บทที่ 63 : เปลี่ยนทรัพย์เป็นทุน

เสียงกุกกักจากการขนย้ายหีบสมบัติไม้การบูรหน้าจวนสกุลหลินดังอึกทึก กลายเป็นฉากบังหน้าชั้นยอดที่หลินหว่านวางหมากไว้อย่างแยบยล ความโกลาหลของบ่าวไพร่และเสียงตะโกนสั่งงานของหัวหน้าองครักษ์ ดึงดูดความสนใจของทหารยามเกือบทั้งหมดไปที่ลานหน้า

ในเงามืดของตรอกหลังห้องครัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเปรี้ยวของเศษอาหารเน่าเสีย ร่างสองร่างในชุดผ้าดิบสีเทาหยาบๆ ของสาวใช้ก้นครัวกำลังลัดเลาะผ่านกองฟืนอย่างเงียบเชียบ เนื้อผ้าหยาบกระด้างเสียดสีผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนแสบคัน แต่หลินหว่านกัดฟันข่มความรำคาญใจ

นางใช้เขม่าก้นหม้อป้ายตามใบหน้าขาวผ่องจนมอมแมม บดบังความงามล่มเมืองให้เหลือเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดาที่ดูสกปรกมอมแมม นางกระชับผ้าคลุมศีรษะเก่าๆ เดินก้มหน้าเดินตามหลังเสี่ยวจูที่ทำทีเป็นแบกตะกร้าจ่ายตลาดลอดผ่านประตูหลังที่ไร้คนเฝ้า

"ทางนี้เจ้าค่ะ..." เสี่ยวจูกระซิบเสียงเบาหวิว หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระดอนออกมานอกอก "ทหารยามเพิ่งเดินผ่านไปเมื่อครู่"

เมื่อพ้นเขตจวนสกุลหลินและสายตาขององครักษ์ ทั้งสองรีบแทรกตัวเข้าไปในฝูงชนที่พลุกพล่านของตลาดตะวันตก

กลิ่นคาวปลาสด กลิ่นเหงื่อไคล และกลิ่นควันไฟจากการย่างเนื้อลอยคละคลุ้