تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่สาม ยอมอุ้มท้อง
تاريخ النشر:
2024-10-22 17:10:51"วันนี้มีไอศครีมวานิลลาของโปรดตะวันหรือเปล่าคะ"
เป็นประจำของทุกวันที่ตะวันฉายจะร้องขอไอศครีมวานิลลากับคนเป็นแม่เพราะเป็นของโปรดจนพรฟ้าต้องมีติดตู้เย็นที่บ้านและทั้งคลินิกเพื่อเอาไว้ให้ตะวันฉาย
"เอ...มีหรือเปล่าน้า.."
"ไม่มีเหรอคะ"
จากน้ำเสียงลังเลที่คนเป็นแม่แกล้งทำเอาเด็กหญิงเริ่มคอตกเอ่ยน้ำเสียงอ่อน
"ใครว่าล่ะคะ...อยู่ในตู้เย็นนี่ไง"
พรฟ้ารีบอุ้มลูกสาวเธอเดินเข้าไปในห้องทานอาหารของคลินิกก่อนจะเปิดตู้หยิบกล่องไอศครีมของโปรดลูกสาวเธอออกมา
"เย่..ตะวันรักคุณแม่ที่สุดเลยค่ะ"
ดวงตากลมโตของเด็กหญิงมองดูกล่องไอศครีมในมือคนเป็นแม่ด้วยตาเป็นประกายตบมือชอบใจและโผกอดคอคนเป็นแม่ก่อนจะเอ่ยคำหวานเอาใจแม่ตนอีกรอบเพราะดีใจที่จะได้ทานของโปรด
20.30
"ตะวันหลับแล้วเหรอพี่ฟ้า"
พลอยฝนเอ่ยทักคนเป็นพี่ขณะที่ตนกำลังจัดแจงข้าวของที่ซื้อมาเพื่อที่จะไปทำสังฆทานที่วัดใกล้บ้านในวันพรุ่งนี้เพราะวันพรุ่งนี้เป็นวันครบรอบเสียชีวิตของคุณยายฉวีวรรณคนที่มีพระคุณชุบเลี้ยงพวกเธอมาตั้งแต่ที่พ่อกับแม่เสีย
"อืม...กลิ้งคว่ำกลิ้งหงายกับถั่วเน่าจนหลับคากันเลย"
พรฟ้าเอ่ยถึงลูกสาวตนด้วยรอยยิ้มอ่อน
"นี่ถ้าขาดถัวเน่าสักวันคงหลับไม่ลงแน่เลยค่ะ"
พลอยฝนเห็นทีหลานเธอจะชอบหมอนข้างที่เธอซื้อให้เมื่อแรกเกิดเสียเหลือเกินหากวันไหนไม่ได้กอดเจ้าหมอนรูปถั่วลิสงคงนอนไม่หลับ
"นั่นน่ะสิ”
พรฟ้าเห็นจะเป็นอย่างที่น้องสาวเธอพูดเพราะเธอเคยลองซื้อหมอนข้างใหม่ให้ลูกเธอแล้วแต่ยังไงตะวันฉายก็ไม่ยอมนอนกอดอยู่ดีร้องหาแต่ถั่วเน่าเท่านั้น
21.00 น.
หลังจากที่ช่วยน้องสาวจัดแจงของทำบุญเสร็จพรฟ้าก็กลับมานอนในห้องเธอหยิบรูปของฉวีวรรณที่ถ่ายกับเธอในวันรับปริญญาพรางมองที่ลูกสาวตัวกลมที่กำลังหลับอุตุสลับกันกับรูปด้วยรอยยิ้ม
"ตะวันโตขึ้นมากเลยนะคะคุณยายตอนนี้ฟ้าทั้งรักทั้งหลงตะวันจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วค่ะขอบคุณนะคะที่ให้ของขวัญชิ้นที่มีค่าที่สุดให้กับฟ้า"
หญิงสาวพูดคุยกับคนในรูปด้วยความคิดถึงพรางนึกถึงเรื่องราวในอดีตในวันที่ทำให้เธอมีตะวันฉายเข้ามาในชีวิต
เหตุการณ์ครั้งนั้นย้อนกลับไปเมื่อประมาณสี่ปีก่อน
วันนั้นฉวีวรรณเรียกเธอไปคุยที่บ้านเป็นการส่วนตัวเพราะฉวีวรรณต้องการให้เธออุ้มบุญโดยที่ไม่เอ่ยเฉลยว่าพ่อของเด็กเป็นใครให้เหตุผลเพียงแค่ว่าต้องการเด็กที่เกิดมาเท่านั้นและไว้ใจที่จะให้เธออุ้มบุญเพียงคนเดียวทั้งยังขอให้ปิดเรื่องนี้เป็นความลับ
"ถ้าเป็นความต้องการของคุณยายฟ้าก็ยินดีค่ะ" พรฟ้าลำบากใจพอสมควรในคราแรกแต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธเพราะเห็นว่าฉวีวรรณให้ชีวิตใหม่กับเธอและน้องมานานแล้วหากมีเรื่องที่ทำให้ท่านได้มีความสุขได้เธอก็จะทำ
"ขอบใจเรามากเลยนะหนูฟ้าที่ยอมเสียสละ"
"ฟ้าอยากทำให้คุณยายมีความสุขค่ะ"
หลายเดือนต่อมาหลังจากวันนั้น
การทำกิฟท์เป็นผลสำเร็จเธอได้ตั้งท้องขึ้นมาแต่ในเรื่องดีก็มีเรื่องร้ายที่ทำให้เธอเสียใจมากเพราะจู่ๆฉวีวรรณก็ดันเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตกะทันหัน
พรฟ้าตกใจมากกับเรื่องที่พึ่งรู้และยังสับสนอยู่ว่าเธอจะทำอย่างไรกับเด็กในท้องจะตามหาคนเป็นพ่อเด็กคนนี้หรือไม่
แต่เมื่ออุ้มท้องได้นานวันเข้าความรักความหวงแหนลูกในท้องจึงบังเกิดเธอจุดธูปบอกกับฉวีวรรณว่าเธอต้องการที่จะเลี้ยงเด็กคนนี้เอง
"ฟ้าขอดูแลลูกคนนี้เองนะคะคุณยาย"
และไม่เคยมีใครรู้สักคนเดียวแม้กระทั่งพลอยฝนน้องสาวของเธอว่าเด็กคนนี้เกิดจากการผสมเทียม
พลอยฝนเองก็เคารพในตัวคนเป็นพี่เธอไม่เคยเอ่ยถามให้พรฟ้าลำบากใจแม้นแต่น้อยเรื่องทารกในครรภ์และไม่นานนักเด็กหญิงตะวันฉายก็ได้กำเนิดเกิดมาเป็นที่รักของพรฟ้าและพลอยฝนจนถึงทุกวันนี้
เช้าวันต่อมา
วัดxx
หลังจากที่เดินทางมาที่เขาใหญ่ได้สองสามวันวันนี้ฟาทิทกับคนสนิทอีกสองคนก็เดินทางมาที่วัดที่เป็นที่ตั้งเจดีย์เก้บอัฐิของคนเป็นยาย
"ผมมาหาแล้วนะครับคุณยายคิดถึงคุณยายนะครับ" ร่างสูงเดินมาถึงหน้าเจดีย์สีขาวทองหลังวัดได้เขาก็คุกเข่าลงพร้อมมองรูปที่ติดอยู่ตรงหน้าเจดีย์ด้วยรอยยิ้มก่อนจะวางช่อกุหลาบสีขาวตรงหน้า
ฟาทิทนั่งอยู่หน้าเจดีย์พักใหญ่หวนลำลึกถึงวันที่ได้มีเวลาอยู่กับฉวีวรรณเงียบๆก่อนจะเตรียมตัวกลับในเวลาต่อมา
ในส่วนของโบสถ์ในวัดตอนนี้ก็มีเสียงสวดอยู่เนืองๆเนื่องจากสองสาวพร้อมเด็กหญิงตัวกลมเข้ามาถวายสังฆทานทำบุญให้กับฉวีวรรณในวันครบรอบการเสียชีวิต
ยะถาวาริวาหา...
เมื่อหลวงพ่อสวะบทยะถาสองสาวพรฟ้ากับพลอยฝนก็ร่วมกันกรวดน้ำส่งกุศลผลบุญที่ได้ทำให้กับฉวีวรรณและคนเป็นพ่อกับแม่ที่จากไปในส่วนของเด็กหญิงตะวันฉายก็นังนั่งขัดตะหมาดตัวป้อมยกมือไหว้พระที่กำลังสวดจนเป็นภาพที่น่าเอ็นดูไม่น้อย
เมื่อออกมาจากโบสถ์ได้ตอนนี้หญิงสาวทั้งสองและเด็กหญิงก็กำลังเดินไปที่หลังวัดเพื่อที่จะไปไหว้เจดีย์ของฉวีวรรณ
"ตะวันขา..อย่าวิ่งสิลูกเดี๋ยวจะหกล้ม" พรฟ้าต้องรีบปรามลูกสาวของตนเพราะเจ้าตัวกลมเอาแต่วิ่งเล่น
"ค่าา.." เสียงใสเอ่ยตอบกลับคนเป็นแม่เสียงดังและชะงักการวิ่งมาเป็นเดินช้าๆแทน
"....." ฟาทิทที่กำลังจะเดินกลับมาที่รถพร้อมโรฮานและมัคซิมเขาหยุดเดินหันมองไปที่เด็กหญิงตัวอ้วนกลมผมสีน้ำตาลคล้ายกับเขาเมื่อได้ยินคำว่าตะวันมันทำให้เขานึกถึงเรื่องอะไรบางอย่าง
أحدث فصل
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่สามสิบสี่ ตอนจบ
22.00 น."ผมไม่อยากจะเชื่อว่าโรฮานจะมีความรักกับเค้าเป็น"ฟาทิทกล่อมเจ้าตัวกลมจนหลับไปแล้วจึงหันมาเอ่ยกับพรฟ้าถึงเรื่องโรฮานยอมรับเลยว่าเขาตกใจพอสมควรที่รู้เรื่องโรฮานกับพลอยฝนทั้งยังเป็นสิ่งที่เขาไม่คาดติดมาก่อนว่าโรฮานจะรักใครได้เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าไม่มีผู้หญิงเข้าหาโรฮานแต่โรฮานไม่เคยสนใจเช่นเดียวกับเขาเพราะเป็นจำพวกจ่ายเงินแล้วจบไม่มีข้อผูกมัดเท่านั้น"ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมคุณโรฮานเปลี่ยนไปได้คุณเองก็เป็นเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะลืมไปแล้วเหรอ"ว่าจบก็อมยิ้มกริ่มพรฟ้าเห็นว่าฟาทิทคงจะลืมไปแล้วว่าตนเองก็เป็นเช่นเดียวกับโรฮานเธอจึงต้องเตือนความจำเสียหน่อย"นั่นสินะ...ผมเปลี่ยนไปเพราะคุณ"ฟาทิทพยักหน้าเบาๅก่อนจะรวบกอดภรรยารักเอาไว้แน่น"งานที่คาสิโนไม่ค่อยมีอะไรน่าห่วงแล้วผมเลยให้มัคซิมไปช่วยอลินดูแลที่คลินิคคุณว่าดีหรือเปล่า""ดีเหมือนกันนะคะระหว่างที่รอหาหมอคนใหม่มาที่คลินิค"พรฟ้าไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือของฟาทิทเพราะเห็นทีหลังจากนี้อลินคงหัวหมุนหากไม่มีคนช่วยเป็นลูกมือ"อยากรู้จังว่าถ้าคุณไม่เป็นหมอเราจะได้เจอกันหรือเปล่า"ฟาทิทก่อยกระซิบข้างแก้มนวล"ถ้าชะตาลิขิตให้เราเจอกันยัง
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่สามสิบสาม เกือบแท้ง
อาทิตย์ต่อมาร่วมสามสี่วันแล้วที่พรฟ้าพาลูกน้อยมาเฝ้าฟาทิทที่โรงพยาบาลคราแรกที่ฟาทิทรู้ว่าโรฮานเป็นคนไปรับพรฟ้าและตะวันฉายมาที่นี่เขาก็ไม่ได้ตำหนิโรฮานแต่อย่างใดเพราะรู้ว่าสิ่งที่โรฮานกับมัคซิมตัดสินใจทำลงไปเพราะความเป็นห่วงเขาในการมาของหญิงสาวและลูกทำให้เขามีกำลังใจในการที่จะหายป่วยมากนับว่าลูกและภรรยาเป็นยาดีที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้ก็ว่าได้โรงพยาบาล"คุณพ่อขา.."ตะวันฉายตื่นขึ้นมาได้เจ้าตัวกลมก็วิ่งแจ้นไปที่เตียงคนเป็นพ่อที่กำลังนอนอยู่ตอนเช้า"ชู่ว.. คุณพ่อหลับอยู่ตะวันอย่าส่งเสียงดังนะคะ"พรฟ้ารีบปรามเจ้าตัวกลมที่กำลังกวนคนเป็นพ่อเพราะเธออยากให้ฟาทิทพักผ่อนให้มาก"ค่ะ.. คุณแม่ตะวันหอมคุณพ่อได้หรือเปล่าคะ"เด็กหญิงรีบวิ่งกลับมาหาคนเป็นแม่ก่อนจะกระซิบกระซาบจนน่าเอ็นดู"ได้สิคะ"ว่าจบพรฟ้าก็อุ้มตะวันฉายเดินไปที่เตียงของฟาทิทก่อนจะปล่อยเจ้าตัวกลมลงข้างๆคนเป็นพ่อให้ตะวันฉายนั้นก้มลงหอมพ่อตนได้สะดวกตลอดหลายวันที่ผ่านมาเมื่อพรฟ้ามาถึงเธอก็พักที่บ้านแค่คืนเดียวหลังจากนั้นเธอก็มาขลุกอยู่แต่ที่โรงพยาบาลเธอไม่ได้รู้สึกลำบากแม้นแต่น้อยทั้งกลับรู้สึกมีความสุขมากกว่าลูกสาวเธอเองก็เห็นจะพอใจที่
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่สามสิบสอง ท้อง
เดือนต่อมาเป็นเวลาร่วมเดือนกว่าแล้วที่ฟาทิทกลับไปคราแรกตะวันฉายก็มีงอแงร้องหาคนเป็นพ่อบ้างแต่เมื่อได้พูดได้คุยกับคนเป็นพ่อทางโทรศัพท์ก็พอทุเลาความอ้อนลงได้บวกกับพรฟ้าเองก็ย้ำกับลูกอยู่เสมอว่าพ่อเจ้าตัวนั้นมีงานที่จะต้องรับผิดชอบหลังๆมาตะวันฉายจึงไม่งอแงเท่าไร"คุณแม่ขาโทรหาคุณพ่อได้หรือเปล่าคะตะวันอยากคุยกับคุณพ่อ"เด็กหญิงกลับมาที่คลินิคหลังจากเลิกเรียนพร้อมกับน้าสาวได้ก็รีบวิ่งแจ้นตรงไปที่ห้องทำงานคนเป็นแม่ทันทีเพราะวันนี้อยากจะคุยกับพ่อตนเสียเหลือเกินเนื่องจากไม่ได้คุยหลายวันแล้ว"อืม...ไว้แม่ว่างเมื่อไรแม่จะโทรให้นะคะ..แต่ตอนนี้ตะวันต้องทำการบ้านก่อนน้า""ค่ะ"พรฟ้าหน้าเสียเล็กน้อยเพราะเธอเองก็ติดต่อฟาทิทไม่ได้หลายวัน"ทำไมติดต่อไม่ได้กันนะ"หลังจากที่เจ้าตัวกลมวิ่งออกจากห้องเธอไปหาพลอยฝนแล้วหญิงสาวก็ลองติดต่อฟาทิทอีกรอบแต่ก็ยังติดต่อไม่ได้เหมือนเดิมเธอจึงค่อนข้างกังวลพอสมควรว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่หลายวันต่อมาคลินิควันนี้คนไข้ไม่ค่อยมากเท่าไรหมอสาวทั้งสามจึงได้ทานข้าวพร้อมกันในเวลาเที่ยงอลินเร่งมือจัดแจงอาหารวางบนโต๊ะเพราะตอนนี้เธออยากจะทานอาหารตรงหน้าจะแย่มีทั้งปลาสามรสผ
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่สามสิบเอ็ด จากลา
หลายวันต่อมาตอนนี้โรฮานและมัคซิมต่างก็กลับไปทำหน้าที่ของตัวเองแล้วเห็นทีงานหนักจะเป็นของโรฮานเพราะต้องบริหารงานแทนในตำแหน่งของเฟอฮัทหลังจากที่เฟอฮัทหายตัวไปเป็นปริศนาแต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากถามหาเพราะเห็นว่าขนาดฟาทิทยังไม่เอ่ยปากถามหาอาของตนพวกเขาก็รู้ได้ว่าคงมีปัญหาขัดใจกันร้ายแรงระหว่างอากับหลานแน่นอนหลายวันมานี้พรฟ้ารู้สึกดีขึ้นกับฟาทิทเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเพราะเห็นว่าเขาทำหน้าที่พ่อได้ดีอย่างไม่ขาดตกบกพร่องห้างสรรพสินค้าสองพี่น้องออกจากคลินิกได้ก็ตรงมาที่ห้างสรรพสินค้าเพราะวันนี้ต้องหาซื้อของใช้ส่วนตัวและพวกอาหารสดเข้าบ้านหลังจากที่เลือกซื้อของใช้กันพักใหญ่ตอนนี้สองสาวก็เดินซื้ออาหารสดกันอยู่ที่ซุปเปอร์พรฟ้าไม่ลืมที่จะหยิบไอศครีมวานิลลาของโปรดตะวันฉายและฟาทิทลงรถเข็นเพราะในตู้เย็นที่บ้านเหลือไม่เท่าไรแล้ว"ซื้อให้ตะวันเยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ"พลอยฝนขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นพี่สาวเธอเหมาไอศครีมวานิลลาแทบหมดตู้ทั้งที่ปกติจะซื้อน้อยกว่านี้"พี่ซื้อเผื่อคุณฟาทิทด้วยน่ะ"พรฟ้าเอ่ยกับน้องสาวตนขณะที่มือน้อยก็ยังหยิบไอศครีมใส่รถเข็นไม่ขาดมือ"อ๋อ.. เผื่อคุณฟาทิท"พลอยฝนอมยิ้มกริ่มทั้งแอบเหล่
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่สามสิบ หน่วงในใจ
ก๊อกๆๆ พลอยฝนที่กำลังจะเตรียมตัวนอนเพราะนี่ก็เริ่มดึกแล้วเธอก็ต้องผงกหัวจากหมอนหยิบแว่นขึ้นมาใส่ก่อนจะผุดลุกออกมาเปิดประตูเมื่อได้ยินเสียงเคาะ"คุณโรฮาน"พลอยฝนแปลกใจพอสมควรที่เห็นโรฮานเคาะประตูห้องเธอเวลานี้"คุณถูกทำร้ายตรงไหนหรือเปล่าครับ"โรฮานเอ่ยถามหญิงสาวด้วยท่าทีร้อนใจ"ไม่ค่ะ..ฉันไม่เป็นอะไร"สาวเจ้าส่ายหัวเบาๆตอนนี้ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกเขินแปลกๆเมื่อชายหนุ่มตรงหน้ามีท่าทีห่วงใย"ดีแล้วล่ะ...ผมขอตัวนะครับ"โรฮานรู้แบบนี้เขาก็โล่งใจก่อนจะจ้องหน้าหญิงสาวในขณะที่เธอเองก็จ้องมาที่เขาเหมือนกันเมื่อไม่รู้จะสนทนาอะไรต่อจึงจำใจหันหลังกลับแม้นจะอยากอยู่ใกล้หญิงสาวนานๆก็ตาม"เอ่อ..แล้วคุณล่ะคะ..มีแผลตรงไหนหรือเปล่า...ฉันจะทำแผลให้ค่ะ"พลอยฝนรั้งมือหนาของโรฮานเอาไว้เธอเองก็เป็นห่วงเขาไม่แพ้กัน"ไม่ครับพวกเราไม่ได้ต่อสู้อะไร"โรฮานอมยิ้มอ่อนก่อนจะส่ายหัวเบาๆครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พลอยฝนได้เห็นรอยยิ้มของเขาเธอแทบละสายตาจากรอยยิ้มนี้ไม่ได้เลย"อ่อ..อย่างนั้นก็ฝันดีนะคะ"เมื่อตั้งสติหลุดจากภวังค์ได้วาวเจ้าก็รีบปล่อยมือชายหนุ่มเพราะรู้ตัวว่ารั้งเขาเอาไว้นานเกินไปแล้ว"ครับ..เอ่อ..ฝันดีเ
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่ยี่สิบเก้า เฉียดตาย
22.00 น.พรฟ้าเดินออกมาจากห้องนอนหลังจากอาบน้ำเสร็จวันนี้เธอไม่ได้นอนกับลูกเพราะพลอยฝนคิดถึงหลานมากคืนนี้จึงขอพาเจ้าตัวกลมไปนอนด้วย"คุณจะอยู่ที่นี่กี่วันคะ"หญิงสาวในชุดนอนสีฟ้าหย่อนก้นลงนั่งตรงข้ามชายหนุ่มที่ห้องนั่งเล่นเพราะมีเรื่องที่จะต้องบอกเขา"เสร็จธุระแล้วผมว่าจะอยู่ไทยต่อสักเดือน""ฉันจะพาตะวันกับพลอยฝนกลับเขาใหญ่นะคะตะวันจะได้กลับไปเรียนที่เดิมแล้วฉันก็จะได้กลับไปเปิดคลีนิคด้วย""ได้สิงั้นถ้าผมเสร็จธุระแล้วเรากลับเขาใหญ่กัน""คุณ...จะทำอะไรกับคุณกวินเหรอคะ""มีอะไรหรือเปล่า""ฉันแค่จะบอกว่าให้กฏหมายเป็นคนจัดการเค้าดีกว่านะคะ"พรฟ้ารู้ว่าคืนนี้ฟาทิทต้องออกไปพร้อมโรฮานเธอรู้ว่าฟาทิทมีอำนาจในมือมากพอที่จะสั่งเก็บใครก็ได้แต่เธอไม่อยากให้เขาทำร้ายคนอื่นอีกต้องการให้คนผิดถูกกฏหมายลงโทษมากกว่าและเชื่อว่าคุณยายคงคิดเหมือนกับเธอ"ผมขอเป็นคนลงโทษคนแบบนั้นด้วยตัวผมเอง""ถือว่าฉันขอร้องคุณนะคะ""ถ้าคุณขอร้อง.. ผมก็จะไม่ทำมันถึงตาย...คุณไปอยู่กับลูกเถอะผมจะออกไปจัดการธุระของผม"ว่าจบก็ผุดลุกออกไปข้างนอกพรฟ้ามองตามหลังคนตัวโตด้วยแววตาที่ค่อนข้างหดหู่แม้นเธอจะรู้ว่าฟาทิทจะไว้ชีวิตกวินตาม
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่ยี่สิบ เผลอใจ
"ฉันยอมรับว่าฉันผิดแต่ฉันรักตะวันฉันเสียลูกไปไม่ได้.. ส่วนเรื่องคุณยายฉันไม่ได้ทำร้ายคุณยายจริงๆ"พรฟ้าเริ่มน้ำตาคลอหวังว่าอีกฝ่ายจะเชื่อที่ตัวเองพูดบ้างเธอยอมรับว่าเธอผิดเรื่องตะวันฉายแต่เธอไม่ยอมรับข้อหาที่ชายหนุ่มปรักปรำเธอว่าเป็นผู้ร้าย"คิดว่าผมจะเชื่อคุณอย่างนั้นเหรอ...รอให้ผมมีหลักฐานก่อนเถอะผม
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่สิบสอง ถูกจับตัว
"ได้ยังไงคะคุณลุงก็ต้องอยู่ที่บ้านเค้าสิคะ"พรฟ้าได้เห็นสีหน้าและน้ำเสียงออดอ้อนของลูกสาวเธอก็เกิดสงสารขึ้นมาอันที่จริงก็เป็นความผิดเธอที่ควรจะบอกลูกล่วงหน้าก่อนว่าจะต้องกลับบ้านกันแล้วไม่อย่างนั้นตะวันฉายคงไม่งอแงกับเธอแบบนี้"คุณแม่ขาเอาคุณลุงไปด้วย"เด็กหญิงเริ่มหน้าบึ้งตึงเมื่อคนเป็นแม่ไม่ยอมทำตามท
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่หก คุณเป็นใคร
ช่วงเช้าโรฮานพาพลอยฝนมาที่บ้านของเธอเพื่อจัดแจงเตรียมของใช้ต่างๆของพรฟ้าและตะวันฉายให้เสร็จก่อนที่เธอจะไปที่คลินิก"เรียบร้อยแล้วใช่หรือเปล่า" โรฮานเห็นหญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยถามถึงความเรียบร้อย"ค่ะ..นี่ของพี่ฟ้าส่วนพวกนี้ก็ของตะวันและก็นั่นของฉัน" พลอยฝนชี้ไปที่กระเป๋าใบใหญ่
วอนฟ้าฝากรัก ตอนที่ห้า เสียเลือดมาก
"อืม.." หัวใจดวงน้อยของเธอตอนนี้เต้นไม่เป็นส่ำเธอพยายามตั้งสติแล้วทำตามที่อีกฝ่ายบอกแต่โดยดีเพราะเธอไม่เสี่ยงที่จะโวยวายด้วยกลัวว่าลูกน้อยจะตื่นมาตกใจและเป็นอันตรายไปด้วย"คุณเป็นหมอใช่หรือเปล่า""อืม.." พรฟ้าพยักหน้าหงึกหงักดวงตาของเธอตอนนี้ดูตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด"นายของผมบาดเจ็บหนักเค้าถูกยิง
قد تعجبك أيضًا
ไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.2K وجهات النظرถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.3K وجهات النظرคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี108.1K وجهات النظرรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว357.5K وجهات النظرBADDEST Relationship ก่อนจะเป็นแฟนเก่า
Ladywar27 وجهات النظرไร่รักเรือนสวาท
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า26 وجهات النظرเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร232 وجهات النظرSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร63 وجهات النظر
