LOGINShare
156.เพียะ! (ตบมือข้างเดียวไม่เคยจะดัง)
publish date:
2026-02-25 20:58:07
Latest chapter
สืบสวน...ชวนรัก 200.บทสรุปในอีกไม่ช้า
“จ่าเทพกับหมู่จินไปตามเรื่องที่มีคนพบศพหญิงนิรนาม ที่ลอยมาโผล่ริมสะพานแม่น้ำเจ้าพระยาเมื่อช่วงค่ำนี้เองครับ” หมวดภัทรให้ข้อมูลกับเธอ เวนิตาหมวดคิ้วแล้วถามกลับไปอย่างสนใจ“อะไรนะ มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเหรอ ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย” เวนิตาสบตากับลูกทีม เพราะดูเหมือนว่าเธอจะพลาดหลายๆ เหตุการณ์ไป หมวดภัทรพยักหน้าแล้วหันไปมองรถกระบะคันสีขาวที่พึ่งจะแล่นเข้ามาจอด พอดีกับที่เขากำลังจะตอบคำถามกลับไป“นั่นไงครับ จ่าเทพกับหมู่จินมาพอดี หัวหน้าลองคุยรายละเอียดกับสองคนนั้นได้เลยครับ ผมขออนุญาตไปดูหมวดนลินซักหน่อย” หมวดภัทรกล่าว เวนิตาพยักหน้ารับคำ“เชิญตามสบายเลย ฝากดูแลเธอด้วย” เวนิตาบอกกับลูกทีม“ได้ครับหัวหน้า ขอบคุณนะครับ” หมวดภัทรรับคำอย่างหนักแน่นแล้วแยกตัวออกไป ก่อนที่จ่าเทพและหมู่จินจะตามเข้ามาสมทบ พร้อมด้วยเอกสารรายงานที่อยู่ในมือ“สวัสดีครับหัวหน้า” จ่าเทพและหมู่จินทำความเคารพเวนิตาที่ยืนรออยู่แล้ว ใบหน้าเนียนพยักหน้ารับคำทักทาย พร้อมกับยื่นมือออกไปรับแฟ้มเอกสารจากหมู่จินแล้วเปิดอ่านทันที“ได้เรื่องยังไงบ้าง” เวนิตาเอ่ยถามลูกทีม ขณะที่ก้มลงอ่านแฟ้มรายงานดังกล่าว“ผู้ตายชื่อ นางสาว
สืบสวน...ชวนรัก 199.บทสรุปในอีกไม่ช้า
ดวงตาเรียวของหญิงสาวเหลือบมองไปที่เรือนกายกำยำที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงอันแสนอบอุ่น แต่เธอไม่มีเวลามากพอที่จะปลุกเขาเพื่ออธิบายว่าจะต้องไปที่ไหน และเธอเองก็คิดว่าเขาเองก็คงจะรู้ดีว่าเพื่อหน้าที่แล้ว เธอก็ควรที่จะไปโดยที่ไม่รีรอ พอคิดได้แบบนั้น เวนิตาก็ได้แต่พึมพำออกมาเบาๆ ก่อนที่เธอจะคว้าอาวุธปืนคู่กายแล้วกลับออกไปจากคอนโดของเขาทันที เมื่อได้รับข่าวร้ายจากคนในทีม“ดูแลตัวเองด้วยนะคะ ผู้กองฐานัตถ์” แม้จะรู้สึกเป็นห่วงคนที่พึ่งจะแยกจากกันเมื่อครู่อยู่บ้าง แต่เพราะหน้าที่ทำให้เธอต้องละจากเขา และบึ่งรถสีดำคันเก่งออกมาโดยไม่รีรอให้อีกฝ่ายรู้ตัว ท่ามกลางค่ำคืนที่ยังคงมืดสนิท“เรื่องมันเกิดขึ้นได้ยังไง” เวนิตาสวมบทหัวหน้าทีมเดินตรงดิ่งไปหาหมวดภัทรที่ยืนถือเอกสารไว้ในมือ รอเธออยู่หลังรถยนต์คันสีขาวของหน่วยฯ หลังจากที่เจ้าหน้าที่นิติเวชและกองพิสูจน์หลักฐานได้เก็บรวบรวมข้อมูลไว้ให้อย่างครบถ้วน“หมวดนลินนัดส่งหลักฐานชิ้นสำคัญกับ จ่านที ที่เป็นสายของเธอ ก่อนที่จะเกิดการปะทะกันของคนร้ายที่ซุ่มตามมาด้วย ทำให้เกิดการต่อสู้กัน ก่อนที่จ่าจะถูกยิงเสียชีวิต” หมวดภัทรกล่าว สีหน้าไม่ค่อยดีนัก“แล้วหลักฐานท
สืบสวน...ชวนรัก 198.บทสรุปในอีกไม่ช้า
“ก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” เวนิตาตอบเสียงอ่อน แม้จะรู้ว่าเขากำลังพูดจาประชดประชันเธออยู่ก็ตาม ว่าแล้วฝ่ามือหนาก็ควานหาโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่ซุกอยู่ภายใต้ผ้าห่มขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งไปในไลน์ เพื่อให้หมวดภัทรส่งที่อยู่มาให้เวนิตาตามที่เขาบอกกับเธอ ขณะที่แขนอีกข้างยังคงโอบอุ้มเรือนร่างบอบบางที่นอนทาบอยู่บนลำตัวเอาไว้ไม่ห่าง โดยที่อีกฝ่ายไม่กล้าขยับเขยื่อนไปไหน ได้แต่กระชับผ้าห่มผืนหนาไว้กับมือเพื่อปกปิดเรือนกายเปลือยเปล่าของตัวเองเอาไว้อย่างแนบแน่นจากนั้นไม่ถึงห้านาที หมวดภัทรก็ส่งสถานที่ตั้งคอนโดของผู้หมวดนลินมาให้ตามคำขอของร่างกำยำที่อยู่เบื้องล่างมายังแอปพลิเคชันไลน์ใบหน้าเรียวอันหล่อเหลาคลี่ยิ้มให้กับเรือนร่างบางที่อยู่ตรงหน้า พลางลูบที่ศีรษะเล็กของเธออย่างแผ่วเบาด้วยความเอ็นดู“ทีนี้ ก็ไม่มีอะไรจะถามผมแล้วใช่ไหมครับ ผู้กองวีนัส” พูดพร้อมกับผุดร่างลุกขึ้นมาจุมพิตที่เรียวปากสวยงามของเธออย่างฉวยโอกาส ร่างเล็กถึงกับแน่นิ่ง หน้าเหวอ! เพราะทำอะไรไม่ถูก ได้แต่หลับตาพริ้มลงอย่างเขินอาย“นี่เป็นเวลาของเราแล้วนะครับ หวังว่าคุณจะไม่พูดถึงคนอื่นอีก” ใบหน้าเรียวอันหล่อเหลาพูดพร้อมกับเผยยิ้มออ
สืบสวน...ชวนรัก 197.บทสรุปในอีกไม่ช้า
“ตีสามแล้วเนี่ยนะครับ มีอะไรสำคัญจะถามผม… ไหนว่ามาซิ” ฝ่ามือแกร่งเชยปลายคางมนที่ซุกอยู่ใต้ผ้าห่มขึ้นมามองอย่างถนัดตา พร้อมกับจรดปลายจมูกโด่งลงบนหน้าผากเนียนจนแนบชิดติดกัน ขณะที่เอ่ยถามและรอคอยคำตอบจากอีกฝ่าย“เอ่อคือ… คุณพอจะรู้จักคอนโดของผู้หมวดนลินบ้างไหมคะ หรือว่าบ้านของเธอก็ได้” สายตาหวานช้อนขึ้นแล้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง คนตัวโตกว่าหลับตาพริ้มลงเหมือนไม่อยากตอบคำถามนี้ จึงพลิกเรือนกายหันกลับไปนอนในท่าปกติแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูราบเรียบ“นี่คุณถามถึงคนอื่นในพื้นที่ของเราได้ยังไงครับ เวลาแบบนี้ควรจะมีแค่เรื่องของเราไม่ใช่เหรอ นี่คุณจะให้ผมตอบว่ายังไงครับ… หืม ไหนลองบอกมาซิ” เขาถามพลางชำเลืองสายตาคมกลับมามองร่างบอบบางที่กำลังรอคอยคำตอบ“ก็แค่ตอบว่ารู้ หรือไม่รู้เท่านั้นก็พอค่ะ” เวนิตาเอ่ยปากบอกกับคนตรงหน้าอย่างตรงไปตรงมา สายตาคมกริบจ้องมาที่เธอแล้วเหยียดแขนออกเพื่อดึงร่างนุ่มให้ขึ้นมาอยู่บนลำตัวอันแข็งแกร่งของเขาแทน ก่อนจะกระซิบแผ่วเบาที่ห้างใบหูของเธอ“คอนโดของหมวดนลิน คุณควรจะถามหมวดภัทร ไม่ก็หมู่จิน หรือจ่าเทพ แทนที่จะมาถามผมนะ ที่รัก!” พูดจบเขาก็คลายมือออกจากเรือนร่างบางของเธ
สืบสวน...ชวนรัก 196.Planetarium (ท้องฟ้าจำลอง)
เขาจึงค่อย ๆ ขยับร่างกายเบา ๆ โดยที่มือแกร่งจับที่สะโพกน้อย ๆ ผลักดันให้เธอหลอมรวมในตัวเขามากขึ้นกว่าเดิมเพื่อช่วยให้เธอสามารถโยกตัวเข้าหาเขาได้อย่างสะดวกสบาย และเพิ่มระดับความเร็ว แรงและถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ตามความปรารถนาของเขา ในขณะที่หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงครวญครางออกมาตามความรู้สึกที่ได้รับอย่างลืมอาย โดยที่ไม่สามารถปิดบังซ่อนเร้นความรู้สึกนั้นเอาไว้ได้“อะอ๊ะอ๊ะอะ!” ความสยิวแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของทั้งสอง จนกระทั่งเธอเผลอสะดุ้งยกมือขึ้นป่ายปัดเกาะกุม ขยุ้มเรียวแขนแข็งแรงของคนเบื้องหน้า พร้อมกับลมหายใจติดขัด เหนื่อยหอบ ที่ค่อย ๆ แผ่วลงเรื่อยๆ ตามจังหวะของคนเบื้องบนที่ค่อย ๆ ผ่อนแรงลงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มจวนเจียนจะถึงฝั่ง เมื่อแรงประสานของทั้งคู่ ส่งผลให้ร่างกายของเขาและเธอสั่นเกร็งสะท้านครั้งแล้วครั้งเล่าความเสียวซ่านที่แผ่กระจายไปทั่วทั้งร่างกาย ทำให้ต่างฝ่ายต่างไม่สามารถที่จะยืดเยื้อจุดสิ้นสุดต่อไปได้อีก จากนั้นทะเลหมอกสีขาวโพนจึงค่อย ๆ เข้าปกคลุมอยู่เต็มท่วมท้นบนเส้นทางรักของคนทั้งสองหยั่งลึกจนเอ่อทะลักออกมาด้านนอกเมื่อทั้งเขาและเธอปลดปล่อยพลังที่รุ่มร้อนของเปลวเพลิงพิษรักแห่งความ
สืบสวน...ชวนรัก 195.Planetarium (ท้องฟ้าจำลอง)
ท่อนแขนอันแข็งแกร่งของฐานัตถ์จัดแจงวางเรือนร่างบอบบางที่ปราศจากเครื่องนุ่มห่มปิดบังร่างกายลงบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่ภายใต้แสงแห่งดาวที่พร่างพราวอย่างอ่อนโยน สายตาคมของเขาเป็นประกายลุกโชนดุจแสงไฟสีเพลิงที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างให้มอดไหม้เป็นจุณในพริบตา แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่เขาและเธอก็ยังไม่คุ้นชินจนคลายความกังวล และความกดดันเมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าอยู่เบื้องหน้าซึ่งกันและกัน ความตื่นเต้น และความกดดันจึงเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงลมหายใจอุ่น ๆ ส่งผ่านกันอย่างแผ่วเบา และเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ดังโครมครามอยู่นับครั้งไม่ถ้วนหยาดเหงื่อที่พรั่งพรูออกมาเป็นเม็ดพราวอยู่ทั่วร่างกายของทั้งคู่ทำให้รับรู้ได้ถึงความร้อนระอุ ที่แผ่ซ่านไปทั่วตัว แม้อุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศจะเย็นลงแค่ไหนก็ตาม แต่ภายในร่างกายกลับกำลังแผดเผาจนมอดไหม้“คุณโอเคใช่ไหม แค่คุณพูดว่าไม่ ผมจะหยุดทันที” เสียงทุ้มนุ่มไพเราะเอ่ยปากบอกกับเธอ“ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฉันโอเค คุณทำ...อย่างที่คุณอยากจะทำเถอะนะคะ” เธอตอบเสียงแผ่วเบาไม่รู้ว่าพูดแบบนี้ มันจะดีกว่าการบอกไปตรง ๆ ว่าเธอเองก็ปรารถนาในสิ่งที่เขากำลังจะหยิบยื่น
สืบสวน...ชวนรัก 26.สับสน และ ว้าวุ่น
“ก็นิดหน่อยครับ ช่วงนี้เจอคดียากๆ ก็มีเครียดบ้างเป็นธรรมดา แต่ได้ทำงานที่รักก็รู้สึกสนุกมากกว่าเครียดครับ” เขาตอบพลางยิ้มแห้งๆ“หมวดนี่ดูเป็นคนสนุกกับงานดีนะคะ พึ่งจะเห็นหน้าเครียดๆ ก็แค่วันนี้เท่านั้นแหละค่ะ” เธอพูดพลางยิ้มออกมาเล็กๆ“เหรอครับ ความจริง คนที่เครียดกว่าผมน่าจะเป็นคุณเวมากกว่านะครับ
Last Updated : 2026-03-18สืบสวน...ชวนรัก 22.สารภาพ (ความรู้สึก)
“ขอโทษครับ พอดีผมติดเล่นไปหน่อย จริงๆ หัวหน้าเอง ก็ยังไม่ได้ตกลงคบกับใครใหม่ไม่ใช่เหรอครับ ถ้าจะให้ชัวร์ๆ ก็ลองถามใจตัวเอง ว่าระหว่างสาวหน้าหวานอย่างหมวดนลิน กับสาวเซอร์ หวานซ่อนเปรี้ยวอย่างคุณเวนิตา งานนี้วินๆ ทั้งคู่ อยู่ที่หัวหน้าแล้วหละครับ ว่าจะชอบแบบไหน” หมู่จินบอกขณะที่หันมาจ้องหน้า ใบหน้าเร
Last Updated : 2026-03-18สืบสวน...ชวนรัก 24.สับสน และ ว้าวุ่น
“ไม่ทราบว่าคุณ มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ”“นั่งก่อนสิครับ” ร่างสูงของผู้กองฐานัตถ์หันกลับมาแล้วนั่งลงที่โต๊ะม้าหินอ่อน ร่างระหงนั่งลงในฝั่งตรงกันข้าม เริ่มรู้สึกหวั่นวิตก เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายที่เรียกมานั้นจะพูดกับเธอว่าอะไร และเธอก็ได้แต่ภาวนาให้ไม่ใช่การปฏิเสธเรื่องเมื่อตอนเที่ยงเท่านั้นก็พอ
Last Updated : 2026-03-18สืบสวน...ชวนรัก 25.สับสน และ ว้าวุ่น
“หัวหน้ายังไม่ได้บอกอะไรกับคุณเหรอคะ” หมวดนลินหันมาถาม เวนิตาขมวดคิ้วอย่างงงๆ ก่อนตอบ“ยังเลยค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ” ผู้หมวดนลินไม่ได้ตอบ แต่เข้ามาจับแขนของเธอให้เข้ามานั่งลงที่เก้าอี้แทน ก่อนจะจัดแจงใช้สายรัดวัดตัว วัดนู่นนี่นั่นไปรอบๆ ร่างบางระหงที่เป็นเสมือนหุ่นให้กับเธอ“ช่วยยืนขึ้นหน่อยค่ะ คุณเ
Last Updated : 2026-03-18
You may also like
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก146.7K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat67.6K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์76.2K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน77.9K viewsกว่าจะรู้ว่ารักเธอ
เค้กมัฟฟิ่นn560 viewsบ่วงพิศวาสท่านประธาน
อัญญาณี231 viewsส่วนเกินรัก
ณัฐลภัส928 viewsสายลับแนบเนื้อ
เฮียกังฟู185 views
