EP.07 สิงห์สาว ไม่ง่าย

รมณ์ฤดีแทนตัวเองว่า ‘แม่’ บ้าง ‘ฉัน’ บ้าง บ่งบอกอารมณ์ว่าหมั่นไส้ลูกชายสุดหล่อของเธอสุดๆ แล้ว นานทีปีหนจะได้เห็นหน้าค่าตากัน และเจอกันครั้งใดไม่เว้นที่สีหราชจะกวนให้เธออารมณ์ไม่ดีทุกครั้ง แม้แต่งานในวันนี้ถ้าไม่ยื่นคำขาดว่าเธอจะโกรธจริงๆ แล้วนะ ลูกชายก็คงจะไม่โผล่หน้ามาให้เห็น

“แง๊! คุณท่านอ่ะ ว่ามุ่ยทำไมล่ะคะ คุณท่านทำไมไม่บอกมุ่ยก่อนล่ะ มุ่ยจะได้ไปรีดน้ำเชื้อเก็บไว้ก่อนจะเฉาะอ่ะค่ะ แล้วตอนนี้มุ่ยจะไปแก้ไขอะไรได้ล่ะคะ มุ่ยไม่ผิดนะ” มุ่ยทำสีหน้าเสียดายสุด มองเจ้านายตาละห้อย

“เออ... ความคิดแกดีนังมุ่ย เลฟ แม่ว่าแกไปรีดน้ำเชื้อเก็บไว้ให้แม่ดีกว่า แม่อยากได้หลาน ถ้าแกไม่อยากมีเมียอยากจะหวงความโสดไว้รอสิงโตตัวเมียของแกต่อไปก็ตามใจ แม่ไม่สนนางสิงห์ตัวเมียของแกอยู่แล้ว แม่ขอแค่หลานเท่านั้น น้ำเชื้อแกเยอะ รีดสักปี๊บสองปี๊บก็คงไม่เป็นไรหรอก นะคืนนี้แกค้างกับแม่ พรุ่งนี้ไปรีดกันแต่เช้าเลย นังมุ่ยเดี๋ยวแกโทรจองคิวคุณหมอไว้ด้วยเลย พรุ่งนี้ฉันจะพาลูกชายไปเก็บสแปร์หลาน อิอิ...”

รมณ์ฤดีหัวเราะเสียงใส ทั้งที่ก่อนหน้านั่นเป็นน้ำเสียงหมั่นไส้ลูกชายและเห็นด้วยกับความคิดของมุ่ย แน่นอนว่าเธอจะไม่สนใจนางสิงโตตัวเมียที่กลายเป็นข้ออ้างของลูกชายในทุกครั้งที่เธอพูดถึงเรื่องแต่งงาน ข้ออ้างที่สีหราชมักบอกว่า

“ผมจะรอแค่นางสิงห์ที่คู่ควรกับผมเท่านั้น”

“แต่สิงห์สองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ไม่ใช่เหรอ แม่ว่าแกเลือกกระต่าย กระแต นก หนูนา ตั๊กแตน จักจั่น หรือไม่ก็ น้องกวาง ดีมั้ย กว่าแม่จะรอให้แกหานางสิงห์เจอ แม่คงหง่อมเลี้ยงลูกให้แกไม่ได้แล้วล่ะ”

“โธ่... รอหน่อยเถอะครับแม่ สิงห์ตัวผู้ก็ต้องคู่กับสิงห์ตัวเมียสิครับ และผมรับรองว่าอยู่ถ้ำเดียวกันได้แน่ แค่ข้ามคืนแม่อาจจะได้ลูกสิงโตน้อยๆ ออกมาวิ่งเล่นก็ได้”

“จ้า... ฉันจะรอวันนั้น ขอเพียงแกอย่าไปคว้านังพวกชะนีมาก่อนก็แล้วกัน”

“โธ่! คุณแม่ครับ ดูพูดเข้า ก็นี่ไง ผมก็จะบอกว่าผมเจอเธอแล้ว คุณแม่ก็เปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น” สีหราชตัดพ้อ เมื่อแม่เหมือนจะแกล้งเขาให้เผยความต้องการออกมา

“เรื่องอื่น... เรื่องอื่นอะไร แล้วอะไรเหรอ มุ่ยแกช่วยฉันฟังสิ ลูกชายฉันว่ายังไงนะ ฉันได้ยินไม่ถนัด อะไรเจอๆ นะ”

รมณ์ฤดีทำท่าเอียงหูพยายามฟังให้ชัด ทั้งที่เธอได้ยินทั้งหมดที่ลูกชายพูดและรู้ล่วงหน้าทั้งหมดแล้ว แต่เธออยากจะยั่วให้สิงโตหนุ่มผู้ผยองพองขนให้เผยความต้องการของตนเองออกมา สีหราชจะได้เรียนรู้ที่จะง้องอนคนอื่นบ้าง ไม่ใช่ทำตัวเป็นเจ้าป่าที่หมู่สัตว์น้อยใหญ่ต้องคอยพินอบพิเทา และเธอก็อยากจะรู้ว่าครั้งนี้สีหราชจะจริงจังหรือไม่

เพราะสาวงามที่ทำให้ลูกชายสุดหล่อของเธอตื่นตัวได้มากขนาดนี้ไม่ใช่คนที่เธอจะไปแตะได้ง่าย หากสีหราชไม่จริงจังเธอคงถูกถอนหงอกทั้งที่พยายามทำทุกวิถีทางที่ไม่ให้หงอกนั้นงอกออกมาให้ใครเห็น และถ้าสิงห์หนุ่มได้ปะทะกับสิงห์สาวที่ร้ายกาจพอกัน ถ้ำคงระเบิดแน่หากสีหราชนั้นจะกลับคำ

“คุณแม่ครับ... อย่าล้อผมเล่นอย่างนี้สิครับ นี่ถ้าคุณแม่ไม่ช่วย... ผมฉุดนะ”

น้ำเสียงจริงจังไม่มีแววล้อเล่น คือความตื่นตัวอย่างที่สุดที่เต้นเร้าในทุกจังหวะลมหายใจเข้าออก หัวใจเต้นรัวเร็วอยากพาเธอไป ‘ได้เสีย’ กันในคืนนี้ให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่เพราะรู้ว่ายากแน่จึงต้องมาหาที่ปรึกษา

“มันคงไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกเลฟ แกน่ะมันเคยตัว เคยได้แต่ของง่าย งานนี้ยาก” รมณ์ฤดีพูด ดวงตาที่ถูกแต่งแต้มไว้อย่างสวยงามกวาดมองไปทั่วบริเวณห้องรับรองของโรงแรม สวยงามและเลอค่าสมฐานะโรงแรมห้าดาวจริงๆ

“ผมไม่เข้าใจ มีใครจะปฏิเสธ คุณรมณ์ฤดี ซิงค์ เหรอครับ” ดวงตาคมกล้ามองสบตาผู้เป็นแม่ ลางสังหรณ์เป็นจริงจนได้ นี่แหละถึงต้องพึ่งแม่เท่านั้น

“เลฟ แกรู้พอๆ กับแม่นั่นแหละ ว่าเธอไม่ใช่ของง่าย เพราะถ้าง่าย แกไม่มีทางชอบ จริงมั้ย”

ดวงตารู้ทันของแม่มองสบมา ทำให้เขาต้องยิ้มตอบ เพราะจริงอย่างที่แม่พูดทุกอย่าง ถ้าของง่ายเขาคงไม่มีวันชอบ และที่สุดคือ เขาเชื่อว่าตารักยายตั้งแต่แรกเห็น เชื่อว่าความรักของพ่อที่มีให้แม่ไม่มีอะไรขวางกั้นได้ และเชื่อสัญชาตญาณดิบในตัวเองที่ต้องทำทุกทางเพื่อให้ได้เธอมา

“ก็ผมลูกพ่อ และผมก็เป็นหลานตา จริงมั้ยล่ะครับ”

“จ้า... พ่อสิงโตหนุ่ม งานนี้นางสิงห์สาว ไม่ได้ต้อนเข้าถ้ำง่ายๆ หรอกนะ”

“แม้จะต้องจี้ ปล้น ข่ม หรือขย่ม ผมก็จะเอาให้ได้”

“หึหึ... กลัวจัง เดิมพันด้วยอะไรกันดี”

“แล้วแต่นางพญาสิงห์แห่งไลออนจะบัญชา...”

ดวงตาคมทรงอำนาจของสิงโตหนุ่มมองสบดวงตาสวยหวานแต่ไม่ยอมใครของแม่สิงโตที่ครั้งเธอเคยเป็นลูกสาวสิงโตเฒ่าแห่งชุมพร ก่อนจะมาเป็นนางสิงห์ไฮโซเจ้าของร้านเพชรชื่อดัง เมื่อแม่กับลูกนั้นคล้ายจะนิสัยเดียวกันสุดๆ คือไม่ชอบให้ใครท้าทาย และเดิมพันครั้งนี้ของแม่ ก็ทำให้อะดรีนาลีนในตัวเขาพลุ่งพล่านและเขาต้องชนะ