บททั้งหมดของ สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p): บทที่ 1 - บทที่ 10

21

บทที่ 1

มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในย่านกลางเมือง มีกฎอยู่สามข้อที่ไม่ได้บัญญัติอย่างเป็นทางการ ทว่ากลับเป็นสามสิ่งที่นักศึกษาปีหนึ่งล้วนถูกเตือนตั้งแต่วันปฐมนิเทศข้อที่หนึ่ง อย่ามีปัญหาหรือปีนเกลียวกับแก๊ง “ระดับGod” หากยังอยากเรียนอยู่ที่นี่อย่างสงบสุขข้อที่สอง หากเห็นแก๊ง “ระดับGod” กำลังมีเรื่อง ให้เดินอ้อมหรือเดินเลี่ยงทันี เพราะไม่มีใครรู้ว่าลูกหลงจะปลิวมาหาตอนไหนและข้อสุดท้ายถือเป็นกฎเหล็ก อย่าแหย่ถํ้าเสือโดยการรังแกยัยลูกแกะของพวกเขาแต่ทว่าเมื่อมีกฎก็ต้องมีคนอยากลองของ...“แน่จริงมึงก็เข้ามา!”เสียงตะโกนท้าทายดังก้องไปทั่วลานคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตามมาด้วยเสียงเชียร์ โห่ร้อง และเสียงโทรศัพท์ที่ยกขึ้นถ่ายคลิปของเหล่านักศึกษาหลากหลายคณะกลางวงนั้น ชายหนุ่มร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร เหวี่ยงหมัดเข้าใส่คู่อริต่างคณะไม่ยั้งแรง จนคนถูกต่อยเซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะล้มลงบนพื้นเลือดท่วมใบหน้าที่เคยเรียกเท้า“เฮ้ย! เหนือฟ้าเอาแล้วว่ะ!”เหนือฟ้า หมาบ้าแห่งวิศวะโยธา ที่ได้รับฉายาว่าเลือดร้อนตั้งแต่เกิด สวนทางกับใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร บุคลิกของเขานั้นโผงผาง ใจร้อน และเป็นคนที่ขึ้นชื่อว่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2

ภายในห้องพักขนาดกะทัดรัดของเพียงฟ้า กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อน ๆ ลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นแป้งเด็กที่เจ้าของห้องชอบใช้ บนโต๊ะเตี้ยกลางห้องมีทั้งสำลี น้ำเกลือ เบตาดีน พลาสเตอร์ และถุงน้ำแข็งวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบเพียงฟ้าถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน ขณะปรายตามองชายหนุ่มร่างยักษ์ทั้งสี่ ที่กำลังนั่งเรียงแถวหน้ากระดานราวกับนักเรียนที่รอทัณฑ์บนจากอาจารย์เหนือฟ้า วายุ ฟง เฟย ชื่อของสมาชิกแก๊งระดับGodที่ใคร ๆ ต่างเกรงกลัว ทว่ายามนี้กลับไม่กล้ามองหน้าหญิงสาวตัวเล็ก ๆ เพียงคนเดียว ไม่มีใครกล้าพูด แม้แต่ฟงที่ปกติปากดีไม่หยุด วันนี้ยังนั่งกอดหมอนอิงเงียบ ๆ พลางเหลือบมองเจ้าของห้องเป็นระยะภาพเบื้องหน้านั้นทำให้เพียงฟ้าอดจะใจอ่อนไม่ได้ หญิงสาวคุกเข่าพลางยกมือเล็กชุบสำลีลงบนขวดยาฆ่าเชื้อ ก่อนหันมามองเหนือฟ้าที่คิ้วแตกเป็นคนแรก“เจ็บหน่อยนะ”“อือ”คนตัวโตตอบเสียงแผ่ว พลางก้มหน้าให้เธอทำแผลอย่างว่าง่าย ต่างจากตอนต่อยคนเมื่อชั่วโมงก่อนลิบลับบรรยากาศทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยความเงียบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังคลอกับเสียงถอนหายใจของหญิงสาวที่เริ่มดังขึ้นอีกครั้ง“สรุปมีใครจะอธิบายให้เค้าฟั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3

แสงไฟสีอ่อนของร้านหมูกระทะเจ้าประจำหลังมหาวิทยาลัย ส่องกระทบไอน้ำซุปที่ลอยฟุ้งขึ้นจากเตาถ่าน กลิ่นหอมของเนื้อหมัก สามชั้น และเนยละลายคลุ้งไปทั่วร้าน เสียงหัวเราะของกลุ่มนักศึกษาดังสลับกับเสียงตะเกียบกระทบกระทะพาให้บรรยากาศคึกครื้นไปทั้งร้านทว่ากลุ่มที่ดูครื้นเครงที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นกลุ่มของเพียงฟ้าที่กำลังเดินเข้ามา“ลุงศักดิ์! ชุดใหญ่เหมือนเดิมนะวันนี้”เหนือฟ้ายกมือเรียกเจ้าของร้านทันทีที่ก้าวเข้ามา เพราะพวกเขามักจะมาทานที่นี่เป็นประจำ เลยสนิทกับเจ้าของร้านเข้าเสียแล้ว“โอ้โฮ วันนี้มากันครบแก๊งเชียว มาฉลองกันเหรอไอ้หนุ่ม”ชายวัยกลางคนเงยหน้าจากเคาน์เตอร์แคชเชียร์ ก่อนหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นลูกค้าประจำทั้งห้าคน สายตาของเขาเหลือบมองไปยังเพียงฟ้า ก่อนยิ้มอย่างเอ็นดูเพราะหญิงสาวมักจะกินเก่งสุด ๆ“เรียกว่าฉลองเพราะง้อยัยลูกหมูสำเร็จดีกว่าลุงศักดิ์ ดูดิ ขนาดยังไม่ได้ย่างยังน้ำลายสอขนาดนี้” ฟงเอ่ยแซว พลางยีกลุ่มผมนุ่มของเพียงฟ้าด้วยความหมั่นเขี้ยว“หายงอนเขาหรือยังลูก” ลุงศักดิ์เอ่ยอย่างขำ ๆ“หายแล้วค่ะ” เพียงฟ้าเกาท้ายทอยเขิน ๆ“หึ” เหนือฟ้าหัวเราะในลำคอ ก่อนเอื้อมมือบีบแก้มคนตัวเล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4

เสียงพูดคุยดังครึกครื้นไปทั่วโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ กลิ่นอาหารและกาแฟคั่วบดในช่วงพักกลางวันลอยอวลชวนน้ำลายสอ พาให้นักศึกษาหลายร้อยชีวิตเดินสวนกันขวักไขว่จนแทบไม่มีโต๊ะว่างแต่ทว่ามีอยู่โต๊ะหนึ่ง ที่ไม่ว่าใครเดินผ่านก็อดเหลือบมองไม่ได้...โต๊ะยาวริมกระจกฝั่งตะวันตก ที่ครอบครองโดยแก๊งระดับGod สี่หนุ่มวิศวะโยธาที่ขึ้นชื่อเรื่องหน้าตา ฐานะ และความเจ้าชู้ชนิดไม่มีใครกล้าปฏิเสธ เพียงแค่นั่งเฉย ๆ พวกเขาก็กลายเป็นจุดสนใจของทั้งโรงอาหาร“เหนือคะ ชิมหน่อยสิ”เสียงหวานดังขึ้นจากหญิงสาวหน้าตาสะสวย ในชุดนักศึกษารัดรูปอวดทรวดทรงสุดฮอต แพรวดาวคณะนิเทศศาสตร์ เจ้าของผิวขาวละเอียดและรอยยิ้มหวานหยด นั่งเบียดแขนเหนือฟ้าพลางยื่นเค้กส้มของโปรดเธอจ่อปากเขา“กูไม่ชอบของหวาน” เหนือฟ้าเหลือบมองเพียงแวบเดียว ก่อนตอบสั้น ๆ“อร่อยมากเลยนะ แพรวอุตส่าห์ไปต่อแถวซื้อมาเชียว” ใบหน้าสวยไม่ยอมแพ้“อืม”“...”เสียงทุ้มตอบสั้น ๆ ราวกับปัดรำคาญ ทำเอาแพรวเม้มริมฝีปากนิด ๆ ถึงชายหนุ่มจะไม่ได้ผลักไส แต่ก็ไม่ได้สนใจเธอมากนัก“เหนือคะ ทำไมเมื่อคืนไม่มาหาแพรวล่ะคะ หรือว่าแอบไปหาผู้หญิงที่ไหนกันแน่” แพรวเอ่ยด้วยสำเสียงเต็มไปด้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารที่ยังคงว่างเปล่า ทว่ากลับเต็มไปด้วยเสียงหยอกล้อ เพียงฟ้าโดนฟงและเฟยแย่งกันบีบแก้มจนแทบจะยืดเป็นมาชเมลโล่ ในระหว่างนั้นเองเพียงฟ้าที่เริ่มรู้สึกหิวโซเลยจะเปิดกล่องเค้กของวายุทาน แต่ดันมีเสียงทุ้มของเหนือฟ้าเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน“เดี๋ยว” เหนือฟ้าลุกขึ้น “กูไปซื้อข้าวให้ ใครสั่งใครสอนให้มึงแดกของหวานก่อนของคาว”“ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็คนมันหิวนี่” ใบหน้าสวยแอบบ่นพึมพำ“ยังจะเถียง น่าตีฉิบหาย”เหนือฟ้าเอ่ยด้วยความหมั่นเขี้ยว หักห้ามใจไม่ให้ตัวเองเผลอจับอีกฝ่ายตีก้น ฟงเห็นดังนั้นก็ยืนขึ้นตามไปด้วยทันที“เดี๋ยวฉันไปซื้อเครปให้เธอเองยัยลูกหมู”“งั้นเดี๋ยวยุไปซื้อน้ำให้” วายุหยิบกระเป๋าสตางค์“ฟ้าเอาของหวานอะไรไหม” เฟยปิดโทรศัพท์ลง เพื่อโฟกัสคำตอบของเธอ“อยากกินสาคูน้ำกะทิได้ไหม”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เจ้าเดิมใช่ไหม”“…” เพียงฟ้าพยักหน้างึกงักเป็นคำตอบ“แล้วข้าวจะกินอะไร” เหนือฟ้าหันมาถามเพียงฟ้า“ข้าวกะเพรา--”ในขณะที่เพียงฟ้ากำลังจะเอ่ยจนจบประโยค เหนือฟ้ากลับแทรกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนหญิงปากขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดเล็ก ๆ“ไม่เอา เมื่อวานมึงกินเผ็ดไปเยอะแล้ว เดี๋ยวปวดท้อง”“งั้นเอาข้าว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6

บรรยากาศภายในโรงอาหารที่เคยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย ครานี้กลับเงียบงันลงภายในชั่วพริบตา ในสายตาของชายหนุ่มทั้งสี่จับจ้องไปยังหน้าจอโทรศัพท์ของวายุ เฟยใช้นิ้วแตะย้อนกลับไปช่วงต้นคลิป ก่อนเงยหน้ามองเพียงฟ้าเขามองดวงตากลมคู่สวยของหญิงสาวที่ยังคงแดงระเรื่อ แม้ว่าเจ้าตัวจะพยายามฝืนยิ้ม แต่ทว่าในสายตาของคนที่รู้จักเธอมานาน ย่อมมองออกทันทีว่าเพียงฟ้ากำลังกลั้นน้ำตาเอาไว้อยู่ชายหนุ่มกดเล่นวิดีโอ แล้วค่อยลดระดับเสียงลงให้ได้ยินเฉพาะกลุ่มของพวกเขาเท่านั้น เพราะยังไม่อยากกลายเป็นจุดสนใจในตอนนี้“น่าอิจฉานะ มีผู้ชายหล่อ ๆ ดูแลถึงสี่คน”“มีหลายคนเขาพูดกันว่า เธอชอบเรียกร้องความสนใจจากพวกวายุ”“ภาพที่ออกมาคือเธอให้พวกเขาดูแลทุกอย่าง บางที...เธอลองถอยออกมาก้าวหนึ่งก็ดีนะ ให้พวกเขาเองมีพื้นที่ส่วนตัว แล้วพวกเราก็อยากใช้เวลากับคนที่คุยด้วยบ้าง”“ไม่มีใครว่าเธอหรอก แต่โตแล้วบางเรื่องก็ควรเว้นระยะ”“เธอเคยส่องกระจกไหม”“ว่าเวลาเดินกับพวกเขามันดูไม่ค่อยเหมาะสมกันเท่าไหร่”“เธอเป็นคนน่ารักนะ แต่ผู้หญิงก็ต้องดูแลตัวเอง ผู้ชายระดับพวกวายุ ไม่ช้าก็เร็วเขาคงคบกับคนที่เดินข้างกันแล้วดูเหมาะสม”ทุกประโยคเสียดสีน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7

แสงสุดท้ายของวันทอดผ่านม่านสีอ่อน ตกกระทบร่างอวบอัดของหญิงสาวที่กำลังนอนคว่ำบนเตียงกว้าง ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า หลังจากใช้เวลานับหลายชั่วโมง นั่งสนทนากับเฟยภายในคาเฟ่เปิดใหม่หน้ามหาวิทยาลัย“เฮ้อ...”เพียงฟ้าลอบถอนหายใจออกมา เพราะความรู้สึกหนักอึ้งที่ติดอยู่ในอกยังไม่จางหายไป แม้ว่าวันนี้เฟยจะพาเธอไปกินเค้กชิ้นโปรด หรือพาไปถ่ายรูปตามมุมสวย ๆ เช่นทุกครั้ง แต่คำพูดเหล่านั้นยังคงตามหลอกหลอนเธออยู่ดีคำพูดของแพรว...คำพูดของฟ้า...และคำพูดน้ำขิง...มันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอราวกับคำสาป“เธอควรเว้นระยะบ้าง”“พวกเขาต้องการพื้นที่ส่วนตัว”“ผู้ชายหล่อ ๆ สี่คนคอยดูแลผู้หญิงคนเดียว...”เพียงฟ้ากัดริมฝีปากแน่น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าคำพูดของพวกเธอมันสมเหตุสมผล เธออยู่กับพวกเขามาตั้งแต่มัธยม เคยชินกับการที่มีคนคอยถือกระเป๋า คอยซื้อข้าว คอยรอรับกลับบ้าน คอยพกของจุกจิกที่เธออาจต้องใช้หรือแม้กระทั่งเวลาเธอเป็นประจำเดือน พวกเขายังพกผ้าอนามัยสำรองไว้ให้โดยไม่เคยทำสีหน้ารังเกียจ ตอนนั้นเธอคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติเพราะพวกเราเป็นเพื่อนกันแต่พอมานั่งคิดดี ๆ แล้ว...เพื่อนที่ไหนเขาทำกันขนาดน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 8

บรรยากาศยามค่ำคืนภายในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยเสียงดนตรีดังคลอไปทั่วร้าน แสงไฟหลากสีพาดทับผู้คนที่กำลังพูดคุยและชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน ทว่ากลับสวนทางกับเพียงฟ้าที่นั่งตัวเกร็งอยู่ข้างลิลลี่ มือเล็กกำชายเดรสสีดำของตัวเองเอาไว้แน่นด้วยความประหม่าเพียงฟ้าไม่ชินกับการกลายเป็นจุดสนใจ และไม่ชินกับการนั่งอยู่ในร้านเหล้าที่เสียงดังขนาดนี้ เพราะปกติหญิงสาวมักจะใช้เวลาว่างอยู่กับการอ่านหนังสือ หรือไม่ก็นอนดูแอนิเมชันอยู่ห้องตามลำพัง“ลิลลี่...”“ว่าไง”“เค้ากลับได้ไหม”“ไม่ได้” ลิลลี่สวนกลับทันที“แต่เค้าไม่รู้จักใครเลยนะ”เพียงฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงประหม่า พลางเหลือบมองสถานที่รอบกายที่ไม่คุ้นชิน จนลิลลี่ต้องตบบ่าเพื่อนสาวตัวอวบราวกับให้กำลังใจ“ก็จะได้รู้จักคืนนี้ไง”“แต่เค้า...”เพียงฟ้าทำหน้าเหมือนลูกแมวหลงทาง จนลิลลี่อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปบีบแก้มเพื่อนเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู“แกนี่มันจริง ๆ เลย ถ้าฉันไม่ลากออกมา ก็คงเอาแต่นั่งอยู่ในห้อง อ่านหนังสือ ทำโมเดล แล้วก็รอให้แก๊งวิศวะพวกนั้นมาดูแลจนเรียนจบ”เพียงฟ้าก้มหน้าทันที เมื่อประโยคนั้นทำให้เธอนึกถึงเรื่องราวเมื่อตอนกลางวันอีกครั้ง ใบหน้าส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9 [1/3]

บรรยากาศยามค่ำคืนภายในร้านเหล้าชื่อดังแห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยเสียงเพลงและแสงไฟหลากสี ดึงดูดเหล่านักศึกษาจากหลากหลายมหาวิทยาลัย นั่งจับกลุ่มส่งเสียงหัวเราะพลางยกแก้วแอลกอฮอล์ชนกันอย่างสนุกสนานโต๊ะด้านในสุดของร้าน เป็นโต๊ะประจำของแก๊งระดับGod สี่หนุ่มแห่งวิศวะโยธาที่เลื่องชื่อว่าคอทองแดง และยังเจ้าชู้ตัวพ่อเปลี่ยนสาวบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนรองเท้าและแน่นอนว่าคืนนี้เสืออย่างพวกเขาไม่ได้มามือเปล่า...เสียงหวานออดอ้อนของกลุ่มหญิงสาวดังขึ้นท่ามกลางพยัคฆ์ร้าย หนึ่งในนั้นคงเป็นฟงที่ดูเจ้าสำราญที่สุด ข้างกายเขาประกบไปด้วยหญิงสาวสองคนที่มีใบหน้าสะสวย และทรวดทรงแสนเย้ายวนคอยยื่นของกินให้ไม่ขาดปาก“พี่ฟงขา ลองดูนี่สิคะ หนูว่ามันอร่อยมากเลย” หนึ่งในหญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างออดอ้อน“ไหนดูสิคะ ว่าจะอร่อยกว่าคนป้อนหรือเปล่า” ฟงเอ่ยพร้อมแจกรอยยิ้มเจ้าชู้ตามฉบับตัวเอง“พี่ฟงขาอันนี้ก็อร่อยนะคะ สนใจหนูหน่อยสิ” หญิงสาวอีกคนแสร้งเอ่ยอย่างแสนงอน“โอ๋ ๆ นะคะคนสวย พี่เอ็นดูทุกคนไม่ต้องแย่งกัน”ในขณะที่ฟงกำลังหัวเราะร่าอยู่กับความสุขตรงหน้า อีกด้านหนึ่งเจ้าของร่างยักษ์อย่างเหนือฟ้า ยกแก้วน้ำอำพันกระดกรวดเดียวตามประสาชาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9 [2/3]

“แต่เค้าก็มากับลิลลี่”“แล้วลิลลี่จะดูแลมึงได้แค่ไหน!”“เหนือ! แกพูดแรงไปแล้วนะ”เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มไม่ดีขึ้น ลิลลี่รีบเข้ามาขัดทันที“เงียบไปลิลลี่”“แต่---”“กูบอกให้เงียบ”น้ำเสียงนั้นทำให้ลิลลี่ชะงัก เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเหนือฟ้าจ้องเขม็งมาทางเธอ จนเพียงฟ้าเองก็เริ่มรู้สึกอึดอัดจวนแทบอาเจียน หญิงสาวหันไปมองด้านหลัง หวังให้ชายหนุ่มสามคนที่เหลือช่วยระงับอารมณ์ของเหนือฟ้า“วายุ ฟง เฟย…”ทว่าความหวังที่จะให้พวกเขาช่วยห้ามเหนือฟ้ากลับหายไปทันที เพราะวายุกับฟงไม่ได้มีสีหน้าสงบอย่างที่ควรจะเป็น ดวงตาคู่นั้นกำลังจับจ้องต้าอย่างเย็นชา แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่แววตากลับชัดเจนเสียยิ่งกว่าคำพูดไหน ๆ“อย่าเข้ามาใกล้เพียงฟ้า”แม้แต่เฟยเองก็เช่นกัน เขายืนเงียบมือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลายังคงมีรอยยิ้มบาง ๆ แต่ดวงตากลับไม่ได้ยิ้มด้วย“พวกนายก็เป็นอะไรไปอีก”ทว่ากลับไม่มีใครตอบ ทั้งสี่คนยืนเรียงกันราวกับกำแพงขนาดใหญ่ที่กำลังปิดล้อมเธอเอาไว้ จนลิลลี่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบคว้าแขนเพื่อน“ยัยฟ้า แกกลับก่อนเถอะ”“แต่...”“กลับไปก่อน แกก็รู้จักพวกนั้นดี ขืนปล่อยให้ยืนเถียงกันต่อร้านได้แตกแ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-03
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status