำคอขบเนื้อนุ่มบนลาดไหล่ พรมจูบจนถึงแอ่งชีพจรจึงค่อยใช้ลิ้นตวัดเลีย ชิมรสชาติหวานล้ำและสูดกลิ่นหอมรัญจวน

“ผมแค่ไม่อยากให้เวลามันหมดเร็วเกินไปนัก”

เขาดันใต้ฐานอกกอบกุมคลึงหนักมือ เคลื่อนริมฝีปากขึ้นปลายคางทีละนิดกระทั่งพบความชุ่มฉ่ำ เรือนร่างเธอเรียกร้องจูบหนักหน่วงร้อนแรง รวมไปถึงทั้งหมดของเขา

เสียงครางผสานหยาดน้ำในกายขับความละโมบขึ้นเต็มเปี่ยม  ลิ้นร้อนตวัดลึกลากเสียงหวิวออกจากลำคอเธอ

“อืม...” เขาครางต่ำ รับรสชาติไวน์แดงอ่อนจาง เฝื่อนหวานในขณะเดียวกัน

จูบของเราลึกซึ้งขึ้นในทุกขณะที่ส่วนล่างเสียดสี เขาแทรกหัวเข่าลงดันร่างเธอยกสูงจนเท้าเขย่งไม่ติดพื้น

“ซัลมาน..”

เสียงเธอกระเส่าผ่านจูบเร่าร้อน กายแกร่งเขากำลังรุกล้ำใกล้ซอกหลืบ ดุนดันร่องเนื้ออ่อนนุ่มไวต่อสัมผัส ปลายหัวพบติ่งเล็กกลางเนินสาว ทรวงอกเธอตึงแน่นจนเจ็บร้าว

ลิ้นเขาที่สอดลึกอยู่ในโพรงปากดูดดึงหนัก ๆ จนเกิดเสียงน้ำ เธอเอียงอายเล็กน้อยที่ห้ามปฏิกิริยาไม่ได้ ใบหน้าเธอเห่อร้อนสาดสีขึ้น แล้วช่องท้องวูบไหวเมื่อมือกร้านโอบร่างระหงยกเธอพาเดินไปเตียง โถมร่างทาบทับก่อนดันส่วนล่างลงกลางหว่างขา

“ซัลมาน...”

เธอสะดุ้งเบา ๆ ยามลำเนื้อใหญ่ควานหาทางเข้า ทว่าเขากดจูบลงอีกครั้ง ทั้งเร่าร้อนดุดันแทบกลืนกินในจุมพิตเดียว มือสีเข้มจับขาเธอแยกออก ลากไล้จนถึงเนินสาว

“มันเร็วไป” เสียงหวานปรามแผ่วพร่า คว้ามือเขาแน่นเบี่ยงหน้าหนี แต่เขากลับเบียดลงจูบเธออีกครั้ง มือเลื่อนไปใต้สะโพกยกเธอขึ้นเสียดสี

เฮือก...

ซัลมานสะดุดลมหายใจไปช่วงหนึ่งเมื่อได้ยินเสียงทอดถอนใจจากคนที่อยู่ใต้ร่างยามที่ริมฝีปากเราผละออกจากกัน เขาหลุบตาสีทองลงขบคิดชั่วครู่ ก่อนซุกหน้าลงซอกคอดูดเม้มเนื้อนุ่ม ลากเรียวลิ้นลงเนินอก มือกุมเนื้ออ่อนคลึงด้วยแรงชาย

“ซัลมาน อือ”

เธอคว้าบ่าเขาจิกแน่น ใจคิดเพียงต้องบอกเขา ทว่าความร้อนที่วูบวาบพาให้เสียงขาดหาย อึกอักในลำคอขณะนิ้วกร้านลูบกลางรอยแยก

ขอบฟ้า คุณสวยเกินกว่าที่ผมคิดไว้

คำนี้ติดอยู่ริมฝีปากของซัลมาน ขณะที่ใบหน้าคลุกเคล้าทรวงอกงาม ใจเขาหนักอึ้งต่อภาระหน้าที่ และการหลอกลวงอันน่าขยะแขยง

แต่การได้ร่วมรักกับเธอทำให้เขารู้สึกถึงการเติมเต็มบางอย่าง

หน้ากร้านแดดซุกเข้าหาความอวบอิ่ม ดอมดมขบผิวเนื้อ นิ้วกรีดผ่านร่องด้านล่างสู่ปีกอันอ่อนบาง งับปลายถันเล็กดุนด้วยลิ้น

“ซัลมาน อ่า” เธอผวาร้องครางทันที

“คุณเปียก”

เขาพึมพำทุ้มต่ำขณะที่ตวัดลิ้นบนยอดหัว ปากเขากลืนกินเต้าใหญ่ด้วยฟันดูดแล้วปล่อย เคลื่อนตัวเองลงเบื้องล่างลากความร้อนลวกจนเธอแอ่นหยัด

ไฟปรารถนาในกายเธอลุกโชน หลงลืมไปแล้วว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่เพื่ออะไร คิดเพียงต้องได้เขา ต้องการให้เขาทำเธอสุขสม

แต่... มีสิ่งหนึ่งที่เธอต้องบอก

“ซัลมาน ฉัน...”