ตอนที่26อยู่ไกลกันพันลี้

"ขอรับ ข้าน้อยได้ข่าวมาว่า ตอนนี้พระสนมเดินทางถึงเมืองอี้แล้ว บ้านหนานซ่งเปิดตำหนักต้อนรับแล้วขอรับ และได้ยินว่า พระสนมอันดับที่ 87 นางตั้งชื่อตำหนักว่า ตำหนักตะกายดาว...พลวด"

หยวนเซียวเผลอหลุดขำออกมาเล็กน้อย เห็นท่าทางของหยงชิงที่ยังคงมองเขาด้วยสายตาที่เฉียบคม เมื่อเห็นเช่นนั้น หยวนเซียวรีบขยับตัวพร้อมกับก้มหน้า

หยงชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างนิ่งๆ

"ชื่อคุ้นๆ นะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหน..."

หยวนเซียวตอบด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจริงจัง

"พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ตำหนักตะกายดาวนี่คาดว่าจะล้อเลียนตำหนัก...ร้อยดาวพ่ะย่ะค่ะ ตำหนักร้อยดาวที่มีทั้งความรักความผูกพันนิยายของท่านซือฟุ...จันทร์ส่องแสง...ขอรับ"

หยงชิงพยักหน้าเบาๆ และเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความคิด

"นั่นสินะ...นิยายประโลมโลก ข้าเคยผ่านตามาบ้างของเขาสนุกเหมือนกันนะ ว่างๆ ข้าจะกลับไปอ่าน...แต่ว่านางตั้งล้อเลียนอย่างนั้นหรือ นางตั้งใจเหน็บข้าอีกตามเคยสินะ...หญิงอ้วนคนนั้นนี่เมื่อไหร่จะเลิกมองข้าในแง่ร้ายเสียที..."

เสียงถอนหายใจของหยงชิงดังขึ้นในห้อง

หยวนเชียวส่ายหน้าไปมาพึมพำเบาๆ

"อยู่ไกลกันนับพันลี้ยังทะเลาะกันได้อีก...เฮ้อ...