05.หลอก(ล่อ)เก่ง(2)

“ไม่เชื่อเหรอ”

“ค่ะ”

“นอนกอดจริงๆ พี่สัญญา”

“.....” หรี่ตามองเขาแบบไม่เชื่อ

“จริงๆ ไปนอนบ้านพี่นะคืนนี้ พี่ไม่อยากนอนคนเดียว” ทำหน้าตาออดอ้อนใส่

“ปกติพี่ก็นอนคนเดียวอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ วันนี้นึกคึกอะไรอยากให้แก้มไปนอนด้วยเล่า อีกอย่างแก้มไม่เคยไปนอนบ้านคนอื่นมาก่อน เพราะฉะนั้นแก้มขอนอนบ้านตัวเองดีกว่า”

“ก็วันนี้ไม่อยากนอนคนเดียวไงเล่า ไปนอนกับพี่เถอะ” พี่นายยังคงตื๊อต่อ

“.....” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธแทนการพูด

“ไปเถอะนะ” พี่นายทำตาปริบๆ

“ไว้วันหลังได้มั้ยคะ”

“ไม่เอา จะเอาวันนี้ แก้มต้องไปนอนกับพี่วันนี้!” พูดเสียงแข็งใส่แกมบังคับไปในตัว

“พี่นายคะ...”

“ถ้าอย่างนั้นก็นอนกันบนรถนี่แหละ พี่ไม่ลงแก้มก็ห้ามลงจากรถเด็ดขาด!”

วันนี้พี่นายทำตัวงี่เง่าใส่ฉันเหมือนเด็กเลยแฮะ ไม่เคยเห็นมุมนี้มาก่อน จะมองว่าน่ารักก็น่ารักอยู่หรอก แต่จะมีบางมุมที่น่าทุบหลังแอ่นเช่นกัน ฉันละอยากรู้จริงๆ ว่าเขาเคยเป็นแบบนี้กับสาวๆ คู่นอนบ้างหรือเปล่า

“โอเคๆ แค่วันนี้วันเดียวนะ แล้วก็แค่นอนกอดด้วย”

บ้านหลังใหญ่

รถสีดำคันหรูขับเข้ามาจอดภายในบ้านซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวของโครงการหนึ่งที่ตั้งอยู่แถบตัวเมือง ตอนขับเข้ามาแอบเห็นป้ายติดราคาบ้านอยู่ที่หน้าป้อมยาม

ราคาบ้านเริ่มต้นที่สี่ล้านห้าแสนบาท

แม่เจ้า! ฉันต้องทำงานกี่ปีถึงจะซื้อบ้านแบบนี้ได้

แต่ตอนนี้เรียนให้จบก่อนจะดีกว่านะ หนทางของการเป็นนักศึกษายังอีกยาวไกล แบบไกล๊ไกลเลยแหละ ตอนนี้ฉันพึ่งจะเรียนอยู่ปีหนึ่งเอง อีกหลายปีกว่าจะจบ

เมื่อรถจอดสนิท เราก็พากันลงจากรถแล้วพี่นายเป็นคนเดินนำหน้าเพื่อที่จะพาเข้าไปภายในบ้าน สายตาฉันมันก็อดที่จะสอดส่องดูทุกสิ่งอย่างตั้งแต่หน้าประตูจนมาถึงโถงกลางบ้าน ทุกอย่างดูดีอลังการงานสร้างมาก ตกแต่งหรูสไตล์ผู้ดีสุดๆ

“บ้านพี่นายหลังใหญ่มาก พี่อยู่คนเดียวหรือเปล่า”

“ใช่ เมื่อก่อนก็อยู่กับแม่แหละ แต่พอท่านเสียพี่ก็อยู่คนเดียวมาตลอดน่ะ”

“แล้วบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้พี่ทำความสะอาดและดูแลเองเหรอคะ?” เอ่ยถามด้วยความสงสัยปนอยากรู้

“เปล่าหรอก พี่จ้างแม่บ้านมาทำแบบรายวัน ทางเจ้าของโครงการบ้านเขามีบริการอยู่แล้วน่ะ” พี่นายตอบกลับพลางเดินไปนั่งที่โซฟาใหญ่ตั้งวางอยู่กลางบ้าน “แก้มทำตัวตามสบายเลยนะ คิดเสียว่าเป็นบ้านตัวเอง”

“โห ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะ อีกอย่างแก้มก็มาแค่วันนี้วันเดียวเอง”

“ใครบอกวันเดียว”

“ทำไมล่ะ ก็แก้มแค่มานอนกับพี่คืนนี้คืนเดียวนิ” ทำหน้างงๆ

“นอนทุกคืน และอยู่ที่นี่ตลอดชีวิต!”

“อย่ามาล้อเล่นน่า”

“หึ!” พี่นายแค่นหัวเราะในลำคอพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างคนร้ายกาจ ก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นแล้วเดินปรี่มาหา “แก้มไม่ใสไม่ซื่อ...แต่ก็ตามพี่ไม่ทันอยู่ดีนะเราน่ะ ยัยเด็กน้อย”

“พี่นายแก้มไม่ตลก!”

“พี่ไม่ได้ขำนิ”

“แก้มยังต้องไปเรียน ยังต้องทำงานเสริมหาเงินเพื่อช่วยพี่เกมส์แบ่งเบา แก้มจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง และอีกอย่างพี่เกมส์คงจะไม่ยอมแน่นอน”

“ไหนแก้มเคยบอกอยากเป็นเมียพี่ ตอนนี้พี่ก็ให้เป็นแล้วไง และอีกอย่างผัวเมียก็ต้องอยู่ด้วยกันน่ะถูกแล้ว ส่วนเรื่องเรียนพี่ก็ไม่ห้าม ไปเรียนได้ตามปกติ เรื่องทำงานเสริมพี่ไม่ให้ทำเลิกไปเลย เรื่องไอ้เกมส์พี่ว่ามันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรถ้าแก้มมาอยู่กับพี่”

เอาอีกแล้ว!

นี่โดนพี่นายหลอกอีกแล้วเหรอ เขาเป็นอะไรไปนะถึงได้บังคับกันเก่งอย่างนี้ อีกอย่างฉันไม่น่าหลวมตัวไปมีอะไรกับเขาเลย

ฮือ อยากร้องไห้ TT

“นี่พี่จะไม่ให้โอกาสและเวลาให้แก้มคิดและตัดสินใจบ้างเลยเหรอคะ อย่างน้อยขอแก้มได้เตรียมตัวเตรียมใจก่อนก็ยังดี หรือไม่ก็ขอบททดสอบเอวอีกหน่อยก็ได้”

“เอวดี เอวไว ถูกใจ พี่ให้สิบผ่าน”

“ไม่เอาดิ นี่พึ่งครั้งเดียวเองพี่จะมาให้สิบผ่านอะไรกัน” ฉันรีบคัดค้านขึ้น

“ไม่อะ ทุกอย่างผัวเป็นใหญ่”

“ไม่ได้นะ พี่จะมาเป็นใหญ่ไม่ได้ค่ะ” ค้านขึ้นรอบที่สอง

ไอ้พี่นายคนเจ้าเล่ห์เอ้ย หน้าหล่อๆ นี่ร้ายกาจสุดๆ +-+

“เนี่ย ดื้อกับผัวอีกละนะ เด็กดื้อต้องโดนอะไรดีหว่า?” พี่นายทำท่าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพูดขึ้นอีก “เด็กดื้อแบบนี้ต้องพาไปดูแมวซะดีม้าง”

“ดะ...ดูแมว จะพาหนูไปดูแมวเป็นการทำโทษเนี่ยนะ”

เหอะๆ บางทีก็น่าตลกนะ เด็กดื้อต้องพาไปดูแมวอย่างนั้นเหรอ นี่มันคติไหนของพี่นายเนี่ย แก้มนี่เป็นงง?

“ใช่ดูแมว จะไปดูมั้ย แมวอยู่ที่หน้าบ้านตรงที่พี่จอดรถน่ะ” พี่นายอมยิ้มน้อยๆ

“มีเหรอคะ ตอนแก้มเดินตามพี่เข้ามาก็ไม่เห็นจะมีนะ” ถามเขากลับอย่างแปลกใจ เพราะตอนเดินเข้ามาก็สังเกตดูทุกอย่างนะ แต่ก็ไม่เห็นจะมีแมวเลยนี่นา หรือว่าเราจะดูไม่ทั่ววะ

“ปะ...เดี๋ยวพาไปดู”

ว่าจบพี่นายก็จูงมือฉันเดินออกมายังหน้าบ้านตรงที่รถจอดอยู่ทันที พลางชี้ไปตรงนั้นตรงนู้น แต่ก็ไม่เห็นจะมีแมวสักตัวเลยแฮะ