หยางชินลูกสาวมาเฟียข้ามมิติ

หยางชินลูกสาวมาเฟียข้ามมิติ

last updateÚltima actualización : 2025-11-21
Por:  ไหล่ซ่าCompletado
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
9
7 calificaciones. 7 reseñas
64Capítulos
11.1Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

หยางชินเป็นลูกสาวมาเฟียที่มีนิสัยร้ายกาจเอาแต่ใจและหญิงสาวก็ได้ไปเกิดใหม่ใยยุคโบราญที่ชีวิตรันทดนักแถมยังต้องมาเป็นเสาหลักของบ้าน นางจะผ่านไปได้มั้ย

Ver más

Capítulo 1

บทที่1 หยางชินที่ใครก็ต่างเบื่อหน่าย

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

reseñasMás

Nira Ho
Nira Ho
แนวเดิม เบื่อล่ะ
2026-05-04 07:13:08
0
0
Sittiphan Pho-ngam
Sittiphan Pho-ngam
สนุกค่ะ นางเอกเก่ง พระเอกฉลาดไม่ทึ่ม เรื่องราวดำเนินดี สุขนิยม ชอบที่มีการกล่าวถึงตัวละครรอบๆตัวเอกด้วย อยากให้ทำเป็นซีรีย์ของคู่อื่นๆด้วยค่ะ
2026-05-04 02:57:41
0
0
กิตติพงษ์
กิตติพงษ์
นางเอกเก่งมาก
2026-01-15 22:24:54
0
0
Zxcvbnmm
Zxcvbnmm
มาอัพเดทลงเลยอะๆๆน๊าอย่าเทน๊า
2025-12-04 11:15:03
1
0
Zxcvbnmm
Zxcvbnmm
สนุกและน่ารักมากๆๆ
2025-12-04 11:14:42
1
0
64 Capítulos
บทที่1 หยางชินที่ใครก็ต่างเบื่อหน่าย
ในคฤหาสน์ใหญ่ในกลางเมืองหลวงที่เป็นของในคฤหาสน์ใหญ่ใจกลางเมืองหลวงที่เป็นของตระกูลเฟิ่น ตอนนี้กำลังเกิดการโต้เถียงระหว่างผู้นำตระกูลและเจ้าพ่อมาเฟียเฟิ่นต้าไห่ เรื่องเฟิ่นหยางชิน บุตรสาวอายุ 23 ปีที่เกิดจากภรรยาคนแรกที่จากไปหลังจากคลอดบุตรสาวได้เพียง 7 ปี หลังภรรยาเสียชีวิต เขาก็พาหญิงสาวพร้อมเด็กชายหยิง 2 คนเข้ามาอยู่ในบ้าน และอายุของเด็กหญิงยังมากกว่าหยางชิงถึง 2 ปี บิดาให้หยางชิงเรียกหญิงสาวที่เข้ามาอยู่ในบ้านว่าน้าเฉียนเห่วตอนแรกหยางชินยังไม่เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้คือใครจนคนรับใช้ในบ้านบอกผู้หญิงคนนี้คือคนรักของนายท่านที่ทางบ้านกีดกันไม่ยอมให้แต่งงาน เพราะทางตระกูลได้หมั่นหมายหญิงสาวอีกคนไว้ให้คือแม่ของหยางชินเพื่อผลทางธุรกิจ นายท่านจึงแอบเลี้ยงเฉียนเย่วเป็นบ้านเล็กโดยที่ภรรยาเอกไม่รู้ พอหยางชินรู้เรื่องเธอก็อาละวาดไม่ยอมรับภรรยาน้อยของบิดาและเกิดปากเสียงตั้งแต่เด็กจนตอนนี้หญิงสาวอายุ23 ในสายตาคนอื่นหยางชินเป็นเด็กสาวที่เอาแต่ใจ นิสัยเสีย แถมชอบรังแกพี่สาวเฟิ่นหลินหลินอายุ25เพียงเพราะชายหนุ่มที่คบหาด้วยหันไปชอบหลินหลินที่มีนิสัยอ่อนหวาน เรียบร้อย เรื่องนี้ทำให้หยางชินโกรธมาก วันนี
Leer más
บทที่2 เจ้าแมวน้อยตามมาด้วยเหรอ
ชูเม่ยยกข้าวต้มมาให้บุตรสาว พอหยางชินเห็นก็มองถ้วยข้าวต้มตาปริบๆ เพราะในถ้วยมันมีแต่น้ำส่วนเม็ดข้าวหาไม่เจอ หยางชินรู้ว่าที่บ้านลำบาก แต่ก็ไม่คิดว่าจะลำบากถึงขนาดนี้ นางเลยจำใจต้องยกถ้วยมากินเพราะเห็นมารดามองด้วยความเป็นห่วง พอกินน้ำข้าวต้มหมดแล้วก็ยังมีถ้วยที่มีน้ำสีดำยกมาวางไว้ตรงหน้า."กินข้าวต้มแล้วก็กินยาสมุนไพรสะหน่อยนะลูกได้ดีขึ้น" พอหญิงสาวรู้ว่านี่คือยาสมุนไพรที่มารดาหามาต้มให้บุตรสาว แต่จะไม่กินก็ไม่ได้อีก พอดีมารดาเรียกไป๋หมิงออกไปเพื่อไปกินข้าวต้มนางเลยได้โอกาสเอายาดำไปเททิ้งนอกหน้าต่าง นางทำใจดื่มยาดำนี้ไม่ได้จริงๆ.นางเคยอ่านพวกนิยายจำพวกข้ามมิติหรือกลับชาติไปเกิดใหม่อะไรพวกนั้น แต่ไม่คิดว่ามันจะมีอยู่จริง ว่าแต่ทำไมมันถึงได้ข้ามมิติมาอยู่ในครอบครัวจนขนาดนี้กัน แล้วนางซึ้งทำอะไรไม่เป็น ล่าสัตว์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แล้วจะเอาชีวิตรอดได้ยังไงกัน สกิลอะไรก็ไม่มี ลองพยายามนึกถึงมิติก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย เห้ออ นอนไปอีกสักพักก็รู้สึกเบื่อ ตอนนี้นางเหมือนอาการจะดีขึ้นมากเลยกะจะลองเดินออกจากห้องไปหามารดาและน้องๆ สภาพบ้านไม่ถึงกับโทรมมาก เพราะยังแข็งแรงแต่ก็ถือว่าเก่าแหละ มารดา
Leer más
บทที่3 เฮอหวังซี
หลังจากที่นางบอกความลับกับครอบครัว ก็รู้สึกเบาสมองขึ้นเยอะ นางเป็นคนไม่ชอบมีความลับกับครอบครัว ตอนภพที่แล้วมีอะไร หยางชินก็มักจะบอกเล่าให้คุณตาคุณยายฟังอยู่เสมอ แต่กับผู้เป็นพ่อเกือบจะไม่เคยได้พูดคุยดีๆ กันเลย."แล้วไอ้สิ่งนี้มันคืออะไรหรือลูก ใช้ทำอะไรได้?" ชูเม่ยถือแพมเพิสแล้วมองอย่างสงสัย?"เป็นผ้าอ้อมเจ้าค่ะ ท่านแม่ สิ่งนี้จะช่วยให้น้องไม่ตื่นบ่อย" ว่าแต่มันใส่ยังไงล่ะ นางไม่เคยใช้สะด้วย แต่ก็ผ่านไปได้เพราะหยางชินเคยเห็นพนักงานใส่ให้ตุ๊กตาตัวโชว์พร้อมเสื้อผ้าเด็กอ่อน และที่นอนเอาออกมาให้ครบ และนึกขึ้นได้เลยหยิบแบบของผู้ใหญ่ออกมาด้วย เพื่อใส่ให้บิดาด้วยมารดาได้ไม่เหนื่อยมาก."พวกท่านไม่ต้องห่วงนะเจ้าค่ะ ต่อไปนี้พวกเราจะไม่ลำบากแบบเก่าแล้ว" นางพูดให้กำลังใจบุพการี ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ยังไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป."พี่ใหญ่ ข้าหิว" ไป๋หมิงร้องบอกพี่สาว เพราะนี้ก็มืดแล้ว แต่จากอมยิ้มที่พี่สาวให้ ก็ไม่ได้กินอะไรอีกเลย."งั้นเดี๋ยวพี่หาของกินให้ ท่านพ่อท่านแม่พักผ่อนนะเจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าดูแลน้อง ๆ เอง" พูดจบก็พาน้อง ๆ เดินออกจากห้อง.หญิงสาวหยิบขนมปักและนมให้น้องสาวทั้งสอง ตอนนี้มันมืดแล้
Leer más
บทที่4 ขึ้นเขาครั้งแรก
ยามบ่ายหยางชินก็เดินมาข้างบ้าน โดยมีเสี่ยวมาวเดินตาม แล้วเริ่มลงมือถอนหญ้าเพื่อเตรียมพรวนดิน ดีว่ามีความทรงจำของร่างเดิม ทำให้หยางชินทำงานอย่างไม่ลำบากมาก หยางชินได้แต่คิดว่าทำไมนางถึงไม่เอาเครื่องมืองานเกษตรมาขายให้มากกว่านี้นะ นี้มีแค่จอบขนาดกลางกับเครื่องมืออีกเล็กน้อย ดีหน่อยว่ามีเมล็ดผักต่างๆ และดอกไม้มากมาย น้องๆ พอเห็นพี่สาวถากหญ้าก็เข้ามาช่วยใช้มือถอน กว่าจะถอนหญ้าและพรวนดินเสร็จก็เย็น หญิงสาวเอาเมล็ดผักกวางตุ้งกับคะน้ามาใส่หลุม โดยมีสองสาวน้อยช่วย พอเสร็จก็ไม่ลืมรถน้ำ ลงไปโดยผสมน้ำในบ่อลงไปด้วยงานปลูกผักเสร็จแล้ว ทั้งคนและแมวก็เข้าบ้านได้ เพราะตอนนี้หญิงสาวเหนื่อยสุด ๆ จนไม่อยากทำอย่างอื่นแล้ว"แม่ต้มน้ำให้แล้วไปอาบน้ำก่อนนะลูกเดี๋ยวได้มากินข้าว"ชูเม่ยเห็นสภาพบุตรสาวทั้งสามก็นึกสงสาร ก่อนไปอาบน้ำหยางชินเอากับข้าวออกมาให้มารดาอุ่นก่อนพาน้องๆไปอาบน้ำโดยใช้แชมพูอาบน้ำเด็ก สองสาวน้อยไม่เคยเห็นแต่เมื่อพี่สาวนำมาให้ใช้แถมมีกลิ่นหอมทำให้ทั้งสองชอบมาก พออาบน้ำตัวหอมแล้วก็เดินไปหามารดา พอจัดการน้องๆแล้วหญิงสาวก็ลงมืออาบน้ำให้ตัวเอง โดยเข้าไปอาบในมิติ หญิงสาวถนัดกว่าอาบข้างนอก มื้อเ
Leer más
บทที่5 ซื้อของเข้าบ้าน
"มันจะเป็นไปได้ยังไง พี่เพิ่งจะปลูกเองนะ"หยางชินเลยเดินออกไปดูตรงแปลงผักก็เห็นตามที่น้องสาวบอก 'สงสัยเป็นเพราะน้ำในบ่อแนๆเลย ' นี้ขนาดผสมนะ หรืออาจต้องลดปริมาณลง"เห็นมั้ยเจ้าค่ะ แบบนี้เราก็กินไม่ทันสิ"หลินหลานเดินตามพี่สาวออกมาก็เอ่ยอย่างสงสัย ผักเยอะแบบนี้จะกินทันได้ไง"งั้นพรุ่งนี้เก็บเอาไปขายด้วยแล้วกัน พรุ่งนี้เราไปขายของกันทั้งสามพี่น้องนี้แหละ พี่ไม่อยากทิ้งไป๋หมิงให้ท่านแม่ เพราะแค่ท่านพ่อกับน้องเล็กก็เหนื่อยแล้ว" "ได้เจ้าค่ะ พรุ่งนี้เราก็ตื่นมาเช้าหน่อยเพื่อตัดผัก ได้ไปตลาดไม่สาย" เมื่อตกลงกันเสร็จ สองพี่น้องก็เดินกลับเข้าบ้านไปอาบน้ำพักผ่อน เพราะอยากรีบนอน หยางชินเลยพาน้องสาวทั้งสองเข้าไปอาบน้ำในมิติ ก่อนจะเข้านอนแต่หัวค่ำด้วยความเคยชิน พอน้อง ๆ หลับ หญิงสาวก็เข้าไปในมิติเพื่อเอาตำราต่าง ๆ ที่อยู่ในหีบออกมาอ่าน มันเป็นตำรารักษาจริง ๆ ด้วย แถมมีสมุนไพรตากแห้งเก็บไว้อย่างดี หญิงสาวยิ่งตั้งใจศึกษาตำราเพื่อเอามารักษาบิดา ในตำรามีบอกอย่างละเอียดจนหญิงสาวสามารถเข้าใจได้ง่าย และยังมีตำรายาสมุนไพรรักษาโรคต่าง ๆ ด้วย นางอ่านและเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่เขียนในตำรา นางอ่านและนึกภาพต
Leer más
บทที่6 เตรียมเสบียงรับหน้าหนาว
หยางชินเดินไปตัดกิ่งไม้แล้วเก็บเข้ากำไลมิติ เมื่อมีเลื่อยขนาดพอดีมือนางก็ทำงานเพลิน จนมองเข้าไปในมิติเห็นว่ามีเยอะพอสมควร เลยชวนน้องสาวไปขุดหน่อไม้เอามาใส่ในตะกร้า ดีนะที่มีความทรงจำจากร่างเดิม ไม่งั้นนางคิดไม่ออกแน่ๆ ว่าหน่อไม้จะเอามาทำอะไรได้.นอกจากหน่อไม้นางยังได้ผักป่าอีกหลายชนิดเอาไปทำกับข้าวเย็นนี้ พอเห็นเวลาเริ่มเย็นมากก็ชวนน้องสาวกลับบ้าน."เย็นแล้วกลับกันเถอะ.. เสี่ยวมาวกลับบ้านได้แล้ว" เสี่ยวมาวที่ไล่จับแมลง พอได้ยินเจ้านายเรียกก็วิ่งกลับมาหาแล้วพากันลงเขากลับบ้าน แล้วเอาฟืนไปเก็บในห้องเก็บฟืนจนเต็มห้อง 'ค่อยอุ่นใจหน่อย' ยังเหลือถ่าน เดี๋ยวตอนจะไปในเมือง ค่อยซื้อมา.ชูเม่ยทำมื้อเย็นเสร็จก็เรียกทุกคนมากินข้าว ​ส่วนตัวนางเองก็นำอาหารไปป้อนสามีและเช็ดตัวให้ ทุกคนในบ้านต่างรู้หน้าที่ของตัวเอง กินมื้อเย็นเสร็จ หยางชินเตรียมมานั่งทำหน่อไม้ นางต้องทำให้เสร็จก่อนเพราะพรุ่งนี้นางยังมีงานในแปลงผักต้องทำ หน่อไม้นี้สามารถเอามาต้มแล้วใส่เครื่องเทศ แล้วเอาไปหมักลงไหได้ ไหนจะต้มแล้วขูดเป็นเส้น ๆ แล้วเอามาตากแดดจนแห้ง จะเก็บไว้กินได้อีกนาน.หลินหลานก็มาช่วยพี่สาวด้วย โดยมีไป๋หมิงนั่งเล่นอ
Leer más
บทที่7 บ้านใหญ่ไม่ยอมจบ
พอเอาน้ำอุ่นมาชูเม่ยก็อาสาปะคบให้สามีเอง หยางชินเลยจะขึ้นไปหาสมุนไพรมาไว้ให้บิดา นางรู้ว่าต้องใช้สมุนไพรตัวไหนและสามารถต้มยาได้ด้วย แปลกมากทั้งๆ ที่นางไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย ร่างเดิมก็ไม่มีความรู้ เดี๋ยวคืนนี้ต้องเปิดกล่องตำราดูอีกรอบซะแล้ว."ลูกจะขึ้นเขาไปหาสมุนไพรมาให้ท่านพ่อ ท่านแม่อยู่บ้านอย่าเปิดประตูให้ใครเข้ามานะเจ้าคะ ของเรามีเต็มบ้าน ถ้าบ้านใหญ่มาแย่งไปเราต้องแย่แน่ๆ" หญิงสาวกำชับมารดาก่อนจะสะพายตะกร้าหลังเอาแส้พันเอว ซึ่งใช้ยังไม่เป็น แต่มีไว้ให้อุ่นใจ และไม่ลืมชวนเสี่ยวไปขึ้นเขา เจ้าแมวก็วิ่งตามอย่างรู้ความ เดินขึ้นเขาชั้นนอก ไม่มีอะไรให้เก็บ นางเลยเดินเข้าป่าชั้นใน."เสี่ยวมาวช่วยระวังภัยให้ข้าด้วยนะ" นางกำชับเจ้าแมวน้อยเพราะตัวเองไม่มีวิชาการต่อสู้อะไรเลย ทำได้ดีที่สุดคือการหลบหนี.เดินไปเรื่อยๆ ก็พอได้ยาสมุนไพรแก้ไข้บ้าง แก้ท้องเสียบ้าง แค่มองนางก็ดูออกว่าต้นไหนเป็นสมุนไพรเอามาทำยาได้ ทั้งๆ ที่รอบที่แล้วก็เดินผ่าน แต่กลับมองไม่ออก ความสามารถนี้มาได้อย่างไร?นางเดินไปก็เก็บต้นยาไป นางกำลังคิดว่าจะทำยาลูกกลอนรักษาโรคเอาไปขายที่ร้านสมุนไพร ยาของนางต้องพิเศษกว่าใครเพราะนางจะผ
Leer más
บทที่8 ผักบ้านเฮอเป็นที่ต้องการของตลาด
ตอนเช้ามืดสามแม่ลูกก็รีบออกมาตัดผักเพื่อเตรียมเอาไปขาย ชูเม่ยสามารถมาช่วยบุตรสาวได้เพราะสามีอาสาเฝ้าบุตรชายให้ .เมื่อมีแรงงานสามคนการเก็บผักก็ไวขึ้น เก็บผักเสร็จทั้งสามก็เข้าบ้านมาเตรียมทำอาหารเช้า เช้านี้หยางชินทำโจ๊กหมู นางใช้ข้าวเย็นที่เหลือจากเมื่อวานมาปั่นให้ข้าวเละแล้วจึงเอามาต้มเป็นโจ๊กทำให้ใช้เวลาเร็วขึ้น หลินหนานเดินไปดูคอกสัตว์ตามที่เสี่ยวมาวกัดขานางให้ตามไป ก็เห็นไก่ออกไข่เกือบร้อยฟอง เลยเอาตะกร้าไปเก็บแล้วเตรียมเอาไปขายด้วย หยางชินเห็นดังนั้นเลยเอาตะกร้าเก็บไว้ในมิติเพื่อกันไข่แตกเสียหาย .เมื่อมื้อเช้าพร้อมไป๋หมิงก็เดินออกมาจากห้องเพราะได้กลิ่นโจ๊กหมูหอมๆ สามพี่น้องเลยนั่งกินโจ๊กับหมูหวานส่วนชูเม่ยก็นำโจ๊กไปให้สามีกิน ตอนนี้สามีนางพอที่จะจับช้อนตักอาหารได้บ้างแล้วถึงจะต้องใช้เวลากินนานหน่อยเพราะกว่าจะยกแขนแต่ละครั้งต้องใช้เวลา วันนี้ใช้เวลาเดินทางไวกว่าวันก่อนเพราะทั้งสามพี่น้องนั้งเกวียนกัน หลินหลานกับไป๋หมิงนั้งชมวิวไปตลอดทาง เมื่อถึงตัวเมืองก็จ่ายค่าผ่านทางแล้วจ่ายค่าฝากเกวียนก่อนจะไปที่ตลาดเพื่อเช่าแผงขาย ทั้งสามพี่น้องยังไม่ทันได้ตั้งแผงก็มีคนมายืนรอซื้อ"เมื่อวาน
Leer más
บทที่9 แม่ไก่บ้านเฮอช่างดุยิ่งนัก
ชายหนุ่มที่เห็นการกระทำของหญิงสาวก็ได้แต่มองแต่ไม่มีแรงจะพูด เขาก้มมองยาที่หญิงสาวให้ก็พยามหยิบขึ้นมากินแล้วขับลมปราณ ผ่านไปราวหนึ่งเคอ(15นาที)เขาก็รู้สึกดีขึ้น ก่อนที่จะมีลูกน้องมาช่วย ยาที่หญิงสาวให้เขากินทั้งสองอย่างนั้นช่วยเขาไว้แท้ๆ เขาคิดว่าตัวเองจะโดนพิษลิ้นมังกรไฟจนตายแบบองค์ลักษณ์สะแล้วขนาดเขารีบกรีดพิษออกแต่ก็ยังอ่อนแรงและพิษยังออกไม่หมด แต่หญิงสาวผู้นั้นกลับมียาแก้พิษร้ายแรงชนิดนี้ได้ นางช่างไม่ธรรมดานัก แต่เขาก็จนใจที่จะเอ่ยขอบคุณ ชายหนุ่มก้มมองขวดยาที่แปลกไม่เหมือนใคร นางอาจอาศัยอยู่แถวนี้ก็ได้ ไว้เขาจะตามหาที่หลังส่วนสามพี่น้องไม่ได้สนใจเรื่องที่ช่วยคนแปลกหน้าเอาไว้ พวกนางสนใจแค่เอาเงิน2ตำลึงกับอีก590อีแปะไปอวดมารดากับบิดา .เข้าบ้านมาเอาวัวเข้าคอกและเทน้ำในมิติให้พวกมันกิน ."พี่ใหญ่..ทังป้อนั่งด้ายแย้ว"ไป๋หมิงวิ่งออกมาบอกพี่สาวด้วยความตื่นเต้น "ดีจริง"นางพูดอย่างดีใจก่อนจะเดินเข้าไปในห้องก็เห็นบิดานั่งพิงเตียงมีมารดาอุ้มน้องชายพาเล่นเดินไปมา "ท่านพ่อนั้งได้แล้ว ดียิ่งเจ้าค่ะ"หยางชินเมื่อเห็นบิดานั่งได้ก็รู้สึกภูมิใจที่สามารสรักษาบิดาให้ดีขึ้นได้ ไป๋หมิงพอชวนพี่สาวเ
Leer más
บทที่10 บ้านใหญ่ไม่ยอมจบ
ทางด้านสามพี่น้องก็ขายผักอย่างอารมณ์ดีเพราะพอตั้งแผงปุบก็ขายหมดภายในไม่เกินหนึ่งหนึ่งก้านธูป(30นาที) ขากลับนางแวะซื้อไก่ไป5ตัวเพื่อเอาไปทำไก่รมควันตากแห้งไว้เป็นเสบียงหน้าหนาว และไม่ลืมซื้อรำข้าวเอาไว้ให้ผสมใส่ในผักให้หมูป่ากินตามที่มารดาสั่ง เพราะรอบที่แล้วนางไม่ได้ซื้อ ก็นางไม่รู้ว่ามันกินอะไรนอกจากผัก.กลับมาถึงบ้านก็เอาของไปเก็บปล่อยให้น้องๆได้นั้งพัก มารดาก็อุ้มน้องชายออกมารอตอนรับ . "วันนี้บ้านใหญ่มาอีกแล้ว..แต่แม่ก็เก็บของเข้ามิติจนหมด เหลือแต่พวกสัตว์เพราะแม่ลืม"ตอนนั้นนางลืมจริงๆเพราะมัวแต่สนใจข้าวของภายในบ้านและห้องเก็บของ มารู้ตัวตอนที่พี่สะใภ้โดนฝูงไก่ทำร้ายถึงนึกออกว่าตัวเองไม่ได้เก็บสัตว์เลี้ยง "แล้วบ้านใหญ่ได้อะไรไปมั้ยเจ้าค่ะ?"หญิงสาวก็เห็นสัตว์ของนางอยู่ในคอดสัตว์นอนกันเงียบทุกตัวไม่มีหายไป แต่ก็เห็นแปลงผักดูเละเทะเหมือนมีคนเข้าไปเหยียบย่ำ!"ไม่ได้อะไรไปเลยแถมยังโดนทั้งแม่ไก่จิกและเสี่ยวมาวกัดจนได้แผลเต็มตัวกลับไปกันทั้งสองคน ดีว่าท่านย่าไม่โดนทำร้ายด้วยไม่งั้นบ้านเราต้องเดือดร้อนแนๆ"ตอนนั้นนางตกใจคิดอะไรไม่ออก แต่ลองมาคิดดูแล้ว ดีว่าแม่สามีไม่บาดเจ็บไม่งั้นเรื่องต้
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status