ลวงสืบพันธุ์ราชันอีนิกม่า

ลวงสืบพันธุ์ราชันอีนิกม่า

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-16
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
18Bab
1.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เซย์—อีนิกม่าผู้มีพลังเปลี่ยนโชคชะตา ไคลน์—เจ้าชายผู้เคยยิ่งใหญ่...จนวันที่เขาพ่ายต่อสัมผัสจากคนที่ควรต่ำต้อยกว่า รักครั้งนี้จะไม่หยุดแค่ “การล่า” แต่มันจะเขียนกฎใหม่ให้ทั้งโลกต้องคุกเข่า

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่1 ทาสคนใหม่ของเจ้าชายอัลฟ่า

It was such a splendid, Sunday morning.

People were walking around the places, minding their own businesses.

There were families as they made their way to the church to spend their family-day for that week.

Whilst others were groups of friends having a get to together or something after a long stressful week of studying or working.

Of course, there were couples who were enjoying their dates too, like love birds that were at large!

The place was bustling with activities.

At one of the exquisite-looking store that was located at the far end corner of the street, a young lady could be seen standing just before its transparent, yet squeaky clean glass pane.

The lady was simply admiring the snow-ball toy glass ball that was displayed in the store.

She was wearing a red Santa cap to match her cute elf costume. That was despite the fact that it was was not anytime near yet for the Yuletide season to come.

But because of what she was wearing, it was not that hard to ascertain that she was working at the nearby theme park.

Most likely than not, the lady was working as a part-timer and was portraying the role of one of the Christmas elves.

Well, for whatever reason that the owner has for choosing that kind of theme despite the time of the year, our main character could never be bothered asking why.

As long as she has her job, that would suffice because she could not afford to be choosy.

She badly needed a job to earn some bucks since she was like practically living from paycheck to paycheck just to make ends meet.

Yet because of her condition, she could not simply take on any normal jobs.

Unbeknownst to anyone, she was dyslexic.

No matter how hard she tried to read letters, she really could not do it like others.

It was as though whenever she tried to read, the letters were just sort of kept on dancing before her eyes!

That was why any job that required one to read was something out of her league.

Good thing that she, somehow, had a knack on performing. Singing, acting, dancing... name it! She could certainly do it.

But reading????

Nuh... That was way out of her options.

"Abby, take this bag for me.."

A middle-aged woman said as she handed the girl in elf costume a paper bag.

But before the girl named Abby could even take a proper hold of the paper bag, another two paper bags came straight right to her sight.

"Take these too."

"Alright, Mara..."

Abby replied as she reached out to the paper bag being handed to her using her other free hand.

"Take mine as well...'

Clara said, who looked exactly the same as Mara. Except that she was wearing a different set of clothes.

Mara and Clara were identical twins, and they don't just look the same; they also practically share the same behavior as well! They were both devils incarnate whose sole purpose was to make Abby's life a living hell.

Of course, nothing more could be said to their mother.

As one of their progenitor, Aunt Sarah was no different from her two annoying daughters. In fact, they were like a complete package that came straight from hell.

Oh, by the way, Mara and Clara were Candice step-siblings so it only goes to say that Aunt Sarah was obviously her stepmom.

Abby had never gotten a chance to meet her mom, she was told before that her mom died from a car accident when she was little. While her dad remarried again when she was five and then died three years later.

Yeah...Abby was supposed to be their family member, not a nanny. But just like a typical stepfamily gone bad story, Abby suffered the same fate and ended just like any other unlucky child.

"You guys were aware that I still have a part-time job to attend to, right???"

Abby asked as she tried her best to accommodate all of the paper bags on her arms.

"Yes., sweetie. But not before I have my coffee..."

Her Aunt Sarah replied in nonchalance as she crossed the street where a cafe was currently brewing and releasing an enticing whiff of a freshly brewed coffee.

"Ohh.. a cup of espresso would be really nice in this cold weather..."

Abby said to herself.

But sadly she could not afford to buy one at the moment because she was trying to save as many bucks as she could.

Abby's two sassy step-siblings obviously followed after their mother and went inside the cafe as well. Leaving Abby to attend at all of their shopping bags, all by herself.

After a short while, the three emerged out from the cafe, each of them having a cup on their hand. Clearly, not a single one of them had thought about buying poor Abby a cup of coffee of her own.

"OWW EM GHEEE!!!! OMG!!!!! Sissy! Can you see, what I am seeing?!!!!"

Clara squealed all of a sudden. To be honest, she sounded like a pig that was being butchered when she did that.

"Oh! GOSH!!!! Was that Bryan?! Our campus heartthrob??!"

Mara squealed back with the same amount of energy as her twin sister.

"No... Wait... Hold on... How do I look, Clara ??? Do you think Bryan will like me???"

"You wish! You look awful, Mara. Prince Bryan will only have his eyes on me... So stop dreaming. He is mine.."

Clara rebuked with a voice full of cattiness. Then she flicked her heavily styled brunette hair and that was how the two illusionative sisters started bickering with one another

"You guys are twins, remember? So you two technically looks the same. Besides, can't you see that Bryan was with his girlfriend, Candice right now? I doubt if he would even notice any of you two at all"

Abby butted in a matter of fact tone.

"Shut up!!!!"

The two sisters refuted her words almost at the same time

"Hold this for me, instead!"

Clara added afterward then to vent her annoyance, she shoved her strawberry flavored frappe towards Abby.

However, since both of Abby's hands were already occupied by their shopping bags, the other party was no longer able to hold the frappe properly.

"Move out of the way, you are blocking me!"

Mara followed her sister's shove with another of hers and in the process, Abby, unfortunately, lost her balance and fell on her back. This resulted in Clara's drink spilling all over Abby's face.

"You are so clumsy!"

Mara and Clara both taunted Abby in unison again for the second time around.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
18 Bab
บทที่1 ทาสคนใหม่ของเจ้าชายอัลฟ่า
เมืองโอเมก้า เขตชายแดนแห่งจักรวรรดิอาเรส สถานที่ ที่ขึ้นชื่อเรื่องการค้าทาส ความลับ และราคะ สายลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่านตรอกซอกซอยแคบ ๆ ข้างตลาดลับที่ถูกปิดบังจากสายตาของคนทั่วไป ชายหนุ่มผมยาวสีเงินแวววาวในชุดคลุมยาวสีดำก้าวเดินอย่างสงบ เขามีใบหน้าหวานจนแทบไม่สมกับท่าทีเยือกเย็นของดวงตาเทาเข้มราวปรอทนั่น เขาชื่อ “เซย์” สิ่งมีชีวิตหายากที่เรียกว่า "อีนิกม่า" สิ่งมีชีวิตที่แทบจะสูญหายไปจากหน้าประวัติศาตร์เพราะประชากรนั่นเหลือน้อยลงทุกที เซย์ คือราชาของชาวอีนิกม่าสายเลือดบริสุทธิ์สายตรง เขามาที่นี่ไม่ใช่ในฐานะผู้ล่า แต่เขาก็ไม่ใช่เหยื่อ เขาคือผู้กอบกู้เผ่าพันธุ์อีนิกม่า เซย์ต้องการจะมีทายาทสืบสายเลือดของตัวเองและฟื้นคืนจักวรรดิอีนิกม่ากลับมาอีกครั้ง แต่จนแล้วจนเล่าเขาก็ยังไม่สามารถตามหาผู้ที่มีความเหมาะคู่ควรที่จะให้กำเนิดลูกๆ ของเขาได้เสียที แต่ค่ำคืนนี้...โชคชะตาดูจะเข้าข้างเขา เสียงเกือกม้าดังกระหึ่มพร้อมแสงคบไฟนับร้อยเคลื่อนพลมาจากทางเหนือ ผู้คนแตกตื่น พ่อค้าทาสฉุดกระชากโซ่ที่ใช้ล่ามคอทาสโอเมก้าที่ถูกจับเอาขายในตลาด ขบวนทหารในชุดเกราะแดงทองแหวกกลางฝูงชนด้วยท่าทีโอหัง
Baca selengkapnya
บทที่2 บนเตียงเจ้าชาย
ห้องบรรทมเจ้าชายแห่งอาเรส "เจ้าไม่กลัวข้าเหรอ?" ไคลน์เอ่ยถามทาสโอเมก้าคนใหม่ที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขาด้วยท่าทีที่นิ่งเฉย เซย์เงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าชายไคลน์ ดวงตาของเขาส่องประกายเย็นยะเยือก ก่อนจะยกมุมปากยิ้มอย่างท้าทาย “แล้วถ้าข้าบอกว่า… ข้า ‘ไม่กลัว’ ล่ะ?” ไคลน์ชะงักเล็กน้อย ก่อนที่เสียงหัวเราะต่ำๆ จะหลุดออกมา “กล้าดี…” มือหนาของเจ้าชายค่อยๆ เอื้อมมาปลดเสื้อคลุมที่คลุมอยู่บนไหล่ของเซย์ออก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนสะท้อนแสงเทียนอันอ่อนโยน เจ้าชายกระชับแขนรอบเอวของเขาแน่น ก่อนจะลากร่างของเซย์เข้าใกล้ ปล่อยให้ความร้อนจากร่างกายทั้งสองสัมผัสกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เซย์ไม่ขัดขืน เขาไม่ผลัก ไม่หนี แม้จะรู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นในคืนนี้ เขาแค่... จ้องตาไคลน์นิ่งๆ ด้วยความสงบ ราวกับเขากำลังจับจังหวะเวลา รอคอยการ "บางสิ่ง"ให้ดำเนินไปตามแผนที่เขาวางไว้ล่วงหน้า โดยที่ไคลน์เองยังไม่รู้ตัวว่า คืนนี้... อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในจักรวรรดิ เสียงครางของไคลน์ดังก้องในห้องแคบ ภายในความมืด เขาหอบหายใจแรงๆ ขณะริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาบดเบียดแลกกับเซย์ก่อนเคลื่อนไหวไปท
Baca selengkapnya
บทที่3 ลิ้มรสชาติของเจ้าชายอัลฟ่า(NC18+)
...แสงเทียนไหวระริก เปลวสีทองอ่อนทาบลงบนผิวเนียนของเซย์อย่างน่าหลงใหล ผิวขาวละเอียดราวกับอัญมณีเลอค่าสะท้อนแสงเทียนเป็นประกายวิบวับบนผ้าปูเตียงไหมสีแดงเข้มที่ยับยู่จากแรงบดเบียด กลิ่นกายของเขา...หอมอ่อนจาง ไม่ใช่กลิ่นโอเมก้าทั่วไปที่ไคลน์คุ้นเคย แต่กลับเร้าอารมณ์อัลฟ่าอย่างไคลน์ได้มากยิ่งกว่าเสียอีก เหมือนมันถูกออกแบบมาให้ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขาโดยเฉพาะ น่าลุ่มหลงแต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย ลำคอเรียวระหง มีกล้ามหน้าอกน้อย หน้าท้องแบนราบ และยอดอกสีชมพูที่ขึ้นเป็นตุ่มแข็งเล็กน้อยที่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจากอากาศเย็นยะเยือกหรือถูกไคลน์สัมผัสกันแน่ แต่ใครเล่าจะสน เจ้าชายจ้องร่างบางตรงหน้าไม่วางตา “น่ากินชิบหาย...” เขาพึมพำเสียงพร่า ก่อนจะกระชากคอระหงเข้ามาแนบชิด รับจูบอย่างดุดัน จนเซย์เผลอครางต่ำในลำคออย่างห้ามไม่ได้ ลิ้นของไคลน์กวาดชิมความหวานภายในโพรงปากของเขา ราวกับว่าเซย์คือของหวานชิ้นโปรดที่เขาเพิ่งค้นพบและไม่อาจหยุดลิ้มรสมัน เสียงจูบเปียกชื้นและการเบียดบดของริมฝีปากทำให้ทุกอย่างเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนอากาศหนาวรอบตัวแลดูอบอุ่นขึ้นถนัดตา แต่สิ่งที่ไคลน์แปลกใจ นั่นก็คือใ
Baca selengkapnya
บทที่4 ปรนเปรอเจ้าชาย...และเสียงกระเส่า(NC20++)
กลิ่นกายหอมบางเฉพาะตัวของเซย์ยังคงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ ยามที่อัลฟ่าหนุ่มสูดดมเขาไปเขาก็ยิ่งหลงไหลจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น แสงเทียนไหวสะท้อนผิวเนื้อขาวเนียนของเซย์จนเทอประกายวาววับร่างที่เปลือยเปล่าของเซย์ที่นั่งมองเขาอยู่บนเตียง ภาพตรงหน้าแทบเหมือนภาพวาดต้องสาป "ที่ยิ่งมองก็ยิ่งลุ่มหลง" โอเมก้าที่ไม่หวาดกลัว ไม่แม้แต่ทำตัวเชื่องเพื่อแลกกับการรอดชีวิต แต่เขากับใช้ร่างกายกำราบอัลฟ่าด้วยไฟราคะที่ไม่มีใครเคยต้านได้ ไคลน์หอบ ลมหายใจติดขัด ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาเบิกกว้างเมื่อเซย์จับแก่นกายเขาไว้แน่นอีกครั้ง มือเรียวนุ่มของเซย์ลูบขึ้นลงอย่างช้า ๆ สัมผัสที่แผ่วเบาแต่ปลุกเร้าความต้องการได้อย่างน่าเหลือเชื่อ นิ้วหัวแม่มือยังคงวุ่นวายเขี่ยวนที่ปลายหัวแดงก่ำจนของเหลวสีใสไหลทะลักออกมาไม่หยุด เสียงเจ้าชายครางต่ำ อื้ออึงในลำคออีกครั้ง “อึก...เซย์ ข้า...” "อ่าห์..ดี" “ชู่ว์” เซย์ยิ้มบาง แตะนิ้วที่ริมฝีปากไคลน์เบา ๆ “ปล่อยให้ข้าดูแลเจ้าสิ ขอลิ้มรสท่านต่ออีกสักหน่อยนะแล้วคืนเราจะได้สนุกกัน” จากนั้น เขาก็โน้มตัวเข้าหาไคลน์อีกครั้งทั้งคู่จูบกันอย่างเร่าร้อน ก่อนที่เซย์จะผละริมฝีปาก
Baca selengkapnya
บทที่5 รุกล้ำ(NC20++)
ไคลน์เอนหลังนอนแผ่บนเตียงกว้างอย่างหมดเรี่ยวแรงเขารู้สึกเหนื่อยล้าจากเกมรักเมื่อสักครู่ เซย์หยัดกายขึ้นจนแก่นกายลำเขื่องของไคลน์ค่อยถอดถอนหลุดออกจากกายเขาแต่ด้วยความคับแน่นจนเกิดดัง "พล็อก!!!" "อ่าห์..." เซย์ครางกระเส่าพลางส่งสายตาเย้ายั่วให้ไคลน์อย่างจงใจ และก็ได้ผลไคลน์จ้องมองเขาอย่างไม่วางตา จากนั้นเซย์จับขาของไคลน์แยกออก วางไว้บนหน้าขาของตนเอง ก่อนจะถมน้ำลายลงบนฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ เอานิ้วมาจ่อเข้าหาปากทางที่เต้นตุบ ๆ ตอดรัดอากาศของไคลน์และออกแรงกดปลายนิ้วของตัวเองเข้าไปรูจีบอย่างช้า ๆ ไคลน์สะดุ้ง ร่างทั้งร่างสั่นระริก “ไม่...ข้าไม่!”มือเรียวยังคงจับสะโพกของไคลน์ไว้แน่น "อึก..อื้อ..อัลฟ่าหนุ่มร้องห้าม"ด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน เซย์จงใจใช้นิ้วเบิกทางให้ไคลน์ได้ปรับตัว "อื้ม..ยะ..หยุดนะ" เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับอัลฟ่าเช่นเขาแต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธสัมผัสของเซย์ได้เลย นิ้วของเซย์รุกล้ำเข้าไปจนสุดความยาว และเมื่อเขาเห็นว่าไคลน์เริ่มปรับเขายิ่งได้ใจเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปภายในอีก "ฮ่าห์..ซะ..เซย์" นี่มันความรู้สึกอะไรกัน ไคลน์ทั้งสับสนทั้งเสียดเสียวปิดเปลือกเข
Baca selengkapnya
บทที่6ใต้แสงจันทร์ในกรงรัก
แสงจันทร์สาดส่องผ่านซี่ลูกกรงคุก ร่างเปลือยขาวท่อนบนของเซย์สะท้อนแสงสีเงินเป็นประกายวาววับบนเตียงไม้เก่า ผิวเนียนละเอียดเหมือนหิมะที่ต้องแสงเช้า ราวกับสิ่งของที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่กลับเป็นราคะที่ทำให้ภาพตรงหน้านั้น...งดงามจนเจ็บใจ ไคลน์ยืนมองเซย์ หอบแรง ดวงตาแดงฉานด้วยไฟปรารถนา ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืน เหตุการณ์ที่เขาถูกคร่อม ควบขี่ โดยชายผู้ที่ควรจะเป็นแค่ ทาสโอเมก้าที่ต่ำต้อย แต่ตอนนี้...เขากลับกลายเป็นบุคคลที่ไคลน์หวาดระแวง สับสนทุกครั้งที่พบหน้า “อึ่ก...เซย์...!” ร่างสูงสะดุ้งเมื่อนึกถึงสัมผัสที่แนบชิดที่เซย์มอบให้เมื่อคืน "มาแล้วเหรอ..เจ้าชายของข้า" เสียงโซ่กระทบเหล็กดัง "กึก" กลบทุกความเงียบในคุกใต้ดิน แสงจากคบไฟสลัวส่องให้เห็นเพียงเงาลางค่อยๆเดินเข้ามาหาไคลน์อย่างช้าๆ บรรยากาศรอบตัวของไคลน์เริ่มอึดอัดจนเขาหายใจแทบไม่ออก เซย์ถูกล่ามไว้เพียงเส้นโซ่เส้นเดียว แต่สำหรับเซย์มันไม่ต่างอะไรจากเส้นด้าย เขเป็นแค่ทาสผู้ต่ำต้อยที่รอประหาร แต่กลับมีค่ามากพอให้เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ต้องร้อนรน เพราะแค่เขา “พูด” ก็สามารถร้อยคอเจ้าชายไคลน์ให้เดินลงมาหาเขาได้ถึงที่นี่ แ
Baca selengkapnya
บทที่7 ร้องครางลั่นคุก(NC20++)
“เจ้าจะทำอะไร…” ไคลน์หอบ แต่ไม่ขัดขืน เซย์ใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจปลดเปลื้องอาภรเจ้าชายออกจนหมดสิ้น ร่างเปลือยเปล่าของไคลน์ถูกจับให้นั่งพิงกำแพง และร่างของเซย์...คร่อมลงมาอีกครั้ง “จูบข้าอีกสิ” เซย์กระซิบเสียงพร่า “อย่าเงียบสิ...หรือว่าเจ้าหวาดกลัวข้าเข้าแล้ว” ก่อนจะทันได้ตอบ เซย์ก็ นั่งทับลงไป กลืนกินความใหญ่โตของเจ้าชายเข้าไปทีละนิด ทีละนิด "อ่าห์...ใหญ่เสียจริง" เสียงครางแหบพร่าของไคลน์หลุดออกไม่หยุด เขาจิกเล็บลงกับท่อนขาเนื้อแน่นของเซย์ ร่างกระตุกเพราะความเสียวที่กัดกินทั้งกายและใจ "ตับ ตับ ตับ" "อื้อ...ซี้ดดด!!!!" เซย์โยกเอวช้า ๆ จังหวะเนิบแต่แน่นลึก ทุกครั้งที่เขากระแทกลงมา เสียงดัง "ตับ ตับ ตับ" ก็ดัง สนั่นคุกใต้ดินราวกับตั้งใจให้สะท้อนกลับทุกผนัง "อ่าาา...ไคลน์แน่นมากเสียวเหลือเกิน" "อื้ม...อ๊ะ...อ่าห์" ไคลน์พยายามกลั้นเสียงแห่งความหฤหรรษ์เพราะเขาไม่อยากให้เซย์รับรู้ว่าตนพอใจกับลีลารักของเซย์มากเหลือเกิน ลมหายใจของเจ้าชายเริ่มติดขัด เขาร้องเบา ๆ พร้อมมือที่คว้าเอวเซย์ไว้แน่น "กลั้นไว้เจ้าชายของข้าอย่าแพ้จนเสร็จก่อนล่ะ" “อื้อออ..อ่าห์..ข้า.
Baca selengkapnya
บทที่8 กรงราคะ
เช้าวันรุ่งขึ้น… ไคลน์ตื่นขึ้นมาบนเตียงของตัวเองในพระตำหนัก แต่ผ้าห่มที่คลุมตัวไว้ไม่อาจปกปิดร่องรอยที่เซย์ฝากไว้บนร่างกายของเขาได้ ทั้งรอยช้ำสีกุหลาบ และรอยฟัน เขาอยากให้เรื่องเมื่อคืนเป็นแค่ฝันเป็นเพียงภาพหลอน อัลฟ่าที่ไหนกันที่พลาดท่าให้โอเมก้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันน่าอายที่สุด แต่ทว่ามันกลับชัดเจน รุนแรง และแนบแน่นจนเหมือนยังรู้สึกได้ถึงปลายหัวร้อนที่แนบชิดดุนดันเข้ามาจนถึงจุดที่ลึกที่สุดของเขา กลิ่นตัวของเซย์ติดอยู่ในโพรงจมูก กลิ่นหอมบาง ๆ ที่ไม่เหมือนโอเมก้าคนไหน มันปลุกความปรารถนาในตัวเขาให้พวยพุ่งขึ้นอีกครั้ง…ความปรารถนาที่จะถูกเซย์สัมผัสคุกกรุ่นภายในจนไคลน์แทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เขากัดฟันแน่นเมื่อรู้ตัวว่า ‘อยาก...อยากที่จะสัมผัสเซย์’ อีกแล้ว อยากจนแทบบ้า แต่มันไม่ควรเป็นแบบนี้...เขาคืออัลฟ่าผู้สูงศักดิ์ เซย์ควรถูกลืม ถูกเหยียบ ถูกทำลายไปพร้อมกับความอ่อนแอในตัวเขา เขาจ้องมองเซย์อย่างเดือดดาล “ขังมันอีกครั้ง” ไคลน์สั่งเสียงกร้าวกับหัวหน้าทหาร “แยกขังเดี่ยว อย่าให้มันได้พูดกับใคร อย่าให้ใครได้เห็นมัน...แม้แต่เงา” แต่สั่งเสร็จกลับยังรู้สึกหายใจไม่เต็มปอด ร่างกายเริ่มเสี
Baca selengkapnya
บทที่9 คืนที่แสนเจ็บปวด
หลังจากไคลน์จากไปเซย์ก็ไม่มีทางเลือกต้องใช้มือลูบไล้ตัวเองจนปล่อยปลดความอัดอั้นภายในให้ประทุออกมา "แม่งเอ้ย..." เขาสบทออกมาอีกแค่เดี๋ยวเดียวเขาก็ได้ฝั่งเมล็ดพันธ์ของเขาในกายไคลน์อีกครั้งแล้ว ถ้าไคลน์ไม่หนีไปเสียก่อน ค่ำคืนผ่านไปท้องฟ้ามืดดำสว่างขึ้นเมื่อแสงแรกของวันมาเยือน เซย์เฝ้ารออย่างใจเย็นว่าเมื่อไหร่ไคลน์จะหวนคืนมาหาเขา ตราประทับที่เขาฝังบนร่างกายของไคลน์ตอนที่เขามีสัมพันธ์กัน น่าจะเริ่มออกฤทธิ์ได้แล้ว ช่วงกลางคืน เสียงโซ่กระทบกันดังกังวานในห้องใต้ดินเย็นจัด เซย์ยังคงถูกล่ามกับผนังคุกแต่โซ่ที่ล่ามเขาวันนี้ถูกทำด้วยเหล็กที่หนายิ่งขึ้น ตัวเปลือยเปล่ามีเพียงผ้าบางปิดช่วงล่างพอให้ไม่อุจาดตา ผิวขาวเนียนของเขาสะท้อนกับแสงตะเกียงน้ำมันที่ไหวสั่นระริกปลิวตามสายลม จนเหล่าทหารยังอดใจที่จะจ้องมองเรือนร่างของเขาไม่ได้ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ประตูอย่างสงบนิ่ง ใจจดจ่ออยู่ใครบางคนที่มั่นอกมั่นใจว่าต้องมา และไม่นานเสียงประตูคุกก็เปิดออก ไคลน์ก้าวเข้ามาในห้องขัง สวมชุดคลุมสีดำพลิ้วไหว ใบหน้าตึงเครียดจนดูเย็นชา เขาถือขวดยาเล็ก ๆ ไว้ในมือ ก่อนโยนใส่พื้นข้างเตียง "ดื่มมันซะ" เซย์
Baca selengkapnya
บทที่12 ความจริงที่ถูกเปิดเผย
กลิ่นหอมจางๆ ในห้องทรงงานลอยตลบอยู่ในอากาศ มันไม่ใช่น้ำหอม ไม่ใช่กลิ่นจากยาใด แต่มันคือกลิ่นเฉพาะตัวของคนคนหนึ่งที่ไคลน์ไม่อาจลืมได้เลย เซย์... ไคลน์หยัดลุกขึ้นยืนมองไปรอบ ๆ ตัว มองหาร่างของใครบางคนที่มั่นใจว่าถูกล่ามโซ่ไว้กับหัวเตียงด้วยคำสั่งของเขาเอง ริมฝีปากหยักเม้มแน่น ขณะที่ดวงตาคมไปสะดุดกับเซย์ที่เดินเข้ามาหาไคลน์ใกล้กับโต๊ะทำงาน ก่อนจะปลดเปลื้องผ้าคลุมตัวออกเผยให้เห็นร่างบางที่เกือบจะเปลือยเปล่าต้องแสงจันทร์มันเป็นภาพที่งดงามและล่อลวงจนเขาไม่อาจละสายตาไปจากเรือนร่างนั้นได้ร่างที่เคยรู้สึกว่า 'เป็นเจ้าของ' แต่กลับถูกควบคุมจนหมดสิ้น "ข้าต้องการท่าน" ไคลน์สะดุ้งตัวตื่นและพบว่าตัวเองทำงานจนเผลอหลับไป ความรุ่มร้อนในกายแผดเผาเขาจนเจ้าชายต้องเร่งฝีเท้ากลับไปยังห้องลับที่เขาซ่อนเซย์เอาไว้จากสายตาที่หื่นกระหายของอัลฟ่าในวัง ทันทีที่ห้องลับเปิดออกไคลน์กลับไม่พบเซย์บนเตียงทั้งที่มั่นใจว่าเขาล่ามเซย์ไว้ด้วยโซ่ที่เหล่าโอเมก้าแพ้ทาง เขาหายไป เขาหายไปไหน ไคลน์ร้อนใจรีบเดินเข้าไปในห้อง ทันใดนั้นเองไคลน์ก็ถูกใครบางคนเข้ามาประชิดจากทางด้านหลังและถูกจับกดลงบนเตียง “เจ้า…ทำอะไรกับข้า”
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status