เพทายลายกะรัต

เพทายลายกะรัต

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-13
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
248Bab
300Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาเก่ง... เธอแกร่ง... คู่แข่งที่สู้ด้วยเล่ห์ร้าย...แต่พ่วงท้ายด้วยเล่ห์รัก [ ก็ตบ-จูบไงคุณ...มันเป็นคอนเซป! ]

Lihat lebih banyak

Bab 1

ผู้บริหารคนใหม่ 1

               เครื่องยนต์สมรรถนะสูงทะยานออกจากบ้านพักต่างอากาศในเขตตัวเมืองเชียงใหม่ด้วยความเร็วใกล้เคียงกับอารมณ์ที่ขาดความคงที่ของคนขับ ดวงตาสีถ่านจับจ้องถนนเส้นยาวทอดไกลออกไปสู่สนามบินเชียงใหม่ที่เป็นจุดหมายปลายทางด้วยความขุ่นมัว เมื่อวันลาพักร้อนอันน้อยนิดถูกพรากไปอย่างง่ายดายด้วยประโยคง่ายๆที่ได้ฟังจากผู้ช่วยคนสนิทเมื่อชั่วโมงก่อน

ที่ดินถูกขายให้คนอื่นไปแล้ว!

               เพทายสบถออกมาอีกหน ก่อนจะเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วให้ยานพาหนะทะยานออกไปเมื่อทางเบื้องหน้าเป็นเพียงเส้นตรงทอดยาวปราศจากสิ่งขวางกั้น ไม่กี่นาทีร่างสูงก็ปรากฏกายอยู่หน้าร้านกาแฟชื่อดังในเขตสนามบิน เพื่อรอใครบางคน

“อารมณ์เสียอะไรวะ หน้าบูดเป็นตูดหมา” เสียงทักที่ดังขึ้นจากบันไดเลื่อนขาลง ทำให้เจ้าของใบหน้าคมคายตวัดสายตามองเพื่อนสนิทด้วยความหงุดหงิด

“มีงานเข้า ขับรถกลับบ้านพักเองก็แล้วกัน” คนอารมณ์เสียบอกเพียงเท่านั้น โยนกุญแจรถยนต์ให้เพื่อนสนิทแล้วเดินขึ้นบันไดเลื่อนขาขึ้นไปในทันที

“ไอ้พีท! อะไรเนี่ย?” คนรับกุญแจมาตะโกนไล่หลัง แต่เมื่อไม่เห็นเพื่อนรักมีท่าทีจะใส่ใจเสียงเรียก จึงทำได้แค่ปล่อยเลยตามเลย

จบกัน ทริปรวมเพื่อนประจำปี!

               เสียงประกาศด้านความปลอดภัยเกี่ยวกับการบินไม่ได้ทำให้คนหัวเสียใส่ใจจะฟังแม้แต่น้อย ดวงตาสีถ่านยังจับจ้องวิวทิวทัศน์จากที่นั่งติดหน้าต่างเครื่องบินของตนเองเพื่อปรับความคุกรุ่นให้จางลงอย่างยากลำบาก แล้วก็พาลหงุดหงิดมากขึ้นไปอีก เมื่อนึกถึงเม็ดเงินมหาศาลที่กำลังจะสูญเสียไปพร้อมๆกับที่ดินแปลงนั้น

‘ใครเป็นคนซื้อไป?’ 

คำถามแรกหลังรู้ว่าที่ดินแปลงสวยริมแม่น้ำเจ้าพระยาถูกซื้อตัดหน้าไป

‘เจ้าของว่า...เธอเป็นคนของ ‘ไพรฑรูย์การช่าง’ ครับ’

               เพทายบดกรามแน่นเมื่อนึกถึงร่างสูงผอมที่มาพร้อมใบหน้าซีดจางภายใต้กรอบแว่น แต่กลับซ่อนความเจ้าเล่ห์แสนร้ายไว้มากมาย เวลานี้จิ้งจอกเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์อย่างสินธรคงกำลังเยาะเขาอยู่ด้วยความสะใจไม่น้อย ที่สามารถล่มโครงการคอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาของบริษัทเขาได้อย่างง่ายๆแบบนี้ 

สินธรเป็นน้องเขยของ ‘ไพรฑูรย์ มณีรัตนะ’ ผู้วางมือจากธุรกิจที่ตัวเองก่อร่างสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบากตั้งแต่สิบเก้าปีก่อน ผู้อาวุโสปล่อยให้น้องเขยเข้าบริหารงานเต็มตัวนับแต่นั้น แต่วงในลือกันว่าอดีตผู้บริหารที่เก่งกาจยังคอยวางแผนและนั่งในตำแหน่งที่ปรึกษาของ ‘ไพรฑรูย์การช่าง’ จนถึงเมื่อหลายปีก่อน

แปลก...ที่จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างสินธร กล้าท้าชนกันตรงๆแบบนี้?

               ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ด้วยรู้ดีว่าสินธรไม่ใช่คนฉลาดหรือเก่งกาจอะไรมากมายนัก แต่ที่เลื่องชื่ออยู่ในวงการอสังหาริมทรัพย์ได้อย่างยาวนานจนถึงทุกวันนี้ เป็นเพราะประสบการณ์และการแสวงหาผลประโยชน์โดยไม่เลือกวิธีการต่างหาก

ถ้าตาเฒ่านั่นใช้วิธีลอบกัดก็ว่าไปอย่าง?

เมื่อเริ่มใช้สติความเยือกเย็นก็หวนคืนมา เพทายกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อนึกถึงใครบางคนที่อาจมีความเป็นไปได้มากกว่า…ลูกสาวคนเล็กของคุณไพฑรูย์

กะรัต มณีรัตนะ!

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
248 Bab
ผู้บริหารคนใหม่ 1
เครื่องยนต์สมรรถนะสูงทะยานออกจากบ้านพักต่างอากาศในเขตตัวเมืองเชียงใหม่ด้วยความเร็วใกล้เคียงกับอารมณ์ที่ขาดความคงที่ของคนขับ ดวงตาสีถ่านจับจ้องถนนเส้นยาวทอดไกลออกไปสู่สนามบินเชียงใหม่ที่เป็นจุดหมายปลายทางด้วยความขุ่นมัว เมื่อวันลาพักร้อนอันน้อยนิดถูกพรากไปอย่างง่ายดายด้วยประโยคง่ายๆที่ได้ฟังจากผู้ช่วยคนสนิทเมื่อชั่วโมงก่อนที่ดินถูกขายให้คนอื่นไปแล้ว! เพทายสบถออกมาอีกหน ก่อนจะเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วให้ยานพาหนะทะยานออกไปเมื่อทางเบื้องหน้าเป็นเพียงเส้นตรงทอดยาวปราศจากสิ่งขวางกั้น ไม่กี่นาทีร่างสูงก็ปรากฏกายอยู่หน้าร้านกาแฟชื่อดังในเขตสนามบิน เพื่อรอใครบางคน“อารมณ์เสียอะไรวะ หน้าบูดเป็นตูดหมา” เสียงทักที่ดังขึ้นจากบันไดเลื่อนขาลง ทำให้เจ้าของใบหน้าคมคายตวัดสายตามองเพื่อนสนิทด้วยความหงุดหงิด“มีงานเข้า ขับรถกลับบ้านพักเองก็แล้วกัน” คนอารมณ์เสียบอกเพียงเท่านั้น โยนกุญแจรถยนต์ให้เพื่อนสนิทแล้วเดินขึ้นบันไดเลื่อนขาขึ้นไปในทันที“ไอ้พีท! อะไรเนี่ย?” คนรับกุญแจมาตะโกนไล่หลัง แต่เมื่อไม่เห็นเพื่อนรักมีท่าทีจะใส่ใจเสียงเรียก จึงทำได้แค่ปล่อยเลยตามเลยจบกัน ทริปรว
Baca selengkapnya
ผู้บริหารคนใหม่ 2
โพรเจกต์ของ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ ได้สักโพรเจกต์...พิงค์ก็เอาตำแหน่งของน้าไปได้เลย’ จำได้ว่าตอนรับฟังเงื่อนไขนี้ มือบางทั้งสองข้างของเธอชื้นเหงื่อและเย็นเฉียบอย่างรวดเร็ว ด้วยรู้ดีว่าข้อตกลงนี้ไม่ง่ายเลยสักนิดแม้ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ จะเป็นเพียงบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่เคยยิ่งใหญ่และเกือบล่มสลายไปพร้อมกับวิกฤตปีสี่ศูนย์ แต่ด้วยกำลังสมองของทายาทตระกูล ‘พัฒนวัฒนากร’ และเพื่อนสนิทของเขา กลับสามารถนำพาอดีตบริษัทยักษ์ใหญ่ให้หวนคืนสู่วงการก่อสร้างอีกครั้งเมื่อเจ็ดปีก่อนสองปีจากนั้น ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ ก็กลายเป็นหนึ่งในสิบบริษัทที่น่าจับตามองของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มือบางของกะรัตหยิบโฉนดที่ดินผืนงามที่กำลังจะกลายเป็นบันไดขั้นสุดท้ายเพื่อผลักดันให้ตนเองก้าวสู่ตำแหน่งประธานบริหาร ‘ไพฑรูย์การช่าง’ อย่างเต็มรูปแบบขึ้นมอง ดวงตากลมใสฉายประกายวาววับอย่างผู้มีชัย เพราะในที่สุดเธอก็ก้าวมาถึงจุดนี้จนได้...จุดที่มันสมควรจะเป็นของเธอ“เอกสารที่ถามหาได้แล้วนะคะ” น้ำเสียงในสำเนียงหวานของเลขาคนสนิทที่ดังขึ้น พร้อมๆกับร่างเล็กในชุดสูทตามแบบฉบับ ‘คุณเลขา’ ที่
Baca selengkapnya
ผู้บริหารคนใหม่ 3
สายลมยามค่ำเมื่ออาทิตย์ลาลับดับแสงไม่ได้อบอ้าวเหมือนเมื่อหลายชั่วโมงก่อน สายลมโบกพัดกระแสความเย็นให้ไหลผ่านผิวกายชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย กะรัตกอดอกมองท้องน้ำมืดสนิทสุดสายตาที่ตัดสลับแสงไฟระยับของตัวอาคารริมน้ำที่เปิดไฟส่องสว่างไว้อย่างสวยงาม…แปลก ที่เธอไม่เคยสังเกตเห็นมันมาก่อน?“คุณครับ ได้เวลาออกเรือแล้วครับ” เสียงทุ้มติดจะแหบของบริกรวัยกลางคนที่แนะนำให้เธอมายืนรับลมริมแม่น้ำเพื่อฆ่าเวลาเอ่ยอย่างนอบน้อม หญิงสาวระบายยิ้มแทนคำตอบรับ เพียงไม่กี่นาทีร่างบางระหงก็มายืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าของเรือสำราญลำโต ดวงตากลมใสฉายประกายสงสัยเมื่อทั้งบริเวณมีโต๊ะอาหารเพียงหนึ่งเดียวตั้งตระหง่านอยู่กลางลำเรือ ยังไม่ทันได้ถามไถ่พนักงานเสียงหวูดเรือก็ส่งสัญญาณตีตัวเรือห่างออกจากท่าน้ำเสียแล้ว ในเวลานั้นเองที่คนรับคำเชิญเริ่มคำนึงถึงระดับความปลอดภัยในชีวิตของตนเอง...ช่างต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าใจหายจริงๆหวังว่าเขาจะไม่หลอกเธอมา เผื่อจับถ่วงน้ำนะ? คิดได้เท่านั้นก็ต้องชะงักเมื่อเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆของใครอีกคนลอยลมมาเข้าหู เงาร่างสูงที่สาดสะท้อนแสงไฟจากด้านหลังดูสูงใหญ่ จนคนใต้เงาต้องส
Baca selengkapnya
ผู้บริหารคนใหม่ 4
แม้ไม่มีคำพูดใดต่อจากนั้น แต่การเดินนำไปยังโต๊ะอาหารและเลื่อนเก้าอี้รอ ก็ทำให้หญิงสาวเดินไปนั่งตามมารยาทอย่างเงียบๆเช่นกัน เพียงครู่เดียวเมื่ออาหารมากมายชวนลิ้มลองถูกนำมาวางเรียงราย เสียงดนตรีท่วงทำนองหวานก็บรรเลงขึ้นคล้ายถูกตั้งโปรแกรมไว้ตามลำดับ“ขอเป็นค็อกเทลก็แล้วกันค่ะ” ทันทีที่บริกรแตะแก้วไวน์ เสียงหวานใสก็เอ่ยสิ่งที่ต้องการในทันที“นึกว่าจะสั่งน้ำส้ม?” เสียงทุ้มของคนที่นั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าสบายๆ พลางลูบปากแก้วไวน์ที่ยังไม่ได้แตะต้องไปมาจนได้ยินเสียงแผ่วๆคล้ายโน้ตตัวฟาและซอลตามลำดับ“เบื่อแล้วค่ะ” คำตอบสั้นๆด้วยรอยยิ้มของคนตรงหน้า กลับทำให้คนฟังรู้สึกสะดุดจนเสียงแทรกซ้อนของแก้วดนตรีที่สร้างขึ้นถูกหยุดอย่างง่ายดาย“ไม่ได้หมายถึงผมใช่ไหม?” แม้จะถามไปอย่างนั้น แต่หัวใจที่ไม่เคยหวั่นไหวกลับเต้นผิดจังหวะ คล้ายกลัวคำตอบของคนตรงหน้าขึ้นมาเสียเฉยๆ“ใช่ค่ะ ฉันเบื่อคุณ” คำตอบตรงไปตรงมาพร้อมดวงตากลมใสมองสบมาตรงๆ ทำให้เพทายแทบจะสำลักผลไม้ชิ้นเล็กที่ส่งเข้าปากตัวเองไปเมื่อครู่ในทันที แต่เพียงครู่เดียวความตกตะลึงก็ถูกแทนด้วยเสียงหัวเราะเต็มเสียงที่นานๆครั้งจะเกิดสำหรับเขา“คุณพิงค์พูดตรงไปค
Baca selengkapnya
ผู้ชนะการประมูล? 5
เสียงเครื่องแก้วตกกระทบพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่น ทำให้คนยังไม่ฟื้นคืนจากห้วงนิทราปรือตาขึ้นมาทั้งที่ยังสะลึมสะลือ ดวงตากลมใสพร่ามัวและอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อได้ยินเสียงแตกของเครื่องแก้วเจียระไนกระทบพื้นหินอ่อนที่ดังต่อเนื่อง ความต้องการนอนพักยาวๆในเช้าวันหยุดก็สลายหายไปจนสิ้น“อารมณ์เสียเรื่องอะไรอีกนะ?” กะรัตบ่นพึมพำด้วยความเคยชินผสมความเกียจคร้าน แต่ก็ยันร่างตัวเองขึ้นจากเตียงนอนทั้งที่ยังอาลัยอยู่ไม่น้อยหมดกันวันหยุดของฉัน! สิบห้านาทีไม่ขาดเกิน ร่างระหงในชุดเอี๊ยมยีนขาสั้นแสนทะมัดทะแมงที่ให้ความแตกต่างจากวันทำงานราวพลิกฝ่ามือก็ปรากฏกายในห้องอาหารของบ้าน ในทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูหญิงสาวก็ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสมาชิกในครอบครัวยังนั่งอยู่ครบ รวมถึงญาติห่างๆของมารดาที่ตนเองไม่ค่อยอยากพบปะด้วยอีกแล้ว? คราวนี้มีเรื่องอะไรอีกนะ เรื่องตลกที่ไม่เคยสร้างเสียงหัวเราะเกิดขึ้นได้เสมอ...เรื่องในวันนี้ก็เช่นกัน เมื่อเพชรลดาผู้เป็นป้าแท้ๆมาร้องไห้คร่ำครวญกับมารดาของเธอ ว่าคุณยายที่ตายจากไปเมื่อหลายปีก่อนมาเข้าฝันเมื่อคืน ในฝันบอกว่าเป็นห่วงลูกชายคนเดียวเป็น
Baca selengkapnya
ผู้ชนะการประมูล? 6
อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ร่างระหงก้าวเข้ามาในตึกสำนักงานของหน่วยงานราชการที่ติดป้าย ‘กรมบังคับคดี’ ด้วยความมั่นคง กะรัตหยุดมองบอร์ดไม้ติดป้ายประกาศเกี่ยวกับการประมูลที่ดิน ดวงตากลมใสทอประกายวาววับเมื่อนึกถึงใครบางคนที่ประกาศกร้าวไว้ว่าจะไม่ ‘พ่ายแพ้’ อีกหนเมื่อสัปดาห์ก่อน เพียงนึกถึงริมฝีปากจิ้มลิ้มก็เผลอคลี่ยิ้มออกมา การยื่นประมูลอสังหาริมทรัพย์ผ่านกรมบังคับคดี ถือเป็นการเล่นแร่แปรธาตุอย่างหนึ่งที่นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ให้ความนิยม เพราะสามารถหาที่ดินผืนงามและราคาถูกกว่าท้องตลาดได้ไม่ยากเย็นนัก จนทำให้มีผู้คนมากมายที่เห็นลู่ทางทำเงิน ตบเท้าต่อแถวเข้ามาในงานประมูลลักษณะนี้ไม่ขาดสาย...แต่ทุกโอกาสย่อมแลกมาด้วยความเสี่ยงเสมอ เมื่อมีที่ดินผืนงามย่อมมีที่ตาบอดเช่นกัน จึงไม่แปลกเมื่อมีคนกลายเป็นเศรษฐีและยาจกในเวลาเดียวกัน “คิดถึงผมอยู่หรือเปล่า?” เสียงทุ้มบางเบาราวกระซิบ ทำให้คนมีรอยยิ้มอยู่จนถึงเมื่อครู่สะดุ้งโหยง คนตกใจหมุนตัวกลับมาทันที ก่อนจะถอยกรูดไปจนชินติดบอร์ดไม้ด้านหลังตามสัญชาตญาณ เสียงหัวเราะในลำคอเบาๆที่เป็นเอกลักษณ์ของเพทาย ท
Baca selengkapnya
ผู้ชนะการประมูล? 7
การประมูลที่ดินขายทอดตลาดตามกฎหมายใหม่จะจัดเพียงสี่นัดต่อการประมูลหนึ่งครั้งเท่านั้น และในแต่ละนัดหากไม่มีผู้สนใจ ราคาของที่ดินจะถูกลดลงสิบเปอร์เซ็นต์ในนัดถัดมา...การประมูลนัดสุดท้ายจึงสำคัญที่สุด“หมายเลขยี่สิบเจ็ด...ลักกี้นัมเบอร์หรือเปล่าครับ เท่าอายุคุณเลยนะ” เสียงทุ้มของคนที่นั่งลงข้างกันเอ่ยถาม“สามสิบแปดก็คงเป็นอายุคุณ?” ดวงตากลมใสเหลือบไปมองหมายเลขประมูลในมือเพทายแล้วตอบกลับเรียบๆ“อีกหกปีก็ได้อยู่...ถ้าผมไม่เส้นเลือดในสมองแตกตายไปก่อน เพราะเอาแต่คิดเรื่องของคุณนะ” คนถูกเพิ่มอายุไปหลายปีว่ายิ้มๆ แม้จะมีส่วนจริงอยู่ไม่น้อยก็ตาม“งั้นคุณอาจจะอยู่ไม่ถึงจริงๆก็ได้” คำตอบแบบมะนาวไม่มีน้ำของหญิงสาวทำให้คนถูกแช่งกรายๆ อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปากคล้ายชอบใจ เสียงเคาะสามครั้งที่ดังขึ้นสามารถเรียกความสนใจของทุกคนในห้องประชุมได้อย่างดี เพราะนั่นคือสัญญาณการเปิดประมูลอย่างเป็นทางการ คนทั้งคู่ละความสนใจต่อบทสนทนาที่เกิดขึ้น เพราะรู้ดีว่าการประมูลในนัดนี้มีความสำคัญต่อโพรเจกต์ใหม่ของบริษัทตนเองแค่ไหน“หมายเลขสิบหกเพิ่มหนึ่งแสน...ราคาโฉนดเลขที่..” เสียงประกาศยอดราคาที่ดินติดหน้าถ
Baca selengkapnya
ผู้ชนะการประมูล? 8
การประมูลยังคงดำเนินต่อไปตามกำหนดการ พร้อมๆกับความพ่ายแพ้และกฎ ‘ห้าเท่า’ ที่ตามวนเวียนอยู่ไม่ห่าง ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้าหากันอย่างคนขัดใจ เมื่อเธอต้องสูญเสียที่ดินอีกสามแปลงในสามเขตของพื้นที่อำเภอปากช่องให้คนข้างกายไป จนสุดท้ายก็ทำได้แค่นั่งกอดอกทิ้งตัวลงบนพนักพิงเก้าอี้ด้วยความเบื่อหน่าย เพราะที่ดินที่เธอต้องการไม่มีหลงเหลืออยู่แล้วช่างแตกต่างกับคนข้างกายเธอเวลานี้!เพทายดูเหมือนกำลังสนุกกับการชูป้ายเพื่อปั่นราคาที่ดินให้สูงขึ้นไปเล็กน้อยสำหรับที่ดินที่ตนเองไม่ต้องการ และเสนอราคาที่สูงขึ้นไปอีกห้าเท่าสำหรับที่ดินที่ต้องการ...กะรัตพิจารณาคนข้างกายอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนความคิดบางอย่างจะเปลี่ยนดวงตากลมใสเบื่อหน่ายให้ฉายประกายวาววับระยับราวสับสวิตช์ พร้อมกับริมฝีปากจิ้มลิ้มที่ยกยิ้มขึ้นมา“ที่อมยิ้มแบบนี้...ไม่ได้หลงรักผมใช่ไหม ฮืม?” เสียงทุ้มของคนที่เธอคิดว่าเขาไม่ทันมอง ทำให้คนเพิ่งมีความคิดบางอย่างต้องหัวเราะออกมาอย่างขบขัน“เดี๋ยวคุณก็รู้เอง…” คำตอบสั้นๆ พร้อมกับร่างระหงที่ตั้งตัวตรงขึ้นอีกครั้งเพื่อการประมูลที่ดินผืนถัดไป ทำให้คนข้างกายเลิกคิ้วมองด้วยความประหลาดใจ การปร
Baca selengkapnya
ผู้ชนะการประมูล? 9
ดวงตากลมใสเคลือบประกายหวานทอดมองกุหลาบขาวดอกโตที่วางเด่นอยู่กลางโต๊ะทำงานกว้างของตนเองเพียงครู่ ก่อนจะหยิบดอกไม้งามขึ้นสูดดมกลิ่นหอมหวาน ค่อยคลี่ยิ้มละมุนให้กับของสวยงามตรงหน้า แต่เพียงเสี้ยวนาทีกับอารมณ์สุนทรีที่เกิด...กุหลาบดอกใหญ่แสนสวยก็ถูกทิ้งลงถังขยะ กะรัตยกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจกับการกระทำของตัวเอง ก่อนจะหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นต่อสายหาใครบางคนคนที่เธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังรออยู่..“กุหลาบขาวกับเช้าวันจันทร์ ว่างมากเหรอคะ?” ทันทีที่ปลายสายกดรับ เสียงหวานใสก็กรอกคำพูดที่คิดไว้ออกไปทันที“ก็เพิ่งถูกตัดหน้าประมูลที่ดินไป มันก็ต้องว่างมากเป็นธรรมดา...จริงไหม?” เสียงทุ้มติดจะประชดประชันกลายๆ ทำให้คนฟังต้องหัวเราะออกมาอย่างรื่นรมย์“ยังไงก็...ขอบคุณสำหรับกุหลาบราคาแพงนะคะ เข้ากับถังขยะในห้องทำงานจริงๆ” เธอว่า “ใจร้ายจริง” เสียงทุ้มประท้วงกลั้วหัวเราะ ไม่คิดใส่ใจกับสิ่งที่ตนเองก็คาดเดาไว้แล้วว่าเธอจะทำ กระนั้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก เมื่อนึกถึงใบหน้าสะสวยกอปรกับดวงตากลมใสเคลือบประกายหวาน เวลานี้ดวงตาคู่นั้นคงกำลังวาววับและเต็มไปด้วยความคิดมากมายที่พร้อมตอบโ
Baca selengkapnya
ผู้ชนะการประมูล? 10
“ยิ้มอะไร?” เสียงทุ้มทำให้ใครอีกคนที่ยังยกยิ้มทั้งที่สายสนทนาถูกตัดไปนานแล้วหลุดจากภวังค์“เหรอ” เพทายเอ่ยถามพลางทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงานด้วยท่าทีสบายๆ“เออ” ประธานร่วมของ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ ตอบเสียงขุ่น“ยิ้มรับเช้าวันจันทร์ไง…มึงก็ควรยิ้มบ้างนะไอ้ณัฐ” เพทายตอบกลับทั้งที่ยังไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มได้ ก่อนจะจิบกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นตรงหน้าต่อไป“ประมูลที่ดินผืนใหญ่พลาด คิดว่ากูควรยิ้มออกหรือเปล่า?” น้ำเสียงติดจะขุ่นของ ณัฐนัย ญาดาพัชร์ ที่เพิ่งกลับจากการประชุมในต่างประเทศตอบกลับ “เดี๋ยวกูหามาคืนให้ เลิกบ่นได้แล้ว” เพทายตอบปัด “สองครั้งแล้วนะ...อย่าประมาทไป ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่แน่จริง คงชิงเก้าอี้ประธานของ ‘ไพรฑรูย์การช่าง’ จากตาแก่จอมเจ้าเล่ห์อย่างสินธรไม่ได้หรอกนะ” ไม่บ่อยนักที่คนรักความสงบอย่างณัฐนัยจะเอ่ยเตือน“ตอนโดนแย่งเก้าอี้ ตาเฒ่านั่นคงโกรธแทบกระอักละ” เพทายว่าติดตลก มีน้อยคนนักจะรู้ว่ากว่า ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ จะกลายเป็นหนึ่งในสิบบริษัทน่าจับตามองที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ในวันนี้ ต้องฟันฝ่ามารผจญชื่อ ‘สินธร’ จากบริษัทคู่แข่งที่คอยตามขวางมามากเท่าไร ทั้งขัดขวางอย่า
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status