17: สิ้นสุดการรอคอย

ตอนที่ 17

เข็มนาฬิกาบนผนังบอกเวลาเกือบห้าทุ่ม พราวค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนใหญ่ออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุด เธอย่องเท้าเบาๆ ผ่านห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว ตรงไปยังประตูหน้าบ้าน

หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นระคนความรู้สึกผิด แต่ความต้องการที่จะได้พบเจอ ‘เขา’ อีกครั้งหลังจากห่างหายกันไปเกือบสามสัปดาห์ มันรุนแรงกว่าความรู้สึกอื่นใด

เธอมั่นใจแล้วว่าธามหลับสนิทอยู่ในห้องจริงๆ หลังจากที่เขาดื่มเหล้าจนเมามายและหลับใหลไปโดยไม่ได้แตะต้องตัวเธอเลยสักนิดในคืนนี้... มันคือโอกาสเดียวที่เธอจะแอบหนีออกไปได้

พราวขับรถออกจากหมู่บ้านหรูด้วยความเร็วคงที่ มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางที่คุ้นเคย... คอนโดมิเนียมส่วนตัวของวิน บรรยากาศของค่ำคืนบนท้องถนนดูเงียบสงัด แต่มันกลับขับเน้นเสียงหัวใจของเธอให้ดังกระหน่ำอยู่ในอก

ความกลัวความผิดที่เคยมีก่อนหน้านี้ มันถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นและแรงปรารถนาอันท่วมท้น... เธอทนรอต่อไปอีกไม่ไหวแล้วจริงๆ

....

วินาทีที่ประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกที่ชั้นบนสุดของคอนโด ร่างสูงของวินก็ปรากฏอยู่หน้าประตูห้องพักราวกับนับทุกลมหายใจรอคอย

เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีเข้มกับกางเกงนอนผ้าเนื้อนิ่มสบายๆ แต่เพียง