로그인“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
แขนแกร่งโอบรัดเธอไว้แน่นจนแทบไม่เหลือช่องว่าง แล้วอุ้มเธอพาดบ่าทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก เพราะตอนนี้สิ่งเดียวที่เขากลัวที่สุดในโลก ไม่ใช่การถูกเกลียด แต่คือการที่เธอจะหายไปจากชีวิตของเขาจริง ๆ เขาวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ แล้วจินก็นั่งลงตรงปลายเตียง มือหนาวางทิ้งไว้บนตักอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เขาเหลือบมองเธ
“พูดแบบนี้….” เอมิโกะหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงเล่ห์เย้ายวนในแววตาที่ช้อนมองขึ้นไปหาเขา “ถ้าซื้อของเสร็จแล้วก็ไปโรงแรม” จินพูดขึ้นตัดบทเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์ หญิงสาวก็ชะงักตกใจ มองหน้าเขาอย่างประหม่า “ให้ฉันสำรวจความอมชมพูของเธอ อยากรู้จริงๆ ว่าจะตรงปกเหมือนที่ปากพูดรึเปล่า” แต่ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่
@อีกด้าน “ท่านครับ” คชาเดินเข้ามาภายในห้องทำงานของท่านรองนายกฯ รัฐมนตรีพร้อมกับแฟ้มเอกสารจำนวนมากบนมือ ก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อยอย่างนอบน้อม วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะขนาดใหญ่ตรงหน้าเจ้านาย แล้วค่อย ๆ ยื่นรูปถ่ายของผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งให้ผู้เป็นนาย ผู้เป็นนายที่นั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้หนังชั้นดี ค่อย
บทที่ 138 “อย่ามายั่วโมโหฉันอีก” จินชี้หน้าเธออย่างเอาเรื่อง “กล้าทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง! ก็ได้ ในเมื่ออยากเป็นศัตรูกับฉัน ฉันก็จะจัดให้ แต่จำเอาไว้ เป็นศัตรูกับฉัน ไม่ตายดี นายจะต้องรับผลที่ตามมาไม่ไหว!” เอมิโกะเงยหน้าตะโกน เธอสั่นเทิ้มทั้งตัวแต่ยังไม่ยอมลดศักดิ์ศรี เสียงเธอสั่นแต่เต็มไปด้วยอารม







