All Chapters of วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!: Chapter 1 - Chapter 10

EP 3 คนที่ไม่มีสิทธิ์สั่งฉันสายตาของนักศึกษาหลายสิบคู่จับจ้องมาที่ทั้งสองคน บรรยากาศในโรงอาหารที่เคยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยค่อย ๆ เงียบลงเมื่อเห็นรุ่นพี่วิศวะชื่อดังยืนจับข้อมือเด็กปีหนึ่งเอาไว้แน่นหลายคนยกโทรศัพท์ขึ้นเหมือนกำลังจะถ่ายคลิป บางคนเริ่มกระซิบถามกันว่าเด็กปีหนึ่งคนนั้นเป็นใคร ถึงกล้าต่อล้อต่อเถียงกับคิริว วัฒนาสกุลไพศาล"คุณคิริว ปล่อยค่ะ" หนูดีสบตาเขานิ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาคมของชายหนุ่มหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอครู่หนึ่ง ปลายนิ้วที่จับข้อมือเล็กนิ่งค้าง ก่อนคลายออกช้า ๆ ทันทีที่เป็นอิสระ หนูดีก็ดึงมือตัวเองกลับโดยไม่รีรอ"ขอบคุณค่ะ" หนูดีจัดชายแขนเสื้อที่ถูกจับไว้เบา ๆ ก่อนถอยออกมาหนึ่งก้าว ราวกับไม่อยากให้เหลือระยะที่ใกล้เขาแม้แต่น้อย เธอกำลังทำเหมือนเขาเป็นเพียงคนรู้จัก ไม่ใช่คนที่เคยใช้ชีวิตอยู่บ้านเดียวกัน โบว์กับแก้วมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ ส่วนต้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเริ่มสัมผัสได้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ธรรมดา"เลิกกิน" คิริวล้วงมือใส่กระเป๋ากางเกง สายตายังจับอยู่ที่หนูดี ก่อนพูดเรียบ ๆ"ทำไมฉันต้องทำตาม" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา"ฉันมีเรื่องจะคุย

EP 5 พี่ชาย แผ่นหลังของร่างบางที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ทำให้ความอดทนที่คิริวพยายามสร้างขึ้นมาพังทลายลงในเสี้ยววินาที ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเกรี้ยวกราด สันกรามแกร่งขบแน่น "คิริว....." เอฟที่เดินตามมาทีหลังเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบา เมื่อเห็นบรรยากาศรอบตัวเพื่อนสนิทแผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างรุนแรง "มึงไปตามสืบมา" คิริวเอ่ยเสียงเรียบต่ำ ทว่าสายตาคมกริบยังจับจ้องไปที่ทางเดินซึ่งร่างบางเพิ่งลับสายตาไป "ไอ้หน้าอ่อนคณะบริหารคนนั้น มันพักที่ไหน แล้วเข้าใกล้หนูดีบ่อยแค่ไหน" "เช็ดโด้” “มึงเอาจริงหรอกเหรอวะ จำเป็นต้องหวงน้องขนาดนั้นเลยหรอ" “ทำตัวอย่างกับเป็นผัวเขางั้นแหละ.....” เอฟยังพูดไม่ทันจบ คำพูดก็ต้องกลืนลงคอเมื่อคิริวตวัดสายตาเย็นชาดุจพยัคฆ์มามอง "กูไม่ได้ถามความเห็นมึง" น้ำเสียงของเขานิ่งสนิทแต่มั่นคงอย่างร้ายกาจ "ยัยนั่นเป็นคนของกู ต่อให้เปลี่ยนอีกร้อยนามสกุล ก็ไม่มีวันเปลี่ยนความจริงข้อนี้ได้"เวลาต่อมา ร่างสูงใหญ่ของคิริวก้าวลงจากรถสปอร์ตหรูที่จอดสนิทอยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลวัฒนาสกุลไพศาล แรงอารมณ์หงุดหงิดจากการเผชิญหน้ากับหนูดีก่อนหน้านี้ยังคงตกค้างอยู่ในอก

EP 7 ผับ@ผับหรูใจกลางเมืองเสียงเพลงจังหวะหนักดังกระหึ่มจนแทบจะกลบทุกเสียงสนทนา ภายในร้านเต็มไปด้วยแสงหลากสีที่เปลี่ยนไปมาตามจังหวะเสียงเพลง เงาร่างนับร้อยเคลื่อนไหวปะปนกันอยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเสียงแก้วกระทบกันเป็นระยะด้านในสุดของร้านถูกแบ่งเป็นโซนโต๊ะนั่งสำหรับกลุ่มลูกค้าที่ต้องการความเป็นส่วนตัว อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหล้า ควันบุหรี่จาง ๆ และน้ำหอมของผู้คนที่เบียดเสียดกันอยู่ในพื้นที่แคบ เสียงเพลงยังคงดังต่อเนื่อง ขณะที่เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะจากโต๊ะรอบข้างดังแทรกขึ้นมาเป็นระยะ แต่ทว่าท่ามกลางความวุ่นวายทั้งหมดนั้น โต๊ะโซฟามุมในสุดกลับเป็นพื้นที่ที่กลุ่มนักศึกษาวิศวะจับจองเอาไว้ และคนที่นั่งอยู่ตรงกลางวงกลับเงียบผิดปกติเอฟ เบ้น ก๊อต และ กอล์ฟ จับจองโซฟามุมด้านในของร้าน บางคนมีสาวสวยนั่งคลอเคลียอยู่ข้างกาย เสียงหัวเราะและบทสนทนาดังแข่งกับเสียงเพลงเป็นระยะ ทว่าอีกฝั่งของโซฟากลับเงียบผิดปกติคิริวนั่งเอนหลังพิงโซฟาจิบเครื่องดื่มในมือเงียบ ๆ อยู่คนเดียว เสื้อเชิ้ตสีดำถูกปลดกระดุมด้านบนออกสองเม็ด แขนเสื้อพับขึ้นจนเผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ มือหนาถือแก้วเหล้

EP 8 กิจกรรมรับน้อง และ การลงโทษแสงแดดยามบ่ายแผดเผาร้อนแรง ลานปูนกว้างร้อนระอุจนก้นแทบไหม้ เสียงตะโกนร้องเพลงเชียร์ของเหล่าเฟรชชี่สลับกับเสียงนกหวีดเป่าดังลั่นไปทั่วบริเวณ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันและความเหน็ดเหนื่อยจนเหงื่อไหลไคลย้อยหนูดีในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ นั่งปะปนอยู่กับนักศึกษาปีหนึ่งต่างคณะ เนื่องจากวันนี้เป็นวันรับน้องร่วม ใบหน้าหวานมีเหงื่อไหลซึมตามไรผม แต่ดวงตากลมโตยังคงฉายแววเข้มแข็ง ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น และห่างออกไปไม่กี่เมตร ร่างสูงใหญ่ในเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูก็ยืนกอดอกพิงเสาไฟอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ คิริวจ้องตรงมาที่ร่างบางเพียงคนเดียวท่ามกลางนักศึกษานับร้อย“เธอ ๆ”เสียงของใครบางคนดังขึ้น ตอนแรกหนูดีไม่รู้ว่าใครคนนั้นเรียกเธอ จนกระทั่งเสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับการสะกิดเบา ๆ ที่แขนเสื้อนักศึกษา“เธอ ๆ ชื่ออะไรหรอ?”“เรียกเราหรอ?” หนูดีหันไปมามอง ก่อนจะพบว่าคนที่เรียกเธอเมื่อครู่นี้เป็นชายหนุ่มหน้าตาดีเหมือนไอดอลเกาหลีที่พอยิ้มทีก็เห็นลักยิ้มข้างแก้ม“ใช่ ๆ”“เราเจมส์นะ เธอชื่ออะไร?” ชายหนุ่มเอ่ย ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง“อ้อ.....หวัดดีเจมส์”“เราหน