ลวงสืบพันธุ์ราชันอีนิกม่า

ลวงสืบพันธุ์ราชันอีนิกม่า

last updateآخر تحديث : 2025-04-16
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
18فصول
1.2Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เซย์—อีนิกม่าผู้มีพลังเปลี่ยนโชคชะตา ไคลน์—เจ้าชายผู้เคยยิ่งใหญ่...จนวันที่เขาพ่ายต่อสัมผัสจากคนที่ควรต่ำต้อยกว่า รักครั้งนี้จะไม่หยุดแค่ “การล่า” แต่มันจะเขียนกฎใหม่ให้ทั้งโลกต้องคุกเข่า

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่1 ทาสคนใหม่ของเจ้าชายอัลฟ่า

เมืองโอเมก้า เขตชายแดนแห่งจักรวรรดิอาเรส

สถานที่ ที่ขึ้นชื่อเรื่องการค้าทาส ความลับ และราคะ

สายลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่านตรอกซอกซอยแคบ ๆ ข้างตลาดลับที่ถูกปิดบังจากสายตาของคนทั่วไป

ชายหนุ่มผมยาวสีเงินแวววาวในชุดคลุมยาวสีดำก้าวเดินอย่างสงบ เขามีใบหน้าหวานจนแทบไม่สมกับท่าทีเยือกเย็นของดวงตาเทาเข้มราวปรอทนั่น

เขาชื่อ “เซย์” สิ่งมีชีวิตหายากที่เรียกว่า

"อีนิกม่า"

สิ่งมีชีวิตที่แทบจะสูญหายไปจากหน้าประวัติศาตร์เพราะประชากรนั่นเหลือน้อยลงทุกที

เซย์ คือราชาของชาวอีนิกม่าสายเลือดบริสุทธิ์สายตรง

เขามาที่นี่ไม่ใช่ในฐานะผู้ล่า แต่เขาก็ไม่ใช่เหยื่อ เขาคือผู้กอบกู้เผ่าพันธุ์อีนิกม่า

เซย์ต้องการจะมีทายาทสืบสายเลือดของตัวเองและฟื้นคืนจักวรรดิอีนิกม่ากลับมาอีกครั้ง

แต่จนแล้วจนเล่าเขาก็ยังไม่สามารถตามหาผู้ที่มีความเหมาะคู่ควรที่จะให้กำเนิดลูกๆ ของเขาได้เสียที

แต่ค่ำคืนนี้...โชคชะตาดูจะเข้าข้างเขา

เสียงเกือกม้าดังกระหึ่มพร้อมแสงคบไฟนับร้อยเคลื่อนพลมาจากทางเหนือ ผู้คนแตกตื่น พ่อค้าทาสฉุดกระชากโซ่ที่ใช้ล่ามคอทาสโอเมก้าที่ถูกจับเอาขายในตลาด ขบวนทหารในชุดเกราะแดงทองแหวกกลางฝูงชนด้วยท่าทีโอหัง

เข้ามาหาพ่อค้าทาส

วันนี้จะรับกี่ตัวดีขอรับนายท่าน

พ่อค้าทาสเอ่ยถามด้วยท่าทีนอบน้อม

ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าของพวกข้าจะปราถนาเรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา

ทหารองครักษ์ตอบอย่างเย่อหยิ่ง

ถ้าเช่นนั้นเชิญเลือกเถิดทาสโอเมก้าพวกนี้ข้าเพิ่งไปจับมาได้ใหม่ ๆ หากเจ้าชายต้องตาผู้ใดโปรดแจ้งให้ข้าน้อยรู้

บนหลังม้าดำตัวใหญ่คือชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม ดวงตาสีเข้มกวาดมองไปที่เหล่าทาสโอเมก้าราวกับสิ่งมีชีวิตพวกนี้ช่างไร้ค่าเกินกว่าจะให้ความสำคํญสายตาที่ไม่เป็นมิตรกับรอยยิ้มแสยะเจือเยาะหยัน

เจ้าชาย “ไคลน์” แห่งอาเรส — ผู้มีชื่อเสียงเรื่องความโหดเหี้ยมและรักสนุกกับการ “ล่าโอเมก้า” มาไว้ข้างเตียง

“ข้าเลือกตัวนั้นจับตัวมันไป” เสียงคำสั่งดังขึ้น

ไคลน์ชี้นิ้วไปที่เซย์ที่ยืนพิงเสาไม้ในเงามืดไม่ได้ขยับหนี เขาเข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเขาเป็นโอเมก้า...ด้วยรูปลักษณ์แบบนี้ มันก็ไม่แปลก

เขายิ้มบาง ยอมให้ทหารจับแขนทั้งสองข้างไพล่หลัง ล่ามด้วยโซ่เหล็กกล้า

เขาไม่ขัดขืนเลยสักนิด

เพราะเป้าหมายของเขา...คือการมีลูกกับ “คนที่แข็งแกร่งที่สุด”

และตอนนี้เซย์รู้แล้วว่าเป้าหมายของเขาอยู่ตรงหน้า

" เจ้าชายไคลน์ แห่งอาเรส"

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
18 فصول
บทที่1 ทาสคนใหม่ของเจ้าชายอัลฟ่า
เมืองโอเมก้า เขตชายแดนแห่งจักรวรรดิอาเรส สถานที่ ที่ขึ้นชื่อเรื่องการค้าทาส ความลับ และราคะ สายลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่านตรอกซอกซอยแคบ ๆ ข้างตลาดลับที่ถูกปิดบังจากสายตาของคนทั่วไป ชายหนุ่มผมยาวสีเงินแวววาวในชุดคลุมยาวสีดำก้าวเดินอย่างสงบ เขามีใบหน้าหวานจนแทบไม่สมกับท่าทีเยือกเย็นของดวงตาเทาเข้มราวปรอทนั่น เขาชื่อ “เซย์” สิ่งมีชีวิตหายากที่เรียกว่า "อีนิกม่า" สิ่งมีชีวิตที่แทบจะสูญหายไปจากหน้าประวัติศาตร์เพราะประชากรนั่นเหลือน้อยลงทุกที เซย์ คือราชาของชาวอีนิกม่าสายเลือดบริสุทธิ์สายตรง เขามาที่นี่ไม่ใช่ในฐานะผู้ล่า แต่เขาก็ไม่ใช่เหยื่อ เขาคือผู้กอบกู้เผ่าพันธุ์อีนิกม่า เซย์ต้องการจะมีทายาทสืบสายเลือดของตัวเองและฟื้นคืนจักวรรดิอีนิกม่ากลับมาอีกครั้ง แต่จนแล้วจนเล่าเขาก็ยังไม่สามารถตามหาผู้ที่มีความเหมาะคู่ควรที่จะให้กำเนิดลูกๆ ของเขาได้เสียที แต่ค่ำคืนนี้...โชคชะตาดูจะเข้าข้างเขา เสียงเกือกม้าดังกระหึ่มพร้อมแสงคบไฟนับร้อยเคลื่อนพลมาจากทางเหนือ ผู้คนแตกตื่น พ่อค้าทาสฉุดกระชากโซ่ที่ใช้ล่ามคอทาสโอเมก้าที่ถูกจับเอาขายในตลาด ขบวนทหารในชุดเกราะแดงทองแหวกกลางฝูงชนด้วยท่าทีโอหัง
اقرأ المزيد
บทที่2 บนเตียงเจ้าชาย
ห้องบรรทมเจ้าชายแห่งอาเรส "เจ้าไม่กลัวข้าเหรอ?" ไคลน์เอ่ยถามทาสโอเมก้าคนใหม่ที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขาด้วยท่าทีที่นิ่งเฉย เซย์เงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าชายไคลน์ ดวงตาของเขาส่องประกายเย็นยะเยือก ก่อนจะยกมุมปากยิ้มอย่างท้าทาย “แล้วถ้าข้าบอกว่า… ข้า ‘ไม่กลัว’ ล่ะ?” ไคลน์ชะงักเล็กน้อย ก่อนที่เสียงหัวเราะต่ำๆ จะหลุดออกมา “กล้าดี…” มือหนาของเจ้าชายค่อยๆ เอื้อมมาปลดเสื้อคลุมที่คลุมอยู่บนไหล่ของเซย์ออก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนสะท้อนแสงเทียนอันอ่อนโยน เจ้าชายกระชับแขนรอบเอวของเขาแน่น ก่อนจะลากร่างของเซย์เข้าใกล้ ปล่อยให้ความร้อนจากร่างกายทั้งสองสัมผัสกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เซย์ไม่ขัดขืน เขาไม่ผลัก ไม่หนี แม้จะรู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นในคืนนี้ เขาแค่... จ้องตาไคลน์นิ่งๆ ด้วยความสงบ ราวกับเขากำลังจับจังหวะเวลา รอคอยการ "บางสิ่ง"ให้ดำเนินไปตามแผนที่เขาวางไว้ล่วงหน้า โดยที่ไคลน์เองยังไม่รู้ตัวว่า คืนนี้... อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในจักรวรรดิ เสียงครางของไคลน์ดังก้องในห้องแคบ ภายในความมืด เขาหอบหายใจแรงๆ ขณะริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาบดเบียดแลกกับเซย์ก่อนเคลื่อนไหวไปท
اقرأ المزيد
บทที่3 ลิ้มรสชาติของเจ้าชายอัลฟ่า(NC18+)
...แสงเทียนไหวระริก เปลวสีทองอ่อนทาบลงบนผิวเนียนของเซย์อย่างน่าหลงใหล ผิวขาวละเอียดราวกับอัญมณีเลอค่าสะท้อนแสงเทียนเป็นประกายวิบวับบนผ้าปูเตียงไหมสีแดงเข้มที่ยับยู่จากแรงบดเบียด กลิ่นกายของเขา...หอมอ่อนจาง ไม่ใช่กลิ่นโอเมก้าทั่วไปที่ไคลน์คุ้นเคย แต่กลับเร้าอารมณ์อัลฟ่าอย่างไคลน์ได้มากยิ่งกว่าเสียอีก เหมือนมันถูกออกแบบมาให้ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขาโดยเฉพาะ น่าลุ่มหลงแต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย ลำคอเรียวระหง มีกล้ามหน้าอกน้อย หน้าท้องแบนราบ และยอดอกสีชมพูที่ขึ้นเป็นตุ่มแข็งเล็กน้อยที่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจากอากาศเย็นยะเยือกหรือถูกไคลน์สัมผัสกันแน่ แต่ใครเล่าจะสน เจ้าชายจ้องร่างบางตรงหน้าไม่วางตา “น่ากินชิบหาย...” เขาพึมพำเสียงพร่า ก่อนจะกระชากคอระหงเข้ามาแนบชิด รับจูบอย่างดุดัน จนเซย์เผลอครางต่ำในลำคออย่างห้ามไม่ได้ ลิ้นของไคลน์กวาดชิมความหวานภายในโพรงปากของเขา ราวกับว่าเซย์คือของหวานชิ้นโปรดที่เขาเพิ่งค้นพบและไม่อาจหยุดลิ้มรสมัน เสียงจูบเปียกชื้นและการเบียดบดของริมฝีปากทำให้ทุกอย่างเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนอากาศหนาวรอบตัวแลดูอบอุ่นขึ้นถนัดตา แต่สิ่งที่ไคลน์แปลกใจ นั่นก็คือใ
اقرأ المزيد
บทที่4 ปรนเปรอเจ้าชาย...และเสียงกระเส่า(NC20++)
กลิ่นกายหอมบางเฉพาะตัวของเซย์ยังคงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ ยามที่อัลฟ่าหนุ่มสูดดมเขาไปเขาก็ยิ่งหลงไหลจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น แสงเทียนไหวสะท้อนผิวเนื้อขาวเนียนของเซย์จนเทอประกายวาววับร่างที่เปลือยเปล่าของเซย์ที่นั่งมองเขาอยู่บนเตียง ภาพตรงหน้าแทบเหมือนภาพวาดต้องสาป "ที่ยิ่งมองก็ยิ่งลุ่มหลง" โอเมก้าที่ไม่หวาดกลัว ไม่แม้แต่ทำตัวเชื่องเพื่อแลกกับการรอดชีวิต แต่เขากับใช้ร่างกายกำราบอัลฟ่าด้วยไฟราคะที่ไม่มีใครเคยต้านได้ ไคลน์หอบ ลมหายใจติดขัด ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาเบิกกว้างเมื่อเซย์จับแก่นกายเขาไว้แน่นอีกครั้ง มือเรียวนุ่มของเซย์ลูบขึ้นลงอย่างช้า ๆ สัมผัสที่แผ่วเบาแต่ปลุกเร้าความต้องการได้อย่างน่าเหลือเชื่อ นิ้วหัวแม่มือยังคงวุ่นวายเขี่ยวนที่ปลายหัวแดงก่ำจนของเหลวสีใสไหลทะลักออกมาไม่หยุด เสียงเจ้าชายครางต่ำ อื้ออึงในลำคออีกครั้ง “อึก...เซย์ ข้า...” "อ่าห์..ดี" “ชู่ว์” เซย์ยิ้มบาง แตะนิ้วที่ริมฝีปากไคลน์เบา ๆ “ปล่อยให้ข้าดูแลเจ้าสิ ขอลิ้มรสท่านต่ออีกสักหน่อยนะแล้วคืนเราจะได้สนุกกัน” จากนั้น เขาก็โน้มตัวเข้าหาไคลน์อีกครั้งทั้งคู่จูบกันอย่างเร่าร้อน ก่อนที่เซย์จะผละริมฝีปาก
اقرأ المزيد
บทที่5 รุกล้ำ(NC20++)
ไคลน์เอนหลังนอนแผ่บนเตียงกว้างอย่างหมดเรี่ยวแรงเขารู้สึกเหนื่อยล้าจากเกมรักเมื่อสักครู่ เซย์หยัดกายขึ้นจนแก่นกายลำเขื่องของไคลน์ค่อยถอดถอนหลุดออกจากกายเขาแต่ด้วยความคับแน่นจนเกิดดัง "พล็อก!!!" "อ่าห์..." เซย์ครางกระเส่าพลางส่งสายตาเย้ายั่วให้ไคลน์อย่างจงใจ และก็ได้ผลไคลน์จ้องมองเขาอย่างไม่วางตา จากนั้นเซย์จับขาของไคลน์แยกออก วางไว้บนหน้าขาของตนเอง ก่อนจะถมน้ำลายลงบนฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ เอานิ้วมาจ่อเข้าหาปากทางที่เต้นตุบ ๆ ตอดรัดอากาศของไคลน์และออกแรงกดปลายนิ้วของตัวเองเข้าไปรูจีบอย่างช้า ๆ ไคลน์สะดุ้ง ร่างทั้งร่างสั่นระริก “ไม่...ข้าไม่!”มือเรียวยังคงจับสะโพกของไคลน์ไว้แน่น "อึก..อื้อ..อัลฟ่าหนุ่มร้องห้าม"ด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน เซย์จงใจใช้นิ้วเบิกทางให้ไคลน์ได้ปรับตัว "อื้ม..ยะ..หยุดนะ" เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับอัลฟ่าเช่นเขาแต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธสัมผัสของเซย์ได้เลย นิ้วของเซย์รุกล้ำเข้าไปจนสุดความยาว และเมื่อเขาเห็นว่าไคลน์เริ่มปรับเขายิ่งได้ใจเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปภายในอีก "ฮ่าห์..ซะ..เซย์" นี่มันความรู้สึกอะไรกัน ไคลน์ทั้งสับสนทั้งเสียดเสียวปิดเปลือกเข
اقرأ المزيد
บทที่6ใต้แสงจันทร์ในกรงรัก
แสงจันทร์สาดส่องผ่านซี่ลูกกรงคุก ร่างเปลือยขาวท่อนบนของเซย์สะท้อนแสงสีเงินเป็นประกายวาววับบนเตียงไม้เก่า ผิวเนียนละเอียดเหมือนหิมะที่ต้องแสงเช้า ราวกับสิ่งของที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่กลับเป็นราคะที่ทำให้ภาพตรงหน้านั้น...งดงามจนเจ็บใจ ไคลน์ยืนมองเซย์ หอบแรง ดวงตาแดงฉานด้วยไฟปรารถนา ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืน เหตุการณ์ที่เขาถูกคร่อม ควบขี่ โดยชายผู้ที่ควรจะเป็นแค่ ทาสโอเมก้าที่ต่ำต้อย แต่ตอนนี้...เขากลับกลายเป็นบุคคลที่ไคลน์หวาดระแวง สับสนทุกครั้งที่พบหน้า “อึ่ก...เซย์...!” ร่างสูงสะดุ้งเมื่อนึกถึงสัมผัสที่แนบชิดที่เซย์มอบให้เมื่อคืน "มาแล้วเหรอ..เจ้าชายของข้า" เสียงโซ่กระทบเหล็กดัง "กึก" กลบทุกความเงียบในคุกใต้ดิน แสงจากคบไฟสลัวส่องให้เห็นเพียงเงาลางค่อยๆเดินเข้ามาหาไคลน์อย่างช้าๆ บรรยากาศรอบตัวของไคลน์เริ่มอึดอัดจนเขาหายใจแทบไม่ออก เซย์ถูกล่ามไว้เพียงเส้นโซ่เส้นเดียว แต่สำหรับเซย์มันไม่ต่างอะไรจากเส้นด้าย เขเป็นแค่ทาสผู้ต่ำต้อยที่รอประหาร แต่กลับมีค่ามากพอให้เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ต้องร้อนรน เพราะแค่เขา “พูด” ก็สามารถร้อยคอเจ้าชายไคลน์ให้เดินลงมาหาเขาได้ถึงที่นี่ แ
اقرأ المزيد
บทที่7 ร้องครางลั่นคุก(NC20++)
“เจ้าจะทำอะไร…” ไคลน์หอบ แต่ไม่ขัดขืน เซย์ใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจปลดเปลื้องอาภรเจ้าชายออกจนหมดสิ้น ร่างเปลือยเปล่าของไคลน์ถูกจับให้นั่งพิงกำแพง และร่างของเซย์...คร่อมลงมาอีกครั้ง “จูบข้าอีกสิ” เซย์กระซิบเสียงพร่า “อย่าเงียบสิ...หรือว่าเจ้าหวาดกลัวข้าเข้าแล้ว” ก่อนจะทันได้ตอบ เซย์ก็ นั่งทับลงไป กลืนกินความใหญ่โตของเจ้าชายเข้าไปทีละนิด ทีละนิด "อ่าห์...ใหญ่เสียจริง" เสียงครางแหบพร่าของไคลน์หลุดออกไม่หยุด เขาจิกเล็บลงกับท่อนขาเนื้อแน่นของเซย์ ร่างกระตุกเพราะความเสียวที่กัดกินทั้งกายและใจ "ตับ ตับ ตับ" "อื้อ...ซี้ดดด!!!!" เซย์โยกเอวช้า ๆ จังหวะเนิบแต่แน่นลึก ทุกครั้งที่เขากระแทกลงมา เสียงดัง "ตับ ตับ ตับ" ก็ดัง สนั่นคุกใต้ดินราวกับตั้งใจให้สะท้อนกลับทุกผนัง "อ่าาา...ไคลน์แน่นมากเสียวเหลือเกิน" "อื้ม...อ๊ะ...อ่าห์" ไคลน์พยายามกลั้นเสียงแห่งความหฤหรรษ์เพราะเขาไม่อยากให้เซย์รับรู้ว่าตนพอใจกับลีลารักของเซย์มากเหลือเกิน ลมหายใจของเจ้าชายเริ่มติดขัด เขาร้องเบา ๆ พร้อมมือที่คว้าเอวเซย์ไว้แน่น "กลั้นไว้เจ้าชายของข้าอย่าแพ้จนเสร็จก่อนล่ะ" “อื้อออ..อ่าห์..ข้า.
اقرأ المزيد
บทที่8 กรงราคะ
เช้าวันรุ่งขึ้น… ไคลน์ตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเองในพระตำหนัก แต่ผ้าห่มที่คลุมตัวไว้ไม่อาจปกปิดร่องรอยที่เซย์ฝากไว้บนร่างกายของเขาได้ ทั้งรอยช้ำสีกุหลาบ และรอยฟัน เขาอยากให้เรื่องเมื่อคืนเป็นแค่ฝันเป็นเพียงภาพหลอน อัลฟ่าที่ไหนกันที่พลาดท่าให้โอเมก้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันน่าอายที่สุด แต่ทว่ามันกลับชัดเจน รุนแรง และแนบแน่นจนเหมือนยังรู้สึกได้ถึงปลายหัวร้อนที่แนบชิดดุนดันเข้ามาจนถึงจุดที่ลึกที่สุดของเขา กลิ่นตัวของเซย์ติดอยู่ในโพรงจมูก กลิ่นหอมบาง ๆ ที่ไม่เหมือนโอเมก้าคนไหน มันปลุกความปรารถนาในตัวเขาให้พวยพุ่งขึ้นอีกครั้ง…ความปรารถนาที่จะถูกเซย์สัมผัสคุกกรุ่นภายในจนไคลน์แทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เขากัดฟันแน่นเมื่อรู้ตัวว่า ‘อยาก...อยากที่จะสัมผัสเซย์’ อีกแล้ว อยากจนแทบบ้า แต่มันไม่ควรเป็นแบบนี้...เขาคืออัลฟ่าผู้สูงศักดิ์ เซย์ควรถูกลืม ถูกเหยียบ ถูกทำลายไปพร้อมกับความอ่อนแอในตัวเขา เขาจ้องมองเซย์อย่างเดือดดาล “ขังมันอีกครั้ง” ไคลน์สั่งเสียงกร้าวกับหัวหน้าทหาร “แยกขังเดี่ยว อย่าให้มันได้พูดกับใคร อย่าให้ใครได้เห็นมัน...แม้แต่เงา” แต่สั่งเสร็จกลับยังรู้สึกหายใจไม่เต็มปอด ร่างกายเริ่มเสี
اقرأ المزيد
บทที่9 คืนที่แสนเจ็บปวด
หลังจากไคลน์จากไปเซย์ก็ไม่มีทางเลือกต้องใช้มือลูบไล้ตัวเองจนปล่อยปลดความอัดอั้นภายในให้ประทุออกมา "แม่งเอ้ย..." เขาสบทออกมาอีกแค่เดี๋ยวเดียวเขาก็ได้ฝั่งเมล็ดพันธ์ของเขาในกายไคลน์อีกครั้งแล้ว ถ้าไคลน์ไม่หนีไปเสียก่อน ค่ำคืนผ่านไปท้องฟ้ามืดดำสว่างขึ้นเมื่อแสงแรกของวันมาเยือน เซย์เฝ้ารออย่างใจเย็นว่าเมื่อไหร่ไคลน์จะหวนคืนมาหาเขา ตราประทับที่เขาฝังบนร่างกายของไคลน์ตอนที่เขามีสัมพันธ์กัน น่าจะเริ่มออกฤทธิ์ได้แล้ว ช่วงกลางคืน เสียงโซ่กระทบกันดังกังวานในห้องใต้ดินเย็นจัด เซย์ยังคงถูกล่ามกับผนังคุกแต่โซ่ที่ล่ามเขาวันนี้ถูกทำด้วยเหล็กที่หนายิ่งขึ้น ตัวเปลือยเปล่ามีเพียงผ้าบางปิดช่วงล่างพอให้ไม่อุจาดตา ผิวขาวเนียนของเขาสะท้อนกับแสงตะเกียงน้ำมันที่ไหวสั่นระริกปลิวตามสายลม จนเหล่าทหารยังอดใจที่จะจ้องมองเรือนร่างของเขาไม่ได้ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ประตูอย่างสงบนิ่ง ใจจดจ่ออยู่ใครบางคนที่มั่นอกมั่นใจว่าต้องมา และไม่นานเสียงประตูคุกก็เปิดออก ไคลน์ก้าวเข้ามาในห้องขัง สวมชุดคลุมสีดำพลิ้วไหว ใบหน้าตึงเครียดจนดูเย็นชา เขาถือขวดยาเล็ก ๆ ไว้ในมือ ก่อนโยนใส่พื้นข้างเตียง "ดื่มมันซะ" เซย์
اقرأ المزيد
บทที่12 ความจริงที่ถูกเปิดเผย
กลิ่นหอมจางๆ ในห้องทรงงานลอยตลบอยู่ในอากาศ มันไม่ใช่น้ำหอม ไม่ใช่กลิ่นจากยาใด แต่มันคือกลิ่นเฉพาะตัวของคนคนหนึ่งที่ไคลน์ไม่อาจลืมได้เลย เซย์... ไคลน์หยัดลุกขึ้นยืนมองไปรอบ ๆ ตัว มองหาร่างของใครบางคนที่มั่นใจว่าถูกล่ามโซ่ไว้กับหัวเตียงด้วยคำสั่งของเขาเอง ริมฝีปากหยักเม้มแน่น ขณะที่ดวงตาคมไปสะดุดกับเซย์ที่เดินเข้ามาหาไคลน์ใกล้กับโต๊ะทำงาน ก่อนจะปลดเปลื้องผ้าคลุมตัวออกเผยให้เห็นร่างบางที่เกือบจะเปลือยเปล่าต้องแสงจันทร์มันเป็นภาพที่งดงามและล่อลวงจนเขาไม่อาจละสายตาไปจากเรือนร่างนั้นได้ร่างที่เคยรู้สึกว่า 'เป็นเจ้าของ' แต่กลับถูกควบคุมจนหมดสิ้น "ข้าต้องการท่าน" ไคลน์สะดุ้งตัวตื่นและพบว่าตัวเองทำงานจนเผลอหลับไป ความรุ่มร้อนในกายแผดเผาเขาจนเจ้าชายต้องเร่งฝีเท้ากลับไปยังห้องลับที่เขาซ่อนเซย์เอาไว้จากสายตาที่หื่นกระหายของอัลฟ่าในวัง ทันทีที่ห้องลับเปิดออกไคลน์กลับไม่พบเซย์บนเตียงทั้งที่มั่นใจว่าเขาล่ามเซย์ไว้ด้วยโซ่ที่เหล่าโอเมก้าแพ้ทาง เขาหายไป เขาหายไปไหน ไคลน์ร้อนใจรีบเดินเข้าไปในห้อง ทันใดนั้นเองไคลน์ก็ถูกใครบางคนเข้ามาประชิดจากทางด้านหลังและถูกจับกดลงบนเตียง “เจ้า…ทำอะไรกับข้า”
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status