5 ก่อกวนหัวใจ

เจสสิก้า บูรณี ราเซล หรือที่ใคร ๆ ในวงการธุรกิจเรียกติดปากว่า เจส สาวลูกครึ่งไทย-อเมริกันวัย 31 ปี ผู้พกพาความคมคายจากคุณพ่อชาวอเมริกันและความประณีตอ่อนหวานที่ซ่อนอยู่ภายในจากคุณแม่ชาวไทย รูปร่างสูงโปร่ง สายตาคมสวยและรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่มักจะปรากฏขึ้นอย่างถูกจังหวะเสมอ เส้นทางชีวิตของเธอไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เธอมีความทะเยอทะยานและมีสมองอันเปรื่องปราด เจสสิก้าเริ่มกระโดดเข้าสู่โลกธุรกิจและมีกิจการเป็นของตัวเองตั้งแต่อายุเพียง 20 ปี ในวัยที่คนอื่นกำลังสนุกกับการใช้ชีวิตมหาวิทยาลัย เธอมีความสามารถในการเจรจาต่อรองกับคู่ค้าที่มีอายุมากกว่าเธอเท่าตัว มีความกระหายชัยชนะและการหาเงินเข้าขั้น

ด้วยความฉลาดเป็นกรด ผู้ชายทุกคนที่เข้ามาในชีวิตต่างมีเรื่องผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง หรืออยากได้เธอไว้เพื่อประดับบารมี และแน่นอนพวกผู้ชายเหล่านั้นถูกปฏิเสธไม่เหลือเยื่อใย ความเก่งเฉียบแหลมจึงกลายเป็นเกราะป้องกันตัวที่ทำให้เธอครองความเป็นโสดมาจนถึงทุกวันนี้

เจสสิก้าคือคำจำกัดความของคำว่า "สวย เผ็ด และอันตราย" รูปร่างเย้ายวน ท่าทางมั่นใจ และเสน่ห์แบบผู้หญิงทำงานที่ควบคุมทุกอย่างได้ในกำมือ ทว่าพายุกลับไม่ได้ชอบรสชาติเผ็ดร้อนที่พร้อมจะแผดเผาเขาได้ทุกเมื่อ สเปกของเขามันตรงกันข้ามกับเธอโดยสิ้นเชิง เขาแพ้ทางให้ผู้หญิงซื่อ ๆ ใส ๆ อ่อนหวาน น่ารัก และดูน่าทะนุถนอม ผู้หญิงประเภทที่ทำให้เขาอยากปกป้อง ไม่ใช่ผู้หญิงฉลาดที่พร้อมจะอ่านความคิดเขาออกทุกฝีก้าวอย่างเธอ ดังนั้นเจสสิก้าจึงเป็นเพื่อนสนิทที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวของเขา

ทุกวันนี้ เจสยังคงเป็นเพื่อนสนิทที่พายุไว้วางใจที่สุด และเธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงสวย อันตราย ที่โสดอย่างทรงคุณค่า รอคอยวันที่ใครสักคนจะกล้าพอที่จะเข้ามาเคียงข้าง โดยไม่หวาดกลัวความฉลาดของเธอ

ทั้งที่คิดว่าตัวเองควบคุมหัวใจและอ่านเกมคนออกหมด แต่กำแพงความเย็นชาของเจสสิก้ากลับต้องสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อได้พบกับ เพลิง น้องชายสายเลือดเดียวกับพายุ ในทีแรก เจสสิก้าพยายามพิจารณาความรู้สึกของตัวเองด้วยเหตุผลอย่างชาญฉลาดตามนิสัยเดิม หรือเพราะเราเคยชอบพายุ? พอเห็นหน้าเด็กบ้าคนนี้เราเลยเกิดอาการใจสั่นไปเอง? เธอพยายามหาคำตอบมาอธิบายอัตราการเต้นของหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ เพื่อปฏิเสธความจริงที่กำลังเกิดขึ้น

แต่ยิ่งได้มองหน้าใกล้ ๆ เจสสิก้าก็ยิ่งรู้ว่าเธอคิดผิด เพลิงไม่ได้เหมือนพายุเลยสักนิด พายุคือสายน้ำเย็นฉ่ำที่ชอบความอ่อนหวานและความสงบ แต่เพลิง เขาคือไฟที่ร้อนแรง ท้าทาย และมีแววตานักล่าที่พุ่งตรงมาที่เธออย่างเปิดเผย รอยยิ้มกวนประสาทกับสายตาคมกริบของเด็กหนุ่มรุ่นน้องคนนี้ ไม่ได้มีความหวาดกลัวในความฉลาดและสายอันตรายของเธอเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขากลับมองความเก่งและความพยศของเธอเป็นเป้าหมายที่ต้องเอาชนะ

มันไม่ใช่ความรู้สึกเสียดายจากพายุ... แต่มันคือ "แรงดึงดูด" ที่แท้จริง

เด็กบ้านั่นกำลังทำให้เจสสิก้า บูรณี ราเชล ผู้หญิงที่ไม่เคยแพ้ทางให้ผู้ชายคนไหน ต้องแอบกำมือตัวเองแน่นเพื่อซ่อนอาการใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อนในชีวิต

ทันทีที่เจสสิก้าเปิดประตูบ้านเข้ามา ความตั้งใจที่จะกลับมาพักผ่อน สายตาคมสวยของเธอกวาดมองบรรยากาศในห้องรับแขกเพียงเสี้ยววินาทีก็อ่านเกมออกทันที ภาพของมารดา คุณมณฑา บูรณี ราเชลที่กำลังหัวเราะต่อกระซิกอยู่กับคุณลุงบุญสิน นักธุรกิจรุ่นใหญ่เพื่อนสนิทของมารดา พร้อมด้วยชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทเนี้ยบกริบที่นั่งยิ้มสุภาพอยู่ข้าง ๆ มันชัดเจนยิ่งกว่าชัดเจน นี่คือการนัดดูตัว!

“อ้าว มาพอดีเลยลูก เจส...มาไหว้คุณลุงบุญสินและมาทำความรู้จักกับพี่วิณณ์ ลูกชายของคุณลุงสิจ๊ะ” คุณมณฑาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีผิดปกติ ดวงตาเป็นประกายอย่างมีแผนการ

เจสสิก้าปรับสีหน้าให้เป็นรอยยิ้มการค้าที่สมบูรณ์แบบ เธอเดินเข้าไปยกมือไหว้ผู้ใหญ่ด้วยกิริยางดงาม ตามแบบฉบับลูกครึ่งที่ได้รับการอบรมอย่างดี แต่ในใจกลับถอนหายใจยาวให้กับมุกเดิม ๆ ของผู้เป็นแม่ ยังไม่ทันที่เธอจะได้นั่งคุยตามมารยาท มารดาก็รีบลุกขึ้นพร้อมกับคุณลุงบุญสินทันที

“เอ้อ....แม่กับลุงบุญสินว่าจะออกไปดูต้นไม้หลังบ้านสักหน่อย ปล่อยให้เด็ก ๆ เขาคุยกันไปเนอะ วิณณ์จ๊ะ  ฝากดูแลน้องด้วยนะลูก” คุณมณฑาทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มมีเสศนัย ก่อนจะควงแขนเพื่อนรุ่นพี่เดินลิ่วออกไปทางประตูหลังบ้าน ปล่อยให้ความเงียบครอบคลุมห้องรับแขกทันตา

เมื่อเหลือกันอยู่เพียงสองคน เจสสิก้าหมุนตัวกลับมามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนเป็นคมกริบ วิณณ์ บุคลิกดี สุภาพ ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นตามแม่พิมพ์นิยมที่ผู้ใหญ่ชอบ แต่สำหรับเจสสิก้า... ชายหนุ่มประเภทนี้รับมือได้ง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก เธอเดินไปนั่งลงที่โซฟากลางห้องด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผย ปลดกระดุมเสื้อสูทตัวนอกออกเล็กน้อยอย่างผ่อนคลาย ก่อนจะส่งรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ย่างกรายไปด้วยความอันตรายไปให้หมอหนุ่มตรงหน้า

“คุณวิณณ์คงโดนคุณลุงบังคับมาเหมือนกันใช่ไหมคะ?” เจสสิก้าเปิดฉากทักด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ต้อนอีกฝ่ายจนมุมในประโยคเดียว สายตาจ้องลึกเข้าไปในตาของวิณณ์อย่างรู้ทัน “ถ้างั้นเรามาคุยกันแบบเปิดอก... จะได้ไม่เสียเวลาทั้งคู่ ดีไหมคะ?”