All Chapters of สิงห์เสน่หา: Chapter 1 - Chapter 10

เธอหลงใหลเขาเหลือเกิน หลงจนต้องยอมตามเงื่อนไขของเขา ความสัมพันธ์ที่มีความสุขกับเงินในบัญชีที่เพิ่มพูนตอบแทน ไร้การผูกพันและไร้ความเป็นเจ้าของอย่างสิ้นเชิง วันใดก็ตามที่เธอเลื่อมล้ำเงื่อนไขนั้น ทั้งหมดจะจบ เธอจึงต้องยอมแบ่งปันเขากับผู้หญิงอื่น แม้จะไม่ชอบใจแต่ก็ต้องยอม และที่รู้มาก็คือ ‘กิ๊ฟซี่’ นักร้องสุดเอ็กซ์ก็เป็นหนึ่งในอาหารจานร้อนที่สลับเวลากับเธอผู้ชายอย่าง ‘นายหัวเลฟ’ ไม่เคยมีคำว่าธรรมดา คิววันเสาร์เธอจึงเทให้เขาทั้งหมดและจะยื้อไว้ให้มั่นอย่างที่สุดด้วย จะไม่ยอมให้ใครมาพรากไปแน่ ก็ความอร่อยน่ะ... ใครล่ะไม่อยากได้ ก็บอกแล้วไงว่าเงินไม่ได้สำคัญสำหรับเธอเท่าใบหน้าหล่อคมและเรือนร่างที่เซ็กซี่ไปทุกรูขุมขนนี้ โดยเฉพาะลีลาดิบเถื่อนกระชากอารมณ์ที่ทำให้เธอไต่ขอบสวรรค์หลายครั้งในค่ำคืน ใครไม่เอาก็บ้าแล้ว“นายหัวขา... นายหัวเก่งที่สุดเลยค่ะ แนนนี่ถึงจนไม่รู้จะถึงยังไงไหว แนนนี่... อืม... สุดยอดจริงๆ ค่ะ”“หึหึ... แน่นอนอยู่แล้วคนสวย พร้อมจะต่อเมื่อไรให้สัญญาณฉันด้วย”เสียงทุ้มตอบอย่างไม่คิดอะไรไปมากกว่าสิ่งที่เขาต้องการยังไม่สิ้นสุด เพราะเขาถือว่า ‘เซ็กซ์’ คือยาอายุวัฒนะสำหรับเขา ถ้าขาดไ

รอยยิ้มยกให้กับความเหลื่อมล้ำในสังคมที่เขาเพียงคนเดียวคงไม่สามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไรได้ คงมีเพียงการสร้างงานสร้างอาชีพอย่างยั่งยืนให้กับคนในชุมชนตามเจตนารมณ์ของ ‘คุณตา’ เท่านั้น ที่จะสามารถทำให้คนเหล่านั้นมีเงินทองสามารถที่จะส่งเสียบุตรหลานให้ร่ำเรียนสูงๆ และมีอาชีพที่ดีได้แต่แล้วทุกความคิดของเขาก็ต้องสะดุดลง ลมหายใจคล้ายจะติดขัดขึ้นมาดื้อๆ เมื่อมองเห็นช่วงขาเพรียวยาวก้าวลงมาจากลีมูซีนสุดหรู แม้จะเพียงแวบเดียวเท่านั้นก่อนที่เจ้าของขาขาวจะถูกห้อมล้อมไปด้วยบรรดาเจ้าหน้าที่ของโรงแรม แสงแฟลซวูบวาบที่รัวเร็วห้อมล้อมทำให้เขามองไม่เห็นอะไรมากกว่า ช่วงขาเรียว ช่วงแขนขาวนวลที่ขยับไปมาในช่วงจังหวะที่เธอก้าวเดิน“ของสวยงาม... ต้องห้ามหรือเปล่า ฮึ!”ริมฝีปากยกยิ้มทำเสียงในลำคอ เพราะเขาถือคติว่าหากของสวยงามนั้นเจอในสถานที่แบบนี้ย่อมกินได้ยาก หรือหากกินได้ เขาก็อาจจะไม่แค่จ่ายค่าเหงื่อเป็นครั้งคราวแต่อาจจะต้องจ่ายด้วยอิสรภาพทั้งหมดที่มี ซึ่งเขาจะไม่มีวันยอมแน่ เพราะสิ่งที่ตามหานั้นจะต้องหาให้พบ แม้ว่าเธอที่มองเห็นเพียงบางส่วนของเรือนร่างนี้จะกระตุกต่อมความแข็งแกร่งของเขาให้โลดแล่นขึ้นมาอย่างกะทัน

ยามที่ดวงตานางสิงห์กวาดมองไปโดยรอบ หัวใจของเขากลับสั่นสะท้านหวั่นไหวเสียจนเผลอเดินเข้าไปใกล้เวทีเมื่อไรก็ไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีเมื่อปรายสายตานั้นคล้ายจะชำเลืองมองมาทางเขา แต่ก็เพียงเท่านั้น ไม่ได้มีแววความพึงพอใจปรากฏอยู่ในสีหน้า นอกเสียจากเรือนร่างงดงามในมาดนางพญาจะเดินนวยนาดอวดโฉมความงามของเครื่องเพชรที่เธอกำลังสวมใส่ฝ่ามือขวาวางทาบอยู่ใต้บ่าซ้ายเหนือทรวงอกอวบอิ่มลูบไล้ขยับปลายนิ้วไปมา ราวกับจะบอกว่าอัญมณีสีเขียวสดใสที่ถูกบรรจงสรรสร้างให้คล้ายกับศีรษะของราชสีห์กำลังถูกเพชรเม็ดใหญ่เล็กมากมายล้อมอยู่ คือสิ่งที่คู่ควรที่สุดแล้วที่จะได้ประดับอยู่บนนิ้วมือสวยๆ ก่อนฝ่ามือจะลูบไล้ผ่านไปที่ข้อศอกและวาดไปที่บั้นเอวในกิริยาท้าวสะเอว แอ่นอกและเชิดใบหน้าขึ้น เพื่อให้แขกผู้มีเกียรติทุกคนได้มองเห็นสิ่งสวยงามและคู่ควรมากกว่านั้นเมื่อสร้อยคอประดับด้วยเพชรมากมายนับร้อยๆ เม็ด ล้อมรอบ ‘เพอริดอท’ ที่บรรจงสรรสร้างเจียระไนเป็นรูปศีรษะสิงโตขนาดใหญ่ในลักษณะอ้าปากคำราม โดยแผงคอนั้นประกอบไปด้วยเพชรน้ำดีกระจายอยู่โดยรอบก่อนจะลดหลั่นออกมาเป็นช่วงตัวล้อมรอบลำคอระหง ก่อนจะวกมาด้านหน้าและสิ้นสุดที่ปลายหางสิงโตค

ริมฝีปากร้อนลากไล้ไปมาบริเวณต้นคองามระหงก่อนจะเลื่อนลงมาสู่เนินอกอวบที่เขาอยากครอบครองเป็นเจ้าของอย่างที่สุด ฝ่ามือแกร่งตรงเข้าบีบกระชับเต้าอวบอย่างเบามือเพราะกลัวเหลือเกินว่าผิวขาวอมชมพูนี้อาจแตกสลายได้หากเขาหนักมือเกินไป แต่เมื่อมองเห็นทับทิมเม็ดสวยชูช่อรอคอย ความยับยั้งชั่งใจในคราแรกก็ถูกกระชากออกอย่างไม่ใยดี ริมฝีปากร้อนผ่าวไปด้วยไฟสวาทตรงเข้าครอบครองเป็นเจ้าของทับทิมเม็ดสวยในทันที เรียวลิ้นเลียไล้สลับกับดูดดึงขบเม้มอัญมณีเม็ดสวยอย่างหิวกระหาย พร้อมฝ่ามือคลึงเคล้นลงน้ำหนักตามแรงอารมณ์ที่ถาโถมเข้าใส่ และความหอมหวานละเลียดปลายลิ้นก็ทำให้ความแข็งขืนกลางกายตื่นตัวเต็มที่ ปวดร้าวหนึบจนอยากจะทะยานร่างกายไปสู่จุดหมายโดยเร็ว แต่เพราะลำดับขั้นตอนยังไม่มากพอทำให้เขาต้องสะกดตัวเองไว้ให้จงได้ “อา... เลฟขา... อืม...” เสียงหวานครางกระเส่าเรียกชื่อของเขา ชื่อที่ไม่เคยอนุญาตให้คู่นอนคนไหนได้เรียก มีเพียงเธอคนนี้คนเดียวเท่านั้น เพราะเขารู้มาตลอดว่าคนที่คู่ควรเท่านั้นที่จะครางเรียกชื่อเขาได้หวานรัญจวนจนเขาสั่นสะท้านไปทั้งกายเช่นในขณะนี้ “อืม... ทูนหัว... ผมต้

“แล้วลูกชายคุณน้ำผึ้งไม่ดีตรงไหนล่ะลูก ยายก็เห็นเขาเทคแคร์ดูแลแคทดี รสนิยมก็ไปด้วยกันได้ ถ้าแคทคบกับเขาน่าจะมีความสุขนะลูก”คุณหญิงขวัญชีวาหมายถึงลูกชายเจ้าของห้างสรรพสินค้าที่คนไฮโซนิยมไปจับจ่ายใช้สอยเงินถุงเงินถังกัน ฐานะที่เท่าเทียม บวกกับการศึกษาที่ชายหนุ่มจบระดับปริญญาโทจากอังกฤษ น่าจะทำให้คาลิโอน่าชอบผู้ชายลักษณะนี้ เพราะชายหนุ่มก็แบรนด์เนมหัวจรดเท้าไม่แตกต่างกัน“ก็แคทไม่ชอบให้ใครมาเรียกว่า แคท ไงค่ะ ชื่อนี้แคทสงวนไว้ให้คุณยายคนเดียวเท่านั้น คนที่จะเรียกได้ต้องเป็นคนที่แคทอนุญาต ไม่ใช่จู่ๆ เจอกันครั้งแรกจะมาเรียกกันสนิทสนมแบบนี้ แคทขอบายค่ะ” จมูกโด่งย่นเข้าหากันอย่างไม่พอใจ เมื่อนึกถึงน้ำเสียงสุภาพที่เอ่ยเรียกเธอว่า ‘น้องแคทครับ’ อยู่ตลอดเวลา “คิดมากไปหรือเปล่าลูก พี่เขาเห็นว่ายายเรียก เขาก็แค่เรียกตามเท่านั้น”“ไม่รู้ค่ะ แต่แคทไม่ชอบ”“แล้วที พ่อสิงโตหนุ่มลีโอทำไมยังเรียกได้”“ไม่เหมือนกันนี่คะ ลีโอ เป็นเพื่อนสนิทของแคท แต่ถ้าเป็นคนอื่นมาเรียก แคทไม่ชอบนะคะ”‘ลีโอ’ คือหนุ่มอังกฤษสุดหล่อ เพื่อนรักของเธอตั้งแต่วัยเด็ก ซึ่งคาลิโอน่ารู้อยู่เต็มอกว่าลีโอไม่ได้คิดกับเธอแค่เพื่อน แต