บทที่ 10 เช็กของ NC+++

บทที่ 10 เช็กของ NC+++

วาดิมจ้องมองบานประตูห้องน้ำหลังจากได้ยินเสียงน้ำหยุดไหลมามากกว่าห้านาทีแต่ยังไม่พบเงาร่างของใครสักคนออกมา จนเมื่อความอดทนของเขาเริ่มจะหมด ร่างเล็กถึงจะโผล่มาได้แถมยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำที่ห่มห่อเนื้อตัวแบบมิดชิด

“นึกว่าลื่นหัวฟาดตายในห้องน้ำไปแล้ว” ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบตามองเขานิดหนึ่งและลอบถอนหายใจ ก็เพราะเขาไหมเธอถึงได้ทำใจอยู่นานสองนาน 

“ปกติฉันอาบน้ำนานกว่านี้ นี่เร็วที่สุดแล้ว...กำลังปรับตัวค่ะ”

หญิงสาวพูดจบก่อนมุ่งหน้าเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า แต่ยังไม่ทันที่เธอจะคว้าที่จับประตูเลยด้วยซ้ำร่างกายก็ลอยวืดขึ้นจากพื้น

“คุณโจว!” ทันทีที่สองขาลอยขึ้นเหนือพื้นสองแขนก็โผกอดลำคอหนาไว้ในทันที และยังไม่ทันจะตั้งตัวร่างกายก็ถูกโยนทุ่มทิ้งลงไปบนเตียงนอนหลังใหญ่นี้แล้ว

ธรรมิกาดวงตาเบิกโพลง เธอจะพลิกตัวหนีตามสัญชาตญาณ แต่วาดิมก็รวดเร็วอะไรปานนั้น เขาสอดท่อนแขนเข้ามาใต้ข้อพับเธอและลากร่างกายให้ไปอยู่ใต้ร่างเขา

“จะแหกปากทำไม กลัวคนไม่รู้หรือไงว่าจะเอากัน”

มือหยาบสอดมือเข้ามาลูบไล้ท่อนขาเรียวของเธอ ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะยกยิ้มเมื่อพบว่าหญิงสาวไม่สวมใส่อะไรเลยนอกจากเสื้อคลุมเพียงตัวเดียว

“ก็เตรียมตัวพร้อมเลยนี่...”

“ฉัน…คือฉัน…”

“อย่าทำให้ฉันหงุดหงิดมีก้า”

ใบหน้าของคนพูดประดับไปด้วยรอยยิ้มฉาบเคลือบที่มันไม่ถูกส่งผ่านไปยังดวงตา หัวใจของธรรมิกาพลันเต้นอย่างหวาดกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเผชิญ

ความคัดแข็งที่สัมผัสโดนจุดอ่อนไหว ทำเอาเธอต้องกระถดร่างหนี ลมหายใจร้อนลวกของเขากระทบโดนผิวกายบริเวณหน้าอกของเธอ

ธรรมิกาพยายามบังคับลมหายใจให้เป็นปกติ แต่ไม่ว่าวาดิมจะกดปลายจมูกเย็นจัดของเขาที่ตรงไหนตรงสัดส่วนใด ๆ บนร่างกายเธอ กลางอกก็ร้อนวูบวาบด้วยความตื่นเต้น

“เสียของหมดจริง ๆ แต่ไม่เป็นไรหรอก พรุ่งนี้ฉันจะให้คนเตะไอ้เอียนให้ช้ำแบบนี้ดีไหม?” เขาลูบเนื้อตรงสะโพกก่อนจะเอ่ยประโยคนั้นออกมา ตรงนั้นมีร่องรอยช้ำจากการถูกคนของเขาทำร้าย

ดวงตากลมโตไหวระริก เธอไม่ได้ชอบเอียนแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากจะให้เขาโดนทำร้ายในเรื่องที่ตัววาดิมเองต่างหากที่ต้องโดนแบบนั้น ไม่ใช่คนอื่น...

“หรือว่าใจเธออยากให้คนโดนถีบเป็นฉัน?” ใบหน้าคมคายก้มเข้ามาใกล้ ก่อนจะซุกไซ้หาความหอมหวานบนลำคอระหง

ธรรมิกาคิดแบบที่วาดิมคิดแน่นอนอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้โง่พอที่จะพูดออกไปตามแต่ใจคิด เธอหดลำคอหนียกสองมือดันหน้าอกแกร่ง อาการแข็งขืนพอเป็นประมาณของเธอทำเอาชายหนุ่มยิ่งพลุ่งพล่าน

“ขออวยพรให้เธอทำสำเร็จแล้วกัน” สายตาที่เขามองเธอเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ส่วนเธอนั้นมองเขาด้วยแววตาอวดดี

พยายามคิดว่าหากเธอผลักเขาแรง ๆ มันจะมีทางไหมที่เธอจะออกจากห้องนี้ไปได้โดยไม่โดนเขาจับกลับมาบ้าง

สองมือของเธอยกขึ้นดันหน้าอกแกร่งอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหนที่วาดิมถอดชุดคลุมอาบน้ำของเขาออก

สิ่งที่ปรากฏอยู่ในครรลองสายตา คือแผ่นอกหนั่นแน่นที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัว เธอมองวาดิมขยับกายถอดชุดคลุมอาบน้ำออกจากตัว สายตาของเธอไล่ลงไปจนถึงหลุมสะดือของเขา ก่อนจะสะดุดที่จุดหนึ่งคือตรงหน้าท้องข้างซ้ายที่มีรอยแผลเป็นขนาดเกือบหนึ่งนิ้ว

ในระหว่างที่เธอสนใจรอยแผลเป็นของเขา มือหนายุ่มย่ามกระตุกเชือกคลุมอาบน้ำของเธอแทน

วาดิมทำเหมือนว่าก่อนหน้านี้เราไม่ได้เถียงกัน ช่วงเวลาตรงหน้านี้เขาจดจ่อกับเรือนร่างเธอเท่านั้น และก็หันมากระชากเสื้อคลุมอาบน้ำออกจากเรือนกายเธออย่างรุนแรง

“ฉันเหนื่อย รีบหน่อยแล้วกัน”

ธรรมิกาไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมากอดรัดและประกบปากหยักจูบเธออย่างอุกอาจ หญิงสาวเม้มริมฝีปากหลีกหนีสุดแรง แต่ยิ่งดิ้นก็ดูเหมือนว่าจะยิ่งไร้ประโยชน์

“ไว้เล่นตัวครั้งหน้ามีก้า…อยากโดนทุบหรือไง” เขากดเสียงหงุดหงิดใส่ก่อนจะตั้งใจจูบเธอต่อ

วาดิมปล่อยปากเธอและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือหนาสอดเข้ามายุ่มย่ามกับหน้าอกหยุ่นนุ่มของเธอ การที่เขาเคล้นคลึงสลับขยี้แบบนี้ทำให้เธอเจ็บ

“คะ คุณบีบเบา ๆ หน่อย ฉันเจ็บนะ!” เธอเจ็บและเหมือนจะหายใจไม่ออก เพราะวาดิมตัวใหญ่ราวกับยักษ์ เขาทาบทับลงมาซุกไซ้บีบเคล้นทำตัวเหมือนกับพวกกักขฬะอดอยากเรื่องแบบนี้ก็ไม่ปาน

เรียวลิ้นอุ่นชื้นตวัดเข้ามาในโพรงปากอ่อนนุ่ม ธรรมิกากัดปากล่างของเขาเพราะต้องการอากาศที่จะใช้หายใจ ก่อนจะหันหน้าหนีก็ถูกจับมาจูบปากซ้ำอีก

เขาไม่ได้เสียเวลาพูดพร่ำทำเพลงอะไร จับท่อนขาเรียวตั้งขึ้นก่อนจะสอดปลายนิ้วหยาบลูบเล่นกับกลีบดอกไม้ฉ่ำแฉะของเธอ

“ถ้าเธอเอาแต่กลัวมันก็จะแห้งอยู่แบบนี้…”

“อะไรแห้ง?”

ธรรมิกาทั้งเจ็บทั้งอาย เธอสวนกลับทันควันแบบลืมกลัวเขา

“เธออาจจะเสแสร้งเรียกราคากับคนอื่นได้ แต่ไม่ต้องลำบากทำกับฉันมีก้า” เขากำลังหมายถึงความเจ็บปวดที่เธอแสดงออกตอนนี้ ไม่ต้องเล่นละครกับเขา ธรรมิกาอยากจะทุบผู้ชายคนนี้จริง ๆ 

“คุณจะทำก็รีบทำ ฉันแค่สงสัยว่าอะไรมันแห้ง เพราะหัวฉันกับคุณก็เปียกพอ ๆ กัน” ความแห้งของเธอและเขาไม่เหมือนกัน

วาดิมกลั้นหายใจ เขามองหน้าเธอ หัวของธรรมิกาเปียกนั่นเพราะสระผม แต่หัวของเขาเปียกมันไม่ใช่หัวบนแต่เป็นหัวล่าง เขาจึงเอามันไปวางบนหน้าท้องของเธอแทนคำอธิบาย

ดวงตากลมโตของธรรมิกาไหวระริกแต่เธอก็ยังใจดีสู้เสือสบตาเขาไม่หลบหลีก วาดิมวางมันและตีลงไปบนหน้าท้องเธอ เขาชักเปิดปลอกเนื้อนุ่มที่ห่มห่อความแข็งขึง

ธรรมิกาขบริมฝีปากข่มกลั้นความรู้สึกหวาดหวั่น เธอรู้ว่าสิ่งที่วางอยู่บนหน้าท้องเธอนั้นคืออะไร

“ร้องออกมาสิมีก้า...”

วาดิมไม่ได้แค่พูดบอกแต่เขาใช้ฝ่ามืออีกข้างวางทาบลงมาบนลำคอเธอและเคล้นคลึงเบา ๆ ร่างกายของธรรมิกาชาหนึบ หัวใจของเธอกระเด้งกระดอนไม่รู้หล่นไปอยู่ตรงไหน

“อึกกก”

ธรรมิกาตกใจจนลนลาน และเมื่อเขาคลายมือออกก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ความรวดร้าวตรงส่วนนั้นแทรกขึ้นมาจนเกือบทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

“อ๊ะ! อือออ”

แก่นกายที่แข็งขึงสอดเข้าในโพรงรักที่อ่อนนุ่มได้แค่เพียงส่วนหัว วาดิมกัดฟันจนเส้นเลือดที่ขมับปูดนูน เขาก้มลงมามองคนใต้ร่างสายตา ชัดเจนว่าแตกตื่นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นปกติในพริบตาไม่ทันที่ธรรมิกาจะได้เห็น

“ฉันเจ็บ เจ็บมากเลย ฮึกกก” เธอยกมือขึ้นปัดป่ายร่างหนาให้พ้นทาง แต่สองมือของเขารวบข้อมือสองข้างของเธอไว้ในอุ้งมือเดียว

วาดิมก้มลงไปจูบปิดปากเล็กที่เริ่มจะอาละวาดและเริ่มเล้าโลมคนที่ร้องไห้กระซิกอีกครั้ง

“ถ้าไม่อยากเจ็บก็ยกขาเกี่ยวไว้บนหลังฉัน” 

“ทำไมคุณไม่ใส่เข้ามาทีเดียว ทำแบบนี้ฉันเจ็บตลอด”

ถ้าทำแบบนั้นยัยนี่ไม่ตายคาเตียงหรือไง ไม่ใช่แค่ขนาดความสูงของเราที่ต่างกัน ความคับแคบของเธอกับความใหญ่โตเกินมาตรฐานของเขาก็ทำให้เราเข้ากันไปในทีเดียวได้ยาก

“เมื่อไหร่คุณจะหยุดดัน!”

วาดิมกัดแก้มข้างหนึ่งของเธอแทนการตอบคำถาม ก่อนจะจัดการจัดระเบียบร่างกายของเขาให้มันพอดีกัน หมอนหนึ่งใบถูกใช้รองใต้บั้นท้ายอวบอัดนั่น

แก่นกายอุ่นร้อนถูกถอดถอนออกไปและแปรเปลี่ยนเป็นนิ้วมือเย็นเยียบของเขาแทน แรงจุ่มจ้วงที่ขยับเข้าออกอย่างเชื่องช้า ธรรมิกาสะบัดร้อนสะบัดหนาว เธอรู้สึกฝืดเคืองแต่มันก็มีความรู้สึกเสียดเสียวแทรกเข้ามา

“ไม่แห้งแล้ว” เขาจ้องมองเธอและพูดประโยคนั้นแถว ๆ ปทุมถันที่คัดตึงเป็นตุ่มไต ก่อนจะใช้ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียและดูดกลืนมันอย่างมูมมาม

จุมพิตเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอมันคงไม่เท่าความรู้สึกที่ประเดประดังอยู่ในสมองของธรรมิกาตอนนี้ เธออยากจะผลักอยากจะหนี แต่เหตุใดทำไมถึงยกมือขึ้นกอดลำคอหนาของเขา

*************

คงจะเป็นเสียงเคาะประตูค่ะ

ตอนต่อไปจะรัว ๆ ๆ ๆ แล้วนะคะ 

ฝากเป็นกำลังใจ พกทิชชูด้วย อิอิ