LOGIN“เพียงฟ้า”เสียงเรียกของเขาไม่ได้ดัง แต่เต็มไปด้วยความเอาแต่ใจที่เธอคุ้นเคย หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะจำใจเดินเข้าไปหา“ก็ได้ แต่ทาเบา ๆ นะ”“กูเคยทาแรงเหรอ?”“ครั้งก่อนถูจนแขนเค้าแดงเลย”“เพราะมึงไม่ยอมเกลี่ยดี ๆ ” เขาเอ่ยพลางยีกลุ่มผมนุ่มของแฟนสาวอย่างหมั่นเขี้ยว“เค้าเกลี่ยดีแล้ว!”“เถียงเก่ง”“เหนือต่างหากที่ชอบหาเรื่อง!”เหนือฟ้าหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะบีบครีมกันแดดลงบนฝ่ามือ แล้วเริ่มทาลงบนแขนของเธออย่างทะนุถนอม ฝ่ามือใหญ่เคลื่อนผ่านผิวแขนอย่างแผ่วเบา เกลี่ยเนื้อครีมจนทั่วบริเวณ เขาไม่ได้รีบร้อนและคอยถามทุกครั้งที่ต้องขยับเข้าใกล้จุดที่เพียงฟ้าอาจรู้สึกไม่สบายใจ“ตรงนี้ด้วยไหม?”“ตรงไหล่ก็ได้”“อืม”เพียงฟ้านั่งนิ่ง พลางมองคนตรงหน้าที่ตั้งอกตั้งใจทากันแดดให้เธอ แสงแดดตกกระทบเส้นผมสีดำของเขา ใบหน้าหล่อเหลาที่มักเต็มไปด้วยความกวนประสาทกลับดูจริงจังขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เธอเม้มริมฝีปากเล็กน้อยเหนือฟ้าเป็นแฟนที่ดีจริง ๆ ด้วย...ความคิดนั้นทำให้เธอรีบเบือนหน้าหนี เพราะไม่อยากให้เขาเห็นว่าตัวเองกำลังยิ้ม ทว่าเสียงของฟงก็ดังขึ้นเสียก่อน“โอ้โห!”เพียงฟ้าสะดุ้งเล็กน้อย หันขวับไปมองฟงที่ยืนกอดอกอ
เสียงคลื่นทะเลดังแว่วเข้ามา ก่อนที่รถจะเลี้ยวผ่านแนวต้นมะพร้าวเข้าสู่บริเวณวิลล่าหรู เพียงฟ้าที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า ผืนทะเลสีครามกว้างไกลสุดสายตาสะท้อนแสงแดดในช่วงบ่ายเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับดวงดาวนับล้านร่วงหล่นสู่ท้องทะเล“ถึงแล้ว!”เสียงของเธอดังขึ้นด้วยความตื่นเต้น จนฟงที่นอนเอนตัวอยู่สะดุ้งตื่นทันที“ถึงไหน? ร้านอาหารเหรอ?”“ทะเล!”“อ๋อ…” ฟงพึมพำ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเบาะตามเดิม “ถ้าไม่ใช่ของกิน ปลุกฉันทำไม”“ฟง!”เพียงฟ้าหันกลับไปค้อนเขา แต่ใบหน้าสวยยังคงเปื้อนรอยยิ้ม เหนือฟ้าที่นั่งข้างเธอขยับตัวมองออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มของแฟนสาวอย่างเอ็นดู“ชอบไหม?”“ชอบมาก! สวยกว่าที่คิดอีก” เพียงฟ้าพยักหน้ารัว ๆ“แค่ทะเลเอง”“เหนือก็พูดได้สิ เคยมาบ่อยแล้วนี่”“ถ้ามึงอยากมาอีก กูพามาได้”เหนือฟ้าพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่แววตาที่มองเธอกลับอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“จริงเหรอ?”“อืม”“แล้วถ้าเค้าอยากมาอีกเดือนหน้า?”“ก็มา”“ถ้าอยากมาอาทิตย์หน้า?”“กูก็พามา”“แล้วถ้าอยากมาทุกวัน?” เหนือฟ้าหันมาสบตาเธอ ริมฝีปากยกขึ้นอย่างยิ
“ฟ้า”“หืม?” หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนหันกลับมามอง“ยาแก้เมารถ” วายุยื่นถุงยาให้เธอ“รู้ได้ยังไงว่าเค้า…”เพียงฟ้าก้มมองสิ่งของในมือเขา ก่อนที่ดวงตากลมจะเบิกขึ้นเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ“เห็นฟ้าหน้าซีด”คำตอบสั้น ๆ ถูกส่งออกมา ทว่าการกระทำของเขากลับแฝงไปด้วยความห่วงใย เพียงฟ้าก้มมองมือตัวเองที่ยังวางอยู่บนหน้าท้อง ก่อนจะรับถุงยามาอย่างเกรงใจ“ขอบใจนะยุ”“อืม”วายุพยักหน้าเล็กน้อยพลางหันกลับไปนั่งที่เดิมทันที ราวกับว่าเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงฟ้าเปิดถุงดู แล้วพบว่าข้างในมีน้ำเปล่าขวดเล็กกับลูกอมรสมะนาวอยู่ด้วย“ยุเตรียมมาเหรอ?” เธอเงยหน้าขึ้น“เผื่อไว้”“เผื่อใคร?”“คนเมารถ”เพียงฟ้าพยักหน้าอย่างไม่ติดใจ เธอหยิบขวดน้ำและยาออกมา ก่อนจะหันไปขอให้เหนือฟ้าช่วยเปิดฝาขวด“เหนือ เปิดให้เค้าหน่อย”“มาดิ” เหนือฟ้ารับขวดน้ำไปเปิดให้ทันที จากนั้นจึงหันมามองใบหน้าของเธออย่างเป็นห่วง “เมารถเหรอ?”“นิดหน่อย”“ทำไมไม่บอกกู?”“เค้าไม่อยากให้ทุกคนต้องหยุดรถ”“เพียงฟ้า”น้ำเสียงของเหนือฟ้าเปลี่ยนไปเป็นดุเล็กน้อย เขาวางขวดน้ำลงในมือเธอ ก่อนยกมือขึ้นแตะหน้าผากอย่างเบามือ“อย่าดุสิ”“ไม่สบายตรงไหนอีก
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นในช่วงสายของวันศุกร์ ขณะที่เพียงฟ้ากำลังนั่งกอดหมอนอยู่บนโซฟาในห้องพัก ดวงตากลมไล่อ่านข้อความในกลุ่มแชตด้วยสีหน้ามึนงงแก๊งพิทักษ์ยัยลูกหมู [5]ฟง: พรุ่งนี้ไปทะเลกันปะเหนือฟ้า: ไปดิ กูอยากเปลี่ยนบรรยากาศกับเมียพอดีเพียงฟ้า: เดี๋ยวนะ ใครอนุญาตให้ตัดสินใจเร็วขนาดนั้นฟง: เสียงส่วนใหญ่เห็นด้วยแล้วนะยัยลูกหมูเพียงฟ้า: มีแค่สองคนเองนะ!เฟย: สาม เฟยนับตัวเองด้วยวายุ: ไปได้เพียงฟ้า: …เหนือฟ้า: เหลือมึงคนเดียวแล้วเมียเพียงฟ้า: อย่าเรียกแบบนั้นในกลุ่มนะ!ฟง: สรุปไปห้าคน จบเพียงฟ้า: พวกนายเอาแต่ใจเกินไปแล้ว!เพียงฟ้าจ้องหน้าจออยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจยาวจนผมหน้าปลิว เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมการวางแผนเที่ยวของกลุ่มนี้ถึงไม่เคยเริ่มต้นด้วยคำถามว่า “ทุกคนว่างไหม” แต่กลับเริ่มต้นด้วยการประกาศของฟง ตามด้วยการเห็นด้วยอย่างรวดเร็วของเหนือฟ้าและวายุ ส่วนเฟยก็ทำเหมือนตัวเองเป็นคนมีเหตุผล ทั้งที่กดสนับสนุนทริปตั้งแต่ยังไม่มีรายละเอียดอะไรสักอย่างไม่มีการจองห้องพักไม่มีการวางแผนเส้นทางไม่มีการตกลงว่าจะออกกี่โมงและไม่มีใครถามด้วยซ้ำว่าเธออยากไปหรือเปล่า“พวกบ้า…”หญิงส
“เฮ้ยไอ้คุณชาย จะไปไหนวะ?” ฟงถาม“มีธุระ”“ธุระอะไรของมึง?”“เรื่องของกู” เขาตอบเสร็จก็เดินออกไปทันที“วายุเป็นอะไรหรือเปล่า?”เพียงฟ้าหันมองตามแผ่นหลังของวายุที่ค่อย ๆ ห่างออกไป เหนือฟ้ากระชับแขนรอบไหล่เธอเล็กน้อย สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นไม่พอใจเมื่อเห็นวายุเดินหนีไป“มันก็เป็นแบบนั้นแหละ อย่าไปสนใจ”“แต่ช่วงนี้เขาดูเงียบ ๆ นะ”“มันก็เงียบมาตลอด”“ไม่เหมือนกันสักหน่อย”เพียงฟ้าพูดด้วยความเป็นห่วง สำหรับเธอวายุคือเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมานาน เป็นหนึ่งในคนที่คอยปกป้องและดูแลเธอเสมอ แม้จะไม่ค่อยแสดงออกเหมือนคนอื่นเมื่อเห็นท่าทีกังวลและใบหน้าหงอย ๆ ของเพียงฟ้า เฟยก็ลอบถอนหายใจออกมา ก่อนจะหันไปมองทิศทางที่วายุเดินจากไป“เดี๋ยวเฟยตามไปดูมันเอง”“มึงจะตามมันไปทำไม?” เหนือฟ้าเลิกคิ้ว“กลัวมันไปต่อยใคร”“ถ้ามันต่อยใครจริงก็สมควรโดนต่อยกลับ”เฟยไม่ได้ตอบ เขาเพียงลุกขึ้นแล้วเก็บชีทเรียนใส่กระเป๋า เดินตามหลังวายุไปอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งเห็นชายหนุ่มหยุดอยู่บริเวณทางเดินด้านหลังอาคารวายุยืนพิงกำแพงพลางล้วงมือทั้งสองข้างในกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นเล็กน้อยจับจ้องไปยังท้องฟ้าที่มีเมฆก้อนโตลอย
แสงแดดยามบ่ายทอดผ่านกิ่งไม้ลงมาที่ลานคณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงหัวเราะของเพียงฟ้าดังคลอไปกับเสียงผู้คนที่เดินผ่านไปมา ความสดใสของเธอสว่างจ้าเสียจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม โดยเฉพาะกับเหนือฟ้าที่กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้มองแฟนสาวอย่างสบายอารมณ์“อร่อยเลยดิ”เสียงทุ้มของเหนือฟ้าดังขึ้น ในขณะที่เขาเอื้อมมือไปหยิบขนมชิ้นหนึ่งจากกล่องของเธอ เพียงเท่านั้นก็ทำให้เพียงฟ้าหันขวับกลับไปมองทันที“นั่นของเค้านะ!”“รู้”“รู้แล้วยังจะหยิบอีกเหรอ”“ขนมเมียก็เหมือนขนมผัวนั่นแหละ”คำพูดนั้นมาพร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทของเหนือฟ้า เขาหยิบขนมเข้าปากอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะยื่นมือไปขยี้ศีรษะของเธอเบา ๆ จนผมที่เพิ่งจัดทรงมาอย่างดีฟูขึ้นเล็กน้อย ราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังขู่ฟ่อ“เหนือฟ้า!” เพียงฟ้าร้องเสียงหลง พลางยกมือขึ้นปัดมือเขา “ผมเค้ายุ่งหมดแล้ว”“ยุ่งนิดเดียวเอง”“นิดเดียวบ้านเหนือสิ!”“เดี๋ยวนี้ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่” เขาว่าพลางยกมือบีบแก้มของเธอจนปากจู๋“ใครใช้ให้เหนือชอบแกล้งเค้าล่ะ!”เสียงเถียงกันของทั้งคู่ทำให้ฟงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาทำท่าจะถ่ายรูป ในขณะที่เฟยนั่งอ่านชีทเ





![คุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

