LOGINภาพที่เห็นตรงหน้าก็คือไอ้คนที่มันบังอาจฉุดกระชากข้อมือของเธอนั้นลงไปนอนสลบเหมือดอยู่กับพื
“อืม... โอว...”เสียงครวญครางของผู้หญิงดังบ้างค่อยบ้างเพราะบางอย่างที่แน่นคับปาก ทว่าเธอก็ยังอุตส่าห์ที่จะพูดมันออกมา เหมือนจะบอกเป็นนัยว่าแม้เธอเป็นฝ่ายทำก่อนแต่เธอก็เสียวได้“โอว... ดีจังเลยค่ะคุณขา... ดีจังเลย... โอว... เยี่ยม! เยี่ยมที่สุด โอว... คุณเยี่ยมที่สุดในโลกเลย”และเมื่อเธอเปลี่ยนบทบาทเป็นผู้ควบคุมด้านบน เธอก็ทำหน้าที่ถ่ายภาพคนด้านล่างให้ยิ่งชัดเสียจนเขาชาไปทั้งร่าง เพราะไอ้ผู้ชายที่นอนระทวยอยู่เบื้องล่างนั้นมันก็คือ หนึ่งในคณะรัฐมนตรีที่คงนั่งหน้าซีดอยู่ที่ไหนสักแห่งในมหานครนี้ เพราะเขาให้ลูกน้องส่งข่าวให้ทุกคนในคณะคอยดูความหายนะของไอ้ฟิลิป แต่กลับเป็นเขาเองที่เอาความโสมมมาประจานให้คนอื่นดูการร่วมรักระหว่างหญิงหนึ่งชายสามเป็นไปอย่างถึงพริกถึงขิงสลับตัดฉากกันไปมา ที่ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้ดูก็คงสามารถแยกแยะออกได้ง่ายว่าหญิงที่เห็นนั้นคือ เอซิลีนกับคณะรัฐมนตรีของเขาไม่ใช่ภาพการร่วมรักของประธานาธิบดีฟิลิปกับพนักงานหญิงของรัฐโครม! เพล้ง! โครม! เพล้ง!...แกเบรียลฉวยคว้าเก้าอี้เหล็กของพนักงานใ
แกร๊ก...ใบหน้าหวานที่ยังคงอิดโรยอยู่มากหันตามเสียง และผู้ที่ผ่านบานประตูเข้ามาก็ทำให้เธอต้องถอยร่นไปจนถึงหัวเตียงด้วยความหวาดกลัว เสื้อผ้าพร้อมอาหารถูกวางลงบนเตียงเพราะในห้องนี้นอกจากเตียงที่เธอนั่งอยู่แล้วไม่ได้มีเฟอร์นิเจอร์อื่นๆ อีก“ทานอาหารแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เดี๋ยวคนมารับเขาจะว่าได้ว่าผมทรมานคนรักของเขา” “คนรัก” แม้จะสงสัยในสิ่งที่แกเบรียลพูดแต่การนิ่งเฉยคงดีสำหรับเธอที่สุด “คุณไม่ต้องปิดบังอะไรผมอีกแล้ว ชาร์คเขาเล่าความจริงทุกอย่างให้ผมฟังหมดแล้ว รอแค่พรุ่งนี้เท่านั้นผมก็จะปล่อยคุณไป รอให้ผมได้หลักฐานนั่นเสียก่อน หึหึหึ...”ดวงตามาดหมายทว่าเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมตวัดมองใบหน้าสวยหวานที่ถูกใจเขาเหลือเกิน โดยเฉพาะดวงตาหวาดๆ คู่นั้น มันไม่ต่างไปจากดวงตาของแม่กวางสาวที่ระแวดระวังภัยจากนายพราน สวยเสียจนเขาอยากจะลิ้มลองในเวลาที่อารมณ์ลดทอนจากโทสะเขากลับมีความต
“ผมไม่ตกลงกับข้อเสนอของคุณ ผู้หญิงเพียงคนเดียวไม่มีผลที่จะทำให้งานของผมชะงักได้”ฟิลิปเปิดฉากพูดก่อน ในฐานะประธานาธิบดีเขาคงยอมให้ประเทศชาติบ้านเมืองมาเป็นข้อต่อรองเพื่อความปลอดภัยของผู้หญิงเพียงคนเดียวไม่ได้ แต่ในฐานะที่เขาเป็นพ่อก็คงต้องหาทางช่วยเหลือผู้หญิงที่เป็นดวงใจของลูก และมันต้องได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ จะไม่มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาดเพราะนั่นเท่ากับเป็นการซื้อเวลาให้ชาร์คทำบางอย่างได้สำเร็จ“หึหึหึ... รู้อยู่แล้ว!” แกเบรียลหัวเราะยิ้มเยาะพร้อมเสียงสูงไม่แคร์สักนิด“รู้อยู่แล้ว... หมายความว่ายังไง” คิ้วสูงเลิกขึ้นอย่างแปลกใจรวมทั้งท่าทางเป็นต่อของแกเบรียลมันก็น่าหมั่นไส้อย่างสุดๆ“รู้อยู่แล้วว่าท่านไม่มีวันยอมหรอก หลักฐานที่ท่านได้ไป ท่านจะเอาไปทำอะไรก็ตามสบายเล๊ย! ผมไม่สน เพราะผมมีอะไรที่มันเด็ดกว่านั้น ว่าแต่ท่านเถอะ เวลาจะเล่นงานผมก็เพลาๆ ไว้บ้างก็แล้วกัน เพราะเวลาที่ผมเอาคืน อย่าว่าแต่ตำแหน่งประธานาธิบดีเลย แม้แต่แผ่นดินในมหานครนี้ท่านก็จะไม่มีเหยียบ สวัสดีครับท่านประธานาธิบดีที่มีเวลาเหลือน้อยที่สุด หวังว่าคงส
“เป็นยังไงบ้างครับ เธอ... ยังปลอดภัยดีหรือเปล่า”คำถามร้อนรนส่งออกไป แม้จะรู้ว่าเธอยังปลอดภัยแต่เขาก็ต้องทำให้เนียนอย่างที่สุด ทั้งสิ่งที่แสดงออกไปมันก็ไม่ได้แกล้งทำเลย “ค่ะ เธอยังปลอดภัยดีทุกอย่าง ดูท่าคุณห่วงเธอมากจริงๆ น่าดีใจแทนเซาะทรายนะคะที่มีคนเป็นห่วงเป็นใยถึงขนาดนี้” น้ำเสียงปนเยาะอย่างหมั่นไส้ “ครับ แล้วท่านรัฐมนตรีรับเงื่อนไขของผมหรือเปล่าครับ” “เซาะทรายจะปลอดภัยทุกอย่าง คุณพ่อจะรับเงื่อนไขตามที่ท่านประธานาธิบดีต้องการ และคุณเองก็ต้องทำตามที่ท่านต้องการเช่นเดียวกัน” เอลล่าหมายถึงเซาะทรายจะปลอดภัยตามที่ชาร์คร้องขอเพื่อแลกกับข้อมูลที่ท่านประธานาธิบดีฟิลิปจะไม่เปิดเผยความลับ แต่ในขณะเดียวกันความลับของฟิลิปก็เป็นสิ่งที่ชาร์คต้องเอามาแลกกับตัวของเซาะทราย “ครับ ผมจะท
ขนหน้าอกที่มองเห็นได้จากกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ถูกปลดออกมันทำให้เธออยากจะถลาเข้าไปลูบคลำ แต่ก็ต้องแสร้งทำท่าทางตกใจทั้งที่ในใจนั้นพยายามหักห้ามตัวเองไว้อย่างสุดๆ เธอต้องรอให้เขาเอ่ยพูดธุระที่ทำให้เขากล้าย้อนกลับมาในสถานที่ที่อันตราย ประเภทที่ว่า “คนร้ายมักจะกลับไปในสถานที่เกิดเหตุเสมอ” ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าเขาจะย้อนกลับมา“ผม... ผมมีเรื่องอยากขอความช่วยเหลือจากคุณเอลล่า”เสียงทุ้มเอ่ยออกมาราวกับว่าสิ่งที่เขาพูดออกมานี้มันคือความทรมานจิตใจของเขาอย่างที่สุด“ช่วยเหลือ... คุณชาร์คต้องการให้เอลล่าช่วยเหลือเรื่องอะไรคะ”เมื่อเธอเปิดโอกาสให้เขาพูดหลังจากที่แสร้งทำเป็นระงับความตื่นตกใจเมื่อเขาแจ้งว่าจะมาขอความช่วยเหลือ ใบหน้าสวยหวานส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจไปให้เขา หัวใจกระหยิ่มยิ้มเมื่อได้ยินคำว่าขอความช่วยเหลือจากปากของเขาในความขุ่นมัวที่เขาเห็นเซาะทรายดีกว่าแต่ก็ยังมีความดีใจที่ท้ายที่สุดคนที่เขานึกถึงยามมีความทุกข์คือเธอ ทว่าสิ่งที่เขาเอ่ยต่อก็ทำให้เธอต้องยิ้มค้าง“ได้โปรดช่วยเซาะทรายด้วยเถิดครับ&rd
“ได้โปรด... ฉันไม่รู้ในสิ่งที่คุณถาม ฉันไม่รู้... ไม่รู้อะไรจริงๆ”ใบหน้าทั้งน้ำตาส่ายปฏิเสธ คำพูดส่อความหมายของแกเบรียลเธอเข้าใจและยิ่งสั่นสะท้านมากขึ้น เธอควรจะบอกในสิ่งที่แกเบรียลต้องการรู้เพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง แต่เธอก็มั่นใจว่าไม่มีทางที่แกเบรียลจะปล่อยเธอไปตามปากพูด ในเมื่อบอกก็ตาย ไม่บอกก็คงตายเหมือนกัน อย่างนั้นแล้วเธอเลือกที่จะไม่เข้าข้างคนชั่วโกงกินบ้านเมืองจะดีกว่า แม้ ณ เวลานี้ ความปลอดภัยจะไม่มีเลยก็ตาม “ไม่รู้เรื่องของไอ้ผู้ชายที่คุณนอนด้วยอ่ะนะ คุณคิดว่าผมโง่!”แกเบรียลกำมัดแน่น เพราะลองชาร์คสามารถผ่านด่านกล้องวงจรปิดและปลดล็อกรหัสเข้าไปในห้องทำงานของเขาได้ หลักฐานที่มีอยู่ก็คงจะไม่หลงเหลืออีกแล้ว และเขาก็ชักจะไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนี้จะรู้เรื่องหรือมีค่ามากพอที่จะทำให้ชาร์คเอาข้อมูลมาแลกหรือเปล่า “ฉันไม่รู้... ไม่รู้จริงๆ” เซาะทรายสั่นสะท