Mag-log inChapter 05
หลอก(ล่อ)เก่ง (NC18+)
…..
ภายในรถ
อ๊า!
ซี้ดห์!!
ตับๆ
เสียงร้องครวญครางดังระงมอยู่ภายในรถบวกกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังไม่แพ้กัน ตอนนี้เราสองคนกำลังทำกันในรถ โดยที่พี่นายอยู่ข้างล่าง ฉันอยู่ข้างบน
“ขย่มแรงอีกนิดได้มั้ยแก้ม”
“แค่นี้แก้มก็จุกมากแล้วนะ”
“อีกนิดเดียวนะ อ้า...”
บดเอวร่อนขึ้นลงเป็นจังหวะถี่ๆ ตามคำขอ มือเล็กสองข้างจิกที่ไหล่กว้าง กัดเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเสียวซ่าน หน้าอกคู่สวยถูกฝ่ามือใหญ่บีบเคล้นแบบเต็มไม้เต็มมือ
“อ่า...ดีมาก ตอดดีจังวะ แถมยังคับแน่นไปหมด”
ป้าบ!
“อะ...อ๊า” ร้องครางออกมาเมื่อก้นงามงอนถูกตีด้วยฝ่ามือหนา ก่อนจะถูกเคล้นขย้ำเล่นอย่างมันมือ เต้าอวบอิ่มถูกปากครอบงับดูดจุกสีสวยอย่างกระหาย
จ๊วบ!
ฉันรู้สึกเสียวมากเลยละ
เสียวเกินจะต้านทานได้
ขย่มเอวขึ้นลงแรงขึ้นอย่างอัตโนมัติ พี่นายเองก็สวนสะโพกกระแทกรับแบบดุเดือด ทีนี้ต่างคนต่างไม่ยอม มันก็ทำให้ดุเดือดขึ้นกว่าเดิม รถถึงกับโยกไปตามแรงที่ฉันกับพี่นายถาโถมใส่กัน
เราทั้งสองใช้เวลาร่วมรักกันพักใหญ่ภายในรถ ไม่นานนักก็เสร็จสุขสมกันทั้งคู่
ครั้งนี้มันดีมาก ดีแบบมาก ถึงฉันจะมีอายๆ บ้างก็เถอะ
“เฮ้อ...รุนแรงเหลือเกินนะเราน่ะ” พี่นายพูดขึ้นในขณะที่เราสองคนยังไม่ได้ถอดถอนอวัยวะส่วนนั้นออกจากกัน “แรงดีแบบนี้จัดอีกสักยกมะ”
“พอเลย แก้มไม่หลงกลพี่แล้ว คนอะไรชอบหลอกเก่ง แถมยังชอบขู่อีก” พูดพลางยกตัวขึ้นจากเขา ทำให้อวัยวะส่วนนั้นหลุดออกจากกันและเกิดเสียงลามกดัง
บ๊อก!
ตาเจ้ากรรมก็อดจะมองหาที่มาของเสียงเมื่อครู่ไม่ได้ ดันไปจ๊ะเอ๋เข้ากับแก่นกายใหญ่ที่สวมถุงยางยังคงแข็งตัวอยู่
ภายนอกถุงยางมีน้ำสีใสเคลือบอยู่ นั่นคงจะเป็นน้ำของฉันที่หลั่งออกมาตอนเสร็จกิจ
“ท่อนพี่มันสู้คนนะ มาจ้องมันแบบนี้ระวังจะโดนมันฟาดปากเข้าให้”
“บะ...บ้า”
“เอ้า พี่พูดจริง อยากลองดูมั้ย”
“ไม่ลองค่ะ วานหยิบกางเกงให้หน่อย มันอยู่ฝั่งพี่ แก้มเอื้อมไปหยิบไม่ถึงค่ะ”
“อืม...หยิบดีหรือเปล่านะ”
“ดีสิคะ รบกวนหยิบให้หน่อยค่ะ”
“จะว่าไปไม่ต้องใส่กางเกงแก้มก็ดูดีอยู่นะ ดูเร้าใจสุดๆ” พี่นายพูดพลางกัดเม้มปากตัวเอง
“จะบ้าเหรอคะ! ไม่ใส่กางเกงแล้วตอนลงจากรถแก้มจะทำไงล่ะ บัดสีบัดเถลิงจะตาย”
พี่นายบางทีนี่ก็กวนประสาทเหมือนกันนะ ตอนแรกว่าพี่เขาจะเป็นคนเงียบๆ ขรึมๆ เสียอีก แต่ตัดภาพมาที่ตอนนี้คือแบบมันตรงกันข้ามกับที่คิดไว้เลย เมาก็อีกแบบ ไม่เมาก็อีกแบบ เฮ้อ...
คิดผิดคิดถูกที่เผลอใจไปชอบวะเนี่ยแก้มเอ้ย //-//
“พี่จะหยิบให้ก็ต่อเมื่อหอมแก้มพี่”
“แล้วถ้าแก้มไม่หอมล่ะ”
“ก็ไม่ต้องใส่ พี่จะโยนกางเกงทิ้งออกไปนอกรถ”
“พี่นาย...”
ร้ายกาจจริงๆ เลยนะไอ้พี่นาย หาทางเอาเปรียบฉันอยู่เรื่อย
“หอมข้างขวาก่อน” พี่นายเอียงแก้มขวามาใกล้ๆ
“ก็ได้ๆ” ยอมจำนนแต่โดยดีเพราะกลัวพี่นายจะโยนกางเกงทิ้ง เขาน่ะยิ่งพูดจริงทำจริงอยู่ด้วย
ฟอด //
“ต่อด้วยแก้มซ้าย” พี่นายเอียงแก้มซ้ายมา
ฟอด //
“ต่อด้วยหน้าผาก” ยื่นหน้าผากมาให้หอมต่อ
ฟอด //
“พอใจหรือยังคะ”
“ยัง...จุ๊บปากพี่ด้วย” พี่นายยื่นปากมาอีก
จุ๊บ //
“ทำตามคำขอหมดแล้ว ทีนี้ก็ขอกางเกงให้แก้มด้วยค่ะ” ยื่นมือออกไปเพื่อจะขอกางเกงคืน “คืนให้แก้มด้วย หวังว่าพี่จะไม่ผิดสัญญาและหลอกเด็กอีกนะคะ”
ใบหน้าหล่อยกยิ้มกรุ้มกริ่มแฝงความเจ้าเล่ห์ สายตาพี่นายแพรวพราวมากตอนนี้ เหมือนกำลังจะต่อรองอะไรบางอย่างกับฉันอีกเป็นแน่
“แป๊บนะ พี่ขอถอดถุงยางทิ้งก่อน ลืมไปสนิทเลย” ว่าจบเขาก็จัดการถอดถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายอย่างไม่อาย ก่อนจะลดกระจกรถลงแล้วโยนถุงยางอนามัยที่ชุ่มไปด้วยน้ำกามทิ้งลงข้างทาง
“รูดซิปกางเกงขึ้นให้พี่ทีสิ”
ว่าแล้ว นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงนะ จะวิ่งล่อนจ้อนไม่ใส่กางเกงเข้าบ้านไปนานละ
“หวังว่านี่จะเป็นการทำตามคำขอครั้งสุดท้ายนะคะ”
เอื้อมมือไปรูดซิปกางเกงขึ้นให้พี่นายอย่างจำใจ
ที่ทำไปก็เพื่อต้องการกางเกงของฉันคืน!!
“เอาไปจ้ะ อันที่จริงไม่ต้องรีบใส่ก็ได้ อดดูของดีต่อสายตาเลยอะ เซ็งจัง...” เขายื่นกางเกงให้พร้อมกับพูดจาที่แสดงถึงความหื่นกามออกมา “คืนนี้ไปนอนบ้านพี่นะ ไม่มีแต่ อย่าหือด้วย”
“คงจะไม่ได้หรอกค่ะ แก้มยังไม่ได้ขอพี่เกมส์เลย”
“เดี๋ยวพี่จะคุยกับมันเอง”
“ไม่เอาค่ะ แก้มกลัว” ฉันตอบปฏิเสธ
“กลัวอะไร” พี่นายถามพลางทำหน้าสงสัย
“กลัวพี่นายนั่นแหละ จะหลอกแก้มไปทำอะไรที่บ้านพี่อีกหรือเปล่าก็ไม่รู้”
“ไม่ทำแล้วน่า แค่จะพาไปนอนกอดเฉยๆ เอง เห็นพี่เป็นแบบไหนกันนะเราอะ”
“เห็นเป็นคนบ้ากาม หื่น ขี้หลอกลวง!”
ฉันมองหน้าพี่นายอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดออกมาว่าจะพาไปนอนกอด ดูก่อนหน้านี้เป็นตัวอย่างสิ ตอนแรกบอกจะคุยด้วย สุดท้ายก็หลอกฉันมาสนองกามเฉย
คำว่านอนกอดคงจะไม่มีอยู่จริงหรอกสำหรับพี่นาย
เดินดูของในตลาดกันได้สักพักลูกน้องพี่นายก็โทร.มาบอกว่าลูกค้ามารอแล้ว เราสองคนเลยพากันกลับด้วยการเดิน เพราะตอนมาก็เดินมาเนื่องจากอยู่ใกล้ๆ ร้านนี่เอง จูงมือกันเดินมาหยุดอยู่ที่ทางม้าลายเพื่อรอสัญญาณไฟเขียวในการข้ามถนน สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นรถเก๋งคันหรูคันหนึ่งที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่ไม่ไกลมากนัก“รถคันนั้นสวยจังเลย”“คันไหนเหรอ?”“คันนั้นอะค่ะ ที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่” ฉันชี้นิ้วไปที่รถคันนั้น พี่นายหันไปมองตามแล้วพูดขึ้น “อ๋อ นั่นรถไอ้ต้องที่มันเอามาที่ร้านวันนั้นไง”“เหรอคะ พอดีแก้มก็จำไม่ได้ด้วย”“ว่าแต่มันมาทำอะไรแถวนี้นะ”“คงจะมาเดินตลาดเหมือนที่เรามากันแหละค่ะ ไปกันเถอะพี่นายไฟเขียวแล้ว”เมื่อสัญญาณข้ามทางม้าลายส่งไฟเขียวแล้วนั่นแปลว่าเราเดินข้ามได้ แต่วันนี้คนข้ามเยอะเลยทำให้ฉันกับพี่นายต้องเดินอยู่ท้ายๆ ทุกคนเดินไปถึงอีกฝั่งกันแล้วและฉันกับพี่นายก็กำลังจะถึงแล้วเช่นกัน แต่จู่ๆ รถคันที่จอดเทียบอยู่ตรงฟุตบาทก็ออกตัวพุ่งมาทางฉันอย่างรวดเร็ว บรื้น!“แก้ม!!” พี่นายเรียกชื่อฉันเสียงดังก่อนที่ทุกอย่างจะ...พลั่ก!ร่างฉันเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงทำให้เซถลาไปข้างหน้าแล้วล้มลงนอนกองอยู่กับพื้
“พี่ว่าตอนนี้เราไป...อาบน้ำกันดีกว่า” พี่นายพูดพลางกัดริมฝีปากล่างแล้วมองมาด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ถึงความหื่นกาม “ถูหลังกันมั้ยครับ”“แน่ะ อาบน้ำจริงๆ เหรอคะ ดูจากหน้าตาพี่แล้วน่าจะแฝงอย่างอื่นมากกว่าน้า” ถามกลับและหรี่ตามองพี่นายอย่างคนรู้ทัน “รู้สึกว่าพักหลังๆ นี้พี่จะลืมป้องกันบ่อยมากเลยนะ”“ก็บางทีมันอยากจนลืมตัวไง เดี๋ยวครั้งนี้ป้องกันให้ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่โอนให้แสนนึงนะ” พูดจบพี่นายก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา“ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้องโอนมา แก้มไม่ต้องการเงินนั่นแล้ว แค่นี้ที่พี่นายให้มามันก็มากพอแล้ว มากเสียจนแก้มไม่กล้าจะรับด้วย” ฉันรีบปรามขึ้นก่อนที่พี่นายจะกดโอนเงินมา “เก็บเงินไว้นะคะ ตอนนั้นแก้มแค่อยากจะรู้ว่าพี่จะใจถึงพอหรือเปล่า แต่ตอนนี้แก้มรู้แล้วค่ะ” คลี่ยิ้มบางๆ แล้วใช้มือจับที่แก้มพี่นาย “พ่อคนสายเปย์ของเมีย”“เปย์แค่คนนี้คนเดียวเลยนะ”“โห...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ ฮ่าๆ” ฉันหัวเราะร่าออกมาอย่างคนอารมณ์ดี“ไปอาบน้ำกันได้ยังครับ”“.....”“ยังไม่ได้ค่ะ พอดีป้าจะล้างห้องน้ำก่อน” ป้าแม่บ้านพูดตัดหน้าฉันขึ้นมาแบบดื้อๆ พร้อมกับถืออุปกรณ์ทำความสะอาดเดินผ่านหน้าไปพร้อมกับหันมาฉีกยิ้มกว้
Chapter 16ทำให้รู้ว่ารักจริง.....วันต่อมา ณ บ้านหลังใหญ่“พี่นายเอาคืนไปเลยค่ะ แก้มไม่กล้าจะใส่หรอก มันแพง!” ฉันเดินตามตื๊อพี่นายมาครึ่งวันเพื่อให้เขาเอาสร้อยเส้นละห้าแสนบาทคืนไป มันรู้สึกไม่สบายใจยังไงก็ไม่รู้ มันอาจจะแพงเกินไปด้วยแหละ“พี่นาย...”“พี่บอกว่าให้แก้มใส่ไง พี่ไม่ถอดให้หรอกนะและก็ห้ามถอดมันออกจากคอเด็ดขาด! นี่คือคำสั่งเข้าใจมั้ยครับเด็กน้อย” พี่นายสั่งแกมบังคับฉัน “เปรียบว่าสร้อยเส้นนี้คือหัวใจของพี่แล้วกันนะ”“แต่ว่า...”“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ไม่ต้องกลัวว่าเงินพี่จะหมดหรอกนะ ใช้อีกสิบปีก็ยังเหลือเฟือ”“หืม...พ่อคนรวยว่างั้นเถอะ”“ก็ไม่เชิงหรอกครับ แต่เลี้ยงเมียได้สบาย”พี่นายนี่ได้ทีละอวดใหญ่เลยนะ “ขอบคุณนะ ที่พี่นายยอมแก้มแทบทุกอย่างเลยตอนนี้”“ก็พี่อยากจะให้แก้มเชื่อใจและรู้ว่าพี่จริงจังกับแก้มจริงๆ”“ค่า ว่าแต่วันนี้พี่ไม่ไปที่ร้านเหรอคะ?”“น่าจะไปนะ เพราะเห็นลูกน้องส่งไลน์มาบอกว่าช่วงเย็นจะมีลูกค้าเข้ามาทำรถน่ะ และอยากจะคุยปรึกษาเรื่องอะไหล่รถกับพี่ด้วย”“เหรอคะ”“แก้มก็ไปกับพี่ด้วยสิ ทำรถให้ลูกค้าเสร็จเราก็จะได้เลยไปหาข้าวเย็นกินกัน”“จะดีเหรอคะ แก้มคิดว่าพี่ค
“เธอ...เราอยากได้กระเป๋าใบนี้อะ” มิ้นหยิบกระเป๋าใบหนึ่งขึ้นมา “ราคาประมาณสองหมื่นกว่าบาท” เธอบอกกับหนุ่มที่ควงมาแล้วส่งสายตาออดอ้อนใส่ชิ! ใครจะยอมเล่า“ตะเอง...เค้าอยากได้ใบนี้อะ” ฉันเองก็หยิบกระเป๋าสีชมพูใบหนึ่งขึ้นมา “ราคาสามหมื่นกว่าค่ะ ตะเองซื้อให้เค้าได้มั้ยคะ” แสร้งทำตาปริบๆ และน้ำเสียงออดอ้อนใส่พี่นาย“ได้สิครับ เอากี่ใบก็ได้หยิบมาเลย”เป็นไงคะ พี่นายสายเปย์ของเมีย“งั้นเค้าเอาใบนี้ด้วยนะคะ เอาสองใบก็รวมเป็นห้าหมื่นบาท” ฉันพูดพลางชายหางตาไปมองมิ้นแบบเย้ยหยัน “เค้าเอาสองใบนี้นะตะเองขา”“ครับ เอาอะไรอีกมั้ยเลือกมาเลย”“อืม...เค้าว่าจะไปดูสร้อยที่อยู่ร้านตรงข้ามนู้นอะค่ะ ตะเองจะว่าอะไรมั้ยคะ”“ได้สิ เดี๋ยวเราไปจ่ายเงินค่ากระเป๋าก่อนนะแล้วค่อยไปดูสร้อยกันต่อครับ”“โอเคค่ะ ผัวคนนี้น่ารักที่สุดเลย”“ถ้าน่ารักกลับบ้านไปต้องให้รางวัลด้วยนะครับ” พี่นายส่งสายตาแพรวพราวใส่ฉัน “ขอแบบหนักๆ เลยนะ”ร้านสร้อยยี่ห้อดังและก็ตามเดิมค่ะ มิ้นพาหนุ่มตามมาที่ร้านขายสร้อยอีกเช่นเคย เธอมองมาที่ฉันอย่างเคียดแค้นสุดๆ ก็ฉันเล่นไปซื้อกระเป๋าตัดหน้าขนาดนั้น แถมราคายังสูงกว่าของเธออีกแต่แล้วไงใครแคร์ช่วย
เมื่ออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟครบและวางเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะ ฉันและพี่นายก็ไม่รอช้าพากันตักกินอย่างเอร็ดอร่อย พอกำลังกินกันอย่างอร่อยก็ต้องหมดอารมณ์ทันทีเมื่อคนที่มานั่งโต๊ะข้างๆ คือมิ้นกับผู้ชายของเธอกลอกตามองบนไปที“นั่งตรงนี้ดีกว่าเธอ” มิ้นบอกกับผู้ชายคนนั้น“ครับ ตามใจมิ้นเลย”แหวะไปอีกที“เรากินกันต่อดีกว่านะแก้ม” พี่นายพูดพลางตักอาหารมาใส่ในจานให้ฉัน“ขอบคุณค่ะ” ฉันขอบคุณพี่นายแล้วยิ้มหวานให้“เธอเค้าอยากกินอันนี้อะ” “สั่งเลยครับ ตามใจมิ้นเลยนะ”“หืม...เธอนี่น่ารักที่สุดเลย”ชิชะ!รู้หรอกนะว่าจะมาเย้ยใส่พี่นายน่ะ แต่อย่าหวังว่าจะมาเย้ยใส่ผัวชาวบ้านได้แบบนี้หรอกนะ ร้อยทั้งร้อยฉันมั่นใจว่าพี่นายไม่หึงไม่หวงยัยมิ้นแน่ๆ ดูพี่เขานิ่งๆ และไม่สนใจด้วยซ้ำ“แก้มไม่กินล่ะ เป็นอะไรไปเหรอ”นึกอะไรออกละ เย้ยมาก็เย้ยกลับไปสิเรา“กินสิ แต่เค้าอยากให้ตะเองป้อนอ่า ป้อนเค้าหน่อยได้มั้ยค้า” ฉันทำหน้าตาและเสียงแอ๊บแบ๊วใส่พี่นายพี่นายมองฉันอย่างงงๆ แล้วยิ้มแห้งๆ ก่อนจะตักอาหารมาป้อนตามคำขออ้าม“หืม...พอตะเองป้อนเค้าแล้วมันอร่อยที่สุดเลย” เอื้อมมือไปหยิกแก้มพี่นายเบาๆ “เดี๋ยวเค้าป้อนตะเองบ้างนะ อ้าปา
Chapter 15ยอมได้ที่ไหน.....ณ ห้างสรรพสินค้าหลังจากที่ไปทำบุญเสร็จ ไม่ใช่สิ วิ่งหนีผีกันเสร็จพวกเราก็พากันมาพักเหนื่อยที่ห้างสรรพสินค้าย่านตัวเมืองและห่างไกลจากวัดที่มีเด็กผีนั่นอยู่“มึงนี่นะพาไปให้โดนผีหลอกชัดๆ” พี่นายพูดขึ้นพลางหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มกิน“ก็ใครจะไปรู้วะว่าแม่งจะมีผี เกิดมาก็พึ่งเคยเจอนี่แหละ” พี่เกมส์ตอบกลับพลางยกน้ำขึ้นดื่มเช่นกัน“รอบหน้านาวขอไม่มาด้วยแล้วนะ ดูสิขนยังลุกไม่หายเลย” นาวพูดพลางยกแขนขึ้นมาดูขนที่ยังลุกตั้งชันไม่เลิก “ได้ทั้งบุญได้ทั้งเจอผี ชีวิต...”“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดกันเลยนะ คนที่ต้องบ่นเป็นคนแรกคือแก้มต่างหาก ทุกคนดูรักแก้มมาก รักชนิดที่ว่าวิ่งสี่คูณร้อยกันไปหมดแล้วแต่แก้มยังยืนอยู่ที่เดิม” พูดพลางทำหน้าบึ้งใส่“โถๆ พี่ลืมตัวน่ะ แต่พี่ก็ยังกลับไปรับแก้มนะ” พี่นายพูดขึ้นก่อนจะดึงตัวฉันไปกอดแบบไม่อายสายตาคนอื่น “ขอโทษนะครับ อย่าโกรธกันนะ”“.....”“แหะๆ พี่เองก็ลืมตัวน่ะ ขอโทษนะน้องสาวสุดที่รัก” พี่เกมส์พูดขึ้นแล้วลูบผมฉันเบาๆ“ฉันก็ขอโทษน้า พอดีพี่เกมส์จูงมือวิ่งก็เลยวิ่งตามน่ะ” นาวเองก็พูดขอโทษเช่นกันแต่เดี๋ยว!พี่เกมส์จูงมือนาวอย่างนั้นเหรอ สองค







