4 - NC

4 - 18+

ขอบฟ้าทิ้งศีรษะลงทันที ซ่านไปทั้งตัวเมื่อร่างแกร่งดันต้นขาเธอขึ้นแล้วขบเนื้ออ่อน เขาขย้ำดั่งเธอเป็นของหวาน เสียงหวานของเธอครางแหบลึกในคอหยัดตัวยินยอมจนหมดสิ้น

“ขอบฟ้า อืม...”

จมูกของเขาซุกอยู่ในจุดที่อ่อนไหวสูดดมกลิ่นหอม บรรจงกดปากแผ่วเบาบนขนอุยก่อนใช้ลิ้นตวัด เธอจับผมเขาแน่น สัมผัสแรกแม้แผ่วเบาทว่าซ่านจนเธอแทบทนไม่ได้

“ซัลมาน  !”

เขาครางฮึ่มในทรวงอกขยับตัวเบียดดันขาเธอขึ้น ก้มศีรษะประกบปากบนเนินสาว ดูดดุนด้วยลิ้นชิมรสชาติ แล้วสอดนิ้วใส่ถ้ำช้า ๆ

“อ่า...”

เธอลืมตาโพลงมองเพดานด้านบน นิ้วกร้านกำลังดันเข้าในโพรงรัก ลิ้นปาดลึกรัวขยับควบคู่ปลายนิ้วทำให้เธอสติแตกกระเจิง เธอรู้สึกถึงร่องทางรักฉ่ำชื้นด้วยหยาดน้ำเหนียวใส ไอร้อนผิวเนื้อของเราทั้งคู่เพิ่มสูงจนเหงื่อผุดเม็ดเป้ง

ซ่า...

อากาศภายนอกเย็นฉ่ำด้วยฝนที่ยังตกชุก ทว่าอุณหภูมิภายในห้องกลับอุ่นร้อน ฝ้าขาวโพลนจากหยดน้ำบนกระจกหน้าต่าง กลิ่นฝนและกลิ่นการร่วมรักลอยคว้างรวมไปถึงเสียงผิวเนื้อสองร่างเสียดสี

ซัลมานเลื่อนตัวขึ้น ค่อย ๆ ลากปลายลิ้นจดบนผิวนุ่ม แวะตวัดเลียยอดถันจนถึงริมฝีปาก แย้มออกด้วยลิ้นแล้วตวัดลึกข้างในจนเธอรับรสชาติหวานล้ำ

ทั่วทั้งห้องอวลไปด้วยกลิ่นของการร่วมรัก กลิ่นเหงื่อที่เริ่มผุดพราย หรือแม้กระทั่งกลิ่นของลมหายใจอันร้อนระอุ

เธอสะท้านนิด ๆ เมื่อเขาเคลื่อนสะโพกสอบเป็นจังหวะ เบียดตัวเองแนบแน่นจนแก่นเนื้อกร้าวสัมผัสร่องรักแห่งไฟ

เธอคว้าสะโพกเขาไว้จิกเล็บปรามให้ช้าลง แต่เขายังขยับตัวเองดันลำร้อนดุนกลีบอ่อนใส

“อืม... ขอบฟ้า” มือคล้ำเข้มประคองหน้าเธอ

“ฉัน ซัลมาน ฉันต้องบอกคุณ”

เขาขยับสะโพกต้องการสอดใส่ แต่เสียงแปร่งปร่าของเธอทำให้เขาหยุดมองด้วยแววตาสงสัย

นัยน์ตาเธอยังท่วมท้นด้วยความรู้สึกพิศวาส เขารู้ว่าเธอเองก็ต้องการเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ยังมีความลังเล เขาจ้องเธอขณะเคลื่อนอาวุธคู่กายสอดประสานน้ำหวานหน้าโพรงถ้ำ

“ผมกำลังจะทนไม่ไหว อืม...”

เขากดเสียงต่ำลึกในลำคออย่างคนที่กำลังพยายามสะกดกลั้นความต้องการโจนจ้วง มือเขาตรึงท้ายทอยเธอแน่น ใช้สายตาคมกล้าหยุดเสียงประท้วง แล้วขยับดันเข้าไป

“อือ ซัลมาน ฉัน...”

เขาเกือบหลับตาเมื่อรับรู้ถึงทางรักเล็กและแคบ ค่อย ๆ เคลื่อนความมหึมาสีเข้มผ่านร่องเนื้อหนึบ กัดฟันแล้วดันปลายหัวทู่สอดเข้าไป  ด้วยการโก่งตัวขึ้นเล็กน้อย

ดวงตาสีน้ำตาลใต้ร่างฉายแววเจ็บปวดระคนตื่นเต้น เขามองอย่างลังเลแต่ความร้อนรุ่มทำให้เขาหมดการยับยั้งใจ เสือกตัวเองเข้าอีก

“คุณแคบมาก ขอบฟ้า อืม” เขาครางลึกในลำคอ

เธอจิกเล็บบนต้นแขนกำยำ เม้มปากกลั้นความเจ็บจากการถูกแทรกเข้าสู่ร่างกาย  สิ่งนั้นรุกรานเบียดจนทางรักเหยียดขยาย เธอรู้สึกถูกฉีกแยกออกแม้ว่าเขาเข้าไปได้แค่ปากทาง

“ถุงยาง ซัลมาน...”

ในช่วงที่ทุกอย่างกำลังหวามไหว เศษเสี้ยวแห่งจิตสำนึกของเธอยังคงทำงาน เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงกระเส่าหวาน ก่อนจะขาดหาย เมื่อเขาประกบปากกลืนเสียงร้อง เธอสะดุ้งเบา ๆ ขณะที่เขาพุ่งตัวสอดใส่ กระแทกจนปลายหัวมุดหาย

“อืม...”

ร่างเขาครางกระหึ่ม ซ่านเสียวลึกในทรวงอก เขาสอดลิ้นตวัดดูดซับเสียงร้อง กระหวัดในโพรงปากแล้วดันอีกครั้งจนมิด

“อ่า”

ปากหนาเผยอครางเบา ๆ ก่อนจะกวาดไล้โพรงปากนุ่ม ดันตัวเองเข้าถ้ำแน่นหนึบ รัดจนแก่นกายเขารวดร้าวกระทั่งต้องหยุด ผละออกเล็กน้อยจ้องหน้าเธอนิ่ง เขาเข้าใจแล้วถึงแววตาเมื่อครู่

“คุณบริสุทธิ์ ?”

เขานิ่งค้างไปครู่หนึ่ง สับสนและหนักอึ้งในอก เมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันเกินกว่าแผนที่วางไว้

เขาควรจะรู้สึกชนะ นี่มันเหนือกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ เขารู้ว่าควรต้องถอนตัวเองออกจากโพรงรักแต่กลับทำไม่ได้ ในเวลานี้แก่นกายแช่นิ่งอยู่ในร่างเธอ สัมผัสรัดรึงจนเขานิ่วหน้า

เขามองเธอด้วยสายตาสับสน แม้ว่าเหงื่อออกจนท่วมตัว บ่าแกร่งเกร็งเครียดรอให้เธอพูดอะไรบางอย่างออกมา พูดคำที่ทำให้เขารู้สึกผิดน้อยลง

ขอบฟ้ากัดริมฝีปากปรือตาขึ้น ในร่องรักยังรู้สึกหน่วง ๆ ระบมทว่าระคนซาบซ่าน ที่สำคัญเธอไม่ต้องการให้เขาหยุด

มือเรียวประคองหน้าเขาลูบเบา ๆ กระซิบแผ่วต่ำ ร่างสะท้านจนไหวระริก เบียดตัวเองเข้าหา

“ฉันเลือกคุณ ช่วยให้ฉัน... ลืมทุกอย่างในคืนนี้ ได้โปรด”

เสียงหวานลุ่มลึกเปี่ยมอารมณ์เข้มข้น และนั่นคือทั้งหมดที่เขาต้องการได้ยิน

นัยน์ตาอำพันล้ำลึกขึ้น ขณะเสือกสะโพกกระแทกเข้าปลอกรัดรึง ไหล่สั่นทั้งร่าง เสียงทุ้มต่ำคำรามกระหึ่มพลางกดลึกในร่างกายหญิงสาว เขาฝังตัวเองนิ่งภายในถ้ำแสนฉ่ำหวาน แคบกระชับจนเขาเจียนบ้าคลั่ง

เขาไม่กล้าขยับร่างกายแม้แต่น้อย เกร็งตัวจนข้อมือปูดโปน กระทั่งมองเห็นนัยน์ตาหวานส่องประกายเจิดจ้า และรอยยิ้มเอียงอาย เขาจึงเริ่มขยับ สะโพกพลิ้วถอนแล้วดันเชื่องช้าทว่าหนักหน่วง ทุกครั้งที่เอาตัวเองออกแล้วกระแทก เขาเสียวรวดร้าวไปถึงปลายเท้า

ขอบฟ้าเผยอปาก ความเจ็บร้าวเจือจางลงแทนที่ด้วยความพิศวาสที่เขาค่อย ๆ จุดขึ้นในทุกคราวที่ดันตัวเองเข้ามา เสียงพ่อกับแม่เมื่อหัวค่ำเลือนรางไปเมื่อเธอวาดลำแขนรั้งท้ายทอยคนด้านบน แอ่นตัวตามทุกแรงแนบแน่น

เธอจะเก็บความทรงจำงดงามนี้ไว้ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอจะได้เจอกับเขาอีกครั้งหรือไม่

แต่สำหรับซัลมานแล้ว เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าแผนการในคืนนี้จะทิ้งรอยสัมผัสอะไรไว้

มันควรเป็นแค่แผน เป็นกลยุทธ์ที่เขาวางไว้ล่วงหน้า

ทว่า... มันดีเกินไป ทุกครั้งที่ฝังแน่นในร่องเนื้อ แววตาเธอสะท้อนความไว้วางใจ พาให้เขาสะดุ้งอยู่ข้างในอก รู้สึกผิดกับตัวเองที่ทำแบบนี้

แต่เขายังกระแทกตัวเองเข้าไป หน่วงร้าวกระเส่าเร่าร้อน

สัญชาตญาณเก่าแก่โบราณร่ำร้อง เขาไม่สนอีกต่อไปแล้วว่าสิ่งที่ทำอยู่นี้เพราะอะไร 

รับรู้เพียงว่าในคืนนี้ เขาจะมีเธอ

ริมฝีปากทั้งสองผสานเป็นจุมพิต ทั้งอ่อนโยนและร้อนแรง สองกายปลอบประโลมกันด้วยการร่วมรักอันแสนวิเศษ

แรงปะทะที่ยังคุกรุ่นอยู่ภายในของคนทั้งคู่ พาให้ลมหายใจร้อนผ่าว เสียงครางสองร่างกระซิบอยู่ในลำคอ

และเขาเปล่งภาษาเก่าแก่แห่งทะเลทรายแผ่วเบาข้างใบหู

“ในไม่ช้า เราจะได้พบกันอีกครั้ง... ขอบฟ้า”

เธอไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดออกมาแม้แต่น้อย ทว่าบทบรรเลงเพลงรักอันเร่าร้อนได้พัดพาความคิดของเธอเลือนหายไป

และเธอเลือกจะเชื่อว่ามันคือคำสัญญา เพราะเธอไม่มีอะไรให้ยึดอีกแล้ว

นอกจากสัมผัสของเขาในคืนนี้