บทที่ 2

ฉันไม่ใช่เด็กสาวที่ไร้เดียงสาที่ไม่รู้อะไร ตรงกันข้าม ประสบการณ์ของฉันสามารถทำให้หญิงสาวที่แต่งงานแล้วในวัยเดียวกันต่างก็รู้สึกละอายใจได้เลย แต่การกระทำที่แอบมองอย่างเปิดเผยของจ้าวหยาง กลับกระตุ้นจุดตื่นเต้นของฉันอย่างไร้เหตุผล

“ถ้าตอนนี้สิ่งที่อยู่ใต้ตัวเขาไม่ใช่เครื่องบริหารหน้าท้อง แต่เป็นฉัน...”

“ถูกเขากระทำอย่างรุนแรงด้วยท่าแบบนี้...”

ฉันจินตนาการไปไกล ร่างกายที่ยังคงเหงานั้นยิ่งควบคุมไม่ไหวขึ้นเรื่อย ๆ คล้ายกับมีมดจำนวนมากไต่ผ่าน ทั้งคันทั้งชา ภาพของเพื่อนสนิทที่ถูกเขาทำท่าทางตามใจชอบในวิดีโอก็ปรากฏขึ้นมาในสมองอีกครั้ง

“นายออกกำลังกายไปเถอะ ฉัน... ฉันกลับห้องนอนล่ะ...”

ในที่สุด ความตื่นเต้นเร้าใจที่ต้องห้ามและน่าอับอายนี้ ก็ทำให้ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป วิ่งกลับเข้าห้องนอนเหมือนกำลังหลบหนีอะไรบางอย่าง และกระโจนลงบนเตียง

ฉันถอดชุดนอนออกอย่างใจร้อน ควักเอาของชิ้นเล็ก ๆ ออกมาจากตู้ข้างเตียง กางขาออก กดสวิตช์โดยหันหน้าไปทางจ้าวหยางที่อยู่ที่ห้องนั่งเล่น และจินตนาการว่าตัวเองกำลังถูกเขาจับผมแล้วเฆี่ยนตีอย่างรุนแรงอยู่

จนกระทั่งหมดแรง ก่อนที่จะหมดสติไป ฉันยังคงคิดอยู่ว่า บางที... ฉันอาจจะไม่สามารถหลุดพ้นจากความรู้สึกแบบนี้ได้อีกแล้ว

ร่างกายของฉัน ดูเหมือนจะกระหายการถูกบังคับโดยผู้ชายที่เหนือกว่ามาตั้งแต่เกิด ไม่ต้องการเทคนิคใดๆ แค่เพียงใช้กำลังเอาชนะก็พอ!

วันรุ่งขึ้น ฉันถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์ของสามี

ตอนนั้น ฉันง่วงนอนแทบตาย แม้แต่จะลืมตาก็ยังทำไม่ได้ หัวเข่าสองข้างเจ็บเหมือนคุกเข่ามาทั้งวัน ส่วนเอวก็ปวดมากเหลือเกิน ฉันตอบรับไปแค่ “อืม ๆ” แล้วก็วางสายไป

จนกระทั่งตื่นนอนตอนบ่าย จึงนึกขึ้นได้ว่าสามีบอกในโทรศัพท์ว่า วันนี้ต้องทำงานล่วงเวลาอีกแล้ว และคืนนี้จะไม่กลับบ้าน

ฉันพยายามฝืนตัวเองลุกจากเตียง อยากจะดูว่าจ้าวหยางอยู่หรือเปล่า และต้องทำอาหารให้เขาหรือเปล่า

แต่ฉันไม่เคยฝันถึงเลยว่า เมื่อฉันลองหมุนลูกบิดประตู ก็พบว่าเขาไม่ได้ล็อกประตู แถมในห้องยังมีเสียงหอบหายใจดังแผ่ว ๆ มาเป็นระยะ ๆ ฉันจึงอดใจไม่ไหว ย่องตัวลงต่ำแล้วแอบมองผ่านรอยแยกของประตูจากด้านนอก

จ้าวหยางนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน จ้องมองคอมพิวเตอร์ตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ แขนของเขากำลังขยับขึ้นลง ส่วนบนหน้าจอก็กำลังเล่นหนังเอวีที่เกินจะดูได้

ในหน้าจอนั้น ผู้หญิงร่างผอมเพรียวคนหนึ่งที่เปลือยกายทั้งตัวกำลังคุกเข่าคว่ำหน้าอยู่บนเตียง บั้นท้ายอวบอิ่มโก่งขึ้น เปล่งประกายขาวเนียนเหมือนมีน้ำมันเคลือบอยู่

ผู้ชายคนนั้นกุมเอวเล็ก ๆ ของผู้หญิงไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง เผยให้เห็นหน้าท้องล่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเป็นมันเงา ชายคนนั้นเหมือนวัวกระทิง ใช้พลังที่มหาศาลโถมเข้าใส่อย่างรุนแรง

จนผู้หญิงถูกหายใจแทบไม่ทัน แต่ก็ยังถูกผู้ชายตรึงไว้ใต้ร่างอย่างแน่นหนา และกระทำอย่างรุนแรงอยู่ซ้ำ ๆ โดยไม่ปรานี

ฉันกัดริมฝีปากเบา ๆ

แม้ว่าจะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าบ้างแล้ว แต่เมื่อได้เห็นฉากนี้จริง ๆ ก็ยังเขินอายจนหน้าแดงก่ำ

สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกหายใจลำบากขึ้นไปอีก คือผ้าสีม่วงอ่อนชิ้นหนึ่งที่จ้าวหยางกำลังถือเล่นอยู่ในมือ มันคือกางเกงในจีสตริงที่ฉันเพิ่งทิ้งไปเมื่อสองสามวันก่อนนี่เอง!

ที่แท้เขาก็ขโมยไปนี่เอง!

ตัวฉันมันร้อนรุ่มไปหมด ทั้งตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว หัวก็มึน ๆ แต่ไม่ทันที่ฉันจะเรียบเรียงความคิดได้ทัน ในจอคอมพิวเตอร์ ผู้หญิงที่โก่งบั้นท้ายคนนั้นก็ถูกผู้ชายคว้าผมขึ้นมา แล้วเขาสอดนิ้วมือสองนิ้วเข้าไปในปากของเธอแล้วอย่างหยอกล้อ

เธอถูกบังคับให้แหงนหน้าขึ้น เผยให้เห็นช่วงปลายคาง พลางแลบลิ้นดูดนิ้วมือตรงหน้า น้ำลายค่อย ๆ ไหลย้อยลงมาจากมุมปากไปถึงหน้าอก ราวกับคนที่ไม่ได้สติ

“ยานี่ใช้ได้ผลจริง ๆ ใช่ไหมล่ะ ฟินไหม?”

“ฟินมาก!” ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยออกมาจากปากด้วยความมึนงง

เสียงของทั้งสองคน ทำให้ฉันรู้สึกคุ้น ๆ และในตอนนั้นเอง ฉันก็มองเห็นใบหน้าของผู้ชายที่อยู่ในวิดีโออย่างชัดเจน