LOGINShare
บทที่ 13 [1/2]
publish date:
2026-09-04 14:50:34
Latest chapter
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 32 [3/3]
ทว่ายิ่งคิดหัวใจของเธอก็ยิ่งบีบรัด แต่ก่อนที่เพียงฟ้าจะเอ่ยอะไรออกมาหรือคิดไปมากกว่านั้น จู่ ๆ ชายหนุ่มข้างกายของเธอก็พลันระเบิดหัวเราะออกมา“ฮ่า! ฮ่า!...”“…” เพียงฟ้าชะงักเหนือฟ้ายกมือขึ้นปิดปากตัวเองเหมือนพยายามกลั้น แต่สุดท้ายก็กลั้นไม่อยู่“ฮ่า ๆ ๆ ”“เหนือ...”“มึงนี่น่าเอ็นดูฉิบหาย” เขาหัวเราะจนต้องก้มหน้า“หัวเราะทำไม เค้ากำลังซีเรียสอยู่นะ” เพียงฟ้าทำหน้าจะร้องไห้อีกครั้ง“รู้ครับ รู้แล้ว ๆ ”เขารีบยกมือขึ้นอย่างยอมแพ้ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งกว้างขึ้น เหนือฟ้าหันกลับมามองเธอ ก่อนจะยกมือเช็ดน้ำตาบนแก้มเนียนด้วยนิ้วโป้ง“กูไม่ได้หัวเราะเพราะมึงตลก กูแค่เอ็นดูมึง” เขาพูดเสียงอ่อนลง“เอ็นดูอะไร...”“มึงนี่นะ” เขาส่ายหน้าเบา ๆ “กลัวว่ากูจะเสียใจ ทั้งที่ตัวมึงเองก็ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้ว”“…” เพียงฟ้านิ่งไป“มึงรู้ไหมว่าตอนแรกที่มึงพูดว่าไม่อยากเสียกูไป กูโคตรดีใจ เพราะอย่างน้อยกูก็รู้ว่ามึงรักกูจริง” เหนือฟ้าลูบแก้มเธออย่างทะนุถนอม“เค้า...”“แล้วเรื่องไอ้ยุ...กูรู้อยู่แล้ว” เหนือฟ้าสบตาเธอ“รู้อยู่แล้ว?”“เออ กูคุยกับมันแล้ว”“คุยกันแล้วเหรอ ตอนไหนกัน” เพียงฟ้าเบิกตากว้าง“ตั้ง
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 32 [2/3]
หลังจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปจนกระทั่งเลิกคลาส เพียงฟ้าเดินออกมาจากตึกพร้อมกระเป๋าสะพายใบโปรด ที่เหนือฟ้าเป็นคนซื้อให้ในวันครบรอบ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ปลายนิ้วโป้งไล้อยู่บนหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ข้อความหาแฟนหนุ่มเพียงฟ้า : มารับหน่อยได้ไหม อยู่ใต้ตึกคณะข้อความถูกส่งออกไปไม่ถึงหนึ่งนาที อีกฝ่ายก็พลันตอบกลับมาเหนือฟ้า : ได้ครับเมียเพียงฟ้ามองข้อความแล้วเผลอยิ้มบาง ๆ แม้แต่ตอนที่เธอกำลังเครียดที่สุด เขาก็ยังเป็นเหนือฟ้าคนเดิม คนที่พร้อมมาหาเธอเสมอ เธอเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าในขณะที่หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆเพราะครั้งนี้เธอไม่ได้จะไปเจอเขาในฐานะแฟนที่อยากให้มารับกลับห้อง แต่เธอกำลังจะพูดเรื่องที่อาจเปลี่ยนความสัมพันธ์ของพวกเขาไปตลอดชีวิตไม่นานรถคันยนต์หรูค่อย ๆ เคลื่อนตัวจอดหน้าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เพียงฟ้ามองเห็นเหนือฟ้าอยู่หลังพวงมาลัยตั้งแต่ยังเดินมาไม่ถึงรถ ชายหนุ่มลดกระจกลงด้วยรอยยิ้มตามประสาคนคลั่งรัก“ขึ้นรถดิ หรือต้องให้ผัวลงไปอุ้ม”“เค้าขึ้นเองได้น่า!”เพียงฟ้ารีบเปิดประตูขึ้นนั่งบนเบาะข้างคนขับ ทันทีที่เธอปิดประตู กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่คุ้นเคยก็ลอยเข้ามาจนเหนือฟ้าต้องหั
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 32 [1/3]
หลังจากกลับจากทริปทะเล ชีวิตในมหาวิทยาลัยของเพียงฟ้าก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาหลากหลายคณะ รวมไปถึงเสียงอาจารย์ที่กำลังอธิบายเนื้อหาในคลาสเรียน ทุกอย่างล้วนยังคงเหมือนเดิมแต่สำหรับเพียงฟ้า ทุกอย่างในตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป…หญิงสาวนั่งอยู่แถวกลางของห้องเรียน ปลายปากกาถูกวางค้างอยู่เหนือสมุดจดมานานหลายนาที ทว่าหน้ากระดาษตรงหน้ากลับยังว่างเปล่า ดวงตากลมโตทอดมองตัวหนังสือบนหน้าจอ ในขณะที่ความคิดกลับล่องลอยไปไกลไกลจนถึงชายหาดในคืนก่อนกลับ ภาพแสงไฟจากดอกไม้ไฟยังคงติดอยู่ภายในหัว เช่นเดียวกับคำพูดของใครบางคน“วายุชอบเพียงฟ้า!”พอคิดถึงคำพูดของเขา เพียงฟ้าพลันกำปากกาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับกำลังจะทะลุออกมาจากอก วายุสารภาพกับเธอแล้ว มันไม่ใช่ในฐานะเพื่อน หรือไม่ใช่ในฐานะคนที่คอยดูแลเธอตลอดที่ผ่านมาแต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบเธอมานานแล้ว และที่น่ากลัวที่สุดคือเธอไม่สามารถปฏิเสธได้เต็มปากว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเพียงฟ้าหลุบตาลงพลางลอบถอนหายใจออกมา ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายนั้นทำให้เธอรู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิม เพราะตอนนี้เธอรักเหนือฟ้ารั
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 31 [2/2]
หลังจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปช่วงบ่าย ทั้งสองกลับมาที่วิลล่าพร้อมถุงของฝากเต็มสองมือ เพียงฟ้าเคี้ยวขนมแก้มตุ่ยราวกับกระต่ายข้างกายวายุ ก่อนที่ฟงจะเป็นคนแรกที่เดินเข้ามารับของ“โห! พวกมึงไปกวาดตลาดมาหรือไง?”“เพียงฟ้าซื้อ” วายุตอบ“แปลก ๆ นะมึงเนี่ย ดูเชื่องจังนะ”“กูไม่ช่หมา”วายุเอ่ยพลางส่ายหัวอย่างเหนื่อยหน่าย เขาหันไปมองเพียงฟ้าที่ยังคงกินขนมแก้มตุ่ย จนต้องเอื้อมมือไปเช็ดเศษขนมข้างมุมปากสวยออกเบา ๆ ก่อนที่สายตาของเขาจะไปสบเข้ากับดวงตาภายใต้กรอบแว่นของเฟย อีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรเพียงยกยิ้มเท่านั้นเหนือฟ้ายืนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองวายุครู่หนึ่งก่อนที่ทั้งคู่จะสบตากัน แต่ทว่าไม่มีความตึงเครียด ไม่มีความเป็นคู่แข่ง เพราะต่างคนต่างรู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เหนือฟ้าพยักหน้าให้เล็กน้อย ส่วนวายุก็พยักหน้าตอบรับ มีเพียงเพียงฟ้าที่ไม่รู้เรื่องอะไร ได้แต่มองทั้งสองคนอย่างงุนงง“พวกนายมองอะไรกัน?”“เปล่า”เหนือฟ้าตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินไปโอบเอวอวบของเพียงฟ้า แล้วแย่งขนมในมือของเธอกินแทน ส่วนวายุเองก็ไม่ได้พูดอะไร ความหนักอึ้งของเขาที่เคยมีอยู่กำลังค่อย ๆ จางหายคืนนี้เขาตัดสินใจแล้วเขาจะพูดคำนั
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 31 [1/2]
เช้าวันสุดท้ายของทริปทะเลมาถึงเร็วกว่าที่เพียงฟ้าคิด แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องนอนเป็นริ้ว ๆ อากาศยามเช้าของริมทะเลยังคงเย็นสบาย เสียงคลื่นดังอยู่ไกล ๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ คล้ายกำลังเตือนว่าช่วงเวลาที่ทุกคนใช้ร่วมกันกำลังจะหมดลงแล้ว เพียงฟ้าขยับตัวอยู่บนเตียง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาแล้วถอนหายใจเบา ๆ“วันนี้ก็ต้องกลับแล้วสินะ...”เสียงหวานพึมพำอยู่ภายในห้องเงียบ ๆ ทริปที่เธอคิดว่าจะเหนื่อยเพราะต้องอยู่กับผู้ชายสี่คนตลอดเวลาที่แทบไม่เคยอยู่นิ่ง กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่เธอรู้สึกมีความสุขมากกว่าที่คิดโดยเฉพาะเมื่อวาน วันที่เธอได้ใช้เวลาอยู่กับวายุเพียงสองคน เธอไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมช่วงเวลาธรรมดาเหล่านั้นถึงยังติดอยู่ในหัว การเดินเล่น เล่นบอร์ดเกม ปั่นจักรยาน และตอนที่เขายื่นมือมาให้จับในตอนที่เดินเล่นบนชายหาดทุกอย่างแสนธรรมดา แต่กลับทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ ในใจ...เพียงฟ้าส่ายหน้าเบา ๆ แล้วลุกขึ้นจากเตียง เธอยังไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้นเรียกว่าอะไร แต่เธอรู้ว่าวายุกำลังเปลี่ยนไป และเธอก็เริ่มมองเห็นเขามากขึ้นกว่าที่เคย“เพียงฟ้า”เสียงเรียกดังขึ้นจากหน้าห้อง หญิงสาวเป
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 30 [2/2]
เหนือฟ้าหลับตาลงชั่วครู่ ลมหายใจของเขาหนักขึ้น เขายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากราวระเบียงสองสามก้าว วายุไม่ได้ตามเขารู้ว่าอีกฝ่ายต้องการเวลาเพราะถ้าเป็นเขาก็คงต้องการเวลาเหมือนกัน…“แล้วมึงคิดจะทำอะไร” ผ่านไปครู่หนึ่ง เหนือฟ้าจึงพูดขึ้น“…”วายุเงียบไปราวกับกำลังรวบรวมความคิด แม้ว่าคำถามนั้นง่ายแต่เขากลับไม่มีคำตอบในหัว เขามองพื้นอยู่พักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา“กูไม่รู้”“ไม่รู้?” เหนือฟ้าหันมามอง“กูไม่รู้ว่าควรทำอะไร” วายุพูดตรง ๆ “กูไม่ได้อยากแย่งฟ้าจากมึง แต่...”“แต่อะไร”“แต่กูก็ไม่อยากทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว กูอิจฉาฉิบหายเวลาเธอมีความสุขกับมึง”“...”“แต่กูไม่อยากเป็นคนที่ทำให้เธอต้องร้องไห้เพราะเรื่องนี้”เหนือฟ้าฟังจบก็ลอบถอนหายใจออกมา ความโกรธที่อยู่ในแววตาเมื่อครู่ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความหนักใจ เขาเดินกลับมาหยุดตรงหน้าวายุ“กูถามอีกเรื่อง”“อะไร”“แล้วหลังจากนี้มึงจะเอายังไงต่อ”“ตอนนี้กูยังไม่รู้...”“ไม่รู้หรือว่ากลัวกันแน่วะ”“เออ” เป็นครั้งแรกที่เขายอมรับคำนี้ออกมาตรง ๆ “กูกลัวว่าเธอจะมองกูไม่เหมือนเดิม”“…” เหนือฟ้าเงียบไป“แต่กูก็ไม่ได้กลัวว่ามึงจะต่
You May Also Like
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat113.5K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์175.5K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย129.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat105.3K viewsรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa559 viewsใยรักจอมวายร้าย
SHASHA59 viewsล้ำเส้นเพื่อนสนิท (์NC 20+)
ผัดบวบ43 viewsเมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า
จินเหมยเทียน115 views
