Mag-log in“เนี่ย ดื้อกับผัวอีกละนะ เด็กดื้อต้องโดนอะไรดีหว่า?” พี่นายทำท่าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพูดขึ้นอีก “เด็กดื้อแบบนี้ต้องพาไปดูแมวซะดีม้าง”
“ดะ...ดูแมว จะพาหนูไปดูแมวเป็นการทำโทษเนี่ยนะ”
เหอะๆ บางทีก็น่าตลกนะ เด็กดื้อต้องพาไปดูแมวอย่างนั้นเหรอ นี่มันคติไหนของพี่นายเนี่ย แก้มนี่เป็นงง?
“ใช่ดูแมว จะไปดูมั้ย แมวอยู่ที่หน้าบ้านตรงที่พี่จอดรถน่ะ” พี่นายอมยิ้มน้อยๆ
“มีเหรอคะ ตอนแก้มเดินตามพี่เข้ามาก็ไม่เห็นจะมีนะ” ถามเขากลับอย่างแปลกใจ เพราะตอนเดินเข้ามาก็สังเกตดูทุกอย่างนะ แต่ก็ไม่เห็นจะมีแมวเลยนี่นา หรือว่าเราจะดูไม่ทั่ววะ
“ปะ...เดี๋ยวพาไปดู”
ว่าจบพี่นายก็จูงมือฉันเดินออกมายังหน้าบ้านตรงที่รถจอดอยู่ทันที พลางชี้ไปตรงนั้นตรงนู้น แต่ก็ไม่เห็นจะมีแมวสักตัวเลยแฮะ
“ไม่เห็นมีเลยนี่คะ” กวาดสายตามองดูให้ทั่วอีกที “พี่นายเลี้ยงแมวจริงๆ เหรอ?”
“เปล่าหรอก พี่ไม่ได้เลี้ยง”
“อ้าว แล้วพี่หลอกแก้มทำไมฮะ โถ่...” ฉันทำหน้าบูดบึ้งออกมาทันที
“ไม่เข้าใจศัพท์ผู้ชายสินะ”
“ศัพท์อะไรกันคะ ไปดูแมวก็คือการไปดูแมวไม่ใช่หรือไง”
“ไปดูแมวมันไม่ใช่แค่ดูแมวน่ะสิ แต่มัน...”
จู่ๆ พี่นายก็เดินมาดันตัวฉันให้เดินถอยจนหลังชิดกับหน้ารถ ก่อนจะยกร่างเล็กขึ้นไปนั่งอยู่หน้ากระโปรงรถ ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร ประทับปากลงมาบดจูบแบบไม่ให้ตั้งตัว มือข้างหนึ่งก็รูดซิปกางเกงลง เขาควักเอาแก่นกายขนาดใหญ่ออกมาจ่อไว้ตรงกับกึ่งกลางร่องสวยที่มีแค่กางเกงผ้าบางๆ ที่ฉันสวมใส่ปกปิดอยู่
สองมือเล็กผลักไปที่หน้าอกกว้างอย่างแรงจนเขาเซออกไปเล็กน้อย “พี่นายจะทำตรงนี้ไม่ได้นะ นี่มันหน้าบ้านเป็นที่โจ่งแจ้ง ไม่กลัวคนอื่นมาเห็นหรือไงคะ” พยายามพูดเสียงเบาเพราะกลัวใครจะได้ยิน
“ไม่กลัว นี่บ้านเรา เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเรา เพราะฉะนั้นจะทำอะไรตรงไหนก็ได้”
“แต่จะมามีอะไรกันหน้าบ้านแบบนี้ไม่ได้!”
“มีได้สิ อย่าส่งเสียงดังจนเกินไปล่ะ”
“ไม่เอานะพี่นาย อย่างน้อยถ้าจะทำก็ไปในบ้านสิไม่ใช่หน้าบ้านแบบนี้”
พี่นายไม่ฟังในสิ่งที่พูดเลยสักนิด ขากางเกงถูกแหวกให้ไปอยู่ข้างๆ เขาจับแก่นกายและพยายามที่จะสอดใส่เข้ามาภายในร่องสวย ฉันเองก็พยายามขัดขืนอย่างสุดกำลัง แต่มีเหรอจะสู้แรงผู้ชายบึกบึนได้ สุดท้ายก็...
สวบ!
ลำท่อนใหญ่สอดใส่เข้ามาภายในรูร่องทีเดียวจนสุด ทำเอาจุกจนพูดไม่ออกและได้แต่นั่งตัวเกร็งอยู่บนกระโปรงรถ พร้อมกับใบหน้าเหยเกเพราะรู้สึกเจ็บเล็กน้อย
ปึก ปึก!
ตับ ตับ ตับ!
เนื้อแนบเนื้อจนเกิดเสียงลามกดังขึ้นแบบต่อเนื่อง เอวสอบกระแทกมาถี่ๆ เน้นๆ แบบเอาแต่ใจสุดๆ
“อื้อ...พี่นาย อ๊ะ อ๊า” เผยอปากร้องครางออกมาอย่างสุดจะกลั้น เพราะมันเสียวเกินจะต้านทานไหว ตอนนี้ความองความอายไม่มีอยู่ในหัวสมองแล้ว มีแต่อารมณ์ใคร่ที่ปะทุขึ้นมาเรื่อยๆ
“อะ...อ่า... รู้สึกดีมั้ย พี่แม่งโคตรรู้สึกดีเลย เอามันสุดๆ” พี่นายเองก็ครางออกมาด้วยเสียงแหบพร่า ใบหน้าหล่อเหยเกเพราะถูกตอนรัดแน่นจนเสียวไปหมด
ปัก ปัก!
เพลงรักของเราสองคนบรรเลงอย่างเมามันเร่าร้อนแบบไม่แคร์ว่านี่คือหน้าบ้าน จะว่าไปการที่มีเซ็กซ์ในที่โจ่งแจ้งมันก็ทำให้รู้สึกตื่นเต้นดี แต่ต้องเป็นตอนกลางคืนเท่านั้นนะ ไม่ด้านพอที่จะทำตอนกลางวันหรอก >//<
“ระ...รู้หรือยังว่าดูแมวในแบบพี่คืออะไรเด็กน้อย” พี่นายถามในขณะที่เขายังขยับสะโพกกระแทกกระทั้นอย่างดุดัน
“อ๊า ระ...รู้แล้วค่ะ” ตอบกลับพร้อมเสียงครวญคราง
“ทีนี้แก้มก็จะได้ดูแมวกับพี่บ่อยๆ”
ปึก ปึก ปึก!
อื้อ...
นอนกอด = โดนหลอก(ล่อ)
พาไปดูแมว = ก็โดนพามาหลอก(ล่อ)อยู่ดี
แล้วฉันเลือกอะไรได้ไหม เลือกอะไรได้หรือเปล่า
เดินดูของในตลาดกันได้สักพักลูกน้องพี่นายก็โทร.มาบอกว่าลูกค้ามารอแล้ว เราสองคนเลยพากันกลับด้วยการเดิน เพราะตอนมาก็เดินมาเนื่องจากอยู่ใกล้ๆ ร้านนี่เอง จูงมือกันเดินมาหยุดอยู่ที่ทางม้าลายเพื่อรอสัญญาณไฟเขียวในการข้ามถนน สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นรถเก๋งคันหรูคันหนึ่งที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่ไม่ไกลมากนัก“รถคันนั้นสวยจังเลย”“คันไหนเหรอ?”“คันนั้นอะค่ะ ที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่” ฉันชี้นิ้วไปที่รถคันนั้น พี่นายหันไปมองตามแล้วพูดขึ้น “อ๋อ นั่นรถไอ้ต้องที่มันเอามาที่ร้านวันนั้นไง”“เหรอคะ พอดีแก้มก็จำไม่ได้ด้วย”“ว่าแต่มันมาทำอะไรแถวนี้นะ”“คงจะมาเดินตลาดเหมือนที่เรามากันแหละค่ะ ไปกันเถอะพี่นายไฟเขียวแล้ว”เมื่อสัญญาณข้ามทางม้าลายส่งไฟเขียวแล้วนั่นแปลว่าเราเดินข้ามได้ แต่วันนี้คนข้ามเยอะเลยทำให้ฉันกับพี่นายต้องเดินอยู่ท้ายๆ ทุกคนเดินไปถึงอีกฝั่งกันแล้วและฉันกับพี่นายก็กำลังจะถึงแล้วเช่นกัน แต่จู่ๆ รถคันที่จอดเทียบอยู่ตรงฟุตบาทก็ออกตัวพุ่งมาทางฉันอย่างรวดเร็ว บรื้น!“แก้ม!!” พี่นายเรียกชื่อฉันเสียงดังก่อนที่ทุกอย่างจะ...พลั่ก!ร่างฉันเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงทำให้เซถลาไปข้างหน้าแล้วล้มลงนอนกองอยู่กับพื้
“พี่ว่าตอนนี้เราไป...อาบน้ำกันดีกว่า” พี่นายพูดพลางกัดริมฝีปากล่างแล้วมองมาด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ถึงความหื่นกาม “ถูหลังกันมั้ยครับ”“แน่ะ อาบน้ำจริงๆ เหรอคะ ดูจากหน้าตาพี่แล้วน่าจะแฝงอย่างอื่นมากกว่าน้า” ถามกลับและหรี่ตามองพี่นายอย่างคนรู้ทัน “รู้สึกว่าพักหลังๆ นี้พี่จะลืมป้องกันบ่อยมากเลยนะ”“ก็บางทีมันอยากจนลืมตัวไง เดี๋ยวครั้งนี้ป้องกันให้ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่โอนให้แสนนึงนะ” พูดจบพี่นายก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา“ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้องโอนมา แก้มไม่ต้องการเงินนั่นแล้ว แค่นี้ที่พี่นายให้มามันก็มากพอแล้ว มากเสียจนแก้มไม่กล้าจะรับด้วย” ฉันรีบปรามขึ้นก่อนที่พี่นายจะกดโอนเงินมา “เก็บเงินไว้นะคะ ตอนนั้นแก้มแค่อยากจะรู้ว่าพี่จะใจถึงพอหรือเปล่า แต่ตอนนี้แก้มรู้แล้วค่ะ” คลี่ยิ้มบางๆ แล้วใช้มือจับที่แก้มพี่นาย “พ่อคนสายเปย์ของเมีย”“เปย์แค่คนนี้คนเดียวเลยนะ”“โห...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ ฮ่าๆ” ฉันหัวเราะร่าออกมาอย่างคนอารมณ์ดี“ไปอาบน้ำกันได้ยังครับ”“.....”“ยังไม่ได้ค่ะ พอดีป้าจะล้างห้องน้ำก่อน” ป้าแม่บ้านพูดตัดหน้าฉันขึ้นมาแบบดื้อๆ พร้อมกับถืออุปกรณ์ทำความสะอาดเดินผ่านหน้าไปพร้อมกับหันมาฉีกยิ้มกว้
Chapter 16ทำให้รู้ว่ารักจริง.....วันต่อมา ณ บ้านหลังใหญ่“พี่นายเอาคืนไปเลยค่ะ แก้มไม่กล้าจะใส่หรอก มันแพง!” ฉันเดินตามตื๊อพี่นายมาครึ่งวันเพื่อให้เขาเอาสร้อยเส้นละห้าแสนบาทคืนไป มันรู้สึกไม่สบายใจยังไงก็ไม่รู้ มันอาจจะแพงเกินไปด้วยแหละ“พี่นาย...”“พี่บอกว่าให้แก้มใส่ไง พี่ไม่ถอดให้หรอกนะและก็ห้ามถอดมันออกจากคอเด็ดขาด! นี่คือคำสั่งเข้าใจมั้ยครับเด็กน้อย” พี่นายสั่งแกมบังคับฉัน “เปรียบว่าสร้อยเส้นนี้คือหัวใจของพี่แล้วกันนะ”“แต่ว่า...”“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ไม่ต้องกลัวว่าเงินพี่จะหมดหรอกนะ ใช้อีกสิบปีก็ยังเหลือเฟือ”“หืม...พ่อคนรวยว่างั้นเถอะ”“ก็ไม่เชิงหรอกครับ แต่เลี้ยงเมียได้สบาย”พี่นายนี่ได้ทีละอวดใหญ่เลยนะ “ขอบคุณนะ ที่พี่นายยอมแก้มแทบทุกอย่างเลยตอนนี้”“ก็พี่อยากจะให้แก้มเชื่อใจและรู้ว่าพี่จริงจังกับแก้มจริงๆ”“ค่า ว่าแต่วันนี้พี่ไม่ไปที่ร้านเหรอคะ?”“น่าจะไปนะ เพราะเห็นลูกน้องส่งไลน์มาบอกว่าช่วงเย็นจะมีลูกค้าเข้ามาทำรถน่ะ และอยากจะคุยปรึกษาเรื่องอะไหล่รถกับพี่ด้วย”“เหรอคะ”“แก้มก็ไปกับพี่ด้วยสิ ทำรถให้ลูกค้าเสร็จเราก็จะได้เลยไปหาข้าวเย็นกินกัน”“จะดีเหรอคะ แก้มคิดว่าพี่ค
“เธอ...เราอยากได้กระเป๋าใบนี้อะ” มิ้นหยิบกระเป๋าใบหนึ่งขึ้นมา “ราคาประมาณสองหมื่นกว่าบาท” เธอบอกกับหนุ่มที่ควงมาแล้วส่งสายตาออดอ้อนใส่ชิ! ใครจะยอมเล่า“ตะเอง...เค้าอยากได้ใบนี้อะ” ฉันเองก็หยิบกระเป๋าสีชมพูใบหนึ่งขึ้นมา “ราคาสามหมื่นกว่าค่ะ ตะเองซื้อให้เค้าได้มั้ยคะ” แสร้งทำตาปริบๆ และน้ำเสียงออดอ้อนใส่พี่นาย“ได้สิครับ เอากี่ใบก็ได้หยิบมาเลย”เป็นไงคะ พี่นายสายเปย์ของเมีย“งั้นเค้าเอาใบนี้ด้วยนะคะ เอาสองใบก็รวมเป็นห้าหมื่นบาท” ฉันพูดพลางชายหางตาไปมองมิ้นแบบเย้ยหยัน “เค้าเอาสองใบนี้นะตะเองขา”“ครับ เอาอะไรอีกมั้ยเลือกมาเลย”“อืม...เค้าว่าจะไปดูสร้อยที่อยู่ร้านตรงข้ามนู้นอะค่ะ ตะเองจะว่าอะไรมั้ยคะ”“ได้สิ เดี๋ยวเราไปจ่ายเงินค่ากระเป๋าก่อนนะแล้วค่อยไปดูสร้อยกันต่อครับ”“โอเคค่ะ ผัวคนนี้น่ารักที่สุดเลย”“ถ้าน่ารักกลับบ้านไปต้องให้รางวัลด้วยนะครับ” พี่นายส่งสายตาแพรวพราวใส่ฉัน “ขอแบบหนักๆ เลยนะ”ร้านสร้อยยี่ห้อดังและก็ตามเดิมค่ะ มิ้นพาหนุ่มตามมาที่ร้านขายสร้อยอีกเช่นเคย เธอมองมาที่ฉันอย่างเคียดแค้นสุดๆ ก็ฉันเล่นไปซื้อกระเป๋าตัดหน้าขนาดนั้น แถมราคายังสูงกว่าของเธออีกแต่แล้วไงใครแคร์ช่วย
เมื่ออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟครบและวางเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะ ฉันและพี่นายก็ไม่รอช้าพากันตักกินอย่างเอร็ดอร่อย พอกำลังกินกันอย่างอร่อยก็ต้องหมดอารมณ์ทันทีเมื่อคนที่มานั่งโต๊ะข้างๆ คือมิ้นกับผู้ชายของเธอกลอกตามองบนไปที“นั่งตรงนี้ดีกว่าเธอ” มิ้นบอกกับผู้ชายคนนั้น“ครับ ตามใจมิ้นเลย”แหวะไปอีกที“เรากินกันต่อดีกว่านะแก้ม” พี่นายพูดพลางตักอาหารมาใส่ในจานให้ฉัน“ขอบคุณค่ะ” ฉันขอบคุณพี่นายแล้วยิ้มหวานให้“เธอเค้าอยากกินอันนี้อะ” “สั่งเลยครับ ตามใจมิ้นเลยนะ”“หืม...เธอนี่น่ารักที่สุดเลย”ชิชะ!รู้หรอกนะว่าจะมาเย้ยใส่พี่นายน่ะ แต่อย่าหวังว่าจะมาเย้ยใส่ผัวชาวบ้านได้แบบนี้หรอกนะ ร้อยทั้งร้อยฉันมั่นใจว่าพี่นายไม่หึงไม่หวงยัยมิ้นแน่ๆ ดูพี่เขานิ่งๆ และไม่สนใจด้วยซ้ำ“แก้มไม่กินล่ะ เป็นอะไรไปเหรอ”นึกอะไรออกละ เย้ยมาก็เย้ยกลับไปสิเรา“กินสิ แต่เค้าอยากให้ตะเองป้อนอ่า ป้อนเค้าหน่อยได้มั้ยค้า” ฉันทำหน้าตาและเสียงแอ๊บแบ๊วใส่พี่นายพี่นายมองฉันอย่างงงๆ แล้วยิ้มแห้งๆ ก่อนจะตักอาหารมาป้อนตามคำขออ้าม“หืม...พอตะเองป้อนเค้าแล้วมันอร่อยที่สุดเลย” เอื้อมมือไปหยิกแก้มพี่นายเบาๆ “เดี๋ยวเค้าป้อนตะเองบ้างนะ อ้าปา
Chapter 15ยอมได้ที่ไหน.....ณ ห้างสรรพสินค้าหลังจากที่ไปทำบุญเสร็จ ไม่ใช่สิ วิ่งหนีผีกันเสร็จพวกเราก็พากันมาพักเหนื่อยที่ห้างสรรพสินค้าย่านตัวเมืองและห่างไกลจากวัดที่มีเด็กผีนั่นอยู่“มึงนี่นะพาไปให้โดนผีหลอกชัดๆ” พี่นายพูดขึ้นพลางหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มกิน“ก็ใครจะไปรู้วะว่าแม่งจะมีผี เกิดมาก็พึ่งเคยเจอนี่แหละ” พี่เกมส์ตอบกลับพลางยกน้ำขึ้นดื่มเช่นกัน“รอบหน้านาวขอไม่มาด้วยแล้วนะ ดูสิขนยังลุกไม่หายเลย” นาวพูดพลางยกแขนขึ้นมาดูขนที่ยังลุกตั้งชันไม่เลิก “ได้ทั้งบุญได้ทั้งเจอผี ชีวิต...”“ไม่ต้องมาทำเป็นพูดกันเลยนะ คนที่ต้องบ่นเป็นคนแรกคือแก้มต่างหาก ทุกคนดูรักแก้มมาก รักชนิดที่ว่าวิ่งสี่คูณร้อยกันไปหมดแล้วแต่แก้มยังยืนอยู่ที่เดิม” พูดพลางทำหน้าบึ้งใส่“โถๆ พี่ลืมตัวน่ะ แต่พี่ก็ยังกลับไปรับแก้มนะ” พี่นายพูดขึ้นก่อนจะดึงตัวฉันไปกอดแบบไม่อายสายตาคนอื่น “ขอโทษนะครับ อย่าโกรธกันนะ”“.....”“แหะๆ พี่เองก็ลืมตัวน่ะ ขอโทษนะน้องสาวสุดที่รัก” พี่เกมส์พูดขึ้นแล้วลูบผมฉันเบาๆ“ฉันก็ขอโทษน้า พอดีพี่เกมส์จูงมือวิ่งก็เลยวิ่งตามน่ะ” นาวเองก็พูดขอโทษเช่นกันแต่เดี๋ยว!พี่เกมส์จูงมือนาวอย่างนั้นเหรอ สองค







