로그인อุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวกลับนำมาซึ่งความสูญเสียที่ไม่อาจประเมินค่าได้ โชคดีที่ยังเหลือคนในครอบครัวที่รอดชีวิตอยู่บ้าง แต่สภาพความเป็นอยู่อาจแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
더 보기เขารู้อยู่เต็มอกว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกนอกสมรส เป็นลูกภริยาหลวงเหมือนกัน แต่ว่าพอมันเกิดออกมา แม่เลี้ยงก็ไม่ได้สนใจพวกเราสี่คนเหมือนเดิม เอาแต่สนใจมันมากกว่า และรู้ดีแก่ใจว่ามาดามคนใหม่ไม่เคยเอาอกเอาใจอะไรเหล่าบุตรแกรนด์ดยุคกับแกรนด์ดัชเชสก่อนเลยสักอย่าง เพื่อแค่อำนวยความสะดวกตามความเห็นสมควรเท่านั้น ไม่เคยพาไปเที่ยวที่ไหนเป็นการส่วนตัว ไม่เคยพูดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเรียน การเข้าสังคม และเงินทองที่สมควรได้ “จะโวยวายอะไรนักหนา อิจฉาหรือไงที่ไม่มีแม่คอยดูแลเหมือนเด็กคนนั้น” เมย์เอ่ยปรามด้วยความรำคาญ นี่มันผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว จะผูกใจเจ็บอะไรนักหนา ในเมื่อพ่อไม่ได้มีเมียน้อยสักหน่อย แม่พวกเร
ณ ห้องนอนแกรนด์ดยุค “เอกสารการทำสัญญาว่าจะพยายามสนับสนุนเท่าที่จะเป็นไปได้ในอำนาจของฉัน จนกว่านายจะบรรลุนิติภาวะระดับโลกจนสามารถเซ็นเอกสารราชการได้ทุกอย่าง รวมถึงการสนับสนุนในสถาบันที่นายอยากจะเข้าเรียนด้วย เพื่อปูทางให้หลุดพ้นจากพันธการจากบ้านหลัก ฉันจะช่วยปลดมันเอง แต่ระหว่างจนกว่านายจะอายุครบยี่สิบห้าปี ฉันจะเป็นสายลับสองหน้า เพื่อตลบหลังพวกมันบางคนด้วย ตกลงไหม อ่านเอกสารให้เสร็จ ฉันจะไปอาบน้ำรอ” มาร์ชอธิบายทุกอย่างจนจบแล้วเลือกจะปล่อยให้อีกฝ่ายใช้เวลาคิดตามสบาย เพราะยังไงน้องชายของเขาก็เพิ่งจะห้าขวบเองนะ ถึงจะเก่งกว่าคนทั่วไปแต่ไม่ได้หมายความว่าจิต
“นายเกลียดที่นี่มากสินะ มอร์ซิน” มาร์ชพยายามถามย้ำเพื่อความแน่ใจเพราะเขามั่นใจว่าตนเองเป็นพี่คนโตของบ้านที่เกิดจากภริยาคนแรก ทำให้มีฐานอำนาจในปราสาทมากกว่าใคร ถึงจะไม่ได้ชอบลูกชายคนใหม่ของแม่เลี้ยง แต่ก็ไม่ได้เกลียดชังอะไรมากมายเพื่อเป็นการตอบแทนแม่เลี้ยงที่ดูแลมาอย่างดี ให้การสนับสนุนทุกอย่างทั้งเงิน ฐานะทางสังคม และการเติบโตต่างๆ นึกไม่ถึงว่าลูกชายของเธอจะเกลียดชังพวกเราสี่พี่น้องขนาดนี้“นอกจากแม่ ก็ไม่มีอะไรให้ฉันชอบลงหรอก ฉันเกลียดทุกสิ่งทุกอย่างของที่นี่” มอร์ซินตอบเพื่อตอกย้ำความจริงให้แสกหน้าบุตรคนโตของตระกูลเพิ่มมากขึ้นไปอีกนับตั้งแต่เขาเริ่มรู้ความ ไม่เคยมีวันใดที่สงบสุขเลยสักวัน แม้ว่าพ่อจะรัก แม่จะรัก พี่ชายคนโตไม่ได้แสดงท่าทีอะไร แต่มันต่างจากสามพี่น้องมากรวมถึงเหล่าผู้ติดตามหลายคนที่แสดงความจงรักภักดีแก่ลูกภริยาหลวงคนแรก ต่างพยายามขัดขวางการเจริญเติบโตของเขามาตลอด ไม่ว่าจะทางใดก็ทางหนึ่ง“นายเป็นลูกค
“จัดการเตรียมตัวเดินทางไปอาณาเขต ยกเลิกแผนงานทุกงาน งานกิจการส่วนตัวเอาไปได้บางส่วน และงานที่เหลือจะเคลียร์ของอาณาเขตแทน” “น้อมรับคำสั่งพะยะค่ะ / เพคะ แกรนด์ดัชเชส” แกรนด์ดัชเชสตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อเตรียมตัวส่วนของตนเองให้เรียบร้อย หลังจากเห็นคนรับใช้บางส่วนตื่นตามจึงลงคำสั่งออกตรวจงานอาณาเขตทันที ถือโอกาสนี้พาลูกชายท่องเที่ยวและทำงานภายในอาณาเขตร่วมกับภาครัฐไปในตัว หากมีอะไรจะได้หารือและแก้ไขร่วมกัน แม้ว่าจะแบ่งกันปกครองคนละครึ่งก็เถอะ ผู้เป็นสามีออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่และยังคงไม่ได้ร่วมรับประทานอาหารพร้อมกับทุกคนเหมือนเคย ช่างทำตัวเหมือนสมัยภริ
27 มีนาคม พ.ศ.3610ราชอาณาจักรไทยกรุงเทพฯตลอดหนึ่งเดือนนภัทรกับนนท์ภัทรพากันตระเวนหาต้นตอตระกูลที่พากันยักยอกเงินบริษัท รวมถึงผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดตั้งแต่หัวยันปลายหางล่างสุด มี
ดวงตากลมโตมองสำรวจร่างกายอีกคนขณะหลับ ถึงแม้ว่าจะดูไม่เป็นอะไรมาก แต่การดามแขนกับขาข้างเดียวกัน คงจะทำอะไรลำบากมากแน่นอน“เป็นยังไงบ้างครับ” นภัทรถามด้วยความเป็นห่วง
“ใช่ครับ ผมเห็นว่าคุณนภัทรกำลังวุ่นวายกับเรื่องในบ้าน และยังไงงานภายในบ้านก็ไม่ใช่อำนาจหน้าที่ของผม ผมทำส่วนของงานนอกบ้านให้หมดดีกว่า และก็ยังมีเลขาเวลางานนอกจากเลขาส่วนตัวอย่างผมด้วย เรียกใช้แทนกันไปก่อนเลยครับ”“ไปเถอะ ฉันอนุญาต”
“อาหารอร่อยไหมครับ” “ถึงจะไม่ใช่รสชาติที่คุ้นเคย แต่รสชาติไม่เลวเลย”&nbs