บทที่ 69 เดี๋ยวตายแทนเองแหละ

มือหนาจับหัวไหล่ของเคย์มานแน่น จนคนเรือนผมสีน้ำตาลทองรู้สึกเจ็บ โอดินเขย่าตัวเคย์มานอย่างแรง เขาลืมตัวไปเสียสนิทว่าตอนนี้กำลังทำพฤติกรรมแย่ ๆ ใส่เคย์มานอยู่ เคย์มานจ้องมองมือของโอดินที่บีบหัวไหล่เขาแน่น อยู่ ๆ มือหนาของบรูโนก็จับมือทั้งสองข้างของโอดินออก

“เอามือเน่า ๆ ของมึงออกจากตัวเมียกู อย่าจับตัวเมียกู...ออกไป ดึกแล้วพวกกูจะนอน ไปครับที่รักของพี่เข้านอนกันเถอะ”

เคย์มานหันไปมองหน้าบรูโน หน้าเขาชาวาบกับน้ำเสียงที่แสนอ่อนโยนของบรูโน ต่างจากที่ใช้น้ำเสียงแข็งกร้าวพูดกับโอดิน บรูโนจ้องมองโอดินตาขวาง ราวกับว่าจะฉีกกระชากร่างเขาให้แหลกเป็นชิ้น ๆ ก่อนที่จะผลักตัวโอดินออกไปจากห้อง

“อะไรของมึงวะ!!...เคย์มานยังไม่ได้พูดอะไรเลย”

“กูเป็นผัว...ผัวว่ายังไงเมียก็ว่าอย่างนั้นแหละ...จริงไหมครับที่รัก”

พูดจบบรูโนก็ปิดประตูใส่หน้าโอดินอย่างแรง แล้วจูงมือเคย์มานเข้าไปในห้องนอนทันที เคย์มานเดินตามไปอย่างงง ๆ เขาเหมือนถูกสองคนนี้สะกดจิต ให้คล้อยตามในสิ่งที่เขาพูด เคนโซและบรูโนจัดการเสร็จสรรพ ไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาได้ตัดสินใจค