LOGIN“คุณธีร์ครับนี่มือถือที่ให้ไปซ่อมครับ” ร่างสูงรับมือถือเค
2อาทิตย์ต่อมา“ว้าวนี่บ้านของเราหรอคะแม่”เด็กน้อยดวงตาเบิกกว้างมองบ้านหลังใหญ่ตรงหน้าอย่าอึ้งๆ“นั่นสิ”ร่างบางก็ไม่ต่างกันเธอมองบ้านที่ใหญ่พอๆกับบ้านของพ่อแม่ธีร์แต่หลังนี้ดูทันสมัยและดูใหม่กว่ามากและบ้านหลังนี้จะเป็นบ้านที่เธอต้องมาอยู่อาศัยกับเขา“เข้ามาได้แล้วแดดร้อน”ธีร์เอ่ยบอกเสียงดุมองสองแม่ลูกที่ยืนตากแดดมองดูบ้านอย่างอึ้งๆไม่นานแสนดีก็อุ้มสโนว์เข้าบ้านมา“ผมเตรียมห้องเด็กๆไว้แล้ว”“คะ!?”แสนดีตกใจทันทีกับคำพูดของธีร์“อะไร”“แสนดีจะนอนกับลูกๆค่ะ”“ตอนนี้ต้องปล่อยให้เด็กๆหัดนอนกันเองได้แล้วโตจนเข้าโรงเรียนพรุ่งนี้อยู่แล้ว”ร่างสูงเอ่ยบอกดูก็รู้ว่าที่ผ่านมาแสนดีคงเลี้ยงลูกแบ
“เห็นถือมาตั้งนานแล้วมันคือซองอะไร”ธีร์เอ่ยถามหลังจากทานข้าวเสร็จและกำลังจะขับรถพาแสนดีไปส่งที่บ้านใหญ่ส่วนบ้านที่เขาซื้อไว้ตอนนี้ก็กำลังขนของย้ายของอยู่แถมยังต้องตกแต่งห้องนอนให้เด็กทั้งสองอีกด้วยเลยช้าไปกว่าที่คิด“เอ่อคือ..”“ใบหย่า?”ร่างสูงพูดขึ้นอย่างรู้ทัน“ค่ะ”แสนดีตอบรับสั้นๆ“ผมบอกชัดไปแล้วนะว่าจะไม่หย่า”“แต่พี่ธีร์คะมันไม่ดีนะคะ!”ใบหน้าหล่อหันมามองแสนดีที่โวยวายออกมาเขาเลยตัดสินใจเลี้ยวรถจอดข้างทางแทน“อะไรไม่ดี”“ก็..”ธีร์มองแสนดีที่ชั่งใจในการพูดออกมา“พูด”“ก็พี่ธีร์มีแฟนอยู่แล้วนี่คะ!!”แสนดีหลับตาปี๋พร้อม
“สวัสดีค่ะพี่ธีร์..สวัสดีค่ะ”ธีร์มองร่างบางที่เอ่ยทักทายเขากับเอมี่อย่างสุภาพไม่รู้ทำไมแต่เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยให้กับนิสัยของอีกฝ่ายที่นอบน้อมต่อคนอื่นไปทั่วและก้มหัวให้คนอื่นไปทั่วแบบนี้“ธีร์หรือว่า..”เอมี่หันมาถามธีร์เมื่อสัมผัสได้ว่าผู้หญิงตรงหน้าเป็นใคร“กลับไปก่อน”ธีร์เอ่ยขึ้น“ได้ค่ะ”แสนดีตอบรับทันที“ไม่ใช่เธอ..เอมี่กลับไปก่อนไว้ค่อยคุยกัน”ร่างสูงรั้งแขนบางไว้เมื่ออีกฝ่ายกำลังจะหมุนตัวกลับก่อนจะหันไปบอกกับเอมี่ซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมจากไปง่ายๆแสนดียังคงก้มหน้าอยู่แบบนั้นแม้ว่าเอมี่จะเดินจากไปแล้วก็ตาม“อ๊ะพี่ธีร์จะไปไหนคะ!”ร่างบางร้องขึ้นเมื่อจู่ๆข้อมือของเธอก็ถูกร่างสูงของธีร์ดึงให้เดินตามอีกฝ่าย
“ว่าไงนะ!”“ก็อย่างที่บอกตอนนี้เธอหมดประโยชน์แล้วเอมี่”ร่างสูงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบมือหนายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอย่างสบายอารมณ์ต้องขอบคุณแผนการของเอมี่เพื่อนสมัยเรียนที่ต่างประเทศที่เป็นคนต้นเรื่องคิดแผนการนี้ขึ้นมาและมันก็สำเร็จอย่างน่าประหลาดใจ“ไม่ได้!..ตอนนี้ไม่ได้นะธีร์!”คิ้วหนาขมวดเข้าหากันทันทีก่อนจะมองไปยังเอมี่ที่ดูร้อนรนแปลกๆ“ทำไม”“ก็ถ้านายประกาศเลิกฉันตอนนี้งานการที่ฉันได้มาจากอิธิพลของนายก็หายหมดสิ!”“แล้ว?”ใบหน้าหล่อเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจผิดกับเอมี่ที่มีอาชีพอยู่ในวงการบันเทิงซึ่งเรื่องที่เธอคบหากับธีร์นั้นสร้างโปร์ไฟล์ของเธอให้ดูดีขึ้นมาเป็นเท่าตัวคนที่อยากเป็นพันธมิตรกับธีร์ต่างก็มาขอเป็นสปอนเซอร์ให้รวมทั้งจ้างเธอไปเป็นพรีเซ็นเตอร์เพียงเพราะอยากมีส่วนร่วมใกล้ชิดกับธีร์มากขึ้น
ร่างบางกุมมือกันแน่นด้วยความประหม่าเธอไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าร่างสูงจะรู้อยู่แล้วว่าเด็กทั้งสองเป็นลูกของตัวเองนั่นยิ่งทำให้เธอกลัวเข้าไปใหญ่กลัวว่าอีกฝ่ายจะเกลียดลูกของเธอรวมถึงเกลียดเธอที่กล้าปล่อยตัวเองท้องลูกของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาติ“สะแสนดีขอโทษค่ะ”ร่างบางเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครื่อไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าอีกฝ่ายตรงๆเพราะกลัวสายตาของเขาที่จะมองเธออย่างรังเกียจ“เรื่อง”ร่างสูงถามเสียงเรียบไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าขนาดนี้“กะก็เรื่องที่แสนดีท้อง..แสนดีไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้้ตัวเองท้องลูกของพี่ธีร์นะคะ!”ใบหน้าสวยเงยขึ้นสบตาพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นย้ำให้อีกฝ่ายได้ยินชัดๆว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะท้องลูกของเขาจริงๆ“เหอะ”ธีร์เค้นหัวเราะออกมากับคำพูดของแสนดีที่เหมือนกับว่ามันเป็นความผิดพลาดมากๆที่เธอท้องลูกของเขาส่วนแสนดีที่เห็นว่าอีกฝ่ายเค้
เช้าวันต่อมาแสนดี PARTฉันสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้ายนั่งหอบหายใจอย่างบ้าคลั่งก่อนที่ดวงตาของฉันจะเบิกโตมองสิ่งรอบข้างที่ไม่คุ้นเคยนี่ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย!“แม่จ๋า/แม่ค้าบบ”“สโนว์?..สกาย?”ฉันเรียกชื่อลูกๆด้วยความตกใจมองเด็กทั้งสองที่เปิดประตูห้องวิ่งหน้าตั้งมาหาฉันด้วยรอยยิ้มทั้งสองคนกระโดดขึ้นเตียงก่อนจะกอดฉันแน่นส่วนฉันก็ได้แต่มึนงงจำได้ล่าสุดก็คือนั่งรอพี่ธีร์จนง่วงเลยเผลอหลับไปแต่ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่รู้แล้วว่าฉันอยู่ที่ไหนและลูกๆของฉันเองก็มาอยู่ในที่แห่งนี้ได้ยังไงเหมือนกันแกร้กแต่ก่อนที่ฉันจะมึนงงไปมากกว่านี้เสียงประตูก็ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับร่างสูงในชุดนอนสีกรมสบายๆแต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจก็คงจะเป็นบนใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยร่องรอยของหมึกสีน้ำเงินถูกวาดไว้ทั่วบริเวณใบหน้า







