Masuk“นิส แกผอมไวมากนะ” เกศสิริทักเมื่อได้อยู่กันตามลำพังในสวนของบ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่ของครอบครัวกรรณ ในขณะที่ลูกสาวกำลังสนุกอยู่ในสนามเด็กเล่น โดยมีพ่อดูแลอย่างใกล้ชิด และกรรณก็เข็นรถที่ลูกชายนอนอยู่ไปรอบๆ สนามหญ้า ส่วนพ่อแม่ทั้งสองฝั่งกำลังพูดคุยกันอย่างเพลิดเพลิน ในศาลากลางสวน พร้อมจิบของว่างยามบ่าย “ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ การให้นมลูกเอง ทำน้ำหนักลดไว ทั้งที่กินเยอะมาก” นิสราตอบสีหน้าภาคภูมิใจ “แล้วจะกลับไปทำงานเมื่อไหร่ล่ะ” “พี่กรรณบอกอยากให้ลูกเข้าเรียนเตรียมอนุบาลก่อน ตอนนี้ก็ช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ ที่พี่กรรณหอบมาทำที่บ้านน่ะ” “ไม่เหงาเนาะ” “ตอนแรกก็คิดว่าอยู่บ้านเลี้ยงลูกเฉยๆ คงเหงา แต่จริงๆ ไม่มีเวลาเหงาเลยเนอะ” “อือ อย่าว่าแต่เหงาเลย ลูกยังเล็กแบบนี้ บางวันหาเวลานอนให้เต็มอิ่มยังยาก แต่พอพ้นหกเดือนไปแล้ว สบายแก เพราะเดี๋ยวกลางคืนเขาก็ไม่ตื่นมากินนมกลางดึกหรอก” “อือ ถึงตื่นก็ไม่ยุ่งยาก ฉันปั๊มนมไว้ให้พี่เลี้ยงป้อนได้ แกนี่สิเก่งมาก ไม่มีพี่เลี้ยงเลย นอกจากเด็กในบ้านช่วยดูแล” “ก็คน
ตอนพิเศษ : ดั่งใจฝัน “อ้าว ยังไม่ไปทำงานเหรอคะ” นิสราที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นผู้เป็นสามียังเอนตัวอยู่บนเตียงในชุดนอน ทั้งที่เป็นเวลาที่เขาต้องออกไปทำงาน “พี่ลาพักร้อนครับ” เขาพูดแล้วลุกจากที่นอนพยุงภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ ไปนั่งบนเตียง “ทำไมลาพักร้อนช่วงนี้” “ก็อยากดูแลเมีย” เพราะนิสราแพ้ท้องหนักมาก กินอะไรไม่ค่อยได้ “นิสแพ้ท้องเฉยๆ ไม่ได้ป่วยอะไร อีกอย่างคนดูแลมีเต็มบ้านเลย” นอกจากคนรับใช้แล้ว พ่อแม่ก็พากันมาเยี่ยมตั้งแต่รู้ว่าเธอตั้งท้อง เพราะหลังแต่งงานเธอกับกรรณก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของครอบครัวฝ่ายชาย พ่อกับแม่จึงแวะมาเยี่ยมเยียนค่อนข้างบ่อย พอตั้งท้องก็อยู่ยาวเลย “ยังไงก็อยากอยู่กับนิสกับลูก” “เห่อลูกว่างั้นเถอะ” “นั่นก็ใช่ แต่ห่วงเมียมากกว่า” “เดี๋ยวสักพักคงดีขึ้น” แม่ของเธอบอกว่าส่วนใหญ่จะแพ้ท้องช่วงสามเดือนแรก แต่หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยแพ้ หรือมีอาการอะไรอื่น “งั้นนอนต่อเถอะ ตอนสายๆ ค่อยตื่นมากินข้าว” “ค่ะ” กรรณขยับเข้าไปชิดร่างภรรยาแล้
ไม่นานเธอก็ตัวเกร็งสะท้าน หวีดร้องด้วยความสุขสม ทว่ามันก็ยังไม่พอ เธอถอดกางเกงเขาแล้วเอื้อมไปจับแกนกายของเขา ลูบไล้ ก่อนตวัดลิ้นไล้เลีย เพื่อปลุกอารมณ์ของเขา“อ่าห์ อืม ดีมากนิส”ไม่นานเธอก็เป็นฝ่ายนั่งคร่อมบนตักของเขา กลืนกินแท่งร้อนของเขา ชายหนุ่มครางออกมาสุดเสียง เมื่อเธอขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆ ก่อนเร็วขึ้นขณะเธอก็แอ่นอกให้เขาเคล้าคลึงบีบเค้น พร้อมกับร้องครวญครางอย่างเสียวซ่านเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วกระโจม แม้เสียงจากภายในกระโจมจะมืดมิด แต่แสงของฟ้าก็ส่องสลัวงดงามขณะที่กายสองร่ายแทบหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน เสียงร้องครวญครางหวานแผ่วประสานกับเสียงคำรามห้าวทุ้ม บทเพลงรักร่ายรำต่อเนื้อ ก่อนที่ทั้งสองจะโบยบินไปยังดินแดนหฤหรรษ์ครั้นกอดก่ายพักเหนื่อย พร้อมกับมองไปยังท้องฟ้าที่แสงเหนือยังคงอยู่ แถมสลับสีไปมา สวยงามยิ่งกว่าเดิมทั้งสองมองท้องฟ้าด้วยความอิ่มเอมใจ และต่อจากนั้นก็กรรณก็ยังอยากเติมเต็มความสุขให้แก่กันอีกครั้ง และนิสราก็พร้อมตอบสนองเมื่อเขาจับเธอกดลงใต้ร่าง แท่งร้อนกดลงกึ่งกลางที่ยังชุ่มฉ่ำ เธอก็เอาแต่ครวญคราง แท่งเนื้อกระแทกลงกับกลีบดอกไม้ สร้างความรู้สึกดิบเถื่อน เร่
ตอนพิเศษ : ฮันนีมูนที่แสนเร่าร้อนเมืองโรวาเนียมิ ประเทศฟินแลนด์ กรรณกับนิสราเดินทางมาถึงฟินแลนด์ตั้งแต่เมื่อวาน อากาศหนาวติดลบทำให้ทั้งสองใช้เวลาอยู่ข้างนอกได้ไม่นาน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเบื่อทั้งสองใช้เวลาพูดคุย หยอกเย้าและเมคเลิฟกันอย่างมีความสุขในที่พักที่เป็นโดมกระจก ซึ่งสามารถมองหิมะขาวโพลนที่อยู่เบื้องนอก รวมทั้งท้องฟ้าที่งดงามแสงเหนือหลากสีอย่างน่าทึ่ง ทั้งสีเขียวอ่อนสว่างจ้าสลับเข้ม และมีสีม่วงพาดผ่านแต้มด้วยสีแดงในบางครั้ง ทว่าก็ยังมีดวงดาวส่องประกายระยับสวยงามเกินบรรยาย“สวยจังเลย” นิสราที่นอนอยู่บนฟูก พร้อมกับใช้โทรศัพท์ถ่ายภาพท้องฟ้าด้วยสีหน้ามีความสุขขณะที่กรรณมองเธอด้วยสีหน้ามีความสุขเช่นกัน เพราะเป็นทริปฮันนีมูนที่เขาคาดหวังจะสร้างความทรงจำที่ดีร่วมกัน“นิสก็สวยเหมือนกัน” เขาพึมพำ จูบที่แก้มของเธอเบาๆ เมื่อเธอยังนิ่งเฉยเขาก็เลื่อนไปจูบที่มุมปาก มือก็พยายามสอดเข้าไปในชุดนอนของเธอ“อะไรอีก เพิ่งทำไปนะ ไม่เบื่อหรือไง”“จะเบื่อได้ยังไง อีกอย่างมาฮันนีมูนนะ นอกจากเที่ยวแล้วก็ต้องทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่ด้วย”“ภารกิจยิ่งใหญ่” นิสราทวนคำพูดผู้เป็นสามี พร้อมกับทำหน้างุนงง“ทำลูกไง”
“อือๆ เชื่อแล้วก็ได้ แต่วันนี้มีหนุ่มหล่อเพียบเลยนะ แกอยากรู้จักใคร เผื่อฉันรู้จักจะได้แนะนำให้” พีชรีบเสนอทันที“พี่ชายของมนที่ชื่อกริชน่ะ แนะนำได้ไหม” ก่อนจะเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง เธอเห็นอีกฝ่ายคุยกับพีชและ มนธิสา จึงถามพีชดู เลยรู้ว่ากริชเป็นพี่ชายคนโตของ มนธิสา“โอ๊ย แนะนำไปก็จีบไม่ติดหรอก” พีชว่า“เพราะอะไร ฉันสวยไม่พอหรือไง” ความสวยและรูปร่างคือจุดเด่นของเธอ ลีน่ามั่นใจในเรื่องนี้“แกสวยและหุ่นดีมาก แต่แบบคือพี่กริชเขาเคยชอบนิสน่ะ แล้วแกกับนิสเหมือนกันที่ไหนล่ะ”“ฉันก็สวยพอๆ กับยัยนิสนะ”“คนละแนว ยัยนิสสวยแบบน่ารักๆ ทั้งหน้าตาและนิสัย แต่แกน่ะสวยเริ่ด เปรี้ยวเฉี่ยวและนิสัยก็...อือตามนั้น” จะบอกนิสัยไม่ดี ก็กลัวจะแรงไป“อีกอย่างพี่กริชเป็นผู้ใหญ่ นิสัยค่อนข้างนิ่งสุขุม ไม่ใช่แนวที่แกชอบไม่ใช่เหรอ ถ้าเป็นพี่ไกร ฉันว่าน่าจะแนวแก” ไกรเป็นผู้ชายทรงแบด หุ่นล่ำ มีรอยสัก ซึ่งเป็นสไตล์ที่ลีน่าชอบและเคยคบหากับผู้ชายทรงนี้“ตอนนี้สเปกเปลี่ยนแล้ว เพราะผู้ชายทรงแบดที่เจอ นิสัยแม่งก็แบดด้วยไงล่ะ”“แต่พี่ไกรไม่ใช่แบบนั้น พี่เขาทรงแบดก็จริง แต่นิสัยน่ารักอ่อนโยน มนคอนเฟิร์มแบบนั้นนะ”“ก็มนเป็น
ห้องแกรนด์บอลรูมของโรงแรมหรูกลางกรุงเทพฯ ที่บรรจุแขกได้ถึงสามร้อยคนกรรณกับนิสรายืนเคียงข้างต้อนรับแขกอยู่ด้านหน้าห้องจัดเลี้ยงที่มีซุ้มดอกไม้สีขาวส่งกลิ่นหอมอวลไปทั่ว“เพื่อนฉันสวยเหมือนนางฟ้า” พีชที่มีหน้าที่ต้อนรับแขกและแจกของชำร่วยเอ่ยกับมนธิสาและเกศสิริที่นั่งขนาบข้างทั้งสองด้าน“ความฝันของนิสเป็นจริงแล้ว โล่งอก” เกศสิริว่า วันนี้เจ้าตัวอยู่ในชุดเดรสสีครีมตัวหลวมเพราะกำลังตั้งครรภ์ได้ห้าเดือน“ความฝันคือ” มนธิสาถาม“ก็อยู่ในชุดแต่งงานแบบหุ่นผอมเพรียวอย่างตอนนี้แหละ”“อ่อ นึกว่าได้แต่งงานกับพี่กรรณ”“นั่นก็ของแน่อยู่แล้ว” แม้จะมีบางจังหวะชีวิตที่นิสราเลิกฝันไปแล้ว แต่ท้ายที่สุดความฝันก็เป็นจริง“ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ” เกศสิริบอกเพื่อนๆ“ฉันไปเป็นเพื่อน” มนธิสาอาสา เพราะเป็นห่วงคนท้องที่ต้องเข้าห้องน้ำคนเดียวทั้งสองลุกจากเก้าอี้ ยังไม่ทันจะเดินพ้นบริเวณด้านหน้างาน ลีน่าที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องจัดเลี้ยงก็รีบนั่งบนเก้าอี้ที่เกศสิริเพิ่งลุกจากไป“ฉันช่วยนะแก อีกอย่างเกดท้องอยู่ไปนั่งสบายๆ ในห้องจัดเลี้ยงกับพี่เนสกับครอบครัวจะดีกว่า”พีชมองอย่างไม่ไว้ใจนัก ไม่รู้อีกฝ่ายจะมาไม้ไหน วันนี้น







