พี่ว๊ากตัวร้ายยัยคู่หมั้นตัวแสบ

เปิดเทอมวันแรก

(มันจึงเป็นความรัก ที่ไม่ถึงกับสุขเป็นความทุกข์ ที่ไม่ถึงกับเศร้าเป็นความรัก ที่ทั้งซึ้งทั้งเหงาอยู่ด้วยกัน) เสียงเรียกเข้าโรสเองค่ะ

(ดอกถึงยัง)

"เออถึงแล้วมึงอยู่ไหน"

(รอกูแปบกำลังวิ่งไป)

"เออกูนั่งรอข้างๆ ลานเกียร์เนี่ย"

"เออ"

สวัสดีค่ะฉันโรสค่ะ วันนี้เปิดเทอมวันแรก ฉันมานั่งรอเพื่อน ได้10นาทีแล้ว เพื่อนฉันยังไม่มาเลยมันโทรมาบอกเมื่อกี้ว่ากำลังวิ่งมา คุณนายสายเสมอค่ะยัยฤทัยค่ะ หรือชื่อจริงของนางคือสมฤทัย ชื่อเชยมาก แต่แม่ของนางชอบแม่นางบอกว่าไม่ตั้งว่าสมใจก็ดีแค่ไหนแล้ว ฮ่าๆ

ฤทัยเป็นเพื่อนซี้ที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่ ม.ปลาย และก็มาเรียนที่นี่ด้วยกัน

ทำไมพวกฉันถึงเรียนวิศวะน่ะหรอ แหะๆ เหตุผลจริงๆ เลยนะตามฤทัยมามันบอกผู้ชายเยอะดี ฉันมันเรียนอะไรก็ได้ จบไปก็ช่วยที่บ้านทำธุรกิจอยู่ดีแหละให้เรียนบริหารหรอไม่ใช่อะไม่ใช่ฉันแน่นอน หมอแบบพี่สาวฉันหรอ ตบคนไข้ตายแน่ค่ะ วิศวะนี่แหละเหมาะกับฉันที่สุดและดิบๆเถื่อนๆดี พี่สาวบอกไว้

"ฤทัยทางนี้" ฉันเรียกเองแหละเล่นวิ่งหอบมาแต่ไกล นางมาถึงก่อนเวลาแค่ 5 นาทีฉิวเฉียดมาก ไม่ต้องแปลกใจ "ฤฺทัยสายเสมอ" นี่ยังดีนะที่นางมาทัน

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"

"ไหวมั้ยมึงหอบเป็นหมาเลย" มันเหมือนจริงๆนะท่ามันตอนนี้ยืนหอมลิ้นห้อยเลยแหละ ท่าจะ 4*100 มา

"ดอกกูคนไม่ใช่หมา มองยังไงสวยขนาดนี้" ขนาดมันเหนื่อยหอบแทบตายมันยังจะเถียงอีก ฉันนี่เบะปากมองบนค่ะ

"เชี้ยกูชื่อโรสค่ะโรสเรียกให้ถูกด้วยนะคะสมใจ" เพื่อนฉันน่ารักเปลี่ยนชื่อให้ฉันด้วยแหละ มันบอกโรสสตอ..เกินไป "ดอก"ง่ายดี บางทีมันก็เรียกดอก บางทีก็เรียกไม้ตามอารมณ์พวกมันค่ะ พวกมันบอกว่า"โรส"ก็คือ"ดอกไม้"นั่นแหละตามนั้น

"ฤทัย ไม้" นั่นไงพูดไม่ทันขาดคำใครเรียนฉันอีกและ

"เฮ้ยแอนมัมแกมาได้ไงวะ" เพื่อนชื่อแอนนาค่ะนางฤทัยเปลี่ยนชื่อให้เพื่อนอีกแล้ว

"กูชื่อแอนนาค่ะเรียกให้ถูกด้วยนะคะสมใจ"

"ตกลงมึงมาไงเนี่ยแอน" ฉันถามมันเอง 2 คนนี้เจอกันกัดกันตลอดแต่พวกมันก็รักกันนะ แต่มันมาได้ไงนี่แหละไหนบอกจะสอบติดมหาลัยรัฐไง

"ก็ที่ไม่มีเพื่อนเห็นพวกมึงเรียนที่นี่เลยขอป๊าตามพวกมึงมาว่ะ" แอนนามันติดเพื่อนมากนะ นางเป็นพวกไปไหนคนเดียวไม่ได้

ปี๊ด ปี๊ด ปี๊ด

เสียงนกหวีดเป่ารวม นักศึกษาทุกคนรีบวิ่งรวมตัว

"สวัสดีค่ะน้องๆทุกคน เข้าแถวเสร็จแล้วนั่งลงนะคะ แล้วน้องๆลุกออกมาลงทะเบียนกันทีละแถวนะคะ เริ่มจากแถวแรกเลยค่ะ"

"ไหนว่าวิศวะรับน้องโหดไงวะไม่เห็นโหดเลย พี่เขาน่ารักดีนะแก" ฤทัยหันมาพูดกับฉัน มันนั่งข้างหน้าฉันและแอนนานั่งต่อฉัน

"เออว่ะ พี่แกน่ารักจัง สวยใจดีด้วยยิ้มก็น่ารัก" ฉันชมก็พี่ปากสวยจริงๆนะขนาดฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันยังว่าน่ารักเลยไม่ต้องพูดถึงพวกผู้ชายนั่งมองกันตาเยิ้มแล้วค่ะ

"เงียบ ก้มหน้าลงไปครับ ก้มหน้าลงไปผมสั่งให้พวกคุณก้มหน้าลงไปครับ"

"ผมดูมานานแล้วพวกพี่ๆพูดอะไรพวกคุณไม่ฟังกันเลย ไม่เคารพกันเลยหรือไงครับ"

"พวกคุณไม่เคยคุณกันหรือไงครับ"

"ก้มลงไป ผมไม่สั่งให้พวกคุณเงยพวกคุณก็ไม่มีสิทธิ์เงยหน้าขึ้นมา"

"พวกคุณอยากรู้จักผม อยากเห็นหน้าผมกันใช่มั้ย พวกคุณได้รู้จักผมแน่ครับ ถ้าพวกคุณอยู่นิ่งๆได้5 นาทีพวกเราจะได้รู้จักกัน ก้มหน้าลงไปครับ ลงไปอีก ห้ามมีเสียง 5 นาทีครับ"

"เชี้ย ไหนมันบอกว่าว๊ากไม่เป็นไงวะ" คอปเตอร์กระซิบกับเจเจ

"กูตกใจเลยว่ะโหดสัส" เจเจกระซิบตอบ

"ไฟมึงเจอหมายยังวะ" เท็นกระชิบไฟ

"สัสก้มหน้าหมดเลยกูจะเจอได้ไงวะ" ไฟกระซิบตอบ

ใช่ครับ ตอนนี้ผมกำลังว๊ากน้องอยู่ลานเกียร์กลางแดดเนี่ยแหละครับตอนนี้ยังเช้าอยู่แดดยังไม่ร้อนหรอก ยังสบายชิวๆมาก ผมไม่ได้อยากโหดนะผมแค่ทำตามหน้าที่ แต่ไอเพื่อนเชี้ยของผมเนี่ยพูดอะไรกันก็ไม่รู้แมร่งจะหาเหยื่อตั้งแต่วันแรกกันเลยหรือไง จริงๆผมไม่ได้ต่างจากพวกมันหรอก พวกผมน่ะเชี้ยกันทุกคน แต่ตอนนี้ผมทำงานอยู่ไงครับ มันยังไม่ถึงเวลาล่า