LOGINเมื่อสามีของนางร้ายมันเลวบัดซบ! ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเดินตามเส้นเรื่องเดิม ไม่สู้เดินหมากคว้าพี่ชายของสามีเก่ามาเป็นสามีเลยเล่า ได้ทั้งแก้แค้นและอำนาจมาไว้ในกำมือ... ทว่าเหตุใดหัวใจข้าถึงเต้นแรงนัก!!
View Moreงานเทศกาลซีซีจัดขึ้นสามวันสามคืน เสวียนหมิ่นตั้งใจว่าจะไปแค่คืนแรกก็พอแล้ว ทว่าเหอฝูหรงกลับส่งจดหมายนัดเจอกันที่โรงน้ำชาข้างสะพานเจียเล่อ สถานที่ที่เหล่าหนุ่มสาวต่างชอบจูงมือกันมาเดินข้ามสะพานนี้ โดยเชื่อว่าสะพานเจียเล่อจะช่วยอำนวยพรให้พวกเขาได้สมหวังในรักเสวียนหมิ่นจดจำได้ดีว่าที่สะพานนี้ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น นั่นก็คือหวงหยุนซูได้มาขอโทษนางและสารภาพรัก ตอนนั้นเสวียนหมิ่นดีใจยิ่งนัก ทว่าหารู้ไม่ว่าทั้งหมดคือกับดักที่สองชั่วนั่นวางเอาไว้เมื่อเสวียนหมิ่นมาถึงยังโรงน้ำชา เหอฝูหรงที่มาถึงก่อนก็รีบลุกขึ้นต้อนรับด้วยความยินดี"อาหมิ่น เจ้ามาสายนะเนี่ย ข้ายังคิดว่าเกิดเรื่องร้ายกับเจ้าเสียอีก""รถม้าของข้าติดหล่มจึงทำให้มาสาย ขออภัยเจ้าด้วยนะ แต่ว่า…" สายตาของนางพลันเหลือบมองบุรุษที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยหวงหยุนซูส่งยิ้มละมุนที่คิดว่าจะสามารถทำให้เสวียนหมิ่นประทับใจ เขาลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสง่างาม ก่อนจะก้มศีรษะให้กับหญิงสาวที่มองเขาด้วยความเฉยชา"คุณหนูเสวียน ข้าต้องขออภัยที่เสียมารยาทมาร่วมโต๊ะกับพวกท่านโดยไม่แจ้งก่อน คือข้า… ข้าอยากจะมาขอโทษท่านที่ได้แสดงกิริยาไม่ดีออกไปในวันก่อน ความจ
บทที่ 5โอกาสสุดท้ายจวนชินอ๋องหลังจากส่งเสวียนหมิ่นถึงรถม้าแล้ว เขาก็ตรงกลับจวนชินอ๋องแล้วไปยังเรือนเมฆาของตนทันที ใบหน้าคมยังคงมีรอยยิ้มจาง ๆ ไม่เลือนหายไป ก้มมองดูถุงขนมที่ภายในมีขนมเฉียวกั่วรูปดอกเหมยฝีมือของเสวียนหมิ่น รอยยิ้มเขาก็ยิ่งกว้างมากขึ้นอีกเมื่อนึกถึงบทสนทนาระหว่างเขากับนาง"ขอบคุณซื่อจื่อที่มาส่งถึงรถม้านะเจ้าคะ ส่วนเงินที่ข้าใช้ไปจะนำมาคืนให้วันอื่นนะเจ้าคะ""ก็แค่เศษเงินไม่ทำให้ข้าจนลงนักหรอก ถือเสียว่าข้าให้เจ้ามาเป็นเพื่อนเที่ยวหนึ่งวันก็แล้วกัน""เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" เสวียนหมิ่นยิ้มรับ นางเดินขึ้นรถม้าของตนโดยที่สายตาเหลือบไปเห็นถุงขนมที่ตนเอามาด้วย หญิงสาวเกิดความลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหยิบถุงขนมแล้วยื่นให้กับชายหนุ่มที่ยังไม่ไปไหน "ขนมเฉียวกั่วเจ้าค่ะ รสชาติไม่หวานมากนักคิดว่าซื่อจื่อน่าจะทานได้นะเจ้าคะ""ข้าไม่ชอบทานขนม เจ้าเก็บไว้ทานเองเถิด""คิดไว้แล้วว่าขนมที่ข้าทำเองคงจะไม่ถูกใจซื่อจื่อจริง ๆ ด้วย""เจ้าว่าอย่างไรนะ! เจ้าเป็นคนทำขนมเองหรือ""เจ้าค่ะ แต่ในเมื่อซื่อจื่อไม่ชอบ เช่นนั้นข้า..."หมับ! เขารีบคว้าถุงขนมมาถือไว้ที่ตัวทันที "ข้าจะทาน! ในเมื่อเป็นฝีมือขอ
"ข้าชอบการแสดงของพวกเจ้ามาก หากวันหน้าข้ามาอีกพวกเจ้าต้องมาแสดงให้ข้าดูอีกนะ""ขอบคุณนายหญิง!"อาอู่และอาเหวินฉีกยิ้มกว้างด้วยความยินดียิ่งทางด้านเสวียนหมิ่นก็ไม่ได้มอบเงินให้แค่สองคน นางยังหยิบเงินอีกสามตำลึงทองแล้วมอบให้กับสามคนที่เหลือให้ไปแบ่งกัน หวงเจิ้นถิงมองนางใช้เงินมือเติบหัวคิ้วพลันกระตุกไม่หยุด เวลาแค่ไม่กี่ลมหายใจนางก็ถึงกับใช้เงินของเขาไปห้าตำลึงทองเชียวนับว่าเป็นสตรีที่ใช้เงินมือเติบยิ่งนัก!เสวียนหมิ่นดื่มสุราพลางฟังเรื่องตลกของพวกเขาไปด้วย นางดื่มกินอย่างสำราญจนเวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยาม สมควรแก่เวลาที่จะต้องกลับจวนได้แล้ว"ดูเหมือนว่าเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก ช่างน่าเสียดายที่ข้าคงต้องกลับเสียแล้ว ไว้ครั้งหน้าข้าจะมาเยือนที่นี่อีก""พวกเราจะรอต้อนรับนายหญิงนะขอรับ"เหล่าคณิกาชายต่างลุกไปส่งเสวียนหมิ่นถึงด้านหน้า มีไม่บ่อยนักที่พวกเขาจะได้รับรองแขกที่มีอารมณ์สุนทรีย์และไม่ได้ชวนทำเรื่องอย่างว่า ดังนั้นพวกเขาจึงอดจะรู้สึกดีกับนายหญิงผู้นี้ไม่ได้ทั้งสองเดินออกมาด้วยกันโดยมีอาการมึนเมาเล็กน้อย หวงเจิ้นถิงรู้สึกแปลกใจยิ่งนักที่รู้ว่าเสวียนหมิ่นสามารถดื่มสุราได้เก่
บทที่ 4เผชิญหน้ากับสามีเก่าทั้งสองเดินเข้าไปยังอาคารขนาดใหญ่ที่มีสามชั้น เมื่อเหล่าบุรุษรูปงามเห็นซื่อจื่อหนุ่มมาเยือนก็รีบออกมาต้อนรับด้วยความยินดียิ่ง เสวียนหมิ่นมองดูเหล่าชายหนุ่มที่แต่งกายทั้งมิดชิดและเปิดเผยด้วยความสนใจ"อาเฟิงคารวะซื่อจื่อขอรับ มิทราบว่าซื่อจื่ออยากจะให้อาเฟิงดูแล หรือจะให้คนอื่นดูแลดีขอรับ ตอนนี้ทางหอของเรามีเด็กหนุ่มเพิ่งมาใหม่ด้วยนะขอรับ"ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเนียนใส ปากแดงก่ำเข้ามายิ้มแย้มทักทายอย่างเป็นกันเอง ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ซื่อจื่อหนุ่มมาเยือนสถานที่แห่งนี้ 'หรือว่าเขาจะมีรสนิยมชอบทั้งหญิงและชาย!'"ข้าพาสหายมาด้วย นางอยากจะเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย คิดว่าหากได้เด็กหนุ่มที่ไม่เคยผ่านมือใครมาเลยก็คงจะดีไม่น้อย""อาเฟิงเข้าใจแล้วขอรับ เช่นนั้นขอเชิญซื่อจื่อและแม่นางท่านนี้ไปยังห้องรับรองพิเศษนะขอรับ""รบกวนแล้ว"หวงเจิ้นถิงหยิบถุงเงินที่มีน้ำหนักไม่น้อยยื่นให้กับอาเฟิง อีกฝ่ายรับมาถือไว้ด้วยความยินดี ก่อนจะเดินแยกไปอีกทางแล้วให้บ่าวมานำทางพวกเขาไป เสวียนหมิ่นเดินตามพลางหันมองบรรยากาศโดยรอบ ตรงกลางลานมีเวทีให้เหล่าชายหนุ่มได้แสดงความสามารถของตน











