บทที่ 6 หรือจะไม่เอา NC

บทที่ 6

หรือจะไม่เอา NC

ฉันกลับมาถึงคอนโดพายุฝนก็ตกกระหน่ำอย่างหนัก คิรัณมาช่วยฉันขนของขึ้นคอนโด รถก็ไม่มีกลับเพราะไอ้คิรินมันเอาไปรับสาว ฉันเลยต้องให้คิริณมาอยู่กับฉันที่คอนโดก่อน คิริณมาที่นี่หลายครั้งแล้วบางครั้งพวกมันก็มานอนกันอยู่ที่คอนโดฉันเวลาต้องทำงานกลุ่มด้วยกัน 

"หิวไหมคิรัณ" 

"ยังไม่หิวเท่าไหร่ ตอนนี้เสียดายไม่ได้เอาหนังสือมาด้วย ดูท่าพายุเข้าแบบนี้ไอ้เวรคิรินคงไม่มารับฉันแน่ ถ้าไม่ได้อ่านหนังสือฉันนอนไม่หลับ"

"ถ้ามันไม่มารับก็เอารถฉันกลับสิ พรุ่งนี้ค่อยมารับฉันตอนเช้า"

"รถน่าจะติด น้ำท่วมอีก เฮ้อ"

อันนี้ฉันว่าอีคิรัณมันสตอใส่ฉันแล้ว เรื่องรถติดมันก็เป็นเรื่องปกติของกรุงเทพฯ ยิ่งฝนตกแบบนี้ไม่ต้องพูดถึง แต่มันจะเอามาเป็นข้ออ้างในการไม่กลับคอนโดของตัวเองแบบนี้ได้เหรอ

"อยากนอนที่นี่ว่างั้นเถอะ?"

"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นแค่บอกเฉย ๆ ว่ารถมันติดเป็นอะไรที่น่าเบื่อ อีกอย่างน้ำก็ท่วมสูงด้วยรถเธอก็ต่ำน้ำเข้าเครื่องเข้าท่อขึ้นมา ต้องเสียเวลาซ่อมอีกไม่รู้กี่วัน"

"อ๋อ... ถ้าจะอยู่ที่นี่นายก็นอนที่โซฟาแล้วกันไอ้คิรินมันไม่อยู่ไม่มีใครมาเบียดนายหรอก"

"อืม" 

ฉันปล่อยให้คิรัณทำกับข้าวอยู่ในครัวเพราะมันอาสาที่จะทำให้ฉันเพื่อตอบแทนกับการให้ที่ซุกหัวนอนในคืนนี้ ส่วนฉันขอไปอาบน้ำอาบท่าแต่เมื่อฉันเปิดตู้เสื้อผ้าดูก็ต้องตกใจเพราะชุดนอนในวันนี้ มันเหลือแค่ชุดนอนซีทรูหวานแหวว 

"เวรแล้วไงกู" 

ฉันหยิบชุดนอนซีทรูตัวที่ดูปกปิดที่สุดออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หยิบชุดคลุมมาใส่ทับอีกที ออกมาจากห้องนอนคิรัณกำลังจะจัดโต๊ะอาหาร ฉันเห็นมันมองมาก่อนจะลบสายตาหันกลับไปตักข้าวใส่จาน

"พอดีชุดฉันยังไม่ได้ซักเลย เดี๋ยวกินข้าวเสร็จฉันจะรีบเข้านอน"

"อืมดีแล้ว นอนดึกมันไม่ดีต่อสุขภาพนะ"

"ใช่" 

ฉันรีบขยับเก้าอี้เพื่อที่จะนั่งลงแต่พอมองไปทางด้านซ้ายกลับมีขวดไวน์แช่อยู่ในถังน้ำแข็ง มันเตรียมพร้อมมากแถมแก้วก็พร้อมด้วย

"ไวน์ขวดนี้มันนานแล้วไม่เห็นเธอกินสักที"

"อ๋อ กินได้ตามสบายเล๊ยยย" 

ป๊อก! 

คิรัณรินไวท์ใส่แก้วทั้งสองใบจากนั้นฉันกับมันก็นั่งทานข้าวพร้อมกับดื่มไวน์ไปด้วยกัน พอแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือด ฉันก็เริ่มหายเกร็งจากตอนแรก คิรัณเองก็คุยเก่งขึ้นไม่ได้ถามคำตอบคำเหมือนก่อนหน้านี้

"เมาหรือยังเอวา"

"นิดนึงอะ"

"ถามอะไรหน่อยสิเอวา"

"อะไรเหรอ?"

"คืนนั้นฉันทำดีไหม เธอรู้สึกว่าเซ็กซ์ฉันห่วยหรือเปล่า"

แคกๆๆ

ฉันสำลักไวน์ที่กำลังไหลเข้าปาก ดีที่ไม่พุ่งใส่หน้ามัน มาถามอะไรอย่างนี้ฉันจะตอบถูกไหม คืนนั้นเมาจนแยกไม่ออกเลยว่าใครเป็นใคร

"คือ... ฉันไม่รู้จะบอกยังไงดี แบบว่าวันนั้นฉันเมามากจนแทบแยกไม่ออกเลยว่าใครเป็นใคร"

"อืม ฉันคิดไว้แล้วว่าเธอต้องจำอะไรไม่ได้"

"ขอโทษทีนะ"

"เดี๋ยววันนี้ค่อยว่ากันใหม่"

"ฮะ!"

คิรัณก้มทานข้าวต่อจากนั้นก็กระดกแก้วไวน์เข้าปากจนหมด ส่วนฉันได้แต่นั่งมองมันอึ้ง ๆ ไหนวะผู้ชายที่แสนดีอ่อนโยนที่ฉันเคยรู้จัก หรือว่าแท้จริงแล้วคิรัณมันก็ร้ายไม่ต่างกับไอ้คิริน

หลังจากที่ฉันเก็บโต๊ะช่วยมันล้างจานเสร็จ คิรัณก็ขอไปอาบน้ำก่อนจะใส่ชุดบอลที่มันเคยฝากฉันซื้อไว้ออกมาจากห้องน้ำ เวลามันไม่ใส่แว่นไม่ได้เซตผมโคตรกร้าวใจเลยวุ้ย 

"น้ำลายหยดแล้วเอวา"

"ไอ้บ้า อย่ามามั่วนะฉันด่าจริง ๆ ด้วย"

"หึหึ ก็ด่าสิฉันไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย" 

นอกจากพูดคิรัณยังเดินเช็ดผมเข้ามาหาฉัน ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ กลิ่นผู้ชายหลังอาบน้ำมันคือดีแท้วะ ไม่ไหวแล้วปิ๊แฉะ

"มีอารมณ์แล้วเหรอเอวา"

"บ้าา ไม่มี๊!!" 

ฉันเบนหน้าหนีแต่ก็ถูกคิรัณจับปลายคางให้หันกลับมามองหน้ามันอีกครั้ง ฉันเกร็งไปหมดแล้วคิรัณมันแกล้งฉันค่ะทุกคน ไอ้เฉิ่มนี่มันร้าย มันสร้างภาพหลอกลวงมาตลอดค่ะคุณขา 

"นะ นายอย่าทำงี้ดิ มันสยิวนะคิรัณ"

"เหรอคะ"

"งืออ พอแล้ว ๆ ไม่เอางี้ดิ อื๊ออ พะ พออืมม"

ฉันพยายามดันร่างของคิรัณออกไปแต่ก็ไม่เป็นผล นอกจากมันจะจูบปากสอดลิ้นเข้ามากวาดเลียน้ำหวานในโพรงปากฉัน มือของมันยังบีบนมฉันจนแทบแตก ถ้าใส่สิริโคนคงแตกคามือมันแล้ว

"อ๊ะ! คิรัณจะทำอะไร"

"ก็ฉันอยากรู้ว่าฉันจะพอจะสู้ไอ้คิรินได้ไหม"

ตาย ฉันตายแน่ ชุดคลุมที่ฉันใส่ถูกกระตุกทีเดียวก็หลุดออกจากกัน คิรัณมันอุ้มฉันเข้ามาในห้องนอนจากนั้นก็วางฉันลงโดยที่ปากของเรายังจูบกันอยู่ จากที่ฉันปฏิเสธตอนนี้กลายเป็นฉันโอบกอดคอมันแล้วปีนขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักมันเรียบร้อย

"ไหนบอกไม่เอา?"

"หรือจะไม่เอาล่ะ?" 

ฉันถามกลับแต่คิรัณมันไม่ตอบ ร่างของฉันถูกจับนอนลงจากนั้นขาทั้งสองข้างก็ถูกจับอ้าออกจากกัน แพนตี้ถูกแหวกไปด้านข้าง นิ้วกลางเขี่ยตามร่องไม่พอยังสอดเข้าไปหยอกเย้ากระตุ้นความเสียวจนฉันร้องครางกระเส่า 

"อ๊ะ... คิรัณ"

"ชอบไหม?"

"ชะ ชอบ นิ้วนายกำลังทำน้ำฉันแตก อ๊าาา"

"อยากให้แตกนะ ลองแตกให้ดูหน่อยสิ"

นิ้วยาวเริ่มขยับเร็วขึ้นจนฉันเอวลอยเคว้ง ปากกัดผ้าห่มร้องครวญครางสุดเสียง ทำไมมันเสียวแบบนี้เสียวจนฉันคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ร่างกายตอบสนองมันทุกอย่าง คิรัณจับขาฉันอ้าออกให้กว้างสายตาจดจ่อไปที่กายสาวจนเสียงน้ำเฉอะแฉะดังขึ้นมาเรื่อย ๆ 

"อ๊าา อ๊าาา ไม่ไหว อื๊ออ เสร็จแล้ว อ๊าา"

น้ำของฉันพุ่งออกมาจนเปียกตัวคิรัณแต่มันไม่ได้รังเกียจเลยแม้แต่นิดเดียว ตอนนี้มันรีบขยับตัวก้มลงไปดูดน้ำสอดลิ้นเข้าไปกวาดเลียจนน้ำฉันพุ่งกระฉูดออกมาอีกระลอก 

"อ๊าา"

"หวานจัง"

"เฮ้ออ ไม่ไหวนายทำแบบนี้ฉันจะขาดใจตายนะคิรัณ"

"ขนาดนั้นเลยเหรอเอวา"

"อืม พอใจหรือยัง"

"ยังไม่ได้เอาเลยจะรีบไปไหน ดูนี่สิแข็งจนปวดหมดแล้ว"

ฉันมองลำกายหัวมนชมพูหวานน่าดูดที่ถูกคิรัณดึงออกมาจากกางเกง เมื่อคืนนั้นพอเห็นราง ๆ แต่วันนี้เห็นชัดเต็มลูกตา เส้นเลือดรอบลำนั่นก็ด้วย 

"จะใส่เข้ามาเลยเหรอ ฉันว่าฉันเจ็บตัวอีกแน่"

"ถึงจะเจ็บก็ต้องอดทน ฉันคงทำให้มันเล็กลงกว่านี้ไม่ได้ แต่สัญญาว่าฉันจะทำเบา ๆ"

"อ๊าา คิรัณ"

"ซีดดด เสียวหัวจังเลยเอวา"