로그인อุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวกลับนำมาซึ่งความสูญเสียที่ไม่อาจประเมินค่าได้ โชคดีที่ยังเหลือคนในครอบครัวที่รอดชีวิตอยู่บ้าง แต่สภาพความเป็นอยู่อาจแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
더 보기“พอดีทางร้านบอกว่าที่นั่งเต็ม เลยจะขออนุญาตนั่งโซนที่จองไว้สักโต๊ะได้ไหมคะ” เลดี้ตระกูลไวเคานต์เริ่มรู้สึกสนุกกับการได้แกล้งลูกชายเจ้านายตนเองเนื่องจากปกติท่านชายผู้นี้ค่อนข้างจะเป็นเด็กดี ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ด้านไม่ดีออกมาเท่าไหร่ สงสัยคงจะอารมณ์เสียจริงๆ แต่เธอก็อายุมากกว่าไม่เท่าไหร่หรอกห่างกันไม่เกินห้าปี ไม่งั้นจะดูแปลกหากผู้ใดพบเห็นการพบกันระหว่างสองตระกูล เพื่อให้คนนอกเอาไปลือกันว่าบุตรภริยาคนปัจจุบันเริ่มเสน่ห์แรงดีกว่าถูกจับได้ว่าทั้งเธอและเขากำลังปฏิบัติการภารกิจลับ ในการปกป้องลูกชายของแขกคนสำคัญภายในตระกูล หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา...มีหวังรับผิดชอบกันไม่ไหวแหง“ได้ครับ นั่งตรงไหนก็ได้ที่ไม่ใช่โต๊ะที่ผมกับแขกของผมกำลังนั่งอยู่” มอร์ซินตอบโดยไม่ใช้สายตามองหล่อนด้วยซ้ำเพราะว่าภารกิจนี้ถึงหล่อนจะมาตามคำสั่ง แต่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเขาสักหน่อย เราต่างคนต่างมาทำหน้าที่ตนเองให้ดีกันเถอะ จะมาพูดให้คนนอกเข้าใจผิดทำไม แถมยังมีสายตาแปลกประหล
ณ ห้องทำงานแกรนด์ดยุค “แน่ใจแล้วเหรอว่าจะไปทำงานคุ้มกันลูกชายของเพื่อนพ่อ ยังไงลูกก็สิบขวบเท่านั้นเองนะ ให้มาร์ชที่อายุมากกว่าไปดูแลแทนดีไหม” มากาเร็ตถามด้วยความเป็นห่วง “แน่ใจครับ ท่านพ่อ เพราะตอนนี้ดูเหมือนจะมีผมที่ยังไม่โดนลูกหลงในสงครามประสาทนี้ เพราะท่านชายกับท่านหญิงตั้งท่าจะเข้าไปคุยแล้วแขกของท่านพ่อก็เดินหนีเลย” มอร์ซินตอบพลางยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ถ้างั้นตามไปแล้วกัน ถ้าเกิดว่าโดนไล่ระหว่างทางก็แอบตามคุ้มกันอย่างลับๆ พร้อมกับจำนวนผู้ติดตามรุ่นเดียวกับลูกให้หมด เดี๋ยวพ่อให้คนตามไปสมทบเพิ่ม” “ครับ ถ้างั้นผมขอตัวก่อน”
นั่นหมายความว่าโอกาสที่ข้อมูลอื่นซึ่งถูกบันทึกเอาไว้ก่อนหน้านี้นั้น จะเป็นความผิดพลาดทั้งหมด เนื่องจากนับอายุไม่ถูกตั้งแต่แรกไม่รู้ว่าข้อมูลของฝ่ายอลัน เลอร์ มอร์ซินผิดคนเดียว หรือข้อมูลของนภัทร ภูทนินทร์ผิดด้วย เพราะใบพวกเรามีอายุสิบห้าและสิบขวบ แต่อายุจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น“สวัสดีครับ ท่านผู้นำ นายหญิง คุณชายอลันตระกูลอลัน นภัทร ภูทนินทร์ ลูกชายคนเล็กจากตระกูลครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ ฝากตัวกับข้ารับใช้ทั้งหมดด้วยนะ”คำกล่าวแนะนำตัวของบุตรคนเล็กของตระกูลนั้นทำให้ทุกคนเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมสำนักข่าวเกี่ยวกับการจัดสอบเลื่อนระดับถึงประกาศรายชื่อของเด็กคนนี้ยาวนานกว่าหนึ่งสัปดาห์ไม่ได้มีเพียงความสามารถในการสอบเลื่อนระดับที่มากกว่าคนอื่นในรอบห้าทศวรรษ* การแสดงออก กิริยา ท่าทาง วาจา เพียบพร้อมมากกว่าเด็กวัยเดียวกันอย่างเห็นได้ชัดอา...นี่มันพายุตัวน้อยชัดๆ ไม่รู้ว่าพวกเราจะต้องเจออะไรบ้าง แต่เอาเป็นว่
ปี พ.ศ.3600จักรวรรดิบริติชสหราชอาณาจักรความสงบสุขในการใช้ชีวิตของบุตรคนที่ห้าแห่งตระกูลแกรนด์ดยุคนั้นมีจนครบห้าปี นับตั้งแต่การแยกบ้านอยู่จากเมืองหลวงมายังอาณาเขตตนเอง ร่วมด้วยช่วยกันกับบุตรคนโตในการดูแลและฟื้นฟูอาณาเขตในส่วนที่ต้องซ่อมแซมช่างเป็นอะไรที่หาไม่ได้เด็ดขาด ถ้าหากยังใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงต่อไป ผู้เป็นมารดานั้นมาเยี่ยมทุกสัปดาห์ไม่เคยขาด ส่วนผู้เป็นบิดามาหาทุกสองสัปดาห์ต่อครั้ง นับเป็นความรักความใส่ใจอย่างเปิดเผยทำให้เหล่าข้ารับใช้วางใจและปฏิบัติตนอย่างเหมาะสมมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา รวมถึงบุตรคนอื่นไม่สามารถเดินทางมายังที่นี่ได้ หากไม่ได้รับอนุญาตจากบุคคลทั้งสามผู้มีอำนาจอันได้แก่ แกรนด์ดยุค แกรนด์ดัชเชส และเซอร์มาร์ช หรือบุตรคนโตของตระกูลแกรนด์ดยุคนั่นเอง นับเป็นการเติบโตและ
27 มีนาคม พ.ศ.3610ราชอาณาจักรไทยกรุงเทพฯตลอดหนึ่งเดือนนภัทรกับนนท์ภัทรพากันตระเวนหาต้นตอตระกูลที่พากันยักยอกเงินบริษัท รวมถึงผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดตั้งแต่หัวยันปลายหางล่างสุด มี
ดวงตากลมโตมองสำรวจร่างกายอีกคนขณะหลับ ถึงแม้ว่าจะดูไม่เป็นอะไรมาก แต่การดามแขนกับขาข้างเดียวกัน คงจะทำอะไรลำบากมากแน่นอน“เป็นยังไงบ้างครับ” นภัทรถามด้วยความเป็นห่วง
“ใช่ครับ ผมเห็นว่าคุณนภัทรกำลังวุ่นวายกับเรื่องในบ้าน และยังไงงานภายในบ้านก็ไม่ใช่อำนาจหน้าที่ของผม ผมทำส่วนของงานนอกบ้านให้หมดดีกว่า และก็ยังมีเลขาเวลางานนอกจากเลขาส่วนตัวอย่างผมด้วย เรียกใช้แทนกันไปก่อนเลยครับ”“ไปเถอะ ฉันอนุญาต”
“อาหารอร่อยไหมครับ” “ถึงจะไม่ใช่รสชาติที่คุ้นเคย แต่รสชาติไม่เลวเลย”&nbs