สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love

สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love

last updateLast Updated : 2026-02-06
By:  VëlLunaCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
63Chapters
1.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"สิบปี... คือเวลาที่ ‘พราว’ พยายามฝังกลบรักแรกอันแสนเจ็บปวดไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เธอใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของ ‘ธาม’ สามีรูปหล่อผู้เพียบพร้อม แต่กลับเติมเต็มเธอได้เพียงเปลือกนอกและบทรักอันว่างเปล่า ชีวิตที่เหมือนจะลงตัวกลับสั่นคลอน เมื่อ ‘วิน’ รักแรกที่เคยทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เหตุผลเมื่อสิบปีก่อน หวนกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ถ่านไฟเก่าที่ดับมอดไปนานกลับคุโชนขึ้นอย่างรุนแรงเกินห้ามใจ ท่ามกลาง ‘สถานะ...รักต้องซ่อน’ ที่ต่างมีเจ้าของ เมื่อแรงปรารถนามันแรงกล้ากว่าความถูกต้อง พวกเขาจึงเลือกก้าวสู่เส้นทางอันตราย สานต่อสัมพันธ์สวาทร้อนแรงอย่างลับๆ โดยไม่รู้เลยว่า ปมในอดีตที่ทำให้รักร้าว... กำลังรอวันเปิดเผย และอาจทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลง..."

View More

Chapter 1

1: รอยลิปสติกจางๆ

PROLOG

Apa jadinya jika bumi hanya dijadikan sebagai medan pertempuran bagi sekelompok manusia sakti yang tak bermoral? Hal tersebut terjadi di daratan Benua Timur beribu-ribu tahun yang lalu. Bumi tidak lagi menjadi tempat yang nyaman untuk ditinggali. Gunung, daratan dan lautan hanya disesaki oleh jasad-jasad manusia yang gagal menyelamatkan diri. Tumbuhan dan binatang menjadi makhluk yang hampir-hampir punah keberadaannya. Kekacauan tersebut setidaknya berhasil mengambil lebih dari separuh populasi manusia di Benua Timur. Penyebab dari semua kejadian tersebut adalah pertempuran tujuh manusia sakti yang sama-sama ingin menjadi nomor satu.

Tujuh manusia sakti adalah tujuh pendekar terhebat di masanya. Para pendekar yang telah mampu melampaui batas kekuatan manusia. Kekuatan mereka bahkan lebih tinggi daripada kekuatan seribu pendekar hebat di masanya. Mereka bukan lagi disebut pendekar, bukan juga disebut dewa, orang-orang menyebutnya sebagai iblis bumi.

Ketika Benua Timur sudah berada di ambang kehancuran, Dewa mengutus tujuh kesatria untuk menghukum para iblis bumi. Pertempuran terbesar sepanjang sejarah pun terjadi. Tujuh kesatria langit nyatanya tak mampu mengalahkan tujuh iblis bumi. Legenda mengatakan, tujuh kesatria langit itu pada akhirnya mengeluarkan jurus yang paling ditakuti oleh mereka sendiri. Jurus tersebut adalah jurus penghancur malapetaka. Bukan hanya bisa mengahcurkan musuh, jurus tersebut sekaligus menghancurkan para kesatria langit yang telah dikirim Dewa.

Kedahsyatan jurus penghancur malapetaka ternyata tak mampu ditampung oleh bumi. Bumi bergejolak, gunung menjadi serupa kapas dan lautan memuntahkan isinya. Seketika, Benua Timur terbelah menjadi tiga daratan besar dan seribu pulau-pulau kecil tak bernama. Tiga daratan baru yang terbentuk masing-masing bernama, Daratan Caihong, Daratan Bingdao, dan yang terakhir adalah daratan Shamo.

Butuh waktu berpuluh-puluh tahun untuk membuat tiga daratan tersebut pulih sebagaimana mestinya. Manusia-manusia yang tersisa, perlahan-lahan kembali bangkit untuk membangun kehidupan. Peradaban baru pun tercipta. Kedamaian menjadi sahabat manusia selama beratus-ratus tahun berikutnya hingga pada suatu hari, seorang petani di daratan Caihong membuat geger semua orang lantaran menjadi pendekar sakti hanya dalam waktu yang sangat singkat.

Kesaktian tersebut, menurut kabar dari mulut ke mulut, dipicu oleh permata roh suci yang ia temukan di suatu tempat. Permata Roh Suci tersebut dipercaya sebagai wujud dari Kesatria Langit yang telah berkorban memusnahkan iblis bumi. Perburuan permata roh suci pun dimulai.

***

Tiga ratus tahun dihitung dari saat pertama kali Permata Roh Suci ditemukan, hiduplah seorang kakek tua bersama cucunya di tengah kedalaman hutan di pulau Konglong. Pulau Konglong adalah satu dari seribu pulau kecil yang merupakan pecahan dari Benua Timur setelah mengalami bencana besar. Manusia di zaman ini tak mengenal Benua Timur, legenda terbelahnya benua tersebut hanya menjadi dongeng dari mulut ke mulut yang diragukan kebenarannya.

“Kakek…. Kakek…,” seorang anak kecil berusia enam tahun sedang berteriak-teriak dari dalam goa. Ia berteriak hampir selama satu jam tetapi sang kakek tidak juga datang padanya. Anak kecil tersebut berulang kali mengusap keringat di keningnya, ia sudah hampir menyerah dengan tugas yang diberikan sang kakek di hari itu.

Jika hari-hari sebelumnya si kakek memintanya untuk berburu rusa, atau sesekali juga singa, kali itu si kakek membebaninya dengan tugas untuk berburu gajah. Tak hanya sembarang gajah, si kakek juga mewajibkan untuk cucunya memilih gajah dengan belalai terpanjang di dalam hutan. Anak kecil tersebut sudah mulai berburu gajah ketika matahari belum terbit dengan sempurna. Saat di mana ia berteriak-teriak memanggil kakeknya, matahari sudah bersiap-siap untuk membenamkan diri. Itu artinya, hari akan berganti malam, dan anak kecil itu bahkan belum sempat sarapan.

Anak kecil tersebut bernama Zhou Fu, ia berteriak bukan karena putus asa akibat gagal menangkap gajah belalai panjang. Ia setidaknya sudah berhasil menggiring gajah buruannya masuk ke dalam perangkap yang ia pasang di goa ketika hari masih siang. Zhou Fu mulai berteriak-teriak memanggil kakeknya karena ia tidak tahu bagaimana caranya membawa buruan sebesar itu ke gubuk yang ia tinggali bersama si kakek.

Jarak dari goa itu ke gubuknya adalah sekitar tiga mil, jarak yang tak jauh jika saja buruannya adalah harimau, atau mungkin buaya. Ketika hendak berangkat memburu gajah, Zhou Fu lupa untuk bertanya pada sang kakek tentang bagaimana caranya mengangkat buruan sebesar itu.

“Kakek… Kemarilah, jika kau bersedia menolongku, aku janji besok akan membawakan dua gajah untukmu!” Zhou Fu kembali berteriak dari dalam goa, suaranya yang cukup kencang membuatnya langsung menutup telinga sebab goa yang ia tempati mendengungkan teriakannya berkali-kali lipat lebih kencang.

“Apa kubilang, kau bahkan belum cukup kuat untuk disebut sebagai anak-anak,” seorang kakek tua berjalan memasuki bibir goa dengan langkah yang cukup santai. Ia mengamati hasil buruan cucunya dengan tanpa rasa kagum sedikit pun, “saat aku seusiamu, aku bahkan bisa melempar induk gajah hingga berpuluh-puluh mil jauhnya!”

Zhou Fu mulai menutup telinga dengan kedua tangannya. Ia selalu kesal jika sang kakek menceritakan kehebatan-kehebatannya di masa kecil.

“Jika kakek sehebat itu semasa kecil, mengapa kita harus bersembunyi di hutan ini sepanjang waktu,” Zhou Fu mendengus kesal, ia selalu ingin untuk berpetualang tempat-tempat lain selain di pulau Konglong, tapi kakeknya selalu berkata jika dunia terlalu kejam dan mereka berdua belum cukup kuat untuk melangkah keluar.

“Ya, jika aku pergi sendiri, kukira aku akan bebas menikmati dunia yang keras. Tapi sial, aku harus merawat bocah kecil yang bahkan tak bisa membawa pulang binatang buruannya,” si kakek menjawab sambil tangannya menggesek-gesekan batu dari dalam goa. Sepertinya ia berniat untuk bermalam di goa tersebut bersama Zhou Fu sambil menikmati kepala gajah belalai panjang.

Jauh di dalam lubuk hatinya, si kakek sebetulnya cukup kagum dengan kemampuan Zhou Fu yang melebihi anak-anak pada usianya. Sayangnya, meski berulangkali ia berharap bisa memuji cucunya itu, ia kembali ingat jika Zhou Fu harus mendapat didikan untuk menjadi lebih kuat dan lebih kuat lagi. Pujian hanya akan menghambat perkembangan. Oleh sebab itu, sehebat apapun pencapaian yang bisa diraih oleh Zhou Fu kecil, si kakek tak pernah sekali pun menganggapnya sebagai sesuatu yang berarti.

Masa lalu yang pahit menjadi alasan utama si kakek membesarkan Zhou Fu dengan didikan yang keras dan kejam. Kenangan buruk yang menimpa Zhou Fu kecil harus ditebus dengan perjuangan yang maksimal. Zhou Fu harus menjadi yang terkuat, jika tidak, bencana di masa lalu akan terulang kembali dan semuanya menjadi sia-sia.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
63 Chapters
2: สิบปีที่หวนคืน
ตอนที่ 2 เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือเปิดขึ้นอย่างยากเย็น แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านผืนหนาเข้ามาในห้องนอนหรูหราบ่งบอกว่าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... แต่สำหรับพราว มันไม่ต่างอะไรจากเมื่อวาน หรือวันก่อนๆ เลยสักนิด ความรู้สึกปวดหนึบที่ขมับและร่างกายที่เมื่อยล้าเล็กน้อยเป็นสิ่งแรกที่เธอรับรู้ ตามมาด้วยความว่างเปล่าข้างกาย บนเตียงนอนราคาแพงที่เมื่อคืนยังอุ่นร้อน ไปด้วยแรงอารมณ์ บัดนี้กลับเย็นชืด มีเพียงรอยยับยู่ยี่บนผ้าปูที่นอนซาตินสีเทาเข้มเท่านั้นที่เป็นหลักฐานว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ธามคงออกไปตั้งแต่เช้ามืดเหมือนเคย บางทีอาจจะไปทำงาน หรืออาจจะไปทำธุระส่วนตัวที่เธอไม่อยากรับรู้ พราวพลิกตัวหันไปมองโต๊ะหัวเตียงฝั่งที่ว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่โน้ตทิ้งไว้ มีเพียงโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางอยู่เงียบๆ หญิงสาวถอนหายใจแผ่วเบา ยันกายลุกขึ้นนั่ง พยายามสลัดความขุ่นมัวในใจทิ้งไป ชุดนอนผ้าซาตินเมื่อคืนหลุดลุ่ยเผยให้เห็นร่องรอยสีกุหลาบจางๆ สองสามแห่งบนผิวขาวผ่องบริเวณเนินอกและลำคอ พราวเบือนหน้าหนี ไม่อยากมอง ไม่อยากจดจำ สัมผัสรุนแรงและไร้หัวใจเหล่านั้น เธอใช้เวลาไม่นานนักในการอาบ
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
3: เงาอดีต
ตอนที่ 3ทันทีที่การประชุมสิ้นสุดลง และกลุ่มผู้บริหารระดับสูงทยอยเดินออกจากห้องไป พราวก็รีบก้าวตามออกมาด้วยหัวใจที่เต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ขาทั้งสองข้างก้าวไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ สมองยังคงอื้ออึง จับต้นชนปลายไม่ถูก เธอต้องการที่สงบ... ที่ไหนก็ได้ที่จะได้อยู่คนเดียวสักครู่ห้องน้ำหญิงชั้นผู้บริหารคือจุดหมายแรกที่เธอนึกถึง พราวก้าวเร็วๆ เข้าไปข้างใน โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ เธอกดล็อกประตูจากด้านในแล้วทรุดตัวพิงผนังกระเบื้องเย็นเฉียบ สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมาภาพใบหน้าหล่อเหลาแต่เรียบเฉยของ ‘เขา’ คนนั้นยังคงติดตา น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยชื่อเต็มยศของเธออย่างห่างเหินยังก้องอยู่ในหู... วิศรุต เตชะพิพัฒน์ รองประธานกรรมการบริหาร K Group... ผู้ชายคนเดียวกับ ‘พี่วิน’ นักศึกษาคณะวิศวะฯ ปีสุดท้ายที่เคยเป็นโลกทั้งใบของเธอเมื่อสิบปีก่อนสิบปี... เวลาไม่เคยช่วยให้ความเจ็บปวดในวันนั้นจางหายไปได้เลย‘เราเลิกกันเถอะพราว’‘ทำไมคะพี่วิน... พราวทำอะไรผิด’‘พี่ว่า... เราไปกันไม่รอดหรอก พี่...เจอคนอื่นแล้ว’เสียงของเขาในวันนั้นยังคงชัดเจน... วันที่เขาบอกเลิกเธออย่างไร้เย
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
4: แรงกดดัน
ตอนที่ 4 หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่วันที่ ‘เขา’ ก้าวเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง... หนึ่งสัปดาห์ที่พราวรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดผึงลงได้ทุกเมื่อวิศรุต เตชะพิพัฒน์ ในฐานะรองประธานฯ จาก K Group ไม่ได้เป็นเพียงตำแหน่งลอยๆ เขาเข้ามามีบทบาทสำคัญและลงรายละเอียดกับโปรเจกต์ร่วมทุนนี้อย่างเข้มข้น การประชุมย่อยระหว่างทีม K Group และฝ่ายการตลาดของบริษัทเธอมีขึ้นแทบจะวันเว้นวัน ไหนจะอีเมลและโทรศัพท์ที่ต้องติดต่อประสานงานกันโดยตรงอีกนับครั้งไม่ถ้วนพราวในฐานะผู้จัดการฝ่ายฯ กลายเป็นจุดศูนย์กลางที่ต้องรับมือกับความต้องการและแรงกดดันจากฝั่ง K Group ซึ่งส่วนใหญ่ก็มาจากตัววินเองโดยตรง เขาเป็นผู้บริหารที่เก่งกาจ เด็ดขาด และต้องการความสมบูรณ์แบบในทุกรายละเอียด หลายครั้งที่เธอต้องดีเฟนด์แผนงานหรือไอเดียของทีมอย่างหนักหน่วงในการประชุม การโต้เถียงทางความคิดเกิดขึ้นบ่อยครั้ง แต่ทุกอย่างยังคงอยู่ภายใต้กรอบของความเป็นมืออาชีพ... แม้ว่าบางครั้ง แววตาคมกริบที่มองมา หรือน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงอำนาจนั้น จะทำให้หัวใจเธอสั่นไหวได้อย่างน่าประหลาด"ผมคิดว่า Budget ส่วน Influencer Market
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
5: คืนแตกสลาย
ตอนที่ 5 เสียงเพลงแจ๊สฟังสบายดังคลอเบาๆ เคล้ากับเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของผู้คนในห้องบอลรูมของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แสงไฟสีนวลสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสาดส่องกระทบร่างของผู้ร่วมงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทที่ต่างอยู่ในชุดสวยงามตามธีมงาน ‘Glitz & Glam’ พราวในชุดเดรสยาวสีดำสนิทเข้ารูป อวดเรือนร่างสมส่วนและผิวขาวผ่อง ยืนถือแก้วแชมเปญอยู่ที่มุมหนึ่งของงาน ผมยาวสลวยถูกปล่อยอย่างมีสเน่ห์ ส่วนเว้าของเสื้อผ้าเผยให้เห็นแผ่นหลังเนียน เครื่องประดับเพชรเรียบหรูบนลำคอและข้อมือเล่นกับแสงไฟระยิบระยับ... เธอคือภาพของผู้หญิงที่สวยสง่า มั่นใจ และประสบความสำเร็จ หากมองเพียงเปลือกนอก... แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มบางๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้าสวยหวานนั้น ซ่อนความรู้สึกแตกสลายและว่างเปล่าเอาไว้มากเพียงใด ตอนแรกเธอไม่อยากมางานนี้เลยสักนิด แค่คิดว่าต้องมาอยู่ในที่ที่มีคนมากมาย ต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มทักทาย ต้องเผชิญหน้ากับ ‘เขา’ และอาจจะรวมถึงภรรยาของเขาด้วย เธอก็รู้สึกเหนื่อยเกินพอแล้ว แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธไม่ได้ ด้วยตำแหน่งหน้าที่และคำคะยั้นคะยอจากลูกน้องในทีมที่อยากให้หัวหน้าคนสวยมาร่วมงานด้วย ‘บางที... ออกม
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
6: ข้ามเส้น 🔥NC++
ตอนที่ 6ความเงียบภายในรถสปอร์ตคันหรูหนักอึ้งจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่คำรามเบาๆ และเสียงสะอื้นไห้ของคนข้างๆ ที่ดังขึ้นเป็นระยะเท่านั้นที่ทำลายความเงียบงันนั้นวินกุมพวงมาลัยแน่น สายตาจับจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้า แสงไฟจากเสาไฟฟ้าและตึกสูงสาดส่องเข้ามาเป็นระยะ เผยให้เห็นใบหน้าคร้ามคมที่เรียบตึง แต่แววตาคู่คมนั้นกลับฉายแววสับสนและปวดร้าวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาลอบมองร่างบางที่นั่งฟุบหน้าอยู่กับคอนโซลรถเป็นครั้งคราว หัวใจเหมือนถูกบีบรัดอย่างรุนแรงภาพของพราวในงานเลี้ยง ทั้งตอนที่เธอยืนสวยสง่าแต่แววตาเศร้าสร้อย ตอนที่เธอดื่มเหล้าอย่างไม่คิดชีวิต และตอนที่เธอร้องไห้ฟูมฟายเมื่อครู่ มันวนเวียนอยู่ในหัวเขาซ้ำๆ ความรู้สึกสงสาร เป็นห่วง และ... ความรู้สึกเก่าๆ ที่เขาพยายามกดมันไว้สุดหัวใจตลอดสิบปีที่ผ่านมา มันกำลังถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรงเขาจำต้องแต่งงานกับพิมพ์ด้วยเหตุผลทางธุรกิจที่ซับซ้อนและพันธะบางอย่างในอดีตที่เขาไม่อาจปฏิเสธ แต่ลึกลงไปในหัวใจ... พราวคือผู้หญิงคนเดียวที่เขารักมาโดยตลอด การต้องตัดใจและเดินออกมาจากชีวิตเธอในวันนั้น คือความเจ็บปวดที่สุดที่เขาเคยเผชิญ และการได้กลับมา
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
7: เช้าวันใหม่...ที่ไม่เหมือนเดิม NC++
ตอนที่ 7ร่างบางของพราวถูกวางลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์อย่างแผ่วเบา สัมผัสของผ้าปูที่นอนเนื้อดีที่แผ่นหลังควรจะทำให้รู้สึกสบาย แต่วินาทีนี้มันกลับเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่โหมกระพือไฟในกายให้ลุกโชนยิ่งขึ้น แต่ก่อนที่แผ่นหลังจะได้สัมผัสกับผ้าปูที่นอนเต็มที่ ริมฝีปากร้อนผ่าวของวินก็ประกบลงมาอีกครั้งจูบนี้แตกต่างจากที่ผ่านมา มันดูดดื่ม หนักหน่วง และเต็มไปด้วยความต้องการอันแรงกล้าที่ไม่ได้ปิดบัง ราวกับต้องการตอกย้ำความเป็นเจ้าของ ต้องการสูบสิ้นลมหายใจและสติสัมปชัญญะที่ยังพอมีเหลืออยู่ของเธอไปให้หมดสิ้น เธอเผยอปากรับลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามากวาดต้อนความหอมหวานในโพรงปากอย่างเต็มใจ แขนเรียวที่เคยไร้เรี่ยวแรงกลับยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาไว้แน่น ตอบสนองจูบนั้นอย่างลืมตัวลืมตน ลืมไปชั่วขณะว่าเธอยังมีสามี และผู้ชายที่กำลังปรนเปรอเธออยู่คือคนที่เคยทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดีวินผละริมฝีปากออกเล็กน้อยเพียงเพื่อให้มีอากาศหายใจ มองสบตาลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์จนแทบไม่เหลือเค้าความเศร้าก่อนหน้า เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย"ริมฝีปากคุณสั่นไม่หยุดเลย... ร่างกายคุณเรียกหาผมอยู่ใช่ไหมพร
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
8: พยาพยามลืม
ตอนที่ 8เช้าวันจันทร์เวียนมาบรรจบอีกครั้ง แต่สำหรับพราว มันคือเช้าวันที่หนักอึ้งที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนวันก่อนนั้นยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่หยุด ทั้งความเร่าร้อน วาบหวาม และความรู้สึกผิดบาปที่เกาะกินหัวใจ ความทรงจำที่เธอสั่งตัวเองให้ลืม มันกลับยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกครั้งที่หลับตาลงหญิงสาวใช้เวลาอยู่หน้ากระจกนานกว่าปกติ พยายามแต่งหน้าปกปิดร่องรอยความอ่อนล้าและดวงตาที่บวมช้ำเล็กน้อยจากการร้องไห้เมื่อวาน เธอเลือกชุดทำงานที่ดูสุภาพและมิดชิดที่สุด ราวกับว่าเสื้อผ้าเหล่านี้จะช่วยเป็นเกราะกำบังให้เธอได้‘ลืมมันไปซะพราว มันก็แค่ความผิดพลาดเพราะความเมา’ เธอย้ำกับตัวเองในใจเป็นรอบที่ร้อย ‘แกกับเขา เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว และจะไม่มีวันเป็น!’ตลอดทางที่ขับรถมาบริษัท หัวใจของพราวเต้นไม่เป็นส่ำ เธอกลัว... กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเขา กลัวสายตาของเขา กลัวความรู้สึกของตัวเองเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในออฟฟิศ พราวสูดหายใจลึก พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด เธอกวาดตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว... ไม่เห็นเขา โล่งใจไปเปราะหนึ่ง หญิงสาวรีบเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง อยากจะขังตัวเองอยู่ในนี้ทั
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
9: เมื่อกำแพงพังทลาย NC++
ตอนที่ 9"แน่ใจนะว่าแค่นั้น"คำถามเสียงพร่าแหบห้าวแต่แฝงความท้าทายของวินยังคงก้องอยู่ในหู ใบหน้าหล่อเหลาที่โน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นโคโลญจน์จางๆ อันคุ้นเคยผสมกับกลิ่นกายบุรุษเพศของเขาโชยเข้าปอด ปลุกสัญชาตญาณบางอย่างที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องลึกลงมา... เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจที่กำลังสั่นไหวอย่างรุนแรงของเธอพราวควรจะผลักเขาออกไป ควรจะตอกหน้าเขาแรงๆ ด้วยคำพูดเย็นชา ควรจะย้ำเตือนถึงสถานะของเขาและเธอ... แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับทรยศ มันแข็งทื่อไม่ยอมขยับหนี แถมหัวใจยังทรยศเต้นแรงโครมครามราวกับจะหลุดออกมานอกอก ลมหายใจติดขัดเมื่อสบเข้ากับแววตาลึกซึ้งคู่นั้นเธอเห็นความต้องการ... ความปรารถนา... และบางที อาจจะเป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในนั้น... เหมือนกับที่เธอรู้สึกวินไม่ได้รอคำตอบ เขารู้... เขาสัมผัสได้ถึงกำแพงในใจเธอที่กำลังสั่นคลอน เขาเห็นแววตาที่เคยแข็งกร้าวเมื่อครู่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเขาทาบริมฝีปากหยักได้รูปลงบนริมฝีปากอิ่มสั่นระริกของเธออย่างไม่อาจหักห้ามใจได้อีกต่อไป จูบนี้ไม่ใช่จูบที่ปลอบประโลม ไม่ใช่จูบที่เกิดจากความเมามายไร้สติเหมื
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
10: ข้อความลับ
ตอนที่ 10แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือสะท้อนอยู่ในดวงตาคู่สวยของพราว เธอนอนอยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนหรูเพียงลำพัง จ้องมองข้อความสั้นๆ ที่ถูกส่งมาจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เธอรู้ดีว่าเป็นใคร...‘ถึงบ้านปลอดภัยไหมครับ?’ข้อความเรียบง่ายที่ดูเหมือนคำถามแสดงความห่วงใยธรรมดาๆ แต่มันกลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงไม่เป็นส่ำนี่คือครั้งแรกที่เขาติดต่อเธอมาก่อนหลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนและสับสนในห้องทำงานของเขาที่พึ่งผ่านมา... ค่ำคืนที่เธอบอกตัวเองว่ามันคือจุดจบ แต่ข้อความนี้กลับเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นพราวลังเลอยู่นาน นิ้วเรียวจิ้มลงบนแป้นพิมพ์ พิมพ์ข้อความตอบกลับแล้วลบทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก เธอกำลังจะทำอะไรลงไป? การตอบกลับข้อความนี้ มันไม่ต่างอะไรจากการยอมรับและเปิดประตูให้เขาก้าวเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง... ในฐานะที่ไม่ถูกต้องแต่แล้ว ภาพสัมผัสอันเร่าร้อน เสียงครางกระเส่า ความรู้สึกเสียวซ่านที่เขาปรนเปรอให้ มันก็ย้อนกลับเข้ามาในห้วงคำนึงอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึก ‘มีชีวิต’ ที่เธอแทบจะลืมไปแล้ว มันหอมหวานเกินกว่าจะตัดใจได้ง่ายๆสุดท้าย... เธอก็ตัดสินใจกดส่งข้อความต
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status