Share

บทที่ 2

Penulis: ชีวิตล่องลอยดั่งความฝัน
กว่าเขาจะนอนตื่นมาก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว ฉันเข้าบริษัทไปรอบหนึ่งและเพิ่งกลับมา

ฉันถามเขาว่าเรามาคุยกันหน่อยดีไหม เขานั่งลง สื่อความหมายว่าให้ฉันพูดได้

[จี้ชิงหย่วน ฉันอยากเปิดเผยเรื่องของเรา ความรักที่หลบๆ ซ่อนๆ ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อยมาก]

ท่าทีเขาเหมือนหมาที่โดนเหยียบหาง เต้นผางขึ้นมาทันที

[ไม่ได้ งานผมตอนนี้กำลังรุ่ง จะเปิดเผยเรื่องผู้หญิงได้ยังไง ถ้าให้พวกแฟนคลับรู้เข้า สิ่งที่ผมทำมามิเสียเปล่าหรอกหรือ]

ฉันไม่เข้าใจ เขาเปิดเผยเรื่องความรักกับฉันไม่ได้ แต่สามารถเป็นคู่จิ้นกับผู้หญิงอื่นได้อย่างโจ่งแจ้ง

[อันนั้นเป็นไปตามผลงานที่แสดง แต่คุณไม่เหมือนกัน]

เขาปลอบใจฉัน บอกฉันว่าให้รอเขาอีกสองปี หลังจากนั้นแล้วเขาจะเปิดเผยเรื่องของเรา

[ตั้งสองปีเชียวหรือ? ฉันคงรอไม่ได้ถึงขนาดนั้น]

ท่าทางเขาเหมือนได้ยินเรื่องน่าขำบางอย่าง ถามฉันว่าทำไมถึงรอไม่ได้ ไหนๆ ก็รอมาหนึ่งปีแล้ว ก็แค่รออีกหน่อยเท่านั้น

เขายังสาบานกับฉันอีก

ทำให้ฉันต้องกล้ำกลืนเรื่องที่จะพูดกับเขาไว้ก่อน

เขาขลุกอยู่บ้านสองสามวัน จากนั้นก็บอกว่าต้องรีบไปเข้ากองอีก

[ถ้าอยากไปเยี่ยมผมที่กองถ่ายก็ได้นะ]

หลังจากเขาไปแล้ว ฉันจึงให้ผู้ช่วยไปสืบว่าผู้หญิงที่ตกเป็นข่าวกับเขาคือใคร ฉันต้องการรู้ประวัติของหล่อน

ผู้ช่วยยังไม่ทันได้ข้อมูลมา เจ้าหล่อนก็ทักมาขอเป็นเพื่อนด้วย

[ฉันคือแฟนของจี้ชิงหย่วน]

ฉันมองดูการทักมาขอแอดเป็นเพื่อน ในที่สุดก็ยอมรับ เพื่อจะดูว่าหล่อนเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันแน่

หลังจากแอดเฟรนด์เรียบร้อย หล่อนก็ส่งรูปมาให้ฉันหลายใบ มีรูปหล่อนกับจี้ชิงหย่วนจับมือกัน แม้กระทั่งรูปที่จี้ชิงหย่วนนอนหลับ

รวมถึงรูปที่เขาอยู่บนเตียง ถ่ายให้เห็นใส่กางเกงเพียงตัวเดียว ร่างกายท่อนบนมีผ้าคลุมเอาไว้

ฉันดูห้องนั้นตกแต่งหวานแหวว คาดว่าน่าจะเป็นห้องของเด็กสาว

[คุณก็คือพี่สาวที่จี้ชิงหย่วนมักจะเอ่ยถึงเสมอใช่ไหมคะ เราต่างเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ฉันรู้ว่าคุณก็ชอบเขามาก แต่ฉันกับเขาเป็นแฟนกันแล้ว คุณอย่ามายุ่งด้วยอีก และอย่าอ้างความเป็นพี่สาวที่น่าขำมาตีสนิทกับเขาด้วย]

ฉันกำมือตัวเองแน่น ถามเจ้าหล่อนว่ารู้หรือไม่ว่าฉันเป็นใคร

หล่อนไม่ยอมตอบฉัน

ฉันจึงขับรถตรงไปกองถ่ายของจี้ชิงหย่วน แถมยังซื้อของอร่อยมากมายไว้ พอไปถึงที่นั่นก็แจกจ่ายให้ทีมงานทุกคน

ฉันไม่ได้ไปหาจี้ชิงหย่วนโดยตรง แต่ไปหาผู้กำกับแทน

เอาข้อมูลผู้หญิงคนนั้นไปให้เขา ผู้กำกับเจอฉันก็รีบมาพินอบพิเทาใส่

[ฉันไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ อย่าให้มีฉากที่ต้องแสดงกับจี้ชิงหย่วน เปลี่ยนตัวนักแสดงเดี๋ยวนี้]

ผู้กำกับรีบไปจัดการตามที่ฉันสั่ง

ฉันไปที่ห้องพักของจี้ชิงหย่วน ผลักประตูเข้าไปก็เห็นผู้หญิงอีกคนอยู่กับเขาด้วย

หล่อนกำลังโอบเขาด้วยท่าทีเชิญชวน

จี้ชิงหย่วนเห็นฉันมาก็รีบผลักหล่อนออกไป แล้วรีบมาต้อนรับฉันทันที

[ทำไมพี่มาเยี่ยมผมเร็วนัก]

ตั้งแต่ฉันเข้ามา ความสนใจก็ไปอยู่ที่ผู้หญิงคนนั้นหมด

จี้ชิงหย่วนรีบดึงตัวเธอมาแนะนำให้ฉันรู้จัก

[เธอชื่อไป๋จื่อ เป็นนางเอกของซีรี่ย์เรื่องนี้ เมื่อกี้เรากำลังซ้อมบทอยู่]

เด็กสาวที่ชื่อไป๋จื่อมองหน้าฉันด้วยความท้าทาย และเรียกฉันว่าพี่ตามจี้ชิงหย่วน

[หุบปากเดี๋ยวนี้ ฉันไม่มีน้องสาวอย่างเธอ]

ทันใดนั้น ผู้จัดการส่วนตัวของเธอก็มาเรียกเธอออกไป

ที่ฉันมานี่ก็ไม่ได้มาเยี่ยมจี้ชิงหย่วนอยู่แล้ว กะว่าสั่งงานนิดหน่อยก็จะกลับ

แต่พอก้าวเท้าออกไป ฉันก็ถูกขวางไว้ก่อน

[เพราะคุณใช่ไหม คุณให้ผู้กำกับเปลี่ยนบทนางเอกของฉันไป]

ไม่นึกว่าผู้กำกับจะทำงานรวดเร็วมาก

เสียงพูดของหล่อนดังมาก จนกระทั่งนักแสดงคนอื่นต่างก็ได้ยิน และพากันโผล่หน้าออกมาดูฉัน

[ไม่นึกว่าหล่อนจะเจอตอใหญ่เข้า แค่สั่งคำเดียว บทนางเอกก็ปิ๋วไปแล้ว]

จี้ชิงหย่วนก็แทบไม่เชื่อ ถามฉันว่านี่เป็นความจริงหรือ?

ฉันเองก็คร้านจะอ้อมค้อมกับพวกเขา จึงยอมรับโดยตรงว่าเป็นฝีมือฉันเอง

ไป๋ซื่อถามฉันด้วยความจนปัญญาว่าทำไมต้องทำแบบนี้ นี่เป็นบทที่เธอทุ่มเทเต็มที่กว่าจะได้มา

ฉันไม่อยากให้คนอื่นได้ยินด้วย จึงส่งสายตาให้เหล่าทีมงานรอบข้าง ทุกคนจึงเดินหนีไปหมด

เหลือแค่เราสามคนกลับเข้าห้องอีกครั้ง

ฉันมองหน้าไป๋จื่อที่อยู่ต่ำกว่า บอกเธอว่านี่คือผลของการคิดท้าทายฉัน

เห็นชัดว่าจี้ชิงหย่วนไม่รู้อะไรด้วย

เขาถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันเลยเอามือถือให้เขาดู

[เป็นความจริงหรือ? ผมเคยบอกเมื่อไหร่ว่าคุณเป็นแฟนผม?]

พูดจบก็ตบหน้าไป๋จื่อเข้าให้

จากนั้นก็เดินมาหาฉัน ถามฉันว่าหายโกรธหรือยัง

[พี่ ผมสั่งสอนเขาไปแล้ว แต่กองถ่ายยังต้องการเขามาก ให้อภัยสักครั้งเถอะนะ]

ฉันไม่เห็นด้วยกับเขา จึงรีบออกไปทันที

พอกลับถึงบ้าน กองถ่ายบอกว่าหานางเอกใหม่ได้แล้ว แต่ไป๋จื่อยังดันทุรังไม่ยอมออกจากกองไป

จี้ชิงหย่วนถ่ายหนังไปช่วงหนึ่งแล้วโทรมาบอกฉันว่า ไม่คุ้นเคยกับนางเอกใหม่ อยากได้คนเก่ากลับคืนมา

และคืนนั้นเขาก็ตรงดิ่งกลับบ้าน

[พี่ เปลี่ยนตัวไป๋จื่อกลับมาเถอะนะ พี่ก็อยากให้ผมมีผลงานที่สร้างชื่อใช่ไหม]

ฉันถามเขาว่าตกลงชอบไป๋จื่อหรือไม่

[ผมไม่ชอบอยู่แล้ว ผมชอบแต่พี่คนเดียว]

ฉันให้เขาเลือกสองทาง ถ้ายอมเปิดเผยเรื่องความรักกับฉัน ก็จะให้ร่วมงานกับหล่อนต่อไป

[เปิดเผยเรื่องนี้อีกแล้ว ผมก็บอกแล้วว่า ตอนนี้งานกำลังรุ่งอยู่ ยังเปิดไม่ได้ พี่ไม่เข้าใจหรือไง?]

[ถึงไม่เปิดเผยก็ไม่เห็นจะเป็นไร ผมไม่เคยมีเรื่องชู้สาวกับนักแสดงคนอื่นซักหน่อย]

[ผมต้องการให้ไป๋จื่อกลับมา พี่อย่ายุ่งดีกว่า]

ฉันจับมือเขาไว้ บังคับให้นั่งลงที่โซฟา และเงยหน้าขึ้นมองฉัน

เขาอาจคิดว่าถูกฉันบังคับจนน่าอับอาย ขอบตาจึงแดงเรื่อขึ้น

[ตอนนี้เธอดังแล้ว มีชื่อเสียง เริ่มจะแข็งข้อกับฉันแล้วใช่ไหม]

เขาไม่ตอบ แต่เห็นชัดว่าโมโหจนหน้าตาแดงก่ำ

พอฉันปล่อยมือจากเขา เขาก็หันหลังออกไปทันที

ฉันรู้สึกผิดหวังในตัวเขามาก ไม่เข้าใจว่าสมัยก่อนไปยุ่งกับชีวิตเขาทำไม
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 10

    จี้ชิงหย่วนถูกพาตัวกลับมาที่บริษัท ผู้จัดการส่วนตัวรีบยกเลิกสัญญากับเขา[ต่อไปนี้คุณจะทำอะไร ฉันจะไม่ยุ่งด้วยอีก คุณดูแลตัวเองไปแล้วกัน]เขากลับมาบ้านฉันอีกครั้ง ฉันเห็นเขาตรงไปยังห้องอาบน้ำ จากนั้นก็ออกแรงขัดผิวตามร่างกายตัวเอง คล้ายกับว่าได้แปดเปื้อนสิ่งสกปรกนับไม่ถ้วนครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันมองดูเขาขัดผิวตัวเองจนแทบมีเลือดออก[ทำไมขัดเท่าไหร่ก็ไม่สะอาดเสียที ทำไมถึงได้สกปรกอย่างนี้][ต้องโทษเราคนเดียว ไม่รู้จักรักดี ถูกทอดทิ้งก็สมน้ำหน้าแล้ว]เขาอยู่ในห้องอาบน้ำสามชั่วโมงกว่า เมื่อออกมานั่งลงบนโซฟาไม่ทันไร เขาก็ลุกขึ้นอีก[เราเป็นคนสกปรก ไม่อยากให้โซฟาของพี่อวิ้นแปดเปื้อนด้วย]ที่พูดแบบนี้เพราะเขาคิดว่าเป็นคนทำให้บ้านหลังนี้สกปรกจากนั้นเขาก็ดมตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองมีกลิ่นเหม็น แม้เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็เข้าไปอาบใหม่อีกครั้งจวบจนออกมาอีกครั้ง พร้อมทั้งตัวมีแต่ละอองน้ำ ซ้ำยังแลดูแดงเถือกไปหมดเขาเจอยานอนหลับของตัวเอง กินไปหลายเม็ดแล้วขึ้นไปนอนบนเตียงซีรี่ย์ที่เขาร่วมแสดงกับไป๋จื่อกำลังจะออนแอร์ นายทุนจึงเชิญพวกเขาไปร่วมโปรโมตแต่จี้ชิงหย่วนไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานอีก วันๆ เขาอ

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 9

    หลังจากถูกช่วยจนฟื้นมา ข้างกายเขาแทบไม่มีคนอื่น ที่มาเยี่ยมก็มีแต่ผู้จัดการส่วนตัวเท่านั้นผู้จัดการอยู่กับเขาหลายวัน เพราะกลัวว่าเขาจะคิดสั้นอีก จึงจ้างแม่บ้านมาคนหนึ่ง เพื่อให้ดูแลเขาโดยเฉพาะจี้ชิงหย่วนมองดูมือถือ เห็นข้อความที่ไป๋จื่อส่งมา จู่ๆ เขาเหมือนได้รับยากระตุ้นเข้า ดึงเข็มออกยืนยันจะออกจากโรงพยาบาลให้ได้[เธอจะทำอะไรอีก พ่อคุณทูนหัว สมัยก่อนฉันไม่น่ารับเธอมาดูแลเลย]จี้ชิงหย่วนออกจากโรงพยาบาลก็ตรงไปบ้านไป๋จื่อทันทีผู้จัดการส่วนตัวได้แต่ติดตามไป เพราะกลัวว่าเขาจะทำเรื่องผิดกฎหมายเข้าไป๋จื่อไม่ได้เจอหน้าจี้ชิงหย่วนนานแล้ว ต้องบอกว่าตั้งแต่คราวก่อนที่เข้าโรงพยาบาล เธอก็ไม่ได้ติดต่อกับเขาอีกเพราะจี้ชิงหย่วนไม่สนใจเธออีกเลยตอนนี้เธอถูกทุกคนแอนตี้ กำลังจะหาลู่ทางใหม่ เพื่อทำให้เธอได้แจ้งเกิดอีกครั้งไม่ต้องสงสัยเลยว่าจี้ชิงหย่วนเหมาะจะเป็นสะพานให้เธอไต่เต้าที่สุดเมื่อเห็นจี้ชิงหย่วนมาเยือน เธอจึงเปลี่ยนชุดที่คิดว่าสวยที่สุดและแต่งหน้าให้ดูงดงามด้วย[ชิงหย่วน คุณยอมมาแล้วหรือ]จี้ชิงหย่วยไม่ได้สนใจเธอ มีเพียงขอโทรศัพท์มือถือของเธอมาดูเขาเปิดดูแชทการพูดคุยระหว่าง

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 8

    [เขาบอกคุณให้รู้ แต่ทำไมไม่ยอมบอกผม]ผู้จัดการส่วนตัวไม่ยอมตามใจเขา บังคับให้อาบน้ำแต่งตัวใหม่ แล้วพาไปส่งกองถ่ายตามเดิม[คุณต้องถ่ายให้จบ หนังใกล้จะปิดกล้องแล้ว แล้วต่อไปจะทำอะไรฉันจะไม่ยุ่งด้วยอีก]ถึงเขาจะยอมทำงานต่อไป แต่ก็เป็นในลักษณะซังกะตายบริษัทแถลงข่าวการเสียชีวิตของฉัน หลายคนนึกเสียดายแทน เพราะฉันอายุยังน้อย ยังไม่ได้ใช้ชีวิตให้เต็มที่เลยมีคนไปขุดคุ้ยว่าหลายปีนี้ฉันได้ทำงานกุศลไว้มาก พวกเขาก็ยิ่งเสียใจ ในสังคมออนไลน์ถึงขั้นมีกระแสว่ารำลึกถึงฉันมีคนจำได้ว่าก่อนฉันจะตาย มีความสนิทสนมกับน้องชายของเพื่อนสนิทเป็นพิเศษ เหล่าบรรดาแฟนคลับจึงพากันไปปลอบใจเขาว่าอย่าเสียใจมากนัก[ยังมีพวกเราอยู่เป็นเพื่อนคุณนะ]เขาได้แต่ยืนยันอีกครั้งว่าเรามีความสัมพันธ์เป็นเพียงพี่น้อง แต่คนอื่นน่าจะไม่เชื่อแล้วจี้ชิงหย่วนถ่ายคิวในวันนี้จนครบ เปิดดูคลิปต่างๆ เขาทนไม่ไหวแล้ว เพราะคนที่อยู่กับฉันคือเขาต่างหาก[ผมต่างหากเป็นแฟนเซี่ยอวิ้น หลายคนเป็นพยานได้]ผู้จัดการส่วนตัวไม่นึกว่าเขาจะกล้าถึงเพียงนี้ ตอนอนุญาตให้เขาเปิดเผยเขากลับไม่พูด มาตอนนี้กลับมาแฉซะเองจี้ชิงหย่วนถึงขั้นเปิดเผยสัญญาร

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 7

    จากนั้นเขาไม่ยอมถ่ายหนังต่ออีก รีบกลับมายังบ้านที่เราเคยอยู่ใส่รหัสเหมือนเดิมแต่ปรากฏว่าเปิดประตูไม่ได้ จึงรีบเคาะประตู[พี่อวิ้น เปิดประตูเร็ว ผมรู้ว่าพี่ยังไม่ตาย พวกเขาโกหกผม เปิดประตูเดี๋ยวนี้]ประตูถูกเปิดออก คนที่มาเปิดคือยายแก่คนหนึ่ง[คนที่คุณมาหา เขาย้ายออกนานแล้ว][วันก่อนคุณก็เคยมาหนหนึ่ง แต่ตอนนั้นคุณเมามาก][พ่อหนุ่ม ของที่เสียไปแล้วค่อยมาตามหา มันจะสายเกินไป]ยายแก่ปิดประตูใส่โดยไม่ไว้หน้า เขารู้สึกคล้ายกับอ่อนแรงไปทั้งตัวไม่รู้ว่ากลับถึงบ้านตนเองได้อย่างไรมีคนโทรศัพท์ไปหาเขา ตอนเขาหยิบมือถือขึ้นมาฉันก็เห็น นั่นคือไป๋จื่อ เป็นหล่อนอีกแล้วแต่ครั้งนี้จี้ชิงหย่วยไม่ได้รับสายเหมือนเขาจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบวิ่งออกไป จนมาถึงบริษัทของฉันเมื่อก่อนเขาเข้าบริษัทบ่อยอยู่แล้ว ยามรักษาความปลอดภัยจึงไม่ได้ขัดขวางเขาวิ่งมาถึงห้องทำงานของประธานบริษัท[เซี่ยอวิ้น ผมรู้ว่าพวกเขาโกหกทั้งนั้น]ประธานคนใหม่ที่กำลังทำงานตกอกตกใจ พร้อมเงยหน้ามองเขาด้วยความสงสัย[ท่านประธานเซี่ยลาออกไปนานแล้ว คุณไม่รู้หรือ?][แล้วเขาอยู่ไหน]ประธานคนใหม่กำลังจะตอบ จู่ๆ ก็มีข่าวเข้ามา

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 6

    ฉันพยายามจะใช้แรงเฮือกสุดท้าย แต่มือถือก็ยังตกจากมือไปคลับคล้ายคลับคลาได้ยินเสียงคนร้องเรียกหาหมอวิญญาณฉันล่องลอยออกจากร่าง แต่เพราะยังตัดขาดโลกนี้ไม่ได้ ลืมคนบางคนไม่ได้ จึงกลับไปยังบ้านที่เราเคยอยู่ด้วยกัน เบื้องฉันกำลังฉายภาพเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่ด้านนอกฉันเห็นเพื่อนสนิทพอรู้ข่าวการตายของฉันก็ร้องห่มร้องไห้จวนเจียนจะเป็นลมเห็นจี้ชิงหย่วนถือโทรศัพท์อยู่ในมือ ถามฉันว่าคราวนี้จะมาไม้ไหนอีก[จะใช้วิธีไหนมาผูกมัดผมไว้อีก]เขาลบข้อความที่ฉันส่งไป จากนั้นก็ไปถ่ายหนังต่อเพื่อนสนิทฉันไปที่บ้าน หยิบสัญญาระหว่างฉันกับจี้ชิงหย่วนไปหาเขาที่กองถ่าย[ฉันมาหาจี้ชิงหย่วน]ผู้จัดการส่วนตัวของจี้ชิงหย่วนออกมาพาเพื่อนฉันเข้าไป เห็นเขากำลังต่อบทอยู่เดิมทีเพื่อนฉันคิดจะเข้าไปขัดจังหวะ แต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ก็หยุดเดิน รอให้เขาถ่ายจบก่อนค่อยเรียกให้มาพบพอเขาเห็นเพื่อนฉันก็รีบถามว่าฉันจะใช้วิธีอะไรไปผูกมัดเขาไว้อีกเพื่อนโยนสัญญาให้เขาดู[เป็นสัญญาที่เซี่ยอวิ้นฝากมาให้เธอ บอกว่าขอยุติสัญญาเพียงเท่านี้]ฉันเห็นจี้ชิงหย่วนตกตะลึง คงไม่คาดคิดว่าฉันจะทำแบบนี้จากนั้นก็หยิบปากกาขึ้นมา รีบลง

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 5

    เพื่อนถามฉันว่าได้บอกจี้ชิงหย่วนหรือไม่ ฉันบอกว่าเปล่า เพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง[เธอเป็นถึงขนาดนี้แล้วยังจะห่วงเขาอีก แต่เขาไม่เคยคิดถึงเธอเลย]ฉันขึ้นเครื่องบินไปแล้ว จึงไม่ได้ยินประโยคสุดท้ายของเพื่อนรักฉันได้ไหว้วานเพื่อนอีกเรื่องหนึ่ง ให้เธอเอาสัญญาระหว่างฉันกับจี้ชิงหย่วนไปหาเขาในเมื่อแต่แรกมาไม่ใช่สิ่งที่เรายินยอมพร้อมใจ การจากกันแบบนี้ก็ถือว่าปลดปล่อยทั้งสองฝ่ายเถอะฉันไปต่างประเทศ หาผู้เชี่ยวชาญในการรักษาโรคร้าย แต่น่าเสียใจที่ว่า เขาไม่อาจรักษาโรคของฉันได้เพื่อนรักส่งข่าวมาว่าเธอไม่ได้ช่วยฉันทำงานเรื่องนั้น ให้ฉันกลับมาแล้วไปทำเอง[แต่ฉันคงทำไม่ได้แล้ว]ฉันปลดล็อคชื่อจี้ชิงหย่วนออกจากการบล็อก หวังว่าก่อนตายจะเหลือความทรงจำบางอย่างให้เขาบ้าง ฉันคิดอย่างเห็นแก่ตัวแต่ฉันก็ไม่อาจส่งข้อความถึงเขาได้ช่างเถอะ[ลาก่อน ชาตินี้ไม่ต้องพบกันอีกแล้ว]

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 4

    งานเปิดตัวสินค้าใหม่ใช้วิธีไลฟ์สดทางออนไลน์ มีสื่อทุกแขนงมาร่วมงานพร้อมหน้าฉันเป็นคนกล่าวเปิดงาน มีการเปิดตัวสินค้าใหม่และผู้สืบทอดกิจการคนใหม่ของเราด้วยเมื่องานจบลงก็ต่อด้วยงานเลี้ยงในเวลากลางคืน ซึ่งทุกปีฉันมักจะออกงานคนเดียวเสมอ แต่ปีนี้ได้พบเด็กหนุ่มหน้าใหม่คนหนึ่งมาด้วย เป็นน้องชายของเพื่

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 3

    ตอนนั้นพ่อแม่ฉันทยอยจากไปภายในปีเดียว ฉันรับภาระหนักอึ้งจากพวกท่านมา จู่ๆ วันนั้นรู้สึกเครียดจัด เพื่อนรักเลยชวนไปรีแลกซ์บ้าง เราไปเที่ยวบาร์แห่งหนึ่ง ได้เจอจี้ชิงหย่วนซึ่งถูกผู้จัดการส่วนตัวบังคับให้ดื่มเหล้ากับแขกหน้าตาเขาตอนนั้นน่าสงสารมาก ฉันรู้สึกใจอ่อนเลยพาเขาออกไปแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเงื่อนไ

  • วันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่   บทที่ 1

    ฉันออกจากโรงพยาบาลมา ในมือถือผลตรวจร่างกายที่หมอให้มาหมอบอกว่าฉันจะอยู่ได้อีกไม่นานเป็นโรคกรรมพันธุ์ประจำตระกูล ไม่มีทางรักษาให้หายขาดได้ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เผื่อมีใครส่งข้อความมา[พระเอกคนดังและสาวน้อยหน้าใสแอบเดินควงกลางดึก]ฉันเลื่อนดูคอมเม้นต์ต่างๆ ที่อยู่ด้านล่าง แฟนคลับบางส่วนสนับสน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status