เมื่อรักกลายเป็นคำตัดสิน

เมื่อรักกลายเป็นคำตัดสิน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Oleh:  สายธารลับBaru saja diperbarui
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
12Bab
0Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

พิมพ์ดาวแอบรักภาคิน พี่ชายข้างบ้านที่เติบโตมาด้วยกัน แต่ชีวิตของเธอกลับเปลี่ยนไปเมื่อมีนา น้องสาวต่างแม่เข้ามาในบ้าน มีนาอิจฉาทุกสิ่งที่พิมพ์ดาวมี จึงวางแผนใส่ร้ายจนทุกคน รวมถึงภาคิน เข้าใจเธอผิด เมื่อความจริงไม่มีใครเชื่อ พิมพ์ดาวจึงตัดสินใจจากไปอย่างสิ้นหวัง แต่หลังจากนั้นภาคินกลับค้นพบความจริงทั้งหมด เขาจึงต้องเผชิญกับความเสียใจและความผิดที่ตัวเองเป็นคนผลักคนที่รักที่สุดออกไป เมื่อความรักกลายเป็นคำตัดสิน...เขาจะมีโอกาสได้เธอกลับคืนมาหรือไม่?

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

“พี่คิน...ถ้าวันหนึ่งทุกคนไม่เชื่อดาว พี่จะยังเชื่อดาวอยู่ไหม?”

หญิงสาวถามทั้งน้ำตา เสียงของเธอสั่นจนแทบขาดหาย ดวงตาคู่สวยมองชายหนุ่มตรงหน้าราวกับกำลังฝากความหวังสุดท้ายเอาไว้กับเขา

ภาคินกลับนิ่งเงียบ

เขามองเธอด้วยแววตาเย็นชา ก่อนถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ราวกับเหนื่อยที่จะฟังคำอธิบายของเธออีกต่อไป

“พี่ไม่รู้...”

คำตอบสั้น ๆ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพิมพ์ดาวค่อย ๆ เลือนหาย

เธอหลุบตาลง กำมือแน่นเพื่อกลั้นน้ำตา ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ ทั้งที่หัวใจแทบแตกสลาย

“งั้นเหรอคะ...”

เธอพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

“ถ้าอย่างนั้น...ดาวคงไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว”

ภาคินขมวดคิ้วมองเธอด้วยความไม่เข้าใจ

“ดาว เธอกำลังพูดอะไร?”

เขาถามพลางก้าวเข้าไปหา แต่พิมพ์ดาวกลับถอยหลัง

หนึ่งก้าว...

สองก้าว...

จนแผ่นหลังของเธอชิดกับราวกั้นบนดาดฟ้าเรือ

สายลมกลางทะเลพัดเส้นผมยาวของเธอปลิวว่อน น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านแก้มอย่างเงียบงัน เธอมองเขาเป็นครั้งสุดท้าย ชายคนที่เธอรักมาตลอดชีวิต คนที่เคยจับมือเธอในวันที่เธอล้ม คนที่เคยบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะปกป้องเธอ

แต่วันนี้...

กลับเป็นคนเดียวกับที่ไม่เชื่อเธอ

“พี่คิน...”

พิมพ์ดาวเรียกชื่อเขาเบา ๆ ริมฝีปากสั่นระริก

“ดาวขอโทษนะคะ”

ภาคินเบิกตากว้าง สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกทันที

“ดาว! อย่าขยับ!”

เขาตะโกนพร้อมพุ่งตัวเข้าไปหา แต่สายเกินไป... .ร่างของหญิงสาวพลัดออกจากขอบเรือ

“ดาว!”

เสียงตะโกนของภาคินดังลั่น

มือของเขาเอื้อมออกไปสุดแขน แต่คว้าได้เพียงอากาศว่างเปล่า ในวินาทีนั้นเอง...

เขาเพิ่งรู้ว่าเขากำลังสูญเสียผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป

และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ...เขาเพิ่งรู้ตัวว่ารักเธอ ในวันที่เธอไม่สามารถได้ยินคำว่ารักจากเขาอีกแล้ว

สามวันต่อมา

ภาคินยืนอยู่หน้าห้องหนึ่งด้วยใบหน้าซีดเผือดเสียงของมีนาดังลอดออกมาจากด้านใน

“เธอรู้ไหม ฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน”

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังตามมา

“ตั้งแต่วันที่ฉันเข้าบ้านนั้น ฉันก็รู้แล้วว่าทุกอย่างของพิมพ์ดาวควรเป็นของฉัน”

ภาคินยืนนิ่ง หัวใจของเขากระตุกวูบ

และนี่คือเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกคนทั้งโลกตัดสินว่าเป็นคนผิด ทั้งที่เธอไม่เคยทำอะไรผิดเลย...

ก่อนที่ความจริงจะปรากฏในวันที่หัวใจของเธอไม่เหลือความหวังอีกต่อไป

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
12 Bab
บทนำ
“พี่คิน...ถ้าวันหนึ่งทุกคนไม่เชื่อดาว พี่จะยังเชื่อดาวอยู่ไหม?” หญิงสาวถามทั้งน้ำตา เสียงของเธอสั่นจนแทบขาดหาย ดวงตาคู่สวยมองชายหนุ่มตรงหน้าราวกับกำลังฝากความหวังสุดท้ายเอาไว้กับเขา ภาคินกลับนิ่งเงียบ เขามองเธอด้วยแววตาเย็นชา ก่อนถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ราวกับเหนื่อยที่จะฟังคำอธิบายของเธออีกต่อไป “พี่ไม่รู้...” คำตอบสั้น ๆ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพิมพ์ดาวค่อย ๆ เลือนหาย เธอหลุบตาลง กำมือแน่นเพื่อกลั้นน้ำตา ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ ทั้งที่หัวใจแทบแตกสลาย “งั้นเหรอคะ...” เธอพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน “ถ้าอย่างนั้น...ดาวคงไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว” ภาคินขมวดคิ้วมองเธอด้วยความไม่เข้าใจ “ดาว เธอกำลังพูดอะไร?” เขาถามพลางก้าวเข้าไปหา แต่พิมพ์ดาวกลับถอยหลัง หนึ่งก้าว... สองก้าว... จนแผ่นหลังของเธอชิดกับราวกั้นบนดาดฟ้าเรือ สายลมกลางทะเลพัดเส้นผมยาวของเธอปลิวว่อน น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านแก้มอย่างเงียบงัน เธอมองเขาเป็นครั้งสุดท้าย ชายคนที่เธอรักมาตลอดชีวิต คนที่เคยจับมือเธอในวันที่เธอล้ม คนที่เคยบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะปกป้องเธอ แต่วันนี้... กลับเป็นคนเดีย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 : พี่ชายข้างบ้าน
เสียงหัวเราะของเด็กหญิงตัวเล็กดังขึ้นท่ามกลางสายลมยามเย็น สนามหญ้าหน้าบ้านสองหลังที่ตั้งอยู่ติดกัน เป็นสถานที่ที่พิมพ์ดาวใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยเด็ก เด็กหญิงวัยสิบขวบวิ่งถือว่าวกระดาษอยู่ในมือ ก่อนจะสะดุดก้อนหินจนล้มลงกับพื้น “โอ๊ย...” พิมพ์ดาวร้องออกมาเบา ๆ พร้อมยกมือกุมหัวเข่า น้ำตาเริ่มคลอเพราะแผลถลอกที่เกิดขึ้น ทันใดนั้น เด็กชายวัยสิบห้าปีก็รีบวิ่งเข้ามาหา “ดาว! เป็นอะไรหรือเปล่า?” ภาคินถามด้วยน้ำเสียงตกใจ เขาทรุดตัวลงตรงหน้าเด็กหญิง ก่อนมองบาดแผลที่หัวเข่าของเธอด้วยสีหน้าเป็นห่วง พิมพ์ดาวเม้มริมฝีปาก พยายามกลั้นน้ำตาแล้วส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ...ดาวไม่เจ็บ” เธอพูดทั้งที่น้ำตาไหลออกมาแล้ว มือเล็กพยายามเช็ดน้ำตาอย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากให้พี่ชายข้างบ้านเห็นว่าเธอร้องไห้ ภาคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจเบา ๆ “ไม่เจ็บแล้วทำไมร้องไห้ล่ะ?” เขาพูดพลางยื่นมือไปเช็ดน้ำตาบนแก้มให้เธออย่างอ่อนโยน แววตาของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความเอ็นดู พิมพ์ดาวก้มหน้าหลบสายตา ใบหน้าเล็กเริ่มแดงขึ้นอย่างเขินอาย “ดาว...กลัวพี่คินดุ” “พี่จะดุทำไม?” ภาคินเลิกคิ้วอย่างสงสัย ก่อนยื่นมือมาขยี้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 : น้องสาวที่แสนดี
เช้าวันรุ่งขึ้น บ้านที่พิมพ์ดาวเคยคุ้นเคยกลับดูแปลกตาไปอย่างน่าประหลาด โต๊ะอาหารตัวเดิม เก้าอี้ตัวเดิม แม้กระทั่งแจกันดอกไม้ที่เธอเป็นคนจัดเองเมื่อวานก็ยังอยู่ที่เดิมแต่บรรยากาศกลับไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว พิมพ์ดาวเดินลงมาจากชั้นบนในชุดเรียบง่าย ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ตรงที่นั่งประจำของเธอ มีนายิ้มหวานทันทีที่เห็นเธอ “พี่ดาว มานั่งด้วยกันสิคะ” มีนาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางขยับตัวเล็กน้อยเพื่อเปิดที่นั่งข้าง ๆ ให้ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร พิมพ์ดาวมองเก้าอี้ตัวนั้นครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มบาง ๆ แล้วเดินไปนั่งอีกฝั่งของโต๊ะ “จ้ะ” เธอตอบสั้น ๆ พร้อมก้มหน้าจัดช้อนส้อมของตัวเอง แม้ภายในใจจะรู้สึกแปลก ๆ แต่เธอไม่อยากสร้างปัญหาตั้งแต่วันแรกที่มีนาเข้ามาอยู่ในบ้าน พ่อของเธอเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าอารมณ์ดี “ดาว เมื่อคืนหลับสบายไหมลูก?” เขาถามพลางนั่งลงที่หัวโต๊ะ แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นแล้วพยักหน้า “สบายดีค่ะพ่อ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ มีนาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รีบพูดขึ้นทันที “คุณพ่อคะ เมื่อคืนพี่ดาวพาหนูดูรอบบ้านด้วยค่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 : รอยยิ้มที่ซ่อนบางอย่าง
หลังจากมีนาเข้ามาอยู่ในบ้านได้เพียงสามวัน ชีวิตที่เคยเรียบง่ายของพิมพ์ดาวก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย ห้องนอนที่เคยเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเธอถูกแบ่งให้มีนาใช้ โต๊ะอาหารที่เธอเคยนั่งประจำก็มีคนอื่นเข้ามานั่งแทน แม้กระทั่งเวลาที่เธอพูดคุยกับพ่อ ก็มีมีนาเข้ามาอยู่ตรงกลางเสมอ แต่พิมพ์ดาวพยายามบอกตัวเองว่า...ไม่เป็นไรเพราะอย่างน้อยเธอก็ยังมีภาคิน ชายหนุ่มที่เป็นเหมือนที่พึ่งทางใจเพียงคนเดียวของเธอทว่าเธอไม่รู้เลยว่า...มีนากำลังจับตามองทุกอย่างอยู่ และสิ่งที่มีนาสนใจมากที่สุดก็คือความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับภาคิน---“พี่ดาวคะ”เสียงหวานดังขึ้นจากด้านหลังพิมพ์ดาวที่กำลังรดน้ำต้นไม้หันกลับไป ก่อนพบว่ามีนากำลังยืนอยู่ตรงประตูสวนมีนายิ้มบาง ๆ ขณะเดินเข้ามาหา“มีอะไรเหรอ?”พิมพ์ดาวถามด้วยสีหน้าแปลกใจ ก่อนวางสายยางลงมีนาก้มหน้าลงเล็กน้อย สีหน้าดูเหมือนลังเลที่จะพูด“หนูอยากถามอะไรพี่อย่างหนึ่งค่ะ”“ถามสิ” พิมพ์ดาวตอบพร้อมยิ้มอ่อนโยน แม้จะรู้สึกว่าท่าทีของอีกฝ่ายแปลก ๆมีนาเงยหน้าขึ้นมองเธอ“พี่กับพี่ภาคิน...สนิทกันมากใช่ไหมคะ?”คำถามนั้นทำให้พิมพ์ดาวชะงักไปเล็กน้อยหัวใจของเธอเต
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-14
Baca selengkapnya
ตอนที่4 : กับดักแรก
เสียงเศษแจกันแตกกระจายยังคงอยู่บนพื้นห้องรับแขกพิมพ์ดาวยืนนิ่งอยู่ตรงบันได ดวงตาคู่สวยมองเศษกระเบื้องตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจเธอเพิ่งเดินลงมาจากห้อง...แต่กลับกลายเป็นว่าทุกสายตากำลังจับจ้องมาที่เธอโดยเฉพาะสายตาของภาคิน“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?”พ่อของพิมพ์ดาวเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนมองแจกันที่แตกอยู่บนพื้นมีนารีบก้มหน้าลง น้ำตายังคงไหลอาบแก้ม“หนู...หนูทำแจกันตกเองค่ะ”เธอพูดเสียงสั่น พลางกำชายเสื้อแน่น ร่างกายสั่นเล็กน้อยเหมือนกำลังหวาดกลัวพ่อมองลูกสาวคนใหม่ ก่อนถามด้วยความเป็นห่วง“แล้วทำไมถึงร้องไห้?”มีนาเงียบไปเธอเหลือบมองพิมพ์ดาวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนรีบหลบสายตา“หนูกลัวพี่ดาวโกรธค่ะ”พิมพ์ดาวเบิกตากว้างทันที“อะไรนะ?”เธอถามด้วยสีหน้าสับสน ก่อนรีบเดินเข้าไปหา“มีนา พี่ไม่ได้โกรธเธอเลยนะ”พิมพ์ดาวพยายามพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แม้หัวใจจะเริ่มเต้นแรงเพราะรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องมีนาส่ายหน้าเบา ๆ“หนูรู้ค่ะ...พี่ดาวไม่ได้โกรธ”เธอพูดพร้อมฝืนยิ้มทั้งน้ำตา“หนูแค่กลัวว่าพี่จะเสียใจ เพราะแจกันนี้เป็นของคุณแม่”พิมพ์ดาวนิ่งไปคำพูดนั้นทำให้เธอรู้สึกเจ็บขึ้นมาอย่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 : รอยร้าวในความไว้ใจ
หลังจากเหตุการณ์แก้วแตกในเช้าวันนั้น บรรยากาศภายในบ้านก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนแม้ไม่มีใครพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอีก แต่พิมพ์ดาวกลับรู้สึกได้ว่า สายตาของทุกคนที่มองเธอไม่เหมือนเดิมโดยเฉพาะภาคินเขายังคงพูดคุยกับเธอตามปกติ แต่ความอบอุ่นในน้ำเสียงกลับลดลงอย่างเห็นได้ชัดและสิ่งที่ทำให้เธอเจ็บที่สุด...คือเขาเริ่มปกป้องมีนามากกว่าเดิม---ช่วงเย็น พิมพ์ดาวกลับจากทำงานเร็วกว่าปกติทันทีที่เปิดประตูบ้าน เธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะของมีนาดังมาจากห้องนั่งเล่น“จริงเหรอคะพี่คิน?”น้ำเสียงสดใสของมีนาดังขึ้นพิมพ์ดาวหยุดเดินเธอไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงรู้สึกอยากได้ยินเสียงของใครอีกคนและเมื่อเดินเข้าไปใกล้...ภาพตรงหน้าก็ทำให้เธอชะงักภาคินกำลังนั่งอยู่บนโซฟาข้าง ๆ เขาคือมีนาหญิงสาวกำลังถือโทรศัพท์ให้เขาดู พร้อมหัวเราะอย่างสนิทสนมภาคินเองก็ยิ้มรอยยิ้มที่พิมพ์ดาวเคยคิดว่าเป็นของเธอเพียงคนเดียว“กลับมาแล้วเหรอ?”ภาคินเงยหน้าขึ้นมองเธอ ก่อนถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆพิมพ์ดาวยิ้มบาง ๆ“ค่ะ”เธอพยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนเดินผ่านทั้งสองคนแต่มีนากลับเรียกเธอไว้“พี่ดาวคะ”พิมพ์ดาวหยุดแล้วหันกลับมา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 : ห้องที่ไม่ใช่ของเธออีกต่อไป
เช้าวันเสาร์ บ้านที่เคยเงียบสงบกลับเต็มไปด้วยเสียงคนเดินไปมาพิมพ์ดาวยืนอยู่หน้าประตูห้องของตัวเอง มือข้างหนึ่งกำลูกบิดแน่น ดวงตาคู่สวยกวาดมองสิ่งของที่ถูกจัดเรียงใหม่จนแทบไม่เหลือเค้าเดิมเสื้อผ้าของเธอถูกย้ายไปไว้ในตู้เล็กด้านข้าง หนังสือที่เธอสะสมมาตั้งแต่เด็กถูกนำออกจากชั้น แม้แต่กรอบรูปของแม่ก็ถูกย้ายออกจากโต๊ะตรงกลางห้องกลับเต็มไปด้วยของของมีนา พิมพ์ดาวยืนนิ่งอยู่นาน ก่อนสูดหายใจลึกเพื่อระงับความรู้สึกที่กำลังตีขึ้นมา“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”เสียงของเธอแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ“พี่ดาว”เสียงมีนาดังจากด้านหลังพิมพ์ดาวหันกลับไป เห็นมีนายืนอยู่หน้าประตูพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน“มีนา...ของพวกนี้มาอยู่ในห้องพี่ได้ยังไง?”เธอถามพลางชี้ไปยังข้าวของต่าง ๆ สีหน้าเริ่มไม่สบายใจมีนาก้มหน้าลงทันที นิ้วมือบีบชายเสื้อเบา ๆ“คุณพ่อบอกว่า...ให้หนูใช้ห้องนี้ค่ะ”น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ราวกับกำลังรู้สึกผิดพิมพ์ดาวนิ่งไป“แต่ห้องนี้เป็นห้องของพี่”เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่ได้ดัง เพียงแต่เต็มไปด้วยความเสียใจมีนาเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา“หนูขอโทษค่ะ...ถ้าพี่ไม่ต้องการ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 : น้ำตาของมีนา
เช้าวันรุ่งขึ้น พิมพ์ดาวตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกหนักอึ้ง นอกเมื่อคืนเธอแทบไม่ได้นอน คำถามของภาคินยังคงวนเวียนอยู่ในหัว “เธอเกลียดพี่หรือเปล่า?” ทั้งที่เขาเป็นคนทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญ แต่พอเขาถามแบบนั้น หัวใจของเธอกลับยังอ่อนแอจนไม่สามารถโกรธเขาได้ พิมพ์ดาวสูดหายใจลึก ก่อนลุกขึ้นแต่งตัว เธอบอกตัวเองว่า... วันนี้จะไม่ร้องไห้อีก แต่ทันทีที่เดินลงมาถึงชั้นล่าง เสียงของมีนาก็ดังขึ้น “พี่ดาวคะ” มีนายืนอยู่หน้าห้องนั่งเล่น ใบหน้าซีดเล็กน้อย ดวงตาแดงเหมือนผ่านการร้องไห้มา พิมพ์ดาวหยุดเดิน “มีอะไรเหรอ?” มีนาไม่ตอบทันที เธอเหลือบมองไปทางห้องรับแขก ก่อนก้มหน้าลง “หนู...ขอคุยกับพี่หน่อยได้ไหมคะ?” น้ำเสียงของเธอสั่นจนพิมพ์ดาวรู้สึกสงสาร “ได้สิ” พิมพ์ดาวเดินเข้าไปหา มีนากำชายเสื้อแน่น ก่อนพูดเบา ๆ “หนูรู้ว่าพี่ไม่ชอบที่หนูมาอยู่ในบ้าน” พิมพ์ดาวขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ “พี่ไม่เคยพูดแบบนั้นนะ” “แต่หนูรู้สึกได้ค่ะ” มีนาเงยหน้าขึ้น น้ำตาเอ่อคลอ “ตั้งแต่หนูเข้ามา พี่ก็ไม่ค่อยพูดกับหนูเหมือนเมื่อก่อน” พิมพ์ดาวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพยายามยิ้ม “พี่แค่มีเรื่องให้คิดเยอะ ไม่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-16
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8:ของที่หายไป
เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับบรรยากาศอึมครึมภายในบ้าน พิมพ์ดาวลงมาจากชั้นบนด้วยสีหน้าอ่อนล้า แม้เธอจะพยายามนอนให้เต็มที่ แต่คำพูดและสายตาของทุกคนเมื่อวานยังคงติดอยู่ในใจ เธอเดินผ่านห้องนั่งเล่นโดยไม่พูดอะไร ก่อนตรงไปยังห้องครัว “พี่ดาวคะ” เสียงของมีนาดังขึ้นด้านหลัง พิมพ์ดาวหยุดเดิน ก่อนหันกลับไปมองด้วยสีหน้าเรียบเฉย “มีอะไร?” มีนายืนกอดหมอนอยู่ตรงบันได ดวงตาดูเศร้าเล็กน้อย “เรื่องเมื่อวาน...หนูขอโทษนะคะ” พิมพ์ดาวมองเธอเงียบ ๆ “ไม่เป็นไร” เธอตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันกลับ แต่มีนากลับพูดขึ้นอีกครั้ง “พี่ไม่โกรธหนูจริง ๆ ใช่ไหมคะ?” พิมพ์ดาวถอนหายใจ ก่อนหันกลับมา “พี่ไม่ได้โกรธ แต่พี่อยากให้เรื่องเมื่อวานจบแค่นั้น” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า “พี่ไม่อยากทะเลาะกับใครอีกแล้ว” มีนาพยักหน้าช้า ๆ พร้อมรอยยิ้มบาง “ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว” พิมพ์ดาวเดินออกไป ทันทีที่เธอพ้นสายตา รอยยิ้มบนใบหน้าของมีนาก็หายไป เธอมองตามแผ่นหลังของพี่สาวต่างแม่ด้วยแววตาเย็นชา “อีกไม่นาน...พี่ก็จะไม่มีที่ยืนในบ้านหลังนี้แล้ว” ช่วงสาย พ่อของพิมพ์ดาวเรียกทุกคนมารวมตัวกันในห้องรับแขก สีหน้าของเขาดูเคร่ง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-16
Baca selengkapnya
ตอนที่9 : คนที่เขาเลือกปกป้อง
หลังจากเหตุการณ์สร้อยหาย บ้านทั้งหลังก็เงียบผิดปกติ พิมพ์ดาวแทบไม่ออกจากห้องเธอไม่อยากเห็นสายตาของใครอีกแล้ว โดยเฉพาะสายตาของภาคิน...สายตาที่เต็มไปด้วยความลังเลสำหรับคนอื่นมันอาจเป็นเพียงความไม่แน่ใจแต่สำหรับพิมพ์ดาว มันเจ็บยิ่งกว่าการถูกกล่าวหาเสียอีกเพราะเธอเคยคิดว่า...ต่อให้คนทั้งโลกไม่เชื่อเธอ อย่างน้อยภาคินจะต้องเชื่อแต่ตอนนี้แม้แต่เขาก็ยังลังเลกห้องเพื่อหาอะไรรับประทานเธอเดินผ่านห้องรับแขกอย่างเงียบ ๆ แต่กลับต้องหยุดเมื่อได้ยินเสียงของมีนา“พี่คินคะ”มีนานั่งอยู่บนโซฟา ใบหน้าซีดและดวงตายังแดงจากการร้องไห้ภาคินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม“มีอะไร?”เขาถามด้วยสีหน้าสงสัยมีนาก้มหน้าลง มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อแน่น“เรื่องสร้อย...หนูไม่อยากให้พี่ดาวต้องรู้สึกผิดเลยค่ะ”ภาคินขมวดคิ้ว“แล้วเธอคิดว่าพี่ดาวทำหรือเปล่า?”มีนาเงียบไปทันทีเธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา“หนูไม่รู้ค่ะ”น้ำเสียงของเธอสั่น“แต่สร้อยของหนูไปอยู่ในของพี่ดาวจริง ๆ”ภาคินนิ่ง“เรื่องนั้นพี่รู้”“หนูไม่อยากคิดร้ายกับพี่ดาวนะคะ”มีนาพูดพร้อมเช็ดน้ำตา“แต่บางที...พี่ดาวอาจไม่ชอบหนูมากกว่าที่หนูคิด”ภาคินถอนหาย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status