Mag-log inShare
9 ฉันต้องได้เธอ
Huling Na-update:
2026-01-22 14:26:099 ฉันต้องได้เธอ
เสียงเขากดต่ำและพร่าจนเธอขนลุก เธอถอยเท้าสองก้าวแล้วหยุด เขาต้องการให้เธอถอยหลังหนี แต่เธอจะไม่ทำ
ร่างระหงเกร็งตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อร่างสูงใหญ่เดินกลับมา สีหน้าเรียบเฉยแต่ดวงตาดั่งเหยี่ยวทะเลทรายล่าเหยื่อ พาให้หัวใจเธอวูบหวิว ดิบเถื่อนและร้อนแรง
กริชในมือซัลมานแกว่งช้า ๆ แค่นเสียงในใจ เธอควรรู้จักหวาดกลัวเสียบ้าง จะได้ช่วยให้ภารกิจนี้ง่ายขึ้น เขามองลำคอเนียนขยับกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอก่อนสอดกริชเข้าใต้สายเสื้อใน
“ดื้อดึงบ้างยังพอน่ารัก แต่ถ้าหัวแข็งเกินไป ใครจะทนรักได้ลง ? ไม่กลัวพระสวามีเบื่อหรือไง ?”
ปึก ! เขาใช้กริชตัดสายเสื้อในกลางทรวงอก เธอผวาเฮือกคว้าเสื้อในไว้ทันที เค้นเสียงใส่เขา
“มีสิทธิ์อะไรพูดกับฉันแบบนี้ !”
มือเรียวสั่นเบา ๆ บนเนินทรวง ส่งสายตาแผดกล้าจนแดงก่ำ เธอลังเลใจว่าแท้จริงเธอโกรธอะไรมากกว่ากัน ระหว่างคำพูดและการกระทำหยามเหยียด หรือเธอโกรธตัวเองกันแน่ที่ยังลอบมองเขาอย่างหญิงสาว
“สิทธิ์ ? คุณไม่เหลือแล้วขอบฟ้า คุณเลือกทางนี้ พลีกายแลกตัวเองกับผลประโยชน์”
นัยน์ตาหวานสีน้ำตาลวาวโรจน์ เขาพูดแทงใจดำจนความรู้สึกเจ็บปวดข้างในใจวาบขึ้นมา ความรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า มีราคาแค่สิ่งของ เธอวาดลำแขนฟาดลงหน้าแกร่ง
เพียะ !!
“ไม่ว่าฉันจะทำอะไร มันเป็นสิทธิ์ของฉัน นี่คือร่างกายของฉัน”
เขาไม่สะดุ้งสะเทือน ซ้ำกระชากเธอกลับจนกระแทกแผงอก
“ผลประโยชน์เหมือนที่คุณยอมยกให้ผมใช่ไหม พรหมจารี !”
“ถ้าไม่เป็นคุณ ก็เป็นคนอื่น...” เธอเค้นเสียง
นัยน์ตาอำพันวาวแสงดึงเธอแรงขึ้นจนดวงหน้าอยู่ใกล้เพียงลมหายใจรดกัน
“แต่มันเป็นผม จำได้ไหม” เขาพูดลอดไรฟัน ลูกไฟดวงใหญ่กำลังปะทุอย่างที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเป็นมาก่อน สบตาหวานที่เริ่มหวาดระแวง “ผมมันพวกหัวโบราณ อะไรที่เป็นของผมไม่มีทางจะเป็นของคนอื่น”
“งั้นหรือ ?” เธอสวนกลับทันควัน “คุณลักพาตัวฉันมาเพราะหัวโบราณงั้นเหรอ เพราะอยากได้ฉันคืน หรืออะไร คุณจงใจใช่ไหม”
เขาเกือบผงะออกเมื่อสัมผัสถึงความเฉลียวฉลาด เขากำลังถูกใบหน้างดงามและคำพูดเจ็บแสบหลอกล่อ มือผลักเธอออกห่าง พูดกำชับอีกครั้ง
“เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เสร็จ เราจะตั้งแคมป์คืนนี้”
ซัลมานเดินหนีเธอไปทางม้า ปล่อยให้เธอยืนนิ่งด้วยใจเจ็บปวด ไม่น่าเชื่อว่าเธอเคยชื่นชมเขามากถึงขนาดคิดว่าเขาคือชายในฝัน
หัวโบราณอย่างนั้นหรือ ? เขาจะหลอกเธอไปถึงเมื่อไรกัน และตอนนี้เธอโกรธตัวเองที่เผลอหลงใหลจมอยู่ในความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
ริมฝีปากบางเม้มตึงรีบเปลี่ยนชุดที่เขาโยนมาให้ มัดรวบผมด้วยเศษชุดนอน เฝ้าลอบมองสังเกตทุกอย่างเพื่อหาทางหนี ก่อนจะนั่งลงพิงต้นอินทผลัมแล้วเผลอหลับไปเสียก่อนด้วยความอ่อนเพลีย
ส่วนซัลมานเดินห่างออกมาพลางส่งเสียงสบถในใจ โกรธตัวเองที่พูดจาหยาบคาย ทั้งภาระหน้าที่ที่แบกอยู่บนบ่า จนเหนื่อยล้าจากความหนักอึ้ง เขาโยนท่อนฟืนลงกองไฟแรงที่เริ่มลุกโชนคงคล้ายกับทรวงอกเขาในเวลานี้ที่ยังคุกรุ่นแผดเผาจากไฟหึงหวง
เขาเร่งมือตั้งแคมป์ให้เสร็จโดยเร็ว อากาศเลวร้ายของที่นี่กำลังเฉียดศูนย์องศาเซลเซียส เมื่อเดินกลับไปอีกครั้งก็พบว่าเธอหลับไปแล้ว
เขาทอดถอนใจรวบร่างเธออุ้มขึ้น มีเสียงพึมพำเป็นภาษาไทยลอดออกมา ถึงแม้ว่าเขาฟังไม่ออกแต่ยังพอรับรู้ได้ว่าเธอคงหวั่นกลัวไม่น้อย
“อื้อ แม่คะ ฟ้าง่วงจังเลยขอนอนต่ออีกนะคะ”
บุตรแห่งทะเลทรายวางเธอบนผ้าข้างกองไฟ ก่อนจะหย่อนร่างลงข้างกัน มองดวงหน้างดงามที่กำลังถูกแสงส้มจากกองเพลิงทำร้าย ด้วยการสาดสีพลิ้วไหวตามแรงลมทะเลทราย
ชีพจรเขารัวแรง ใจระทึกดั่งต้องมนตร์ขลังลึกลับแห่งดินแดนอาหรับ
ฉันต้องได้เธอขอบฟ้า...
ไม่ว่ามันจะเป็นแค่เกมการเมือง การอยู่รอดของเผ่า แต่เขารู้ว่าอย่างไรเขาต้องได้ตัวเธอ
กลิ่นหอมกองฟืนที่ลอยคว้างในอากาศระคนกลิ่นฝุ่นทรายอันแสนคุ้นเคย ทั้งกลิ่นหอมจากเรือนร่างอ่อนนุ่มกำลังทำเขาล้ำเส้น
นิ้วกร้านสอดเข้าปอยผมอ่อนนุ่มหมุนเล่นก่อนจะปัดออก ลูบข้อนิ้วคล้ำแดดลงแนวคางอ่อนละมุน จนถึงขอบปากอวบอิ่ม ทอดถอนใจขยับนอนซ้อนด้านหลัง พาดลำแขนโอบกักเธออย่างเป็นเจ้าของ
ซุกหน้าดมกลิ่นรัญจวนบนเรือนผม ลำตัวนุ่มนิ่มใต้อ้อมแขน ความรู้สึกหวามไหวจนเขาเจียนบ้า ต้องการครอบครองเธออีกครั้งเดี๋ยวนี้ จึงหาทางออกจากภวังค์ด้วยการคิดถึงพระเชษฐา
Pinakabagong kabanata
ล่ารักใต้เงาทราย 17 จุดหมายเดียวกัน
17 จุดหมายเดียวกันแต่เธอจะหลงลืมผิวสีน้ำผึ้งเนียนทั้งตัวของเขาได้อย่างไรกัน เธอละสายตาออกไม่ได้เลย กล้ามเนื้อทุกลูกล้วนหนั่นแน่นโดยเฉพาะแผ่นท้องราวกับภาพแกะสลัก แข็งแกร่ง เต็มไปด้วยพละกำลังทว่ากลับดูนุ่มนวลในขณะเดียวกัน เส้นเอ็นกล้ามเนื้อเป็นริ้วยาวลับหายในขอบกางเกงอะไรกัน !ขอบฟ้าตกใจกับความคิดของตัวเองมุดตัวลงน้ำให้ความเย็นบรรเทาอาการร้อนรุ่มกะทันหันก่อนจะโผล่ขึ้นมาอีกครั้งแล้วพบว่า เนื้อทองแดงอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอร้อนผ่าว“ยังไม่ถึงเวลานั้น ขอบฟ้า”เธอช้อนตาขึ้นแล้วรีบหลบ เปลวเพลิงปรารถนาจดจ้องเธอเช่นกันและมันทำให้เธอหวั่นไหว หัวใจเต้นแรงเสียจนหูอื้อไปหมด“ถึงเวลาอะไรกัน สำหรับฉันคืนเดียวก็พอแล้ว”“ฮึ แน่ใจหรือ” เขาโน้มหน้าลงมาใกล้ แสงอาทิตย์สะท้อนสีทองแวววาว “สำหรับเราไม่มีวันพอหรอกขอบฟ้า”“คุณไม่จำเป็นต้องแสดงอีกซัลมาน”เธอพ่นลมออกเรี่ยน้ำ เธอพบว่าน้ำเย็นไม่ได้ช่วยอะไรเลย ซ้ำร้ายพอเขายืดกายขึ้นกวักน้ำราดตัว หัวใจเธอยิ
ล่ารักใต้เงาทราย 16 รอมาลซาฮารา
16 รอมาลซาฮาราเช้าวันรุ่งขึ้น ณ กลางทะเลทรายรอมาลซาฮารากลางแสงแดดจ้าแผดเผาอันร้อนระอุ กระไออ้าวแผ่ขึ้นจากพื้นทราย กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ขาวโพลนเวิ้งว้างจนมิอาจแยกได้ว่าเส้นจรดขอบฟ้าอยู่ที่ใดร่างระหงนั่งโยกเยกอยู่บนหลังม้ามานานหลายชั่วโมง ด้านหลังเธอคือซัลมานที่ยอมให้เธอพิงมาตลอดทั้งคืน ผิวกายอาบชุ่มเหงื่อภายในชุดเสื้อคลุมอะบายา[1] สีดำปกปิดมิดชิด“อีกนานไหม”เสียงหวานนุ่มอ่อนระโหยทั้งแหบพร่า นัยน์ตาน้ำตาลเจิดจ้ามองภาพตรงหน้าพร่าเลือนจากแสงยามสายที่เพิ่งพ้นคุ้งฟ้า“จิบเสียหน่อย จิบเดียวนะ”เขายกกระติกน้ำขนาดใหญ่คล้ายทหารจ่อปากกระจับที่เผยอรอด้วยความกระหาย“มีโอเอซิสเล็ก อีกไม่ไกล อดทนหน่อย”“คุณจะไม่บอกอะไรสักหน่อยหรือ ว่าทำไมถึงลักพาตัวฉันมา”เธอยังถามคำเดิมอย่างดื้อดึงด้วยเสียงนุ่มแผ่วเบาแข่งกับเสียงลมอู้หอบเม็ดทราย ความนิ่งเงียบคือคำตอบ เขายังนั่งเป็นหินผาทั้งที่ภายในร้อนรุ่ม นัยน์ตาอำพัน
ล่ารักใต้เงาทราย 15 ยากจะประสาน
15 ยากจะประสาน“ท่านรักลูกไม่เท่ากัน ท่านทรงเห็นซัลมานดีกว่าลูกเสมอ ตั้งแต่เด็ก เพราะอะไรกัน ?” น้ำเสียงมูซาสั่นเล็กน้อย“คงเพราะซัลมานเป็นลูกของพระชายาคนโปรดใช่หรือไม่ ? บานีริยาฮ์ผู้รักอิสระเสรี ทำสิ่งใดก็ได้ตามแต่ใจตน”“ลูกพูดอะไร ! หากพ่อเห็นซัลมานดีกว่า ยเจ้าคงไม่ได้เป็นมกุฎราชกุมาร”ยิ่งพูดเขายิ่งเจ็บ ชีคหนุ่มยิ้มหยันมุมปากขณะที่หัวเราะในลำคอ เปล่งคำถากถาง“กฎมณเฑียรบาลทำให้ลูกได้เป็นมกุฎราชกุมารต่างหาก”ครืด...เขาเลื่อนเก้าอี้อีกครั้งลากยาว แล้วหย่อนร่างลงตวัดท่อนขาแกร่งไขว่ห้างขยับปลายเท้ากระดิกเบา ๆ“ท่านพ่อคิดไว้หรือยังว่า เห็นควรลงโทษความซุกซนของน้องชายเช่นไร”“พ่อไม่มีความคิดเห็นใด ๆ ทั้งสิ้น เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเพราะลูก อย่าคิดว่าพ่อแก่แล้วโง่เขลาจนไม่รู้ว่าน้ำมันรั่วลงอ่าวได้อย่างไร เจ้าวางแผนกับสุฟยาน ชีคชั่วข่มขู่ครอบครัวชาวไทย เขากลัวจนต้องยอมตกลงให้ลูกสาวพร้อมสัมปทาน นี่มัน... เป็นสิ่งที่ผิด ทั้งต่อมนุษยธรรม ทั้งต่อองค์อัลลอฮ์ !”ชีคอิบรอฮีมเริ่มเสียงแข็งหลังจากที่อดทนต่อกิริยาหยาบกระด้างของบุตรชาย เขาพยายามมองหาสายตายามวัยเด็กของมูซา ทว่ากลับไม่มี สายตาที่เคยมองบิ
ล่ารักใต้เงาทราย 14 เพชรฆาตในคราบชีค
14 เพชรฆาตในคราบชีคช่วงหัวค่ำ วันเดียวกับเจ้าสาวโดนลักพาตัว ณ พระราชวังไซฮาตนาเดียชีคมูซาย่ำฝีเท้าหนักแน่นตามแรงอารมณ์ปะทุเดือดบนพื้นทางเดินหินอ่อนเย็นเยียบสีงาช้างร่างสูงใหญ่ในชุดกันดูร่า[1] ตัวยาวสีขาวสวมทับด้วยเสื้อคลุมบิชต์[2] สีดำสาบเสื้อแถบใหญ่ขลิบทอง ชุดพระราชพิธีสวมใส่เฉพาะในวันสำคัญเท่านั้น เช่นวันนี้กลิ่นกำยานงานพิธียังลอยคว้างอ่อนจางตลอดทาง ยิ่งพาให้ช่องท้องเต็มไปด้วยไฟโทสะเขาพ่นลมหายใจหนักในทุกก้าว แสงสีนวลบนผนังโถงทอแสงงามจับตา ทว่านัยน์ตาสีนิลบัดนี้มืดหม่นจนไม่อาจสัมผัสได้ถึงความวิจิตรของพระราชวังส่วนหน้าดวงหน้าคมสันดั่งเทพบุตรกร้าวกระด้าง เนตรนิลกาฬจับจ้องยังจุดหมายคือห้องเอนกประสงค์สำหรับกษัตริย์เท่านั้น“ขอพระราชทานอภัย พระองค์ทรงเสวยกระยาหารอยู่พ่ะย่ะค่ะ”สายตาดั่งเสือสาดซัดใส่ข้ารับใช้คนสนิทองค์กษัตริย์หน้าห้อง วาดท่อนแขนกวาดมือผลักออกพ้นทาง โดยมีองครักษ์ด้านหลังล็อกตัวไว้ทันที“พระองค์ !”ผ่าง !!เสียงประตูบานใหญ่ถูกผลักด้วยแรงโทสะอย่างลูกขัตติยะ พาให้ชีคอิบรอฮีมเงยหน้าขึ้นจากมื้ออาหาร จ้องบุตรชายย่ำฝีเท้าหนักลงพรมเปอร์เซีย“มูซา พ่อไม่รู้ว่าลูกอยากจะมารับปร
ล่ารักใต้เงาทราย 13 วันพระราชพิธี
13 วันพระราชพิธีเช้าวันต่อมา ในงานอภิเษกสมรส ณ โถงพิธีการ พระราชวังไซฮาตนาเดีย เสียงดนตรีอาหรับขับขานบทเพลงไพเราะในวันอภิเษกสมรส ท่วงทำนองอ่อนหวานพาให้เคลิ้มฝัน กลิ่นเครื่องหอมพระราชวังอบอวลทุกอณูฮาเร็มวังหลังแห่งนี้ชุดเจ้าสาวแสนหนักอึ้งดั่งดวงใจของดารินทร์ที่แบกรับอยู่ในตอนนี้เธอสวมชุดแต่งงานของพี่สาวตัวเอง หลังจากตกลงกับชายคนหนึ่ง คนที่เธอเคยเห็นพี่สาวและเขาลุกหายไปด้วยกันในนิวยอร์ก และพี่ของเธอกลับมาอีกครั้งในตอนเช้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขการแต่งงานจอมปลอมนี้ คือสิ่งที่พ่อกับแม่ต้องการให้พี่ขอบฟ้าเข้าพิธีกับชีคมหาอำนาจแลกกับเงินและความปลอดภัยดารินทร์รู้ว่าทำไมถึงไม่เป็นเธอ ดวงตาเหม่อมองไปทางกระจกเงาฝั่งตรงข้าม มองใบหน้างดงามอันน่าหลงใหล เชื้อสายโปรตุเกสที่ตกทอดลงมาสู่เธอมากเสียจนความสวยนี้กลายเป็นดาบสองคมภาพใบหน้าของย่าบนรูปถ่ายในห้องทำงานสะท้อนอยู่ในตัวเธอ พ่อรักเธอมากเกินไปจนเขาไม่เคยเจียดความรักอย่างที่พึงกระทำให้พี่สาวการมอบลูกตัวเองเพื่อแลกกับเงินก็คล้ายกับการขายลูกกินเธอตามเพื่อนของซัลมานไปในคืนนั้นที่นิวยอร์ก จนรู้ว่าแท้จริงมันคือแผนแต่เธอไม่ลังเลเลยถ้าพี่ขอบฟ้าจะมีควา
ล่ารักใต้เงาทราย 12 สันเนินทรายนูนสูง
12 สันเนินทรายนูนสูงทะเลทรายยามค่ำคืนอันตรายอย่างที่เขาบอก ดังนั้นเธอจึงจะตามใจเขาไปก่อน รอจังหวะแล้วค่อยคิดหนีอีกครั้ง โดยหวังว่าทุกอย่างคงไม่สายเกินไปผิดไปจากซัลมาน แผงอกเขากระเพื่อมลอบสูดความหอมเข้านาสิก ทรวงอกหน่วงด้วยความต้องการครอบครองของต้องห้ามมักหวานล้ำ... หญิงงามกล้าหาญฉลาดเฉลียว ซัลมานยกยิ้มยามนึกถึงใบหน้าคมสันของชีคดำคล้ำด้วยไฟโทสะท่วมท้นแล้วหลังจากนั้นไม่นานนัก ขอบฟ้าก็ถูกยกขึ้นนั่งบนหลังม้าตัวเดิม โดยมีร่างใหญ่โตโหนตัวเองขึ้นซ้อนหลัง ซัลมานอ้อมลำแขนรั้งสายบังเหียนม้ามาด้านหน้าร่างระหงโยกเยกบนหลังม้าคล้ายเปลไกว ความหนาวเย็นของทะเลทรายทำให้เธอเบียดแผ่นหลังชิดอกร้อน เสาะหาไออุ่นทำไมฉันถึงไม่เกลียดเขาได้เต็มหัวใจ... ทำไมยังรู้สึกปลอดภัยเวลาที่เขาอยู่ใกล้ขอบฟ้าทอดถอนใจพิงตัวเองบนอกแกร่ง ในเมื่อเวลานี้เธอทำอะไรไม่ได้ นอกจากเพ่งมองความมืดมิดที่มีเพียงดวงดาวนับล้านส่องแสงระยิบระยับกระจายทั่วผืนฟ้า เธอก็ขอเก็บแรงเอาไว้ก่อนและใช้อกเขาเป็นหมอนแล้วกันพวกเราเดินทางผ่านเนินสูงลูกแล้วลูกเล่าลดหลั่นกันไปสุดลูกหูลูกตาราวกับว่าจะไม่มีวันสิ้นสุด เสียงฝีเท้าม้าบนพื้นทรายราวเสียงดนต
Maaari mong magustuhan
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว346.5K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก58.1K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ85.3K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ99.8K viewsบัตเลอร์ที่รัก [3P]
พันพราย99 viewsสืบรักมาเฟียสาว
พริมริน178 viewsเล่ห์รักกับดักลวง
เฮียกังฟู194 viewsบอกแล้วไงว่าจะไม่รัก
Shine-Month500 views
