All Chapters of หนี้วิวาห์ปรารถนา: Chapter 1 - Chapter 10

บทนำ “หน้าตารูปร่างแบบนั้น ฉันกระเดือกไม่ลงหรอก ลิลลี่ไม่ต้องเป็นห่วง ธุรกิจที่บ้านกลับมาดีได้เมื่อไหร่ก็เอาเงินมาใช้หนี้พวกเขา ทุกอย่างมันก็จบแล้ว”เท้าที่กำลังจะก้าวไปหาชะงัก หลังได้ยินประโยคของชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนหันหลังให้ อีกฝ่ายกำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคนที่สำคัญในชีวิตของเขา ถึงขั้นเหยียดให้ปลายสายฟังนิสราถึงกับเผลอกำมือจนเล็บจิกบนเนื้อ ปากเม้มอย่างข่มอารมณ์ จ้องมองแผ่นหลังกว้างนั้นอย่างแค้นเคืองผู้ชายที่นอกจากหน้าตาดีราวเทพบุตร แต่มีเรือนร่างสูงสง่าและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออย่างคนที่ดูแลตัวเองอย่างดีเขาอยู่ในชุดเชิ้ตขาวสะอาดพอๆ กับผิวกาย และใส่กางเกงสแลกซ์สีเทา รองเท้าคัทชูสีดำเงาวับแน่นอนทุกอย่างบนเรือนกายเขานั้นล้วนเป็นแบรนด์เนมด์ นับรวมกับนาฬิกาบนข้อมือซ้ายก็หลายล้านตามประสาคนสถานะสังคมที่เรียกตัวเองว่าไฮโซฯ มีธุรกิจครอบครัวที่มูลค่านับหมื่นล้าน แต่ความร่ำรวยนั้นก็เป็นเพียงตัวเลข ที่บางครั้งก็ขึ้นๆ ลงๆ ตามสภาพคล่องทางธุรกิจและตอนนี้สภาพการเงินของครอบครัวอีกฝ่าย ไม่สู้ดีนัก จนเกิดการยืมเงินหลักร้อยล้านจากครอบครัวเธอ ซึ่งเป็นเพียงชาวไร่ชาวสวน ที่มีที่ดินจากมรดกครอบครัวห

1เกือบถึงฆาตเพราะเบื่อจะฟังคำบ่นของแม่ ที่ไม่เห็นด้วยเรื่องที่เธออยากหย่านิสราจึงบึ่งรถกลับกรุงเทพฯ ก่อนเปิดเทอมถึงสองสัปดาห์ดีที่ว่ารถไม่ติด จากเขาใหญ่มาถึงคอนโดฯ ที่พักแค่สองสามชั่วโมงเท่านั้นนอกจากบอกเรื่องที่เขาพูดจาเหยียดเธอทางโทรศัพท์กับคนที่ชื่อลิลลี่นิสราก็ไม่ได้บอกทางบ้านว่าเขามีแฟนแล้ว กลัวพี่ชายจะหัวเราะเยาะหนักกว่าเดิม แต่มันไม่ใช่ความผิดของเธอเสียหน่อย กรรณต่างหากที่ปกปิดเธอกับครอบครัวเพราะก่อนจะมาถึงขั้นจดทะเบียนสมรสกันนั้น แม่ของเขาก็ยืนยันว่ากรรณไม่มีคนที่คบหากันจริงจัง ที่ผ่านมาก็ธรรมดาผู้ชายหน้าตาดี ก็มีหญิงสาวเข้าหามากหน้าหลายตา แต่กรรณไม่ได้คบใครจริงจัง และมารดาเขายังย้ำอีกว่ากรรณยินดีแต่งงานกับเธอเพราะความรัก ความหลงในรูปร่างหน้าตาของเขาแท้ๆ ทำให้เธอหลับหูหลับตาเชื่อ หรือถ้าอีกฝ่ายจะคบใครอยู่ ในตอนนั้นเธอก็ไม่แคร์ เพราะอยากได้เขามาเป็นผัวจริงๆ เพ้อฝันถึงความรักที่สมบูรณ์แบบแต่ตอนนี้ตาสว่างแล้ว เขายอมจดทะเบียนด้วยก็เพราะเงินอย่างเดียว ไม่ได้พิศวาสอะไรเธอส่องกระจกแล้วพิจารณาตัวเองอย่างถี่ถ้วนแบบไม่เพ้อฝัน ก็พอเข้าใจได้คนที่หน้าตารูปร่างเหมือนพระเจ้าสร้างข

“บ้านนั้นไกลจากมอมาก หนูไม่ต้องตื่นตีห้าเพื่อมาให้ทันคลาสเช้าเหรอ ไม่เอาอะ เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว” เพราะชาตินี้เธอจะไม่มีวันย้ายไปอยู่บ้านหลังนั้นเด็ดขาด! เพราะกรรณกลับจากเมืองนอกเมื่อไหร่ เธอจะหย่ากับเขาทันที“เออๆ ตามใจๆ แล้วกัน” เกสรพูดอย่างปลงๆ กับความดื้อรั้นและเอาแต่ใจของลูกสาวแต่ก่อนจะกลับเขาใหญ่ แม่ก็ยังหาร้านอาหารคลีนจนเจอ แล้วสั่งจองโปรฯ รายเดือนให้อีก นั่นแสดงว่าอาหารจะมาส่งทุกวันในตอนเช้าครบสามมื้อแถมแม่ยังไปซื้อไข่ไก่กับแซลมอน ผลไม้ ผักทุกชนิด ทุกสีมาใส่เต็มตู้เย็น รวมทั้งโยเกิร์ต 0% ไขมัน นมข้าวโอ๊ตและนมอัลมอนต์แบบไม่มีน้ำตาล ไม่มีขนม เบเกอรี่ ไม่มีน้ำอัดลม แต่ยังใจดีมีเพียวมัทฉะให้นิสราได้แต่ถอนหายใจแรงๆ กับความเข้มงวดของแม่ ซึ่งมาเข้มงวดอะไรตอนที่น้ำหนักเธอใกล้ 80 กิโลกรัมแบบนี้แต่แม่คงรู้สึกผิดที่ปล่อยปละละเลย ตามใจปากเธอมาตั้งแต่เด็ก เลยอยากแก้ไขความผิดพลาดนั้น ที่ทำให้เธอเกือบหัวใจล้มเหลวขณะเดินลงบันไดหนีไฟจากชั้นเก้านิสราให้เหตุผลในความหวังดีของแม่อย่างซาบซึ้งใจแต่ก็แอบคิด ชั้นเก้าเลยนะ คนไม่อ้วนก็เป็นลมหมดสติได้เหมือนกัน แล้วไหนจะความตื่นตระหนกกับเหตุไฟไหม้

“อยากมีลูกเขยรวย” นิสราทวนคำเพื่อน“เออ นั่นแหละประเด็นหลักพ่อฉัน”“งั้นแกก็ต้องรีบมีผัวรวย ชิงตัดหน้ามันไปเลย”“ผัวรวย มันก็เป็นความฝันของสาวๆ ทั่วไป ฉันเองก็ด้วย แต่รวยแล้วต้องดี และต้องหล่อด้วย แต่มันจะมีขายตามตลาดนัดไหมล่ะ ฉันจะได้ไปซื้อหา” เกศสิริประชด“มันมีอยู่จริงแก แต่ไม่ได้มีขายที่ตลาดนัด แต่มีอยู่ที่ไร่ใกล้พระจันทร์”“ใครอะ”“พี่ชายฉันไงล่ะ พี่เนสไง ยังโสดแก”“ไอ้บ้า พูดเล่นได้เหรอในเวลานี้ ฉันเครียดจนอยากกระโดดน้ำตายจริงๆ นะ แถมป้าที่อยู่เมืองนอกจะเลิกส่งเงินให้ฉันแล้ว บอกว่าทางเขาก็เลิกกับผัว ต้องประหยัดเงินเหมือนกัน เพราะไม่มีคนดูแล้ว และป้าบอกว่าฉันอายุยี่สิบแล้วต้องดูแลตัวเองได้” บ่นพร้อมกับถอนหายใจยาวอย่างกลัดกลุ้ม“พูดจริงแก แต่งงานกับพี่เนสเถอะ” นิสราย้ำคำเดิม“จะบ้าเหรอ หรือถ้าฉันยอม พี่เขาจะยอมไหม แถมไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง”แต่เคยเห็นภาพที่นิสราเอามาอวด ว่ามีพี่ชายหล่อ ซึ่งก็หล่อจริงๆ ใบหน้าคมเรียว จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มเหมือนปีกนกรับกับดวงตาคมซึ้งดูลึกลับปนเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากหยักหนาได้รูป และมีผิวสีแทนอ่อนๆ ผมหยักระต้นคอนั้นเข้ากับบุคลิกและหน้าตาเขามากๆ แถมนิสร

4 จากเพื่อนสนิทเป็นพี่สะใภ้“เฮ้ยแก สวยมากว่ะ” นิสราเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเมื่อเห็นเพื่อนรักอยู่ในชุดไทยจักรี แต่งหน้าทำผมเรียบร้อย เพื่อรอถ่ายภาพคู่เจ้าบ่าว ซึ่งตอนนี้กำลังเดินทางจากเขาใหญ่มาสตูดิโอฯ พร้อมกับพ่อแม่ ในขณะที่เธอกับเกศสิริมาสตูดิโอในเวลาเก้าโมงเช้า เพื่อให้เจ้าสาวมาแต่งหน้าทำผมรอว่าที่เจ้าบ่าวสุดหล่อ “ก็ต้องสวยบ้างสิ แต่งหน้าทำผมจัดเต็มขนาดนี้” “เออ ปกติแกก็สวยอยู่แล้วไง พอแต่งหน้าแบบนี้สวยแปลกตา แต่หุ่นแกดีมากๆ ฮือๆ ฉันอิจฉามากๆ เลย” ท้ายประโยคนั้นนิสรามีการคร่ำครวญเล็กน้อย เพราะความฝันของผู้หญิง นอกจากอยากได้สามีหล่อและรวยแล้ว ก็อยากอยู่ในชุดเจ้าสาวสวยๆ นี่แหละ แต่เพราะรู้ตัวว่าอ้วน ใส่ไปก็รั้งจะทำให้เจ้าบ่าวขายหน้า หรือถูกเปรียบเทียบ เธอจึงไม่กล้าคิดฝันจะมีภาพของเธอกับกรรณในชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาว “ถ่ายภาพคู่กันทั้งทีเนอะ แม้จะไม่ได้แต่งกันจริงๆ ฉันก็หวังแค่ให้พี่ชายแกรู้สึกว่าเจ้าสาวของเขาก็พอเข้าวัดเข้าวา” “มันเกินเข้าวัดเข้าวา เชื่อดิ พี่เนสต้องตะลึงในความสวยของแก”นอกจากหน้าสวยเป๊ะแล้ว หุ่นเกศสิริแม้จะผอมไปบ้าง แต่เกศสิริเป็นคนมีเอว สะโพกและก้นงามงอ