บทที่ 7

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : หมาป่าดุร้าย NC-3P

--------------------------------------------------------------------------

ห้องนอนคุณชายยิม...

“อุ่น...ลงไปเอาชาร้อนให้ฉันหน่อยสิ” ยิมบอกเด็กสาวที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ เพราะนั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องดื่มทุกคืนก่อนเข้านอน

“ชาร้อนเหรอคะ..”

“ใช่..อุ่นต้องเตรียมมันให้ฉันทุกคืนก่อนนอนเข้าใจไหม” คุณชายพูดในขณะที่สวมแว่นตาอ่านหนังสืออยู่บนที่นอน

“ค่ะ เดี๋ยวอุ่นรีบไปเอามาให้นะคะ”

สาวน้อยรับคำสั่งและรีบเดินลงไปในครัวชั้นล่างของบ้านทันที แต่ที่นี่ยังคงแปลกใหม่สำหรับเธอประตูห้องต่างๆ ดูหน้าตาคล้ายคลึงกันไปหมด

ชั้นล่างของคฤหาสน์...

“ห้องครัวต้องเปิดเข้าไปห้องไหนก่อนนะ..” เด็กสาวเดินหาห้องที่เป็นห้องเชื่อมระหว่างห้องครัวแต่เธอนั้นก็ไม่แน่ใจเพราะเพิ่งเคยเข้ามาแค่ครั้งเดียวเท่านั้น “ห้องนี้หรือเปล่านะ”

เธอเดินตามแสงไฟที่เปิดอยู่ในห้องเข้าไปเพราะคิดว่าคงจะมีคนเปิดไฟในครัวทิ้งไว้ แต่พอเปิดเข้าไปกลับเห็นว่าห้องนั้นเป็นห้องนั่งเล่นซึ่งมีคุณชายอาร์คนดุร้ายกับคุณชายคอร์นที่นั่งดื่มอยู่ด้วยกัน “ขอโทษค่ะ” เธอรีบปิดประตูห้องทันทีเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนหันมามองเธอก่อนจะรีบวิ่งหาทางไปห้องครัว

“ทางนี้หรือเปล่านะ?” เด็กสาวเดินมาจนถึงห้องครัวก่อนจะเปิดหาชาที่ว่า “ชาคืออันไหนนะ..อ่านหนังสือไม่ออกด้วยสิ”

เด็กสาวฉีกซองเพื่อดมกลิ่นของแต่ละซองว่าซองไหนเป็นชาอย่างที่คุณชายยิมต้องการ

“อันนี้” เสียงทุ้มเข้มพูดขึ้นห้วนๆ จากทางด้านหลังของเธอซึ่งมันทำให้เธอตกใจมากจนรีบหันไปมองและเห็นว่าเจ้าของเสียงนั้นคือคุณชายคอร์นแต่ทว่ายังมีคุณชายอาร์คนโหดเหี้ยมยืนอยู่ใกล้ๆ กันด้วย

“ขะขอบคุณค่ะคุณชาย” เด็กสาวก้มหัวขอบคุณอย่างมีมารยาทกับคอร์น ภายในใจหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อยเมื่อเจอทั้งสองคนที่ห้องครัวนี้ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเขานั่งดื่มอยู่ด้วยกันในห้อง และเธอก็ไม่รู้ว่าเขามีจุดประสงค์อะไรถึงได้มาห้องครัวในเวลานี้ “คุณชายจะรับอะไรหรือเปล่าคะ?”

“รับสิ...” อาร์เดินอ้อมเคาน์เตอร์เข้ามาหาเด็กสาวด้านในก่อนจะพูดประโยคชวนให้เด็กสาวขนหัวลุก “ฉันอยากกินอะไรอุ่นๆ น่ะ” ดวงตาคมดุวาดมองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะสิ่งที่เขาอยากกินนั้นอยู่ตรงหน้า

“ระรับชาร้อนๆ ไหมคะ” เด็กสาวเริ่มพูดตะกุกตะกักขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าปลดกระดุมคอเสื้อด้านบนออกแล้วเดินตรงเข้ามาหาเธอ “เอ่อ..แต่เดี๋ยวอุ่นเอาชาไปให้คุณชายยิมก่อนนะคะพอดีคุณชายรออุ่นอยู่น่ะค่ะ”

สาวน้อยรีบหันกลับมาชงชาอย่างลนลานเมื่อเธอนั้นเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยเพราะดวงตาทั้งสองคู่ที่จ้องมองเธออยู่

“โคตรใสเลยว่ะเฮีย” เจ้าของใบหน้าหล่อคมที่มีจิวเจาะคิ้วอยู่บนใบหน้า พูดขึ้นเมื่อมองความใสซื่อและท่าทางของเด็กสาวที่ดูหวาดกลัวต่อพวกเขา

“ซี๊ด~ แข็งเลยว่ะ” อาร์ซูดปากก่อนจะพูดขึ้นพรางใช้มือขยำเป้ากางเกงของตัวเองที่ตอนนี้แกนกลางลำตัวของเขาเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเมื่อเห็นเข้ากับสาวน้อยไร้เดียงสา

คำพูดหยาบโลนและโทนเสียงน่ากลัวนั้นทำให้สาวน้อยที่ได้ยินถึงกับน้ำตาเอ่อขึ้นดวงตาใสพรางรีบยกถาดชาร้อนหนี แต่ทว่าทางที่เธอต้องเดินผ่านนั้นกลับมีคุณชายทั้งสองคนยืนดักไว้อยู่

“อุ่นขอทางหน่อยได้ไหมคะ” เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างนอบน้อม

“ยังไม่ทันทำอะไรเลยร้องไห้ซะแล้ว” คอร์นพูดขึ้นพรางกระตุกยิ้มร้ายชอบใจก่อนจะใช้ลิ้นตวัดเลียริมฝีปากของตัวเอง คนตัวสูงดึงถาดชาในมือของเด็กสาวมาวางไว้ที่เคาน์เตอร์กลางครัวก่อนจะปรี่เข้าหาร่างบางของสาวน้อยขี้กลัว

“อืออือ~” เสียงอู้อี้ของเด็กสาวดังขึ้นในลำคอเพราะโดนมือหนาของคุณชายคอร์นปิดปากเอาไว้ น้ำอุ่นถูกพาเข้าห้องที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้นซึ่งเป็นห้องมืดที่มีโซฟาใหญ่กลางห้องที่ดูจะคล้ายกันกับเตียงนอนขนาดใหญ่รอบๆ ถูกตกแต่งด้วยโมเดลหุ่นยนต์ราคาแพงและมีหน้าจอทีวีขนาดใหญ่ ดูเหมือนว่าห้องนี้จะเป็นห้องเล่นเกมส์สำหรับเหล่าคุณชาย

คอร์นลากคนตัวเล็กขึ้นบนโซฟาขนาดใหญ่ก่อนจะล็อกกอดเธอไม่ให้ดิ้นหลุดจากทางด้านหลัง ส่วนภาพเบื้องหน้าของเด็กสาวตอนนี้คือคุณชายใจร้ายอีกคนนั้นกำลังถอดกางเกงที่เขาใส่อยู่ออกและค่อยๆ คลานขึ้นมาหาเธออย่างใจเย็น

“เปิดปากมันออก” อาร์ออกคำสั่งกับน้องชายของเขาก่อนที่จะได้ยินประโยคหนึ่งจากปากของคนตัวเล็กที่ทำเอาเขานั้นไม่เข้าใจ

“อุ่นขอโทษค่ะ ฮือๆ”

“ขอโทษทำไม เรื่องอะไร?” อาร์ถามเด็กสาวห้วนๆ เสียงเข้ม

“เรื่องวันนั้นค่ะ อุ่นไม่ได้ตั้งใจแอบฟังจริงๆ อย่าทำอะไรอุ่นเลยนะคะอุ่นกลัวแล้ว ฮือๆ” คนตัวเล็กคิดไปว่าเขานั้นอาจจะโกรธเธออยู่กับเรื่องวันนั้นเลยคิดจะทำโทษเธอในตอนนี้

อาร์รำคาญกับเสียงร้องของเด็กสาวเลยพูดขู่เธอไปให้เธอกลัว.. “เอาสิร้องให้ดังอีกจะได้มีตัวหารเข้ามาเพิ่ม”

“...” เด็กสาวนิ่งเงียบไปเพราะกลัวสิ่งที่คุณชายพูดขู่

“รีบเอาชาไปให้เฮียยิมใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ อุ่นต้องรีบเอาชาไปให้คุณชายยิมเดี๋ยวมันจะหายร้อนซะก่อน” เด็กสาวพูดอย่างฉะฉานเพราะคิดว่าเขานั้นกำลังจะปล่อยเธอไป

“งั้นเดี๋ยวฉันรีบเอารีบเสร็จแล้วกัน เดี๋ยวเฮียยิมจะรอนาน” รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าของคนโหดเหี้ยมทำให้เด็กสาวน้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวังและคำพูดของอีกคนก็ยิ่งตอกย้ำว่าเธอไม่มีทางต่อลองหรือขัดขืนปีศาจสองตนนี้ได้เลย

“ไม่ต้องดิ้นนะ...เพราะเธอสู้แรงฉันไม่ไหวหรอก” เสียงคอร์นพูดขึ้นพร้อมกับล็อกตัวของสาวน้อยไว้ให้กับพี่ชายของเขาเพื่อรอจัดการเธอเป็นคิวต่อไป

ชุดนอนสุดหรูราคาแพงที่คุณชายยิมสั่งให้ช่างฝีมือตัดขึ้นให้โดยเฉพาะถูกถกขึ้นไปกองอยู่บนเนินอกสาว ก่อนที่คนใจร้ายจะเริ่มพรากความสวยสดบนร่างกายของเธอไป “อย่าทำอะไรอุ่นเลยนะคะอุ่นกลัวแล้ว ฮือๆ”

เสียงร้องของเด็กสาวนั้นไม่ได้ทำให้หมาป่าดุร้ายหยุดการกระทำของเขาลงได้เลยหนำซ้ำมันยิ่งทำให้เขามีอารมณ์อยากทำเรื่องสนุกมากขึ้นอีกด้วย เพราะไม่เคยมีใครไม่ยินยอมพร้อมใจจะนอนกับเขาเลยสักคน มีแต่จะอ้าขารอรับแรงกระแทก ซึ่งเธอก็เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นสำหรับเขาและน้องชาย

แผล็บๆๆ~

“อือ สะอาด”

เนื้อตัวเด็กนี่หอมไปหมดทุกส่วนรสชาติหวานชวนให้ลิ้มลองนี้ก็ด้วย สวบ! แกนกลางลำตัวขนาดยาวใหญ่ถูกดันเข้ามาลวดเดียวอย่างไม่ถนอม

“โอ๊ย~ โคตรฟิตเลยว่ะไอคอร์น” อาร์แหงนหน้าขึ้นพลางหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับความเสียวซ่านของรูแคบนั้นที่ตอดรัดแกนใหญ่กว่าท่อนแขนเรียวเล็กของเธอ

“จริงเหรอเฮีย?”

“เออ..โคตรเสียวเลย”

ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก!

''ฮือๆๆ อ๊ะๆๆ><” เสียงร้องของเด็กสาวดังขึ้นสลับกับเสียงร้องไห้ของเธอและตอนนี้เธอก็รู้แน่ชัดแล้วว่าเสียงที่ตัวเองได้ยินในวันที่เจอกับคุณชายอาร์ครั้งแรกนั้นคือเสียงอะไร

“ใกล้แล้ว~ เดี๋ยวรีบให้ไม่ต้องห่วง ซี๊ดอ้อห์><” ผมกลัวว่ายัยหมาน้อยนี่จะเอาชาขึ้นไปให้เฮียไม่ทัน กลัวว่ามันจะหายร้อนซะก่อน เลยรีบกระหน่ำกระแทกรูฟิตของเธอเพื่อให้น้องชายของผมมาสานต่อกิจกรรมนี้อีกคน

ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก!

“โอ๊ย><” พรวด~ “รูเด็กมันดีแบบนี้นี่แหละ ทั้งแน่นทั้งตอดดี อ้าส์~ โคตรเสียว” คำพูดน่ารังเกียจของคนน่ารังเกียจพูดขึ้นเมื่อเขาเสร็จกิจกรรมก่อนจะสลับตำแหน่งกับน้องชายของเขา

และเมื่อถึงตาของคอร์นนั้นเขาก็ลากจมูกโด่งสูดดมกลิ่นสาปสาวน้อยบนตัวของเธอ ก่อนจะบดจูบริมฝีปากสวยอิ่มนั่นของเธอพรางใช้ฟันขบกัดด้วยความหมั่นเขี้ยวดวงตาคมดุวาดตามองจ้องดวงตาโตแป๋วของเด็กสาวที่กำลังส่งสายตาอ้อนวอนให้กับเขาทั้งน้ำตา

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขานั้นตัดใจจากการกระทำน่าหวาดกลัวเลยหนำซ้ำยังค่อยๆ ดันแกนชายเข้าและคอยมองปฏิกิริยาบนใบหน้าของเธออีกด้วยว่าเธอแสดงออกต่อสิ่งที่เขาทำอยู่อย่างไร

และเมื่อเห็นว่าดวงตาของเธอเอ่อล้นไปด้วยน้ำใสพลางหรี่ตาลงเมื่อแกนกลางลำตัวของเขาถูกกดเข้าไปสุดก่อนที่เธอจะตัวงอเพราะโดนเขางัดแกนโตเข้าที่ช่องรักแคบเน้นๆ

“แม่งโคตรสวยเลยว่ะ” คอร์นพูดชมความสวยใสไร้เดียงสาที่ถูกใจบนใบหน้าของคนขี้กลัวก่อนจะกระหน่ำซอยรูรักแคบของเด็กสาวอย่างไม่ปราณี

ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก!

“อ๊ะๆ ฮือๆๆ”

คนใจร้ายเม้มปากซอยคนตัวเล็กเน้นๆ ก่อนจะหลับตาพริ้มแหงนหน้าขึ้นฟ้าเพราะความเสียวที่เขาได้รับจากรูแคบนี้มันวิ่งพล่านไปทั่วร่างกายของเขา

ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก!

“เหี้ยอ้อห์><” คอร์นร้องเสียงหลงก่อนจะปลดปล่อยน้ำคาวข้นออกมาซ้ำรอยกันกับพี่ชายของตนที่ท้องน้อยของเด็กสาว พรวด~

เมื่อสองคนพี่น้องแหกกฏข้อห้ามที่พี่ใหญ่ตั้งไว้เสร็จเขาก็ลุกขึ้นมาแต่งตัวก่อนที่คนเป็นพี่จะโยนกล่องกระดาษทิชชู่ให้กับเด็กสาว เพื่อให้เธอนั้นเช็ดทำความสะอาดน้ำข้นนั้นออกด้วยตัวเอง แต่เขาไม่ได้ยั้งแรงเลยทำให้กล่องกระแทกเข้าที่ริมฝีปากสวยของสาวน้อยจนทำเธอปากแตกเพราะกล่องที่โยนมานั้นเป็นกล่องกระดาษทิชชู่ไม้สักราคาแพง

ปึก!

“อ๊ะ><”

“โทษที” คำขอโทษที่ไม่ได้มาจากใจของคุณชายผู้โหดเหี้ยมพูดออกมาส่งๆ กับการกระทำนั้นของตนก่อนจะโน้มตัวมาหอมแก้มเด็กสาวและกระซิบบอกบางคำกับเธอ “ถ้ามึงบอกเรื่องนี้กับเฮียกู จะไล่ยายมึงออกจากบ้าน” เขาจูบเด็กสาวหลังจากพูดคำขู่นั้นจบ

ความชั่วที่แผ่รังสีอำมหิตรอบตัวเขานั้นทำเด็กสาวหวาดกลัวมากๆ กับคำขู่ที่ได้ยินแล้วเธอก็คิดว่าเขาคงเอาจริงแน่หากว่าเธอเล่าเรื่องที่เจอให้กับคุณชายยิมฟัง

“ไว้มาโดนกระแทกใหม่นะอุ่น” คุณชายคนเล็กพูดพรางเลียเล่นกับริมฝีปากของตนก่อนจะยกคิ้วใส่สาวขี้ขลาดแล้วเดินออกจากห้องตามหลังพี่ชายของเขาไป

“ฮึกๆ”

อุ่นรีบปาดน้ำตาขึ้นเพราะนึกได้ว่าคุณชายยิมของเธอรอชาร้อนอยู่จึงรีบวิ่งเข้าครัวไปดูชาร้อนแต่ว่ามันแทบจะไม่เหลือความร้อนอยู่ในแก้วแล้ว น้ำอุ่นรีบเตรียมชงชาขึ้นใหม่เพราะกลัวว่าคุณชายของเธอจะรอนาน

บันไดทางขึ้นชั้นสอง..

“อ้าวอุ่นยังไม่นอนอีกเหรอ” เสียงนุ่มของคุณชายจีเอ็มเอ่ยถามเด็กสาวที่กำลังเดินขึ้นบันไดสวนกันกับเขา

แต่เสียงนั้นกลับทำให้เธอถอยหลังหนีเพราะความหวาดกลัวที่ไม่รู้ว่าเจ้าของเสียงที่เรียกเธอนั้นคือคุณชายคนไหนแน่ ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าเป็นคุณชายจีเอ็ม แต่ทว่าสาวน้อยกลับเริ่มหวาดกลัวกับทุกคนที่เดินเข้าหาเธอไม่เว้นแม้แต่คุณชายจีเอ็มคนที่เธอเคยมองว่าใจดี

“เป็นอะไรอุ่น” เธอดูมีท่าทางหวาดกลัวแถมดูตาแดงๆ เหมือนคนเพิ่งร้องไห้มาแล้วยังแผลที่ริมฝีปากนั่นอีก

“มีใครทำอะไรเธอหรือเปล่า” จีเอ็มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“มะไม่มีค่ะอุ่นซุ่มซ่ามเอาปากไปกระแทกกับขอบโต๊ะเข้าปากก็เลยแตกค่ะคุณชาย” เด็กสาวพูดพรางหลบตาลงเพราะกลัวว่าตัวเองจะเผลอแสดงความโกหกออกมาผ่านสายตาจนทำคุณชายจีเอ็มจับได้ “อุ่นเจ็บก็เลยร้องไห้น่ะค่ะ”

“ไหนเงยหน้าขึ้นหน่อยซิ๊...” จีเอ็มมองไปที่แผลบนริมฝีปากของน้ำอุ่น “ตรงนี้สินะ” ก่อนที่คุณชายแสนอบอุ่นจะโน้มหน้าไปเป่าแผลเพื่อลบเลือนความเจ็บปวดให้กับคนตัวเล็ก “คงเจ็บมากสินะถึงได้ร้องไห้แบบนี้” ท่าทางนุ่มนวลของเขาไม่อาจทำให้เธอนั้นรู้สึกดีขึ้นได้เลยกับเรื่องที่เจอมาก่อนหน้า

“อุ่น...” เสียงทุ้มเรียกชื่อเธอดังขึ้นจากด้านบนชั้นลอย “หายไปไหนมาทำไมช้าจัง” ผมเห็นว่าเธอหายไปนานเลยเดินออกมาดูแล้วก็เห็นว่าเธอยืนอยู่กับไอจีเอ็มที่บันไดแถมไอจีเอ็มยังเอาหน้าเข้าไปใกล้อุ่นอีกด้วย

“เอ่อ...คืออุ่นหลงทางค่ะที่นี่ใหญ่มากจนไม่รู้ว่าห้องไหนเป็นห้องไหน ขอโทษที่ให้รอนานนะคะคุณชาย” สาวน้อยเดินเบี่ยงคุณชายจีเอ็มขึ้นไปหาคุณชายยิมของเธอที่ด้านบน

“มึงยังไม่นอนอีกหรือไง” ยิมเอ่ยถามจีเอ็ม

“ยังไม่ง่วงเฮียว่าจะออกไปข้างนอก”

“เออ..ขับรถดีๆ ล่ะ..” เมื่อพูดลาน้องชายเสร็จยิมก็เดินเข้าห้องนอนไปพร้อมกับเด็กน้อยของเขา โดยที่ไม่ได้สงสัยอะไรกับการกระทำของทั้งสองคน

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~