INICIAR SESIÓNEP 62 ห่างไกล แต่ไม่ห่างกัน@ลอนดอน ประเทศอังกฤษชีวิตที่ไร้หนูดีเคียงข้างในเมืองลอนดอนช่วงสัปดาห์แรก ๆ ไม่ต่างอะไรจากขุมนรก คิริวต้องเรียนรู้งานบริหารอย่างเต็มรูปแบบ ตั้งแต่การเข้าประชุมร่วมกับบอร์ดบริหารชาวต่างชาติ การตรวจเยี่ยมไซต์งานก่อสร้าง ตลอดจนการเรียนรู้งานด้านเอกสารการลงทุน ชายหนุ่มต้องปรับตัวกับความกดดัน เวลาที่ต่างกัน ภาระหน้าที่อันหนักอึ้ง และความคิดถึงที่มีต่อหนูดีทว่า ไม่ว่างานจะล้นมือหรือเหน็ดเหนื่อยเพียงใด สิ่งแรกที่อดีตเฮดว้ากหนุ่มทำหลังจากเสร็จสิ้นงานในแต่ละวันคือการหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดกล้องคอลหาดวงใจของเขาที่อยู่อีกซีกโลกเสมอ"พี่คิริวทางนั้นกี่โมงแล้วคะ กินข้าวหรือยัง?" เสียงหวานของหนูดีดังผ่านลำโพงโทรศัพท์ พร้อมกับใบหน้าจิ้มลิ้มที่โผล่ขึ้นมาบนหน้าจอสวบ สาบคิริวที่เพิ่งกลับถึงคอนโดหรูใจกลางลอนดอนเอนกายพิงโซฟา ชายหนุ่มระบายยิ้มละมุนออกมาที่มุมปาก ดวงตาคู่คมที่เคยฉายแววดุดันยามทำงาน สีหน้าที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งใส่ทุกคน พลันเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงทันตาเมื่อได้เห็นคนตัวเล็กอยู่ในชุดนอนผ้าฝ้ายสบาย ๆ บนเตียงที่คอนโดในกรุงเทพ"ทุ่มครึ่งครับ""ทางนั้นตีหนึ่งแล้วทำไมยังไ
EP 61 ก่อนการจากลาช่วงเวลาก่อนการเดินทางไปประเทศอังกฤษ คล้ายกับมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยกระแสคลื่นอันเชี่ยวกรากใต้ผิวน้ำที่นิ่งสงบ คิริวยังคงพยายามหาทุกวิถีทางเพื่อโต้แย้ง ทว่ายิ่งคิริวดิ้นรนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสร้างความหนักใจให้หนูดีมากขึ้นเท่านั้น และนั่นคือสิ่งที่ทำให้คิริวยอมจำนนในที่สุด เขาจึงยอมก้มหน้ารับเงื่อนไขนี้อย่างแสนทรมาน เพราะดวงตากลมโตคู่สวยของหนูดีที่มองมาด้วยความเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา@คอนโดคืนก่อนวันเดินทางกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบวางสงบนิ่งอยู่ตรงมุมห้องนั่งเล่น บรรยากาศภายในห้องคอนโดหรูหราเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานแผ่วเบาร่างสูงกำยำของคิริวนั่งอยู่บนขอบเตียงกว้าง ดวงตาคู่คมเหม่อมองออกไปนอกกระจกห้องที่มองเห็นทัศนียภาพแสงสีของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืน ชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงขายาวตัวเดียว อกแกร่งเปลือยเปล่าเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสวยงาม ทว่าแววตาบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความมืดมน วูบไหว และหวั่นใจจนไม่อาจเก็บซ่อนได้มิดหมับสัมผัสอุ่นนุ่มจากด้านหลังพร้อมกับอ้อมแขนเล็กที่โอบรัดรอบเอวหนา ดึงสติของคิริวให้กลับมา หนูดีในชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีหวาน ซุกไซ้ใบหน้าไปมา
EP 60 ลางสังหรณ์"ดูงาน.....ประเทศอังกฤษสามเดือนเหรอครับ?"คิริวชะงัก ดวงตาคู่คมวูบไหวไปด้วยความนิ่งอึ้ง และ ฉงนใจ ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่นด้วยความไม่พอใจที่พุ่งสูงขึ้นทันที เพราะเรื่องนี้มันกะทันหันเกินไปและไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเลยสักนิด และพอตั้งสติได้เฮดว้ากหนุ่มก็อ้าปากเตรียมจะเอ่ยปฏิเสธเสียงแข็ง"แต่ผมไม่....."แกร๊ก!ยังไม่ทันที่คำปฏิเสธดุดันจะหลุดออกจากริมฝีปากหนา เสียงช้อนกระทบจานของหนูดีก็ดังขึ้น ดวงตาคมหันไปมองก็พบกลับดวงตาสั่นไหวนิด ๆ ที่หนูดีส่งมาให้ หนูดีกำลังสบตาเขาด้วยดวงตากลมโตที่สั่นระริก เธอค่อย ๆ ส่ายหน้าเบา ๆ เป็นเชิงเว้าวอนและห้ามปรามไม่ให้เขาวู่วามโวยวายออกไปตอนนี้ หนูดีรู้ดีว่าหากคิริวหักหน้าคุณแม่ของเขากลางโต๊ะอาหารด้วยเรื่องนี้ บรรยากาศคงพังพินาศกรอด!คิริวขบฟันแน่นจนสันกรามปูดเกร็ง ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อกดข่มอารมณ์กรุ่นโกรธและความหงุดหงิดเอาไว้"ไว้คุยรายละเอียดกันอีกทีครับ" เสียงทุ้มตอบกลับไปเรียบนิ่งยังไม่ได้รับปาก ทว่าแววตาคมกริบที่มองสบกับผู้เป็นแม่กลับเต็มไปด้วยกระแสความหวาดระแวงและตั้งคำถามซึ่งหญิงวัยกลางคนก็ทำเพียงยิ้มรับอย่างอ่อนหวาน ท่าทา
EP 59.2ช่วงเย็นวันเดียวกัน@คฤหาสน์ตระกูลวัฒนาสกุลไพศาลบรรยากาศภายในห้องอาหารกว้างขวางอบอวลไปด้วยความหรูหราสงบเงียบ แสงไฟสีอบอุ่นสะท้อนกับจานชามกระเบื้องเคลือบเนื้อดี วันนี้คิริวเตรียมตัวมาอย่างดี ชายหนุ่มตั้งใจแน่วแน่ว่าจะใช้มื้อค่ำนี้เอ่ยปากบอกเรื่องเขากับหนูดีให้กับผู้เป็นแม่รับรู้"ไม่ต้องกลัวนะ" คิริวเอ่ยกระซิบเบา ๆ พลางยื่นมือไปกุมมือเล็กของหนูดีไว้แน่นขณะพาเดินเข้าห้องอาหาร"อื้อ" หนูดีถึงแม้ในใจจะกระวนกระวายอยู่ไม่น้อย แต่ก็พยักหน้ารับเบา ๆ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามือหนาของคิริวที่กอบกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอเอาไว้นั้นสามารถทำให้เธออุ่นใจขึ้นมากตึกคิริวพาหนูดีเดินมาถึงโต๊ะอาหาร ก่อนจะพบกับหญิงวัยกลางคนในชุดอยู่บ้านสบาย ๆ แต่กลับดูเรียบหรูนั่งรออยู่ตรงหัวโต๊ะด้วยรอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนดังเดิม ดวงตาสวยสง่าเหลือบมองมือของคิริวที่กุมมือเล็กของหนูดีไว้เล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตากลับมาที่คนทั้งสองและเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเอ็นดู"มากันแล้วเหรอลูก หนูดีมานั่งข้างแม่มา" หญิงวัยกลางคนเอ่ยด้วยรอยยิ้มกว้าง"สวัสดีค่ะคุณแม่" หนูดียกมือไหว้คนที่เธอเคารพรักอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินไปนั่งข้าง ๆ ศศิ โดยมีคิริว
EP 59 ถึงเวลาหลายเดือนต่อมา@คอนโดเช้าวันอาทิตย์สวบ สาบจุ๊บ"อื้ออ พี่คิริว.....หนูดีง่วง" หนูดีส่งเสียงพึมพำในลำคอออกมาเบา ๆ เมื่อถูกใบหน้าหล่อซุกไซร้ไปมาบริเวณซอกคอขาว แถมยังเอาแต่กดจูบคลอเคลียไม่ยอมหยุด ทั้ง ๆ ที่เธอยังแทบลืมตาไม่ขึ้นด้วยซ้ำ เพราะโดนคนตัวโตแกล้งกอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่ทั้งคืน"ตื่นได้แล้วครับตัวเล็ก วันนี้วันดีนะ" เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลกระซิบเบา ๆ ที่ข้างใบหู ความรู้สึกจักจี้ทำเอาหนูดีเอียงคอหนีเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมามองใบหน้าคมคายที่กำลังอมยิ้มและจ้องมองเธอด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรักและความอ่อนโยน"อื้อ.....ง่วงค่ะ" หนูดียังคงงอแงด้วยท่าทางงัวเงียแสนน่ารัก ซึ่งหากเป็นเวลาปกติ คิริวก็คงจะยอมใจอ่อนปล่อยให้เธอนอนซุกอกต่อตามใจชอบแล้ว แต่ทว่าวันนี้มันมีเรื่องสำคัญยิ่งกว่านั้น เรื่องที่เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะจัดการให้มันถูกต้องเสียทีจุ๊บ จ้วบริมฝีปากหนาแตะลงบนริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่ออย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักและความร้อนแรงขึ้น จากจุมพิตปลุกยามเช้าแสนหวาน กลายเป็นจุมพิตที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนจนคนตัวเล็กตื่นเต็มตาและไม่อาจข่มตานอนต่อได้อีกต่อไปป
EP 58 พร้อมชนแกร๊ก!พวงกุญแจรถสปอร์ตถูกโยนลงบนโต๊ะม้าหินอ่อนใต้อาคารเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์เสียงดัง เรียกสายตาของสามหนุ่มแก๊งเฮดว้ากที่กำลังนั่งล้อมวงคุยกันอยู่ให้หันไปมองเป็นตาเดียวฟึบร่างสูงกำยำของคิริวแทรกตัวลงนั่งบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนด้วยท่าทางเรียบเฉย แต่ดวงตาคมกริบกลับฉายแววความสุขอย่างที่เพื่อนสนิทมองเห็นได้ทันทีตั้งแต่ระยะร้อยเมตร"ไงครับท่านเฮดว้าก! หน้าตาอิ่มเอมเต็มไปด้วยความสุขมาเชียวนะมึง" เอฟเอ่ยแซวขึ้นเป็นคนแรกพลางยักคิ้วหลิ่วตา"หน้ากูปกติ" คิริวเอนหลังพิงม้าหินอ่อน และยกแขนขึ้นพาดขอบเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายอารมณ์ แม้ปากจะปฏิเสธแต่มุมปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นเบา ๆ อย่างปิดไม่มิด"ปกติป้อคิงก๋า!" กอล์ฟหัวเราะร่า"คนที่เอาแต่เอาแต่ทำหน้าตายเย็นชาใส่ทุกคนตลอดเวลา แต่ตอนนี้กลับมองไม่เห็นว่าตัวเองเดินยิ้มจนหน้าบานเป็นกระด้ง พอน้องหนูดีตกลงคบด้วยหน่อย โลกเป็นสีชมพูเลยนะมึง เมื่อวานนี่จับมือเดินประคองน้องเขาเดินทั่วลานเกียร์ เพจมหาวิทยาลัยแชร์รูปมึงกับน้องหนูดีจนเพจแทบแตกแล้วมั้งเนี่ย""ใช่ ไอ้กอล์ฟพูดถูก" เบ้นเสริมขึ้นพลางไถหน้าจอโทรศัพท์มือถือส่งให้เพื่อนดู"ดูนี่ ในเพจซุบซิบกันไม่







