Beranda / โรแมนติก / วิวาห์รักร้าว / ตอนที่ 30 ของขวัญ

Share

ตอนที่ 30 ของขวัญ

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-04 08:19:31

ปรินซ์มองภาพถ่ายรูปลูกนานหลายนาทีก็ยังไม่หนำใจ เพราะเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิตนี้ ไม่คิดว่าจะ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • วิวาห์รักร้าว   ตอนพิเศษ

    ซู่ซ่าเสียงคลื่นทะเลดังกระทบฝั่งครั้งแล้วครั้งเล่า อันดากำลังเดินตามเจ้าแฝดที่เริ่มหัดเดินได้คล่องขึ้นมาก ไม่เหมือนช่วงแรก ๆ ที่ย่างไม่กี่ก้าวก็ล้มการเที่ยวครั้งนี้เป็นครั้งแรกของการมาเที่ยวด้วยกันหลังจากกลับมาคืนดีกัน ความจริงนี่คือครั้งแรกนับจากเราแต่งงานกันด้วยซ้ำ“อันดาค้าบ” เสียงหล่อเอ่ยเรียกภรรยาให้หันมามองกล้องที่กำลังจับภาพภรรยาอันดาหันไปแล้วยิ้มหวานให้กล้อง เป็นรอยยิ้มที่ปรินซ์ตราตรึงใจไม่เคยลืมความรู้สึกที่เห็นรอยยิ้มครั้งแรกจนถึงวันนี้“สวยจัง” เขาชมจากใจ“ถ่ายเจ้าแฝดด้วยสิคะพี่ปรินซ์” ว่าแล้วอันดาก็จับไอดินอิงดาวให้มายืนใกล้กันส่วนเธอนั่งชันเข่าตรงกลางภาพเบื้องหลังเป็นทะเลจากนั้นก็รอเสียงคนกดซัตเตอร์“ถ่ายให้ไหมคะ จะได้ถ่ายพร้อมกันทั้งครอบครัว” นักท่องเที่ยวแถวนั้นอาสาเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มถ่ายให้ภรรยาและลูก ๆ หลายรูปแล้ว แต่ยังไม่มีรูปตัวเองเลย“ขอบคุณครับ” ปรินซ์จึงส่งกล้องให้แล้วเข้าไปอุ้มลูกสาว ส่วนภรรยาอุ้มไอดิน มือหนาโอบคนรักเข้ามาใกล้ก่อนจะโน้มลงไปหอมแก้มนุ่มทันทีที่คนถ่ายส่งสัญญาณ“พี่ปรินซ์ ทำอะไรเนี่ย” อันดาเขินจนหน้าแดง ยังไม่ทันตั้งตัวก็โดนหอมแก้มแถมยังหอมต่อ

  • วิวาห์รักร้าว   ตอนที่ 35 ครอบครัว (บทส่งท้าย)

    “พี่ปรินซ์” อันดายิ้มหวานทันทีที่คนรักเปิดประตูห้องเข้ามา เกือบอาทิตย์หนึ่งแล้วที่เขากลับไปเยี่ยมแม่และวันนี้เขาก็ไม่ได้โทรมาบอกก่อนล่วงหน้าว่าจะกลับฟอดด!ใบหน้าคมโน้มลงหอมแก้มนิ่ม ๆ ด้วยความคิดถึง ชะโงกหน้าดูเจ้าแฝดในเปลคิดถึงไม่แพ้กันแต่เขาเพิ่งมาถึงยังไม่ได้อาบน้ำให้สะอาดจึงไม่หอมแก้มลูก“ทำไมพี่ไม่โทรบอกก่อนว่าจะกลับ”“อยากเซอร์ไพรส์ อยากรู้ว่ามีคนคิดถึงพี่รึเปล่า” ร่างสูงเอ่ยเย้าแล้วเขี่ยแก้มนิ่มไปพลาง อดใจไม่ไหวจึงหอมไปอีกฟอดใหญ่“อื้อ! อย่า พอแล้ว”“ตอบมาก่อน คิดถึงพี่ไหมครับ” เขานั่งลงซ้อนหลังกอดกระชับเอวแนบแน่น“ถ้าไม่พูด พี่จะทำไง”“จะทำงี้จนกว่าจะพูด” ว่าแล้วก็จับเธอพลิกตัวมาคร่อมบนตักแล้วหอมแก้มซ้ายหอมแก้มขวาสลับไปมา ซุกไซ้ซอกคอขาว ๆ สูดหอมด้วยความคิดถึงและรักใคร่หลงใหลในตัวแม่ของลูก“พะ พอแล้ว” อันดาจั๊กจี้จนขนลุก ผละร่างหนาออกห่างจากตัว “คิดถึง อันคิดถึงพี่ปรินซ์”“ดีใจนะครับที่เรามีความสุขกันอีกครั้ง”“งั้นก็ปล่อยได้แล้วค่ะ” พูดจบอันดาก็ลุกออกจากตัก ท่านั่งมันล่อแหลมเกินไป จนคนลูกสองแก้มแดงอย่างน่าอาย“หึ” ปรินซ์เห็นอย่างนั้นก็หัวเราะชอบใจ หมายมั่นเอาไว้ว่าอดทนอีกนิดรอ

  • วิวาห์รักร้าว   ตอนที่ 34 กลับมาเป็นครอบครัว

    เพราะเจ้าแฝดยังไม่ครบสองเดือนปรินซ์จึงไม่อยากพาลูก ๆ เดินทางกลับกรุงเทพด้วยกัน เป็นอีกครั้งที่เขาต้องแยกจากอันดาซึ่งเขาอ่านแววตาคู่นั้นออกว่าเธอกำลังกังวลอะไรอยู่แต่บอกไว้เลย ว่าครั้งนี้จะไม่เหมือนเก่าตึกตึก…ร่างสูงสาวเท้าออกจากลิฟต์มาห้องพักฟื้นที่แม่นอนพักอยู่เขาดูกล้องวงจรปิดที่แอบติดไว้หมดแล้วว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่อุบัติเหตุแต่เป็นเพราะแม่เขาตั้งใจให้เกิดขึ้น“ปรินซ์ ปรินซ์กลับมาหาแม่แล้ว” ปรางทิพย์หันหน้าไปฝั่งประตูห้องพอดีจึงเห็นลูกชายตัวเป็น ๆ ในรอบหลายเดือนคิดไม่ถึงว่าแผนที่ทำจะได้ผล ทั้งที่ถอดใจไปในนาทีสุดท้าย“เป็นไงบ้างครับ เจ็บมากไหม”“…” ปรางทิพย์นิ่งไป ไม่คิดว่าลูกชายจะถามคำถามนี้ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าลูกชายจะมาหาด้วยซ้ำ แค่เห็นหน้าก็คิดว่าวันนี้ต้องทะเลาะกันอีกแน่แต่เปล่าเลย ลูกกลับถามเธออย่างห่วงใยต่างจากที่จินตนาการไว้ไกลมากปรินซ์ยื่นมือไปจับตรงหน้าผากผู้เป็นแม่ซึ่งมีผ้าพันแผลปิดไว้“เดี๋ยวก็หายครับ” ไม่ใช่แค่แผล แต่จิตใจแม่ต้องหายกลับมาเป็นปกติภาพในกล้องเห็นชัดว่าแม่ชอบทำร้ายร่างกายหลายครั้ง แต่เป็นการใช้มือตัวเองตบตีหรือบางครั้งก็นั่งเหม่อลอยไปไกลนานเป

  • วิวาห์รักร้าว   ตอนที่ 33 ความกลัว

    จุ๊บ!“ทะ ทำอะไร” คนตัวเล็กผละตัวถอยห่างจากร่างสูงที่เข้ามากอดแล้วจูบเรือนผมของเธอ หลังจากพวกเขาช่วยกันอาบน้ำให้เจ้าแฝดและกล่อมนอนจนหลับปุ๋ยไปทั้งคู่“พี่คิดถึงให้พี่กอดหน่อยนะ”“แต่เมื่อกี้…” เมื่อกี้เขาไม่ได้แค่กอด ทว่าเธอไม่กล้าพูดออกมายิ่งสบตาก็ยิ่งนึกสงสารแววตาคู่นั้น ยิ่งสภาพเขาตอนนี้ยิ่งหมดสภาพพี่ปรินซ์คนที่ดูดีหัวจรดเท้า“ความจริงพี่อยากจูบตรงนี้ด้วย” นิ้วเรียวแตะตรงริมฝีปากนุ่ม สบตาคู่หวานที่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของอีกครั้งและแววตาคู่นี้จะไม่มีน้ำตาจากความเสียใจอีกอันขาดสายตาที่สบกันนำพาให้ร่างสูงโน้มลงมาทำในสิ่งที่ตั้งใจ“อย่าค่ะ” ทว่าอันดาหลบทันที ไม่ยอมให้เขาจูบง่ายๆ“เราคืนดีกันแล้ว” เขาโหยหาเธอเหลือเกิน ตั้งแต่ช่วงมีปัญหาจนถึงเลิกกัน เขาก็ไม่มีอารมณ์ทางเพศเลย เข้าใจว่าตัวเองมีปัญหา แต่เขายังหนุ่มยังแน่นยังต้องการสิ่งนี้ แต่ไม่รู้ทำไมมันถึงใช้งานไม่ค่อยได้จนมารู้ว่าตัวเองไม่มีความคิดเรื่องนั้นก็เพราะคิดมากเรื่องอื่นจนสมองไม่สั่งช่วงล่างทำงาน จนได้อันดากลับมาทุกอย่างมันลงตัว แม้แต่ร่างกายก็ตอบสนองไปหมดทุกอย่าง คิดถึงกลิ่นหอม ๆ ที่คุ้นเคย คิดถึงรสจูบลิ้นเล็ก ๆ ที่ตวัดตอบรับก

  • วิวาห์รักร้าว   ตอนที่ 32 ใกล้อีกนิด

    “น่ารักน่าชังจังเลยหลานยาย” ปราณีชมเจ้าแฝดไม่หยุดปาก พอรู้ข่าวจากปรินซ์ว่าคลอดแล้วก็หาเวลาว่างแล้วลงใต้สองคนลูกสาวเพื่อหาหลาน ๆ และให้ของรับขวัญที่สำคัญคืออยากเห็นหน้าอยากอุ้มเล่นกับเด็ก ๆ ให้หนำใจ“คุณทวดอยากเจอ สะดวกแล้วพาไปหาท่านหน่อยนะอันดา” ปราณีพูดต่อ รู้ว่าความสัมพันธ์ทั้งคู่ยังไม่ลงเอย แต่เรื่องสายเลือดตระกูลเธอไม่เคยกีดกันหรือตัดขาดอย่างที่แม่ปรินซ์ชอบใส่ไฟ มีแค่เข้มงวดบ้างหากไม่ถูกต้องเท่าไรนัก“ค่ะ” อันดาไม่กล้าปฏิเสธ ญาติผู้ใหญ่ฝั่งปรินซ์เมตตาเธอมาตลอด ถึงจะไม่คลุกคลีกันแต่รับรู้ได้“กับข้าวในครัวใกล้จะเสร็จแล้ว เดี๋ยวอยู่ทานข้าวกันก่อนนะคะ” แม่แอนเข้ามาบอกปราณีและขวัญฤทัย“ที่จริงไม่น่าลำบากเลย”“ที่นี่ร้านอาหารไม่ลำบากหรอกค่ะ”“งั้นขวัญขอฝากท้องมื้อนึงนะคะ อยากทานอาหารใต้ต้นตำหรับอร่อยๆ พอดีเลยค่ะ”“อยากทานเมนูไหนเป็นพิเศษไหมคะ เดี๋ยวน้าทำให้” แม่แอนบอกอย่างใจดี“โอ๊ะ! ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ” ขวัญฤทัยรีบปฏิเสธด้วยความเกรงใจ“เหนื่อยมากไหมอันดา” คนเป็นป้าอดีตสามีเอ่ยถามเสียงอ่อนโยน“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ คนช่วยเลี้ยงเยอะ” นอกจากพ่อแม่พี่ ๆ พี่สะใภ้ หลาน ๆ ก็ยังมีอีกคนที่คอยสแตนบาย

  • วิวาห์รักร้าว   ตอนที่ 31 โซ่รัก

    ห้าวันผ่านไป…อันดากลับมาพักฟื้นที่บ้านพร้อมเจ้าแฝดโดยมีปรินซ์ดูแลไม่ห่าง ถึงความสัมพันธ์จะเหมือนเดิมเหมือนตอนที่ยังไม่คลอด ไม่ได้พัฒนาต่อ หยุดชะงักไว้แค่นั้น แต่ไม่ได้ปิดกั้นไม่ให้เขายุ่งเกี่ยวกับเจ้าแฝดเหมือนปากว่า อย่างน้อยก็เห็นแก่น้ำใจที่ช่วยพาไปคลอดอุแว้!อุแว้!“โอ๋ๆ รอแม่แป๊บเดียวค่ะ” ปากร้องโอ๋ลูกน้อยมือเขย่าขวดนมไปด้วย เต้านมก็รู้สึกคัดเจ็บร้าวไปหมด ต้องรีบเอาลูกเข้าเต้าแล้ว“สามัคคีกันจังเลยนะคะ” ก็เจ้าแฝดพร้อมใจกันร้องแข่ง ไม่มีใครยอมใคร เสียงร้องดังไปเจ็ดบ้านแปดบ้าน“ไปดูลูกไปครับ เดี๋ยวพี่ทำให้” ปรินซ์ขึ้นมาบนบ้าน เห็นอันดากำลังชงนมอยู่ ส่วนเจ้าแฝดก็ร้องห่มร้องไห้ทั้งพี่ทั้งน้อง สามัคคีกันจริง ๆ ได้เชื้อใครมาเนี่ย“พี่เคลียร์ระบบหน้าร้านให้แล้วนะครับ” ปรินซ์รายงานไปด้วยระหว่างชงนม หลังจากอันดาคลอดปรินซ์ก็ทำหน้าที่แทนทุกอย่าง ร้านขนมยังเปิดเหมือนเดิมเพราะงานในร้านสามารถรันด้วยตัวมันเองได้แล้ว แค่เข้ามาดูแลระบบให้คงที่ทุกวันก็เท่านั้นร่างสูงเหลือบไปมองแม่ของลูกที่นั่งฟังไม่มีปากเสียงโต้ตอบ ถึงจะมีช่องว่างระหว่างกันแต่อันดาก็อ่อนลงมาก ยอมให้เขาขึ้นมาดูลูกถึงห้องนอน เท่านี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status