Mag-log inอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวกลับนำมาซึ่งความสูญเสียที่ไม่อาจประเมินค่าได้ โชคดีที่ยังเหลือคนในครอบครัวที่รอดชีวิตอยู่บ้าง แต่สภาพความเป็นอยู่อาจแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
view moreณ ห้องทำงานแกรนด์ดยุค “แน่ใจแล้วเหรอว่าจะไปทำงานคุ้มกันลูกชายของเพื่อนพ่อ ยังไงลูกก็สิบขวบเท่านั้นเองนะ ให้มาร์ชที่อายุมากกว่าไปดูแลแทนดีไหม” มากาเร็ตถามด้วยความเป็นห่วง “แน่ใจครับ ท่านพ่อ เพราะตอนนี้ดูเหมือนจะมีผมที่ยังไม่โดนลูกหลงในสงครามประสาทนี้ เพราะท่านชายกับท่านหญิงตั้งท่าจะเข้าไปคุยแล้วแขกของท่านพ่อก็เดินหนีเลย” มอร์ซินตอบพลางยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ถ้างั้นตามไปแล้วกัน ถ้าเกิดว่าโดนไล่ระหว่างทางก็แอบตามคุ้มกันอย่างลับๆ พร้อมกับจำนวนผู้ติดตามรุ่นเดียวกับลูกให้หมด เดี๋ยวพ่อให้คนตามไปสมทบเพิ่ม” “ครับ ถ้างั้นผมขอตัวก่อน”
นั่นหมายความว่าโอกาสที่ข้อมูลอื่นซึ่งถูกบันทึกเอาไว้ก่อนหน้านี้นั้น จะเป็นความผิดพลาดทั้งหมด เนื่องจากนับอายุไม่ถูกตั้งแต่แรกไม่รู้ว่าข้อมูลของฝ่ายอลัน เลอร์ มอร์ซินผิดคนเดียว หรือข้อมูลของนภัทร ภูทนินทร์ผิดด้วย เพราะใบพวกเรามีอายุสิบห้าและสิบขวบ แต่อายุจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น“สวัสดีครับ ท่านผู้นำ นายหญิง คุณชายอลันตระกูลอลัน นภัทร ภูทนินทร์ ลูกชายคนเล็กจากตระกูลครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ ฝากตัวกับข้ารับใช้ทั้งหมดด้วยนะ”คำกล่าวแนะนำตัวของบุตรคนเล็กของตระกูลนั้นทำให้ทุกคนเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมสำนักข่าวเกี่ยวกับการจัดสอบเลื่อนระดับถึงประกาศรายชื่อของเด็กคนนี้ยาวนานกว่าหนึ่งสัปดาห์ไม่ได้มีเพียงความสามารถในการสอบเลื่อนระดับที่มากกว่าคนอื่นในรอบห้าทศวรรษ* การแสดงออก กิริยา ท่าทาง วาจา เพียบพร้อมมากกว่าเด็กวัยเดียวกันอย่างเห็นได้ชัดอา...นี่มันพายุตัวน้อยชัดๆ ไม่รู้ว่าพวกเราจะต้องเจออะไรบ้าง แต่เอาเป็นว่
ปี พ.ศ.3600จักรวรรดิบริติชสหราชอาณาจักรความสงบสุขในการใช้ชีวิตของบุตรคนที่ห้าแห่งตระกูลแกรนด์ดยุคนั้นมีจนครบห้าปี นับตั้งแต่การแยกบ้านอยู่จากเมืองหลวงมายังอาณาเขตตนเอง ร่วมด้วยช่วยกันกับบุตรคนโตในการดูแลและฟื้นฟูอาณาเขตในส่วนที่ต้องซ่อมแซมช่างเป็นอะไรที่หาไม่ได้เด็ดขาด ถ้าหากยังใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงต่อไป ผู้เป็นมารดานั้นมาเยี่ยมทุกสัปดาห์ไม่เคยขาด ส่วนผู้เป็นบิดามาหาทุกสองสัปดาห์ต่อครั้ง นับเป็นความรักความใส่ใจอย่างเปิดเผยทำให้เหล่าข้ารับใช้วางใจและปฏิบัติตนอย่างเหมาะสมมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา รวมถึงบุตรคนอื่นไม่สามารถเดินทางมายังที่นี่ได้ หากไม่ได้รับอนุญาตจากบุคคลทั้งสามผู้มีอำนาจอันได้แก่ แกรนด์ดยุค แกรนด์ดัชเชส และเซอร์มาร์ช หรือบุตรคนโตของตระกูลแกรนด์ดยุคนั่นเอง นับเป็นการเติบโตและ
เขารู้อยู่เต็มอกว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกนอกสมรส เป็นลูกภริยาหลวงเหมือนกัน แต่ว่าพอมันเกิดออกมา แม่เลี้ยงก็ไม่ได้สนใจพวกเราสี่คนเหมือนเดิม เอาแต่สนใจมันมากกว่า และรู้ดีแก่ใจว่ามาดามคนใหม่ไม่เคยเอาอกเอาใจอะไรเหล่าบุตรแกรนด์ดยุคกับแกรนด์ดัชเชสก่อนเลยสักอย่าง เพื่อแค่อำนวยความสะดวกตามความเห็นสมควรเท่านั้น ไม่เคยพาไปเที่ยวที่ไหนเป็นการส่วนตัว ไม่เคยพูดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องเรียน การเข้าสังคม และเงินทองที่สมควรได้ “จะโวยวายอะไรนักหนา อิจฉาหรือไงที่ไม่มีแม่คอยดูแลเหมือนเด็กคนนั้น” เมย์เอ่ยปรามด้วยความรำคาญ นี่มันผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว จะผูกใจเจ็บอะไรนักหนา ในเมื่อพ่อไม่ได้มีเมียน้อยสักหน่อย แม่พวกเร
27 มีนาคม พ.ศ.3610ราชอาณาจักรไทยกรุงเทพฯตลอดหนึ่งเดือนนภัทรกับนนท์ภัทรพากันตระเวนหาต้นตอตระกูลที่พากันยักยอกเงินบริษัท รวมถึงผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดตั้งแต่หัวยันปลายหางล่างสุด มี
ดวงตากลมโตมองสำรวจร่างกายอีกคนขณะหลับ ถึงแม้ว่าจะดูไม่เป็นอะไรมาก แต่การดามแขนกับขาข้างเดียวกัน คงจะทำอะไรลำบากมากแน่นอน“เป็นยังไงบ้างครับ” นภัทรถามด้วยความเป็นห่วง
“ใช่ครับ ผมเห็นว่าคุณนภัทรกำลังวุ่นวายกับเรื่องในบ้าน และยังไงงานภายในบ้านก็ไม่ใช่อำนาจหน้าที่ของผม ผมทำส่วนของงานนอกบ้านให้หมดดีกว่า และก็ยังมีเลขาเวลางานนอกจากเลขาส่วนตัวอย่างผมด้วย เรียกใช้แทนกันไปก่อนเลยครับ”“ไปเถอะ ฉันอนุญาต”
“อาหารอร่อยไหมครับ” “ถึงจะไม่ใช่รสชาติที่คุ้นเคย แต่รสชาติไม่เลวเลย”&nbs
![10 Years ago [10 ปีที่แอบรัก] (BL- Mpreg)](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




