ฮาเร็มคุณนายร่าน

ค-น-ส-ว-น

บ้านคุณนาย

ผู้​เขียน

กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

ตัวอย่างจากบางช่วงบางตอน…

“อู้ววว… ซี้ดดด… อ๊า… ซี้ดดด… อ๊า… ”

ลุงโดมม์เงี่ยหูฟัง…

น้ำเสียงนั้นช่างทำให้คนฟังรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างประหลาด ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกถึงแรงกระตุ้น มันทำให้แท่งลำของความเป็นชายแข็งตัวขึ้นมาทันทีเพราะเสียงนี้ลุงโดมม์รู้ว่ามันคือเสียงครางของความเสียวซ่าน หรือไม่ก็เสียงของคนเอากันนั่นเอง

ตอนแรกลุงโดมม์นึกว่าคุณนายอาจจะแอบเล่นชู้เพราะวันนี้ท่านนายพลไม่อยู่ แต่เสียงครางที่ได้ยินอยู่นี้น่าจะเป็นเสียงของคุณนายคนเดียว

ลุงโดมม์ไม่อาจทนเก็บความสงสัยไว้ได้อีกต่อไป จึงตัดสินใจป่ายปีนไปตามกิ่งก้านขยับเข้ามาจนใกล้กับบานหน้าต่างที่เปิดแง้มเอาไว้ สอดสายตาเข้าไปในห้อง

ก่อนจะตกใจ…

กับสิ่งที่ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เห็น

“โอ๊ว… แม่คุณเอ๊ย… ”

ลุงโดมม์อุทานออกมาด้วยความตกใจ คุณนายกำลังอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน

หล่อนอยู่คนเดียวลำพัง เอนหลังพิงหมอนสีขาวที่วางรองไว้กับพนักหัวเตียง เข่าสองข้างถ่างออกกว้าง ในมือจับขวดน้ำหอมทรงยาวกำลังลากผ่านร่องกลีบโหนกนูนโอบล้อมไว้ด้วยเส้นขนสีดำระยับ

         “โอ๊ววว… อ๊า… ซี้ดดดด… อูย… อยากเหลือเกิน”

         คุณนายร้องครางน่าเวทนา…

มืออีกข้างที่เหลือเอื้อมขึ้นมาคลึงเคล้นปทุมถันคู่งาม ใหญ่มากจนล้นออกมาสองข้างลำตัว

นิ้วเรียวบีบบี้ปทุมถันสองเต้าสลับไปมาจนปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า ดวงตาหลับพริ้มก่อนจะกดขวดน้ำหอมที่มีรูปทรงคล้ายอวัยวะเพศชายทิ่มแทงเข้าใส่สองกลีบอย่างเมามัน

         ที่บ้านเดียวหลังใหญ่ตั้งอยู่ริมน้ำอัมพวา

ตอนเช้าตรู่…

‘นลิลล์’ หญิงวัยสามสิบห้าปีผู้เป็นเจ้าของบ้านไม้ปลูกสร้างแบบทรงเรือนไทยหลังใหญ่ กำลังยืนอยู่ริมระเบียงห้องนอนชั้นสองของบ้าน

หล่อนทอดสายตามองลงมาที่แม่น้ำ เห็นระลอกคลื่นอาบไปด้วยแสงสีทองอร่ามของแสงแดดยามอรุณรุ่ง เหนือขึ้นมาที่โค้งขอบฟ้าสีครามมีฝูงนกกระยางกำลังบินเป็นแถวยาวผ่านมา แถวนี้ยังคงความร่มรื่นของธรรมชาติที่นับวันจะหาดูได้ยากขึ้นทุกที

ก่อนที่สายตาของหล่อนจะสะดุดตาเข้ากับชายรูปร่างสูงใหญ่ เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้าม ผิวสีน้ำตาลคร้ามแดดยิ่งทำให้เขาดูคมเข้มเหลือเกิน กำลังลงอาบน้ำอยู่ริมฝั่งที่มีสะพานไม้ทอดยาวออกไปจากตลิ่ง

“ป้าดาจ๊ะ… ผู้ชายที่ท่าน้ำคนนี้เป็นใคร… ”

นลิลล์หันไปถาม ‘ป้าดา’ สาวใช้วัยห้าสิบปีที่กำลังเก็บเตียงอยู่ภายในห้องนอนของหล่อน

ป้าดาทำงานอยู่ในบ้านหลังนี้มานานหลายปีจนเป็นที่ไว้วางใจของคนในบ้าน

“ไหนคะคุณนาย… ”

ป้าดาถาม…

ก่อนจะวางมือจากงานที่กำลังทำอยู่ตรงหน้า ก้าวเดินมาที่ระเบียงด้วยความสงสัย

ดวงตาคมประกายจ้องมองไปยังสะพานไม้ริมท่าน้ำหลังบ้าน พลันสายตาสะดุดเข้ากับเรือนร่างสูงใหญ่กำยำไปด้วยมัดกล้ามของผู้ชายที่ทำให้คุณนายต้องเอ่ยถามออกมาด้วยความสนใจใคร่รู้

“อ๋อ… ‘ลุงโดมม์’ นั่นเอง แกเป็นสวนคนใหม่ที่ท่านนายพลเพิ่งรับเข้ามาทำงานค่ะคุณนาย… ”

ป้าดาตอบ…

ท่าน ‘นายพล’ ที่ถูกเอ่ยถึงก็คือชายวัยเจ็ดสิบปีผู้เป็น เจ้าของเรือนไทยหลังใหญ่แห่งนี้

นลิลล์ฟังคำตอบก็เข้าใจ…

เป็นเพราะว่าลุงพวนคนสวนคนเก่าเพิ่งลาออกไปอยู่ต่างจังหวัดเมื่อสามวันก่อน นายพลจึงรับคนงานใหม่เข้ามาแทน ลุงโดมม์เพิ่งเข้ามาทำงานได้สัปดาห์กว่าๆ

“แล้วลุงโดมม์คนนี้มาจากไหนป้ารู้ไหมจ๊ะ… ”

ขณะที่ถาม…

สายตาของคุณนายนลิลล์ยังไม่ละจากเรือนร่างกำยำล่ำสันไปด้วยมัดกล้าม

เห็นเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายปกคลุมไปทั่วแผงอกกว้างสุดเซ็กซี่ ที่เห็นได้ชัดเจนก็เพราะร่างกายของลุงโดมม์เกือบเปลือยเปล่า มีแค่เพียงกางเกงขาสั้นผ้าร่มบางๆ ปกปิดกึ่งกลางกายเอาไว้แค่นั้น

‘อู้วววว… ’

คุณนายแอบอุทานในใจ…

กับสิ่งที่ทำเอาหล่อนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องก็คือบริเวณกลางเป้าที่ดูตุงแน่นจนน่าอึดอัด

มองเห็นความเป็นชายที่ซุกซ่อนเอาไว้เป็นรูปเป็นลำอลังการ ทำเอาคนมองใจเต้นสะท้านรู้สึกร้อนวาบเข้ามาที่ง่ามขาของตัวเอง

“เรื่องนี้ป้าไม่รู้ แต่คิดว่าก็น่าจะเป็นอดีตทหารเก่าลูกน้องท่านนายพลนะคะ… ”

ป้าดาคาดเดาไปตามที่เห็น เพราะว่านายพลเป็นคนรับเข้ามาเอง และลุงโดมม์คนนี้ก็อายุสี่สิบปลายๆ เท่านั้นเอง คนละวัยกับท่านนายพลที่อายุเจ็ดสิบแล้ว

“อ๋อ… เป็นแบบนี้นี่เอง… ”

ขณะกล่าว…