LOGINประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
“โดนคนเลวเยxเมื่อไหร่ แล้วมึงจะติดใจคนเลว” “....” ไอมิเอะทำหน้ามุ่ยใส่เขาเล็กน้อย เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย เพราะนี่เป็นปฏิกิริยาเดียวที่เธอคิดออกในตอนนี้ เพราะถ้าพูดอะไรออกไปอีก เธอกลัวเสียงตัวเองจะสั่นจนเขาจับได้ว่ากำลังเขินแค่ไหน ริมฝีปากของเธอก็แดงนิดๆ จากแรงสัมผัสเมื่อครู่ เธอหลุบตาลงต่ำ แ
จินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองอย่างช้า ๆ สายตาคมจ้องปากเธออย่างไม่ปิดบังความต้องการ อย่างไม่ล้อเล่น เขาไม่ได้มองเธอถึงขั้นจะรุกล้ำ แต่ก็มองอย่างโคตรอยากได้เธอ “บ๊วบแล้วจะหายโกรธ” เขาเอ่ยเสียงเรียบแต่ติดจะเจ้าเล่ห์ในน้ำเสียง ไอมิเอะก็เม้มริมฝีปากแน่น ทั้งเขิน ทั้งไม่รู้จะตอบ
“อย่าทำ” ไอมิเอะหน้ามุ่ยใส่จริงจัง จินก็ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม ก่อนจะบีบบั้นท้ายขยี้แรงๆ ปิดท้ายอย่างมันเขี้ยว เขายักคิ้วให้แค่เสี้ยววินาที แล้วเดินแซงหน้าไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับการแตะก้นเธอเมื่อครู่นั้น เป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ สำหรับเขา แต่มันใหญ่สำหรับเธอจนหัวใจแทบระเบิด ไอมิเอะก็มองต
บทที่ 59 ฮิเดโยะก็เดินไปยืนกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ข้างจิน มือเล็ก ๆ ก็ถูกจินจับไว้ ส่วนอีกมือยังไม่ลืมกอดถุงอาร์ตทอยแน่น ดวงตากลมโตใสแจ๋วก็เป็นประกายวิบวับอย่างตื่นเต้น “อยากได้โทรศัพท์รุ่นอะไร” จินเอ่ยถามเสียงเรียบนิ่ง “โยะอยากได้ iPhone 16 Pro Max สีดำ 256GB!” ฮิเดโยะก็เงยหน้าตอบอย่างไม่ลังเล ราว







