สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love

สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love

last updateآخر تحديث : 2026-02-06
بواسطة:  VëlLunaمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
63فصول
1.1Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"สิบปี... คือเวลาที่ ‘พราว’ พยายามฝังกลบรักแรกอันแสนเจ็บปวดไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เธอใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของ ‘ธาม’ สามีรูปหล่อผู้เพียบพร้อม แต่กลับเติมเต็มเธอได้เพียงเปลือกนอกและบทรักอันว่างเปล่า ชีวิตที่เหมือนจะลงตัวกลับสั่นคลอน เมื่อ ‘วิน’ รักแรกที่เคยทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เหตุผลเมื่อสิบปีก่อน หวนกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ถ่านไฟเก่าที่ดับมอดไปนานกลับคุโชนขึ้นอย่างรุนแรงเกินห้ามใจ ท่ามกลาง ‘สถานะ...รักต้องซ่อน’ ที่ต่างมีเจ้าของ เมื่อแรงปรารถนามันแรงกล้ากว่าความถูกต้อง พวกเขาจึงเลือกก้าวสู่เส้นทางอันตราย สานต่อสัมพันธ์สวาทร้อนแรงอย่างลับๆ โดยไม่รู้เลยว่า ปมในอดีตที่ทำให้รักร้าว... กำลังรอวันเปิดเผย และอาจทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลง..."

عرض المزيد

الفصل الأول

1: รอยลิปสติกจางๆ

「こんにちは、再度海外派遣の枠に応募したいのですが」

電話の向こうで人事担当が少し驚いた様子だった。

「結婚のために前回は断りましたよね?今回の派遣は最低でも三年だよ。あんなにあなたを愛してる婚約者が、同意しました?」

「彼は、きっと同意してくれると思います」

八木葉月(やぎ はづき)の返事はきっぱりとしていたが、その声にはどこか苦しさが滲んでいた。

杉浦晴樹(すぎうら はるき)が彼女を愛していることは、誰もが知っている事実だった。

彼女は胃が弱いからと、彼は毎日違うメニューで三食を作ってくれた。

雨の日も風の日も、時間通りに車で迎えに来てくれる。

たとえ軽い風邪でも、彼は24時間そばを離れようとしなかった。

記念日やイベントのたびに、彼は欠かさずサプライズを用意してくれる。

だからこそ、晴樹の初恋である三宅寧音(みやけ ねね)が帰国すると聞いたときも、葉月は一切不安を感じなかった。

でも彼女は間違えた。

寧音が帰国したその日、晴樹は葉月に公開プロポーズをした。

彼女は嬉しさのあまり涙を流した。けれどその夜、彼女の元に匿名メッセージが届いた。

添付されていたのは、晴樹のチャット画面のスクリーンショットだった。

【葉月は五年間もそばにいてくれた。だから、彼女と結婚しないわけにはいかない】

【寧音、本当に結婚したいのは、ずっと君だけなんだ】

そのメッセージを見た瞬間、葉月の体中の血が一気に凍った気がした。

証拠を持って彼に問いただそうとした。

でも、できなかった。

もしこの五年間すべてが嘘だったとしたら?自分がただの代用品だったとしたら?それを確かめるのが、怖かった。

その後の半月、晴樹の態度は何一つ変わらなかった。

葉月は変わらぬ優しさに、あのメッセージは誰かの悪ふざけだったのかもしれないとさえ思い始めた。

けれど、たった今。

新たな写真が何枚か届いた。

写真には、満面の笑みを浮かべて寧音のウェディングドレス選びに付き添う晴樹の姿があった。

しかも今日、晴樹が葉月に選んだドレスは、寧音が一番似合っていたあの一着だった。

「どうしたの、葉月?」

溢れそうな思考が現実に引き戻される。葉月は運転席の晴樹を見た。

「目が赤いよ?そのドレス、気に入らなかった?じゃあ車を戻すよ、他のをもう一度試して」

「いいの」

車が路肩に停まった。晴樹は不安げに彼女の顔を覗き込む。

「何か俺が悪いことした?言ってくれたら直すから。君が泣くのを見るのが一番辛いんだよ」

心臓が見えない大きな手に締めつけられたようで、葉月は言葉が出なかった。

偽善者。

本当に結婚したい相手は別にいるくせに、どうしてこんなにも優しいフリができるのか。

その瞬間、一本の電話が入り、晴樹の表情が急変した。

「泣かないで、すぐ行くから。

葉月、自分で帰れる?寧音にちょっとトラブルがあって、急いで行かなきゃ」

葉月は静かにドアを開けた。雨が降っていた。

振り返って傘を取ろうとした瞬間、勢いよく発進した車に泥を跳ねかけられた。

彼女は茫然とその車を見送る。ふと、口に出せなかった言葉の数々が急に空しく感じた。

問い詰めても、惨めになるだけだ。

葉月は雨の中をひとり、家まで歩いて帰った。

家に入ると同時に、人事からのメッセージが届いた。

【航空券、手配しました。準備お願いします】

出発は半月後。その日は、晴樹との交際記念日であり、結婚式を挙げる予定だった日でもある。

葉月はテーブルの上に置かれたウェディングカウントダウンカレンダーを手に取った。

一番上には、自分の手書きの文字がある。

「一番幸せな時間に、一番私を愛してくれる人と結ばれますように」

嘘つき。

涙がぽたぽたと紙に落ち、文字が滲んで消えていった。

葉月と晴樹は大学時代の恋人だった。卒業後、葉月は彼のためにこの街に残り、より良い仕事の機会を捨てた。

そして今、彼のせいで、この街を去る決意をした。

晴樹の「やむを得ない事情」は、全て彼女への最大の侮辱だった。

もう、晴樹なんて、いらない。
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
63 فصول
2: สิบปีที่หวนคืน
ตอนที่ 2 เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือเปิดขึ้นอย่างยากเย็น แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านผืนหนาเข้ามาในห้องนอนหรูหราบ่งบอกว่าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... แต่สำหรับพราว มันไม่ต่างอะไรจากเมื่อวาน หรือวันก่อนๆ เลยสักนิด ความรู้สึกปวดหนึบที่ขมับและร่างกายที่เมื่อยล้าเล็กน้อยเป็นสิ่งแรกที่เธอรับรู้ ตามมาด้วยความว่างเปล่าข้างกาย บนเตียงนอนราคาแพงที่เมื่อคืนยังอุ่นร้อน ไปด้วยแรงอารมณ์ บัดนี้กลับเย็นชืด มีเพียงรอยยับยู่ยี่บนผ้าปูที่นอนซาตินสีเทาเข้มเท่านั้นที่เป็นหลักฐานว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ธามคงออกไปตั้งแต่เช้ามืดเหมือนเคย บางทีอาจจะไปทำงาน หรืออาจจะไปทำธุระส่วนตัวที่เธอไม่อยากรับรู้ พราวพลิกตัวหันไปมองโต๊ะหัวเตียงฝั่งที่ว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่โน้ตทิ้งไว้ มีเพียงโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางอยู่เงียบๆ หญิงสาวถอนหายใจแผ่วเบา ยันกายลุกขึ้นนั่ง พยายามสลัดความขุ่นมัวในใจทิ้งไป ชุดนอนผ้าซาตินเมื่อคืนหลุดลุ่ยเผยให้เห็นร่องรอยสีกุหลาบจางๆ สองสามแห่งบนผิวขาวผ่องบริเวณเนินอกและลำคอ พราวเบือนหน้าหนี ไม่อยากมอง ไม่อยากจดจำ สัมผัสรุนแรงและไร้หัวใจเหล่านั้น เธอใช้เวลาไม่นานนักในการอาบ
اقرأ المزيد
3: เงาอดีต
ตอนที่ 3ทันทีที่การประชุมสิ้นสุดลง และกลุ่มผู้บริหารระดับสูงทยอยเดินออกจากห้องไป พราวก็รีบก้าวตามออกมาด้วยหัวใจที่เต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ขาทั้งสองข้างก้าวไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ สมองยังคงอื้ออึง จับต้นชนปลายไม่ถูก เธอต้องการที่สงบ... ที่ไหนก็ได้ที่จะได้อยู่คนเดียวสักครู่ห้องน้ำหญิงชั้นผู้บริหารคือจุดหมายแรกที่เธอนึกถึง พราวก้าวเร็วๆ เข้าไปข้างใน โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ เธอกดล็อกประตูจากด้านในแล้วทรุดตัวพิงผนังกระเบื้องเย็นเฉียบ สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมาภาพใบหน้าหล่อเหลาแต่เรียบเฉยของ ‘เขา’ คนนั้นยังคงติดตา น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยชื่อเต็มยศของเธออย่างห่างเหินยังก้องอยู่ในหู... วิศรุต เตชะพิพัฒน์ รองประธานกรรมการบริหาร K Group... ผู้ชายคนเดียวกับ ‘พี่วิน’ นักศึกษาคณะวิศวะฯ ปีสุดท้ายที่เคยเป็นโลกทั้งใบของเธอเมื่อสิบปีก่อนสิบปี... เวลาไม่เคยช่วยให้ความเจ็บปวดในวันนั้นจางหายไปได้เลย‘เราเลิกกันเถอะพราว’‘ทำไมคะพี่วิน... พราวทำอะไรผิด’‘พี่ว่า... เราไปกันไม่รอดหรอก พี่...เจอคนอื่นแล้ว’เสียงของเขาในวันนั้นยังคงชัดเจน... วันที่เขาบอกเลิกเธออย่างไร้เย
اقرأ المزيد
4: แรงกดดัน
ตอนที่ 4 หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่วันที่ ‘เขา’ ก้าวเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง... หนึ่งสัปดาห์ที่พราวรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดผึงลงได้ทุกเมื่อวิศรุต เตชะพิพัฒน์ ในฐานะรองประธานฯ จาก K Group ไม่ได้เป็นเพียงตำแหน่งลอยๆ เขาเข้ามามีบทบาทสำคัญและลงรายละเอียดกับโปรเจกต์ร่วมทุนนี้อย่างเข้มข้น การประชุมย่อยระหว่างทีม K Group และฝ่ายการตลาดของบริษัทเธอมีขึ้นแทบจะวันเว้นวัน ไหนจะอีเมลและโทรศัพท์ที่ต้องติดต่อประสานงานกันโดยตรงอีกนับครั้งไม่ถ้วนพราวในฐานะผู้จัดการฝ่ายฯ กลายเป็นจุดศูนย์กลางที่ต้องรับมือกับความต้องการและแรงกดดันจากฝั่ง K Group ซึ่งส่วนใหญ่ก็มาจากตัววินเองโดยตรง เขาเป็นผู้บริหารที่เก่งกาจ เด็ดขาด และต้องการความสมบูรณ์แบบในทุกรายละเอียด หลายครั้งที่เธอต้องดีเฟนด์แผนงานหรือไอเดียของทีมอย่างหนักหน่วงในการประชุม การโต้เถียงทางความคิดเกิดขึ้นบ่อยครั้ง แต่ทุกอย่างยังคงอยู่ภายใต้กรอบของความเป็นมืออาชีพ... แม้ว่าบางครั้ง แววตาคมกริบที่มองมา หรือน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงอำนาจนั้น จะทำให้หัวใจเธอสั่นไหวได้อย่างน่าประหลาด"ผมคิดว่า Budget ส่วน Influencer Market
اقرأ المزيد
5: คืนแตกสลาย
ตอนที่ 5 เสียงเพลงแจ๊สฟังสบายดังคลอเบาๆ เคล้ากับเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของผู้คนในห้องบอลรูมของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แสงไฟสีนวลสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสาดส่องกระทบร่างของผู้ร่วมงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทที่ต่างอยู่ในชุดสวยงามตามธีมงาน ‘Glitz & Glam’ พราวในชุดเดรสยาวสีดำสนิทเข้ารูป อวดเรือนร่างสมส่วนและผิวขาวผ่อง ยืนถือแก้วแชมเปญอยู่ที่มุมหนึ่งของงาน ผมยาวสลวยถูกปล่อยอย่างมีสเน่ห์ ส่วนเว้าของเสื้อผ้าเผยให้เห็นแผ่นหลังเนียน เครื่องประดับเพชรเรียบหรูบนลำคอและข้อมือเล่นกับแสงไฟระยิบระยับ... เธอคือภาพของผู้หญิงที่สวยสง่า มั่นใจ และประสบความสำเร็จ หากมองเพียงเปลือกนอก... แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มบางๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้าสวยหวานนั้น ซ่อนความรู้สึกแตกสลายและว่างเปล่าเอาไว้มากเพียงใด ตอนแรกเธอไม่อยากมางานนี้เลยสักนิด แค่คิดว่าต้องมาอยู่ในที่ที่มีคนมากมาย ต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มทักทาย ต้องเผชิญหน้ากับ ‘เขา’ และอาจจะรวมถึงภรรยาของเขาด้วย เธอก็รู้สึกเหนื่อยเกินพอแล้ว แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธไม่ได้ ด้วยตำแหน่งหน้าที่และคำคะยั้นคะยอจากลูกน้องในทีมที่อยากให้หัวหน้าคนสวยมาร่วมงานด้วย ‘บางที... ออกม
اقرأ المزيد
6: ข้ามเส้น 🔥NC++
ตอนที่ 6ความเงียบภายในรถสปอร์ตคันหรูหนักอึ้งจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่คำรามเบาๆ และเสียงสะอื้นไห้ของคนข้างๆ ที่ดังขึ้นเป็นระยะเท่านั้นที่ทำลายความเงียบงันนั้นวินกุมพวงมาลัยแน่น สายตาจับจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้า แสงไฟจากเสาไฟฟ้าและตึกสูงสาดส่องเข้ามาเป็นระยะ เผยให้เห็นใบหน้าคร้ามคมที่เรียบตึง แต่แววตาคู่คมนั้นกลับฉายแววสับสนและปวดร้าวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาลอบมองร่างบางที่นั่งฟุบหน้าอยู่กับคอนโซลรถเป็นครั้งคราว หัวใจเหมือนถูกบีบรัดอย่างรุนแรงภาพของพราวในงานเลี้ยง ทั้งตอนที่เธอยืนสวยสง่าแต่แววตาเศร้าสร้อย ตอนที่เธอดื่มเหล้าอย่างไม่คิดชีวิต และตอนที่เธอร้องไห้ฟูมฟายเมื่อครู่ มันวนเวียนอยู่ในหัวเขาซ้ำๆ ความรู้สึกสงสาร เป็นห่วง และ... ความรู้สึกเก่าๆ ที่เขาพยายามกดมันไว้สุดหัวใจตลอดสิบปีที่ผ่านมา มันกำลังถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรงเขาจำต้องแต่งงานกับพิมพ์ด้วยเหตุผลทางธุรกิจที่ซับซ้อนและพันธะบางอย่างในอดีตที่เขาไม่อาจปฏิเสธ แต่ลึกลงไปในหัวใจ... พราวคือผู้หญิงคนเดียวที่เขารักมาโดยตลอด การต้องตัดใจและเดินออกมาจากชีวิตเธอในวันนั้น คือความเจ็บปวดที่สุดที่เขาเคยเผชิญ และการได้กลับมา
اقرأ المزيد
7: เช้าวันใหม่...ที่ไม่เหมือนเดิม NC++
ตอนที่ 7ร่างบางของพราวถูกวางลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์อย่างแผ่วเบา สัมผัสของผ้าปูที่นอนเนื้อดีที่แผ่นหลังควรจะทำให้รู้สึกสบาย แต่วินาทีนี้มันกลับเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่โหมกระพือไฟในกายให้ลุกโชนยิ่งขึ้น แต่ก่อนที่แผ่นหลังจะได้สัมผัสกับผ้าปูที่นอนเต็มที่ ริมฝีปากร้อนผ่าวของวินก็ประกบลงมาอีกครั้งจูบนี้แตกต่างจากที่ผ่านมา มันดูดดื่ม หนักหน่วง และเต็มไปด้วยความต้องการอันแรงกล้าที่ไม่ได้ปิดบัง ราวกับต้องการตอกย้ำความเป็นเจ้าของ ต้องการสูบสิ้นลมหายใจและสติสัมปชัญญะที่ยังพอมีเหลืออยู่ของเธอไปให้หมดสิ้น เธอเผยอปากรับลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามากวาดต้อนความหอมหวานในโพรงปากอย่างเต็มใจ แขนเรียวที่เคยไร้เรี่ยวแรงกลับยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาไว้แน่น ตอบสนองจูบนั้นอย่างลืมตัวลืมตน ลืมไปชั่วขณะว่าเธอยังมีสามี และผู้ชายที่กำลังปรนเปรอเธออยู่คือคนที่เคยทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดีวินผละริมฝีปากออกเล็กน้อยเพียงเพื่อให้มีอากาศหายใจ มองสบตาลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์จนแทบไม่เหลือเค้าความเศร้าก่อนหน้า เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย"ริมฝีปากคุณสั่นไม่หยุดเลย... ร่างกายคุณเรียกหาผมอยู่ใช่ไหมพร
اقرأ المزيد
8: พยาพยามลืม
ตอนที่ 8เช้าวันจันทร์เวียนมาบรรจบอีกครั้ง แต่สำหรับพราว มันคือเช้าวันที่หนักอึ้งที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนวันก่อนนั้นยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่หยุด ทั้งความเร่าร้อน วาบหวาม และความรู้สึกผิดบาปที่เกาะกินหัวใจ ความทรงจำที่เธอสั่งตัวเองให้ลืม มันกลับยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกครั้งที่หลับตาลงหญิงสาวใช้เวลาอยู่หน้ากระจกนานกว่าปกติ พยายามแต่งหน้าปกปิดร่องรอยความอ่อนล้าและดวงตาที่บวมช้ำเล็กน้อยจากการร้องไห้เมื่อวาน เธอเลือกชุดทำงานที่ดูสุภาพและมิดชิดที่สุด ราวกับว่าเสื้อผ้าเหล่านี้จะช่วยเป็นเกราะกำบังให้เธอได้‘ลืมมันไปซะพราว มันก็แค่ความผิดพลาดเพราะความเมา’ เธอย้ำกับตัวเองในใจเป็นรอบที่ร้อย ‘แกกับเขา เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว และจะไม่มีวันเป็น!’ตลอดทางที่ขับรถมาบริษัท หัวใจของพราวเต้นไม่เป็นส่ำ เธอกลัว... กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเขา กลัวสายตาของเขา กลัวความรู้สึกของตัวเองเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในออฟฟิศ พราวสูดหายใจลึก พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด เธอกวาดตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว... ไม่เห็นเขา โล่งใจไปเปราะหนึ่ง หญิงสาวรีบเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง อยากจะขังตัวเองอยู่ในนี้ทั
اقرأ المزيد
9: เมื่อกำแพงพังทลาย NC++
ตอนที่ 9"แน่ใจนะว่าแค่นั้น"คำถามเสียงพร่าแหบห้าวแต่แฝงความท้าทายของวินยังคงก้องอยู่ในหู ใบหน้าหล่อเหลาที่โน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นโคโลญจน์จางๆ อันคุ้นเคยผสมกับกลิ่นกายบุรุษเพศของเขาโชยเข้าปอด ปลุกสัญชาตญาณบางอย่างที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องลึกลงมา... เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจที่กำลังสั่นไหวอย่างรุนแรงของเธอพราวควรจะผลักเขาออกไป ควรจะตอกหน้าเขาแรงๆ ด้วยคำพูดเย็นชา ควรจะย้ำเตือนถึงสถานะของเขาและเธอ... แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับทรยศ มันแข็งทื่อไม่ยอมขยับหนี แถมหัวใจยังทรยศเต้นแรงโครมครามราวกับจะหลุดออกมานอกอก ลมหายใจติดขัดเมื่อสบเข้ากับแววตาลึกซึ้งคู่นั้นเธอเห็นความต้องการ... ความปรารถนา... และบางที อาจจะเป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในนั้น... เหมือนกับที่เธอรู้สึกวินไม่ได้รอคำตอบ เขารู้... เขาสัมผัสได้ถึงกำแพงในใจเธอที่กำลังสั่นคลอน เขาเห็นแววตาที่เคยแข็งกร้าวเมื่อครู่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเขาทาบริมฝีปากหยักได้รูปลงบนริมฝีปากอิ่มสั่นระริกของเธออย่างไม่อาจหักห้ามใจได้อีกต่อไป จูบนี้ไม่ใช่จูบที่ปลอบประโลม ไม่ใช่จูบที่เกิดจากความเมามายไร้สติเหมื
اقرأ المزيد
10: ข้อความลับ
ตอนที่ 10แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือสะท้อนอยู่ในดวงตาคู่สวยของพราว เธอนอนอยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนหรูเพียงลำพัง จ้องมองข้อความสั้นๆ ที่ถูกส่งมาจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เธอรู้ดีว่าเป็นใคร...‘ถึงบ้านปลอดภัยไหมครับ?’ข้อความเรียบง่ายที่ดูเหมือนคำถามแสดงความห่วงใยธรรมดาๆ แต่มันกลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงไม่เป็นส่ำนี่คือครั้งแรกที่เขาติดต่อเธอมาก่อนหลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนและสับสนในห้องทำงานของเขาที่พึ่งผ่านมา... ค่ำคืนที่เธอบอกตัวเองว่ามันคือจุดจบ แต่ข้อความนี้กลับเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นพราวลังเลอยู่นาน นิ้วเรียวจิ้มลงบนแป้นพิมพ์ พิมพ์ข้อความตอบกลับแล้วลบทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก เธอกำลังจะทำอะไรลงไป? การตอบกลับข้อความนี้ มันไม่ต่างอะไรจากการยอมรับและเปิดประตูให้เขาก้าวเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง... ในฐานะที่ไม่ถูกต้องแต่แล้ว ภาพสัมผัสอันเร่าร้อน เสียงครางกระเส่า ความรู้สึกเสียวซ่านที่เขาปรนเปรอให้ มันก็ย้อนกลับเข้ามาในห้วงคำนึงอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึก ‘มีชีวิต’ ที่เธอแทบจะลืมไปแล้ว มันหอมหวานเกินกว่าจะตัดใจได้ง่ายๆสุดท้าย... เธอก็ตัดสินใจกดส่งข้อความต
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status