4 เธอทำให้ฉันใจสั่น

เมื่อถูกต้อนจนมุมและเวลากระชั้นชิดเข้ามาทุกที เพลิงจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากละทิ้งความกลัวแล้วพยักหน้ารับอย่างจำใจ “เฮ้อ.....พาผมไปเถอะพี่....ขอร้องล่ะ ดีกว่าให้ป๊ารู้เรื่องนี้”

ทุกอย่างเข้าทางแผนการของพายุอย่างหมดจน

พายุพาเพลิงมายังนัดหมายตามแผน ซึ่งแท้จริงแล้วคือสถานที่ที่นัดแนะกับเจสสิก้าไว้ล่วงหน้า ทว่าเมื่อบานประตูห้องทำงานถูกเปิดออกและเจสสิก้าในลุค เจ้าหนี้รายใหญ่ ผู้เงียบขรึมและเฉียบขาดได้สบสายตากับเพลิงเป็นครั้งแรก....หัวใจของเธอกลับกระตุกวูบอย่างช่วยไม่ได้

ภาพของเด็กหนุ่มที่เธอเคยคิดว่าเป็นเพียงเด็กเพิ่งเรียนจบไร้หัวคิด กลับเป็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง นัยน์ตาคมกริบฉายแววดื้อรั้น ท่าทางดุดันออร่าความแบดบอยอันตรายอย่างปิดไม่มิด ใบหน้าคมคายที่มีร่องรอยความกังวลที่ส่งให้เขาดูมีเสน่ห์แบบดิบ ๆ อย่างบอกไม่ถูก เจสสิก้าถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ เธอไม่เคยเจอน้องชายของพายุมาก่อน และไม่เคยคิดว่า เด็กมุทะลุ ในคำบอกเล่าของเพื่อนสนิท จะมีรูปร่างหน้าตาและเสน่ห์ดึงดูดสายตาได้มากมายขนาดนี้

เจสสิก้าเผลอนิ่งชะงักไปชั่วครู่เมื่อถูกเสน่ห์อันตรายของเด็กหนุ่มตรงหน้าจู่โจม แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ เธอจึงรีบตั้งสติและปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบตึง นั่งกอดอกวางท่าเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลทันที

“นั่งลงสิ” พายุจับกดไหล่น้องชายให้นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามหญิงสาว “นี่คือเจสสิก้า เป็นเพื่อนของฉันเอง”

“นี่เป็นน้องชายของฉันเอง ที่เล่าให้ฟังว่ามันเดือดร้อนเรื่องเงินจำนวนมาก” พายุเริ่มเกริ่นให้เจ้าหนี้สาวฟังอย่างตั้งใจ

“เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ ดอกเบี้ยตามปกติของฉันไม่ใช่น้อย ๆ หรอกนะ แต่เห็นแก่ที่เป็นน้องชายของพายุ ก็ถือว่าเป็นคนคุ้นเคยกัน ฉันจะยอมลดดอกเบี้ยให้สามสิบเปอร์เซ็นต์” เจสสิก้าปรายตามองเพลิงด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดและเย็นชา

เพลิงที่กำลังร้อนใจและตกอยู่ในสภาวะจำยอม ได้ฟังดังนั้นดวงตาเปล่งประกายมีความหวัง แต่ความใจเด็ดดื้อรั้นในตัวกลับทำให้เขากล้าสบตาเจ้าหนี้สาวอย่างไม่ลดละ ก่อนจะเอ่ยต่อรองเสียงเข้ม

“ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ได้ไหมครับ?” เพลิงจ้องตาเจสสิก้าด้วยสายตาจริงจังและเว้าวอน “ผมสัญญาว่าจะรีบหามาคืนให้เร็วที่สุด ขอห้าสิบเปอร์เซ็นต์เถอะนะครับ”

เจสสิก้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แอบประทับใจในความกล้าและใจแข็งของเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ยังคงบทบาทเจ้าหนี้สาวผู้เด็ดขาดไว้ได้อย่างเนียนกริบ

“ห้าสิบมันมากเกินไป งั้นถอยคนละก้าว....จากสามสิบฉันขยับให้เป็นสี่สิบเปอร์เซ็นต์ งดต่อ! ถ้าไม่ได้ตามนี้ก็ไม่ต้องกู้ ไปหาเงินจากที่อื่นเอาเองเถอะ”เจสสิก้าตอบกลับทันควัน  นัยน์ตาคมสวยจ้องตอบอย่างไม่ยอมแพ้

น้ำเสียงจริงจังไร้ช่องว่างให้ต่อรองของเธอ ทำให้เพลิงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อรู้ดีกว่าเวลาของเขาเหลือไม่มากแล้ว และนี่คือทางรอดสุดท้ายแล้วจริง ๆ ชายหนุ่มถอนหายใจยาว ก่อนจะจำนนพยักหน้ารับแต่โดยดี

“ตกลงครับ สี่สิบก็สี่สิบ”

“แล้วเธอจะรีบคืนเงินเมื่อไหร่ เดือนหน้าดีไหม”

“โห....เจ๊! ขอเวลาสักปีหนึ่งได้ไหม”

“ไม่ได้! นายจะบ้าเหรอ!”

“งั้นขอครึ่งปี! เจ๊...หกเดือนนะ ไม่ขาดไม่เกิน” เพลิงพยายามต่อรองด้วยรอยยิ้มออดอ้อนที่ไม่เข้ากับรูปร่างสูงใหญ่เลยสักนิด

“หกเดือนกับผีน่ะสิ!” เจสิก้าถลึงตาใส่พร้อมกับตบโต๊ะเสียงดังปัง “นี่มันเงินสามสิบล้านนะนายเพลิง! ไม่ใช่สามพัน! จะมาขอผ่อนจ่ายปีหน้า แถมยังต่อรองเหมือนซื้อของตลาดนัดแบบนี้ มันจะเกินไปแล้วนะพ่อคุณ!”

“โธ่...คุณเจสก็รู้ว่าผมเพิ่งเรียนจบยังไม่ทันได้มีงานทำเลย หาไม่ทันจริง ๆ เงินตั้งสามสิบล้านใครจะไปเสกให้ทันเดือนหน้าล่ะครับ” เพลิงถอนหายใจยาว เอนหลังพิงเก้าอี้พลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างคนถือไพ่เหนือกว่าเล็กน้อย “ถ้าคุณเจสเค้นเอาตอนนี้ ผมก็มีแต่ตัวให้นั่นแหละ เอาไหมล่ะ?”

“หกเดือน ฉันให้เวลานายหาเงินหกเดือน เดือนที่หกนายต้องจ่ายให้ฉันก้อนแรกสิบล้านบาท หลังจากนั้นก็คำนวณตามเวลาใช้หนี้”

“ก็ได้ครับ”

เมื่อเห็นน้องชายของเพื่อนยอมจำนน เจสสิก้าจึงหันไปสั่งเนเน่ผู้เป็นเลขานุการส่วนตัวที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยน้ำเสียงฉะฉาน

“เนเน่....ไปเตรียมเอกสารสัญญาการกู้ยืมเงินมาให้ฉัน ระบุเงื่อนไขและดอกเบี้ย ตามที่เราตกลงกันไว้เมื่อกี้ ให้คุณเพลิง ลูกหนี้ของฉันเซ็นชื่อให้เรียบร้อยสมบูรณ์”

“ได้ค่ะบอส รอสักครู่นะคะ”

เลขาสาวรับคำอย่างนอบน้อม แม้จะแอบตกใจกับจำนวนเงินที่เจ้านายสาวอนุมัติวงเงินแปดหลัก และไม่กำหนดเวลาคืนชัดเจนด้วย เธอรีบเดินออกไปจัดการเอกสาร ทิ้งให้บรรยากาศภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยความเงียบกดดัน มีเพียงสายตาของเจสสิก้าที่แอบมองใบหน้าคมเข้มแบดบอยของเพลิงเป็นระยะ ขณะที่พายุนั่งมองภาพทั้งหมดอยู่ข้าง ๆ พลางกระตุกยิ้มในใจที่แผนการดัดนิสัยน้องชายดำเนินไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ