บทที่ 6

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : หลงใหลในเด็กสาว NC

--------------------------------------------------------------------------

ตั้งแต่เมื่อคืนที่เด็กสาวไม่ได้กลับไปนอนที่ห้องซึ่งมันก็ทำคนที่เป็นยายนั้นนั่งเป็นห่วงเธอจนนอนไม่หลับ พรางคิดว่าหลานสาวของเธอจะเจอเรื่องเลวร้ายอะไรบ้างในคฤหาสน์หลังนั้น

เช้าวันรุ่งขึ้น...

“กูจะไปตามน้ำอุ่นที่คฤหาสน์..” เสียงยายหอมพูดขึ้นด้วยความโมโหเพราะเป็นห่วงน้ำอุ่นสุดใจ

“ไม่ได้นะยายหอมทำแบบนั้นเดี๋ยวก็โดนคุณชายไล่ออกจากบ้านหรอก...”

“เพราะมึงนั่นแหละที่เอาหลานกูไปให้พวกคุณชายนั่น! อีเลว!”

“ฉันขอโทษจ้ะยายหอม แต่ยายหอมอย่าไปที่นั่นเลยนะ…”

ยายหอมยังไม่ทันเดินออกจากหลังครัวหลานสาวสุดที่รักของเธอก็กลับมาแต่ทว่าเธอนั้นไม่ได้มาแค่คนเดียว ยังมีคุณชายใหญ่เจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้มากับเธอด้วย

“ยายจ๋า..”

“น้ำอุ่น ฮึกๆ ทำไมไม่กลับมานอนกับยายล่ะลูกยายเป็นห่วงหนูทั้งคืนเลยรู้ไหม” ยายหอมพูดพรางใช้มือลูบหัวเด็กสาวเรียกขวัญเพราะคิดว่าเธอคงเจอเรื่องหน้าหวาดกลัวมา

“ต่อไปนี้อุ่นจะเข้าไปอยู่กับฉันที่คฤหาสน์ ยายหอมไม่ต้องเป็นห่วงนะ” คุณชายยิมพูดบอกยายหอมด้วยท่าทางสุขุมเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อเด็กสาว

“แต่ว่าอุ่นยังเด็กอยู่เลยนะคะคุณชาย ฉันให้ไปไม่ได้หรอกค่ะ” ยายหอมปฏิเสธเสียงแข็งเพราะไม่อยากให้สาวน้อยที่เธอเลี้ยงดูมาด้วยรักถูกเหล่าคุณชายย่ำยี “อุ่นเหมือนผ้าขาวอย่าทำแบบนั้นกับเธอเลยนะคะ เด็กคนนี้ไม่มีใครแล้วนอกจากฉันเธอหัวอ่อนตามคนไม่ทันปล่อยเธอไปเถอะนะคะ”

“แต่ว่าคุณชายบอกอุ่นว่าเขาจะช่วยตามหาพ่อให้อุ่นนะจ๊ะยาย” เด็กสาวพูดเล่าเรื่องที่เธอได้ยินมาด้วยท่าทางตื่นเต้นปนดีใจแต่กลับโดนยายของเธอเอ็ดตะโรใส่

“อย่าเชื่อคนง่ายสิอุ่น! ถ้ามันจะกลับมามันกลับมาตามสัญญาที่มันบอกแล้ว สามวันที่มันบอกยายจำได้ดีแต่ตอนนี้มันเจ็ดปีแล้วนะ” ยายหอมพูดเตือนสติของเด็กสาวที่ยังคงไม่ล้มเลิกและมีความหวังว่าพ่อของเธอจะยังกลับมา

“ฉันจะรับอุ่นไว้เป็นเด็กในปกครอง จะส่งเธอเรียนหนังสือหากเธอต้องการและจะไม่มีใครเอาเปรียบเธอได้หากว่าเธอเป็นคนของฉัน ส่วนเรื่องพ่อของอุ่นฉันจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับอุ่น ยายหอมไม่ต้องห่วง” ผมเห็นว่ายายหอมเป็นคนเก่าคนแก่ของที่นี่แล้วก็คิดว่าเขาคงจะรักอุ่นมากแม้ไม่ใช่หลานแท้ๆ และผมเองก็เอ็นดูเธอไม่ต่างกันซึ่งผมคิดว่าตัวเองสามารถดูแลอุ่นได้ดีกว่ายายหอมอยู่แล้ว

ยายหอมคิดไตร่ตรองอยู่นานก่อนจะมองดูสภาพสังขารของตัวเองที่เริ่มทรุดโทรมลงไปทุกวันแล้วฉุกคิดได้ว่าหากมีคนดูแลน้ำอุ่นหลังจากที่เธอไม่อยู่แล้วก็คงดี และหากว่าคนนั้นคือคุณชายใหญ่ของบ้านเธอก็คงตายตาหลับ “งั้นคุณชายสัญญากับฉันนะคะว่าจะไม่ทุบตีอุ่น...และจะมอบความรักที่ดีให้กับเธอ”

“ฉันไม่ใช่คนใช้กำลังอยู่แล้วไม่ต้องห่วง ส่วนเรื่องมอบความรักให้กับอุ่นฉันคงต้องให้มันเป็นเรื่องของเวลา แต่ฉันสัญญาว่าจะดูแลอุ่นให้ดีที่สุด” คุณชายเจ้าระเบียบพูดอย่างตรงไปตรงมา

“ฮึก ไปอยู่กับคุณชายอย่าดื้อนะอุ่น แวะมาเล่นกับยายที่หลังบ้านบ้างรู้ไหมอย่าปล่อยให้ยายคิดถึงล่ะ” ยายหอมกลั้นใจล่ำลาหลานสาวสุดที่รักทั้งน้ำตา แม้ภายในใจก็ไม่อยากจะปล่อยเธอไปอยู่ที่คฤหาสน์นั้น

มือน้อยยกขึ้นมาปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเหี่ยวของยายจ๋าของเธอออก “อุ่นจะมาหายายทุกวันไม่ปล่อยให้ยายต้องคิดถึงแน่ๆ จ้ะ”

คฤหาสน์...

พอกลับมาที่คฤหาสน์สาวน้อยก็นั่งอยู่ที่พื้นมองเหล่าคุณชายตาแป๋วเพราะไม่รู้ว่าเธอจะต้องทำอะไรต่อและมีหน้าที่อะไรในคฤหาสน์นี้บ้าง

“ต่อไปนี้หน้าที่ของเธอคือดูแลพวกฉันทั้งเจ็ดคนในคฤหาสน์นี้ แล้วเธอจะได้เงินเดือนเทียบเท่ากับหัวหน้าแม่บ้านที่ได้ในแต่ละเดือน” คุณชายใหญ่ของบ้านพูดขึ้น

“เงินเดือนเหรอคะ อุ่นจะมีเงินเดือนเหรอคะ?” เด็กสาวดีใจที่เธอจะมีเงินเดือนแต่ก็แอบหวั่นใจที่จะต้องรับหน้าที่ใหญ่เกินตัวขนาดนั้น

“ใช่ ถ้าเธออยากเรียนฉันก็จะส่งเธอเรียน เรื่องพ่อของเธอฉันก็จะทำตามสัญญามีอะไรที่เธออยากจะได้อีกไหม”

“ไม่แล้วค่ะแค่นี้ก็มากพอแล้ว...แล้วอุ่นต้องนอนที่ไหนเหรอคะ?”

“ช่วงนี้เธอนอนกับฉันไปก่อนเดี๋ยวฉันให้ช่างมาต่อเติมห้องชั้นบนให้แล้วเธอค่อยย้ายเข้าไปอยู่”

“นี่เฮีย จะเก็บน้ำอุ่นไว้คนเดียวเลยเหรอ?” โอบถามเพราะตนนั้นก็สนใจในตัวของเด็กสาวเช่นกัน

“ถ้าพวกมึงอยากได้อุ่นก็ต้องทำให้อุ่นไว้ใจและสมยอม...ห้ามขืนใจอุ่นเด็ดขาด” เรื่องนั้นมันไม่ง่ายเลยเพราะกว่าเธอจะยอมผมเมื่อวานผมก็ใช้เวลาในห้องน้ำไปเกือบชั่วโมงแถมยังกินเวลาบนเตียงไปอีก ซึ่งผมมั่นใจว่าไอพวกเด็กเวรนี้ไม่มีความอดทนเท่าผมแน่ “อุ่นมานี่ซิ๊..”

คุณชายยิมตบตักเรียกหาเด็กสาวที่นั่งตาแป๋วอยู่ที่พื้น ให้ขึ้นมานั่งบนตักของเขาแทนแล้วเธอก็เชื่อฟังเขาเป็นอย่างดี เหมือนลูกหมาเชื่องๆ ตัวนึงที่แสดงความไว้วางใจต่อเจ้าของคนใหม่ของมัน

“ถ้าใครมันรังแกบอกฉันได้เลยนะ ฉันจะจัดการให้...” คนสุขุมพูดบอกเด็กสาวที่นั่งอยู่บนตักพลางใช้มือหนาลูบหัวสาวน้อยเพื่อหวังให้เธอเป็นเด็กดีไม่ดื้อกับเขา

“ค่ะคุณชาย..” เสียงนุ่มนิ่มของสาวน้อยตอบรับคำสั่งของคุณชายยิมพรางเหลือบตาขึ้นมองเหล่าหมาป่าที่จ้องมองเธอเป็นตาเดียวกัน ราวกับว่าพวกเขาเหล่านั้นรอจังหวะที่จะขย้ำเธออยู่ทุกเมื่อ

คืนนี้เป็นคืนที่สองของเธอที่จะได้ดูแลปรนนิบัติรับใช้คุณชายใหญ่บนเตียงหรูราคาแพงนี้ ชุดนอนของเธอที่สวมใส่อยู่ในตอนนี้ก็เป็นชุดนอนที่สั่งตัดมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ ข้าวของเครื่องใช้สำหรับผู้หญิงถูกจัดวางไว้ตามมุมห้องของคุณชายเพื่อไว้ให้เธอนั้นได้หยิบใช้งานเป็นการชั่วคราวก่อนที่ห้องนอนของเธอจะเสร็จ

เครื่องครีมน้ำหอมที่ใช้ต่างเป็นของที่เธอนั้นไม่มีปัญญาหาซื้อมันมาได้ด้วยตัวเอง หากแต่ของพวกนั้นเป็นของราคาแพงเกินคนธรรมดาอย่างเธอจะเอื้อมถึง

“อันนี้เป็นครีมทาตัวนะ ฉันชอบกลิ่นนี้เลยให้คนซื้อมาให้เธอใช้ลองดมดูสิ”

“แพงหรือเปล่าคะ?”

“แพงสิ ชุดนอนที่เธอใส่อยู่ราคาเป็นหมื่นเลยนะฉันเร่งให้ช่างเขารีบตัดให้เธอใส่คืนนี้ไง..ใส่สบายใช่ไหมล่ะ?”

“มันแพงเกินไปหรือเปล่าคะคุณชาย อุ่นถอดได้ไหมคะอุ่นเกรงว่าจะทำมันเลอะเสียราคาน่ะค่ะ” ว่าแล้วเด็กสาวก็ทำท่าทางจะปลดกระดุมออกแต่ร่างของเธอนั้นกลับโดนอุ้มช้อนลอยขึ้นจากพื้นซะก่อน

“ถอดได้ แต่ว่าเธอต้องถอดมันบนเตียงเท่านั้น...” คุณชายเจ้าระเบียบพูดโทนเสียงเอื่อยนุ่มในจังหวะที่อุ้มเด็กสาวไปวางลงที่เตียงก่อนจะคลานตามขึ้นไปหาเธอบนที่นอนนุ่มกว้าง ตอนนี้ไม่เพียงแต่ตัวเธอที่ส่งกลิ่นหอมยังมีเทียนหอมราคาแพงที่ถูกจุดวางอยู่ตามพื้นห้องเพื่อสร้างบรรยากาศให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่แสนโรแมนติกอีกด้วย

“ฉันอยากมีลูกสาวที่หน้าเหมือนกันกับอุ่นจัง” ยิมพูดขึ้นในขณะที่นอนมองใบหน้าของเด็กสาวที่เขาหลงไหล

“คุณชายหมายถึงอยากได้อุ่นเป็นลูกเหรอคะ?”

“เปล่าหรอก ฉันอยากได้เธอเป็นแม่ของลูกต่างหาก” สิ้นเสียงพูดของชายหนุ่มมือที่เขี่ยเล่นใบหน้าสวยก็ลากลงมาเขี่ยเล่นอย่างอื่นที่อยู่กลางลำตัวของเด็กสาวแทน จุดรับความเสียวที่แค่เพียงสัมผัสเบาๆ ก็ทำให้คนตัวเล็กนั้นสะดุ้งได้

“คุณชายจะกินอุ่นอีกแล้วเหรอคะ?” เด็กสาวพูดตามคำที่เธอนั้นเคยได้ยินจากปากของคุณชาย ท่าทางนุ่มนิ่มไม่มีพิษภัยของเธอทำให้เขานั้นยิ่งเอ็นดู

“ความจำดีจริงๆ เลยนะ..” ซอกคอหอมๆ ของเด็กสาวถูกซุกไซร้พรมจูบจากริมฝีปากของคนสะอาดในขณะที่ใช้นิ้วยาวกดขยี้เม็ดเสียวของเธอไปพราง

เด็กสาวยังมีท่าทางเขินอายกับการกระทำนั้นอยู่บ้าง แต่ก็ไว้ใจให้คุณชายใหญ่ทำมันเพราะหวังว่าเขาจะเอ็นดูและทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเธอเรื่องพ่อ

แจ๊ะๆๆ!

มือน้อยพยามดันแขนล่ำที่กระหน่ำซอยช่องรักแคบของเธออยู่ให้ถอยออกเพราะเธอนั้นเริ่มเสียวเพราะการกระทำนั้น “แฮ่กๆ”

“เสร็จแล้วหรือเปล่าเนี่ย ทำไมรูถึงตอดนิ้วฉันขนาดนี้ล่ะน้ำอุ่น” ยิมยกยิ้มพอใจกับลูกหมาน้อยที่มองจ้องเขาเนื้อตัวสั่น “ฉันหลงเธอมากกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ”

สวบ! แกนใหญ่ดันเข้ารูแคบของสาวน้อยก่อนจะระดมกำลังกระหน่ำช่องรักสาวอย่างไม่เก็บกด จนทำคนใต้ล่างนอนหลังไม่ติดที่นอนและแม้ว่าเธอจะอายเสียงร้องของตัวเองมากแค่ไหนก็ไม่อาจจะเก็บกลั้นมันไว้ได้เพราะความเสียวที่คุณชายใหญ่มอบให้ ไม่เพียงแค่ใหญ่แต่อำนาจส่วนนั้นก็ใหญ่เช่นกัน

รอยรักแดงจ้ำที่ถูกฝากไว้บนเนินอกขาวเนียน จุกรับความเสียวสีชมพูสดของเด็กสาวที่กำลังถูกบดขยี้โดยริมฝีปากและลิ้นสากของชายหนุ่มทำคนตัวเล็กเสียวเพลินกับกิจกรรมที่ดำเนินอยู่จนลืมความเจ็บปวดทรมานครั้งแรกไปจนหมดสิ้น

“อ๊ะๆๆ คุณชายค่ะอุ่นจะ...คืออุ่น”

“จะเสร็จเหรอ?” ยิมหยุดกิจกรรมลงทันทีและถามเด็กสาวที่แสดงท่าทางเหมือนคนที่กำลังจะสำเร็จความใคร่

“อ๊ะ...คุณชายหยุดทำไมเหรอคะ” เด็กสาวถามพลางขยับสะโพกเข้าหาแกนกลางลำตัวของหนุ่มหล่อ

“เวลาที่เสียวมากๆ จนใกล้เสร็จเธอควรบอกฉันนะว่าใกล้เสร็จแล้วอุ่นจะแตกแล้วค่ะฉันจะได้ช่วยให้เธอเสร็จเร็วๆ ไง...ลองอีกทีนะ” หลังจากชี้นำเด็กสาวเสร็จคุณชายก็เริ่มจัดการกับรูรักฉ่ำนั้นอีกครั้ง

ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก!

“ซี๊ดอ้อห์~ พูดออกมาสิอุ่น ไม่ต้องอาย”

“อ้าส์ๆ ~ คุณชายคะ อุ่นจะเสร็จแล้วค่ะช่วยอุ่นด้วย~”

“นั่นแหละเด็กดี ซี๊ดอ้าส์~”

ปึกปึกๆๆ!! ปึกปึก! พรวด~

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~