Share

อ้างว่าไม่สบาย

Author: l3oonm@
last update publish date: 2026-10-02 00:04:28

หลิวเจียวหลันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้าง ฮูหยินผู้เฒ่าหลิว เมื่อชามตะเกียบถูกนำมาวางนางก็เป็นฝ่ายคีบอาหารให้ฮูหยินผู้เฒ่าด้วยตนเอง “ท่านย่ากินเยอะๆ เจ้าค่ะ” นางยิ้มจนตาหยีเมื่อเห็นท่านย่าคีบอาหารที่นางวางในชามเข้าปากอยู่หลายคำ

“เจ้าเองก็กินได้แล้ว มัวแต่คีบให้ย่า” ฮูหยินผู้เฒ่าก็คีบใส่ชามให้หลิวเจียวหลันเช่นกัน

อนุฟู่มองภาพย่าหลานรักใคร่ด้วยความอิจฉา “น่าเสียดายที่คุณหนูรองมิค่อยสบายไม่เช่นนั้นจะต้องมาคอยดูแลฮูหยินผู้เฒ่าเช่นคุณหนูใหญ่แน่เจ้าค่ะ”

หลิวเจียวหลันพอได้ยินก็วางตะเกียบลงทันที นางหันไปมอง อนุฟู่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย “อวี้เออร์ไม่สบายหรือ ท่านย่าข้าไปดูน้องรองหน่อยก็แล้วกันเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับท่านต่อ”

“ไม่ต้องเจ้าค่ะ!!! เออ...ข้ากลัวว่าคุณหนูใหญ่จะติดไข้จากคุณหนูรองเจ้าค่ะ”

“แล้วตามหมอมาดูอาการหรือยัง”

“เป็นมิมากเจ้าค่ะ”

“ท่านแม่รู้เรื่องหรือไม่”

“เออ...” อนุฟู่กระอักกระอ่วนไม่รู้ว่าจะตอบเช่นใด เมื่อหลิวยู่อวี้นางไม่ได้ล้มป่วยจริงเพียงแต่ไม่อยากมาร่วมโต๊ะอาหารกับฮูหยินผู้เฒ่าก็เท่านั้น

ฮูหยินผู้เฒ่าขมวดคิ้วมองอนุฟู่อย่างไม่พอใจ “ใช้ได้เสียที่ไหน ถึงแม้อวี้เออร์จะเกิดจากครรภ์ของเจ้า แต่ลืมหรือไม่ว่านางไม่ได้เรียกเจ้าว่าแม่ อวี้เออร์นางล้มป่วยเหตุใดไม่แจ้งสะใภ้ใหญ่ หากเป็นเช่นนี้ข้าจะให้อวี้เออร์กลับไปอยู่ในความดูแลของสะใภ้ใหญ่เสีย”

อนุฟู่รีบคุกเข่าลงเสียงดัง “บ่าว บ่าวไม่กล้าแล้วเจ้าค่ะ ฮูหยินผู้เฒ่าได้โปรดให้บ่าวได้ดูแลคุณอนุรองเถิดนะเจ้าคะ” นางให้กำเนิดเพียงหลิวยู่อวี้เพียงคนเดียว หากไม่รั้งตัวบุตรสาวเอาไว้ข้างกาย นางก็ไม่อาจหาเรื่องให้หลิวหมิ่นถังมาหานางที่เรือนได้เลย

หลิวเจียวหลันยกน้ำชาขึ้นดื่มเล็กน้อย “ท่านย่า ข้าจะไปดูน้องรองเสียหน่อยเจ้าค่ะ แล้วจะไปบอกกล่าวท่านแม่ด้วย”

“เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถิด พาแม่เจ้าไปด้วยประเดี๋ยวนางจะถูกพ่อเจ้าตำหนิได้”

“เจ้าค่ะ” หลิวเจียวหลันปรายตามองไปทางอนุฟู่ที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นเล็กน้อย

แผนการของอนุฟู่คนทั้งจวนน่าจะมองออกตั้งนานแล้ว เว้นแต่บิดาของนางที่ถูกมารยาของสตรีล่อลวงจนมืดบอดไปหมด มิใช่ครั้งแรกที่อนุฟู่สั่งสอนหลิวยู่อวี้เช่นนี้ นางมักจะให้หลิวยู่อวี้แสร้งล้มป่วยเพื่อจะได้ไม่ต้องมาทนอยู่กับฮูหยินผู้เฒ่าหลิวที่แสนเจ้าระเบียบ และยังสามารถใช้เป็นแผนชั่วใส่ร้ายมารดาของนางว่าไม่สนใจหลิวยู่อวี้ นางไม่สบายก็ไม่เคยคิดจะไถ่ถามหรือตามหมอมาดูอาการ

ตอนที่หลิวเจียวหลันไปถึงเรือนพักของหลิวยู่อวี้ก็เห็นว่านางกึ่งนั่งกึ่งนอนให้สาวใช้เลือกเครื่องประดับให้นางอยู่ “น้องรอง มิใช่ว่าเจ้าไม่สบายหรือ” หลิวยู่อวี้ที่กำลังจะโวยวายว่าเหตุใดสาวใช้ไม่เข้ามาแจ้งนางก่อน พอเหลือบเห็นหวงเหลียนยืนมองนางอย่างไม่พอใจอยู่ข้างหลิวเจียวหลันใบหน้าก็ซีดขาวทันที

“ข้า ข้า...ไม่สบายเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเจ้าค่ะ” นางก้มหน้าลงแสร้งไอออกมาเสียงเบา

“บ่าวคนใดนำซื่อจิ (ลูกพลับ) มาให้คุณหนูรอง มิใช่ว่านางไออยู่หรือ” หวงเหลียนกวาดสายตามองไปที่บ่าวสองคนภายในห้อง “หากไม่ยอมรับก็จับไปโบยคนละสิบไม้ทั้งเรือน”

หลิวยู่อวี้ถลึงตาใส่สาวใช้ข้างกายให้นางยอมรับสารภาพไปเสีย การกระทำทั้งหมดอยู่ในสายตาของหลิวเจียวหลันทั้งหมด นางในตอนนี้ยังไม่ถูกวิญญาณของสตรีอื่นเข้าสิง มิเช่นนั้นคงต้องออกหน้าแทนสาวใช้แล้ว

“ท่านแม่ ท่านไม่ต้องลงโทษเองหรอกเจ้าค่ะ ส่งพวกนางไปที่เรือนของท่านย่าก็สิ้นเรื่อง ไม่รู้ว่าน้องรองกินเข้าไปมากแล้วหรือไม่ อาการไอของนางเหมือนจะแย่ไม่น้อย ท่านตามหมอมาตรวจอาการก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ”

“จริงของเจ้า หากไม่ตามหมอมาดูอาการประเดี๋ยวอนุฟู่นางจะไปฟ้องบิดาของเจ้าอีก” หวงเหลียนหันไปสั่งสาวใช้ให้รีบไปตามหมอทันที

หลิวเจียวหลันร้อนใจจนอยากจะร้องไห้ออกมา นางไม่อยากให้หมอมาตรวจอาการและไม่อยากส่งสาวใช้ไปให้ท่านย่าลงโทษ จึงรีบคุกเข่าลงตรงหน้าหวงเหลียนเสียงดัง

“ท่านแม่ ข้าผิดเองเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากไปเรือนท่านย่าจึงอ้างว่าไม่สบาย ซื่อจึก็เป็นข้าที่สั่งให้สาวใช้ไปนำมาให้ ท่านแม่อย่าส่งพวกนางไปที่เรือนท่านย่าเลยนะเจ้าคะ” หลิวเจียวหลันรั้งตัวสาวใช้ของมารดาเอาไว้ไม่ให้ไปตามหมอ

“เจ้าทำเช่นนี้เพื่ออันใด ข้ามิได้สั่งสอนเจ้าเช่นนี้หรือว่าอนุฟู่สอนเจ้าไม่ให้แสดงความกตัญญูต่อท่านย่า หากเป็นเช่นนี้ข้าคงไม่อาจปล่อยเจ้าเอาไว้ข้างกายอนุฟู่ได้อีกแล้ว” หวงเหลียนโกรธจนหน้าแดงก่ำ หลิวยู่อวี้เพิ่งจะสิบสามหนาวนางยังได้รับนิสัยของอนุฟู่มามากกว่าครึ่ง หากปล่อยให้ดูแลต่อไปไม่รู้ว่าภายหน้าจะมีเล่ห์เหลี่ยมมากเพียงใด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว   พ่อเป็นท่านอาสี่ของท่านแม่จริงหรือไม่(จบ)

    ซ่งเสียนเฟยถึงแม้ว่าพระโอรสจะถูกแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาทแต่พระนางก็ยังคงรั้งอยู่ตำแหน่งซ่งเสียนเฟยมิได้เลื่อนขึ้นเป็นฮองเฮา ด้วยกู้ฮองเฮาที่ถูกขังอยู่ในตำหนักเย็นนางมิได้ถูกถอดออกจากยศ แต่นั่นก็ไม่สำคัญเมื่อภายหน้าอย่างไรนางก็ต้องกลายเป็นไทเฮาเสด็จแม่ของฮ่องเต้องค์ต่อไปยู่อวี้กับซ่งหรูเหยาคลอดบุตรชายห่างจากบุตรชายของหลิวเจียวหลันไม่ถึงปี เด็กทั้งสามถูกเลี้ยงดูมาพร้อมกัน เมื่อเติบโตขึ้นจึงกลายเป็นสหายรักเช่นเดียวกับบิดามารดาเยี่ยนฉางอัน บุตรชายของหลิวเจียวหลันและเยี่ยนฉางเลี่ยงถอดแบบผู้เป็นบิดาออกมาราวกับเป็นคนเดียวกัน แววตาเยือกเย็นท่าทีสุขุมคือสิ่งที่คนภายนอกมองเห็นแต่เมื่ออยู่กับผู้เป็นมารดาเขาจะกลายเป็นลูกแมวน้อยไม่ต่างจากผู้เป็นบิดาเลยสักนิด“ท่านแม่ น้าอวี้บอกว่าท่านพ่อเป็นท่านอาสี่ของท่านแม่จริงหรือไม่ เหตุใดถึงได้แต่งงานกันได้เล่าขอรับ” เยี่ยนฉางอันวัยห้าหนาวมองบิดามารดาสลับกันอย่างสงสัย“ไปฟังอันใดน้าอวี้ของเจ้า นางก็พูดไปเรื่อย” หลิวเจียวหลันยิ้มขำกับใบหน้าดำคล้ำของเยี่ยนฉางเลี่ยง นี่คือสิ่งที่เขาไม่อยากพูดถึงและไม่อยากให้ผู้เป็นบุตรได้รู้แต่มิใช่ยามที่อยู่บนเตียง บางคืนที

  • หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว   เสด็จแม่คงต้องการพักผ่อน

    เยี่ยนฉางเลี่ยงดึงรั้งชั้นในออกให้พ้นทางก่อนจะส่งนิ้วเรียวเข้าไปในช่องทางรักเพื่อเตรียมความพร้อมให้นาง ทุกครั้งที่เขาขยับนิ้วมือและเพิ่มจำนวนนิ้วหลิวเจียวหลันก็ส่ายหน้าจนเส้นผมกระจายไปทั่วหมอน เมื่อเห็นว่าช่องทางรักของนางคายน้ำหวานออกมามากพอให้เขาเข้าไปสำรวจได้แล้ว เยี่ยนฉางเลี่ยงก็ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าออกอย่างรีบร้อน ก่อนจะค่อยๆ ส่งลำทวนเข้าไปในช่องทางรักอย่างช้าๆ“ผ่อนคลายหน่อยหลันหลัน” เขาขบกรามแน่นเมื่อช่องทางรักของนางแน่นจนไม่อาจขยับลำทวนได้“ข้า ข้าเจ็บเจ้าค่ะ ท่านเอาออกไปก่อนได้หรือไม่” นางเจ็บจนน้ำตาไหลออกมาอย่างน่าสงสาร“ผ่อนคลายเด็กดี ความเจ็บปวดของเจ้าจะลดลง” เขาลูบผมปลอบประโลมนาง ก่อนจะมอบจุมพิตที่เร่าร้อนเพื่อหวังให้นางคลายความเจ็บปวดเร็วขึ้นเมื่อเห็นว่าหลิวเจียวหลันมิได้เจ็บปวดเช่นในตอนแรกแล้ว เยี่ยนฉางเลี่ยงก็ส่งลำทวนเข้าไปจนสุด ก่อนจะค่อยๆ ขยับกายเข้าออกอย่างช้าๆ เสียงครางอย่างสุขสมของทั้งคู่ดังก้องไปทั่วห้องหอ ผ่านไปกว่าสองชั่วยามเยี่ยนฉางเลี่ยงถึงได้ยอมหยุดทรมานหลิวเจียวหลันหลิวเจียวหลันหลังจากที่เยี่ยนฉางเลี่ยงยอมถอดลำทวนออกนางก็หลับสนิทไม่รู้เรื่องอีกเลย เยี่ยนฉางเล

  • หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว   ข้าอยากกลืนกินเจ้ามากกว่า

    เยี่ยนฉางเลี่ยงเดินออกมาจากห้องหอ ด้านหน้าก็มีพระชายากู้กับพระชายามู่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว “มาทำอันใดกัน” เขาเอ่ยถามอย่างเย็นชา“น้องสาม ข้ากับพระชายามู่จะมาอยู่พูดคุยเล่นกับพระชายาหลิว”“ไม่ต้อง พวกเจ้ากลับเข้าไปในงานได้แล้ว”“อันใดกัน ท่านกลัวว่าพวกข้าจะรังแกพระชายาของท่านหรือ” มู่หยวนซีจ้องมองเขาอย่างตัดพ้อ“แล้ว...พวกเจ้ากล้าหรือไม่เล่า อาหลางเฝ้าหน้าห้องพระชายาเอาไว้ อย่าให้ผู้ใดเข้าไปรบกวนเวลาพักผ่อนของนางได้” เขาหันไปร้องสั่งองครักษ์โดยไม่สนใจใบหน้าบิดเบี้ยวของสตรีทั้งสองเลย“โซ่วอ๋อง...ท่านถูกคนตระกูลหลิวบีบคั้นให้แต่งนางเข้าตำหนักใช่หรือไม่” มู่หยวนซีเดินเข้าไปขวางหน้าเขาเอาไว้“ผู้ใดจะบีบบังคับข้าได้ หลีกทาง...มิเช่นนั้นข้าจะไล่เจ้ากับน้องสี่กลับตำหนักไปเสีย”“ทะ ท่าน...” มู่หยวนซีเสียหน้าไม่น้อย ตอนที่เขาช่วยชีวิตนางเอาไว้สายตาที่เขามองนางเชื่อว่าเขามีใจให้นางอย่างแน่นอน “ท่านยังโกรธเคืองที่ข้าไม่เลือกท่านในตอนแรกใช่หรือไม่” มู่หยวนซียังไม่ยอมถอย นางไม่สนใจสายตาดูแคลนที่พระชายากู้และนางกำนัลมองมาทางนางเลยสักนิดเยี่ยนฉางเลี่ยงปรายตามองมู่หยวนซีอย่างดูแคลน “หึหึ เจ้าไม่รู้ฐานะตั

  • หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว   เปิ่นหวางมีเวลามองหน้านางทั้งชีวิต

    หลิวเหอต้วนกับกงหนิงเฉิงแม้จะได้อันดับสองกับอันดับสาม แต่เรื่องที่พวกเขาจะลงมือสานต่องานที่เหลือเป็นประโยชน์ต่อแคว้วนแล้วยังต้องมีเยี่ยนฉางเลี่ยงคอยช่วยเหลือ ฮ่องเต้จึงพระราชทานอนุญาตให้ทั้งสองติดตามเยี่ยนฉางเลี่ยงไปเมืองหู่หนานวันงานมงคล ตระกูลหลิววุ่นวายต้อนรับแขกตั้งแต่เช้า ในจวนตอนนี้มีเพียงหวงเหลียนและฮูหยินผู้เฒ่าที่ชราแล้วเป็นเพียงนายหญิง หลิวหมิ่นถังยังไม่แต่งภรรยาเอกคนใหม่ หวงเหลียนจึงวุ่นวายอยู่คนเดียว ยังดีที่ซ่งฮูหยินและกงฮูหยินมาตั้งแต่เช้าเพื่อมาช่วยจัดต้อนรับแขกเยี่ยนฉางเลี่ยงขี่ม้านำหน้าขบวนเจ้าสาวมารับเจ้าสาวที่ตระกูลหลิวด้วยตนเอง ยังมีจิ้นอ๋องที่ตามมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวด้วยอีกคน ส่วนรุ่ยอ๋องกับจ้านอ๋องรออยู่ที่ตำหนักของเยี่ยนฉางเลี่ยงพร้อมกับฮ่องเต้ “ไหนเจ้าเคยบอกข้าว่าคุณหนูหลิวนางเป็นโรคร้ายรักษาไม่หายอย่างไรเล่า” จิ้นอ๋องหรี่ตามองเยี่ยนฉางเลี่ยง“หายดีแล้ว”“เหอะ ไม่ใช่เจ้าหมายตานางเอาไว้แต่แรกแล้วหรือ”เยี่ยนฉางเลี่ยงไม่ได้ตอบ แต่เดินยิ้มกริ่มเข้าไปด้านในจวน บุรุษตระกูลหลิวต่างพากันมาต้อนรับทั้งสองพาเข้าไปในนั่งในห้องโถง ไม่นานหลิวเจียวหลันก็ถูกประคองเข้ามาภายใ

  • หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว   อยู่เงียบๆ แล้วจะนึกถึงแต่ข้าได้อย่างไร

    มื่อได้ฤกษ์มงคลของหลิวเจียวหลันทั้งนางยังได้เป็นถึงพระชายาของโซ่วอ๋อง ตระกูลกงก็ส่งฤกษ์มงคลที่จะรับตัวยู่อวี้เข้าจวนในอีกสามเดือนข้างหน้ามาให้ทันที หวงเหลียนกับซ่งฮูหยินก็หารือร่วมกันแล้วว่าสมควรจัดหาฤกษ์มงคลให้หลิวเหอต้วนกับซ่งหรูเหยาเช่นกัน แม่สื่อในเมืองหลวงต่างวิ่งวุ่นเข้าออกแลกเปลี่ยนเทียบชะตากันอย่างครึกครื้น แม้แต่หลิวจือซิ่วกับหลิวจือหลานที่ยังไม่พ้นช่วงไว้ทุกข์ให้มารดายังมีแม่สื่อเริ่มมาทาบทามเรื่องหมั้นหมายเสียแล้วชุดแต่งงานของหลิวเจียวหลันทางวังหลวงเป็นผู้จัดเตรียม ยู่อวี้นางจึงออกแบบชุดที่ใช้สวมใส่ในห้องหอให้นางแทน “จะดีหรืออวี้เออร์ ข้าว่า...” หลิวเจียวหลันใบหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นแบบร่างที่ยู่อวี้นางร่างให้นาง“ย่อมต้องดี ข้าจะตัดให้เจ้าทุกสีเลย ไม่ใช่เพียงเจ้าแต่ข้ากับเหยาเหยาก็ต้องมีเช่นกัน”“ตัวเล็กเพียงนี้จะสวมใส่เช่นใด”“ข้าจะสอนเจ้าเองมิต้องห่วง” ชุดที่ยู่อวี้นางร่างแบบมีทั้งชุดนอนไม่ได้นอนที่นางเรียกให้หลิวเจียวหลันฟัง ยังมีตู้โตวตัวน้อยสองชิ้นที่แทบจะไม่ปกปิดสิ่งใดเลยวันเติมสินเดิมเจ้าสาว เหล่าคุณหนูทั้งที่เป็นสหายและไม่เคยผูกความสัมพันธ์มาก่อน ต่างพากันมาช่วยเติมส

  • หนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว   ข้าจะได้แย่งชิงมาให้เจ้า

    เยี่ยนฉางเลี่ยงถอดเสื้อเปิดบาดแผลที่ได้รับให้หลิวเจียวหลันดู ผ้าพันแผลพันอยู่ที่หน้าอกและหน้าท้องของเขา “เจ็บมากหรือไม่เจ้าคะ เหตุใดถึงได้หมดสติไปนานนักเล่า” นางลูบที่บาดแผลเบาๆ“ให้ข้าขึ้นไปนอนพักได้หรือไม่ นั่งเล่านานๆ ข้าคงทำไม่ได้”“เจ้าค่ะ” หลิวเจียวหลันรีบประคองเยี่ยนฉางเลี่ยงขึ้นมานอน ตัวนางคิดจะลงไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียง แต่ถูกเขาดึงรั้งให้ล้มลงมานานข้างกัน“ข้ารู้ว่ามาไทเฮาส่งมือสังหารมาเอาชีวิตข้า เพียงแต่ไม่คิดว่าจะลงมือในวันปล่อยโคม เจ้าเกือบจะตกอยู่ในอันตรายพร้อมข้าเสียแล้ว” เขาลูบใบหน้าของนางเบาๆ“หากรู้อยู่ก่อนแล้วก็น่าจะพาองครักษ์มากหน่อยสิเจ้าคะ”“พามามากคนจะกล้าลงมือหรือ ข้าหมดสติไปจริงเพียงแค่วันเดียว ที่ยังไม่ประกาศให้คนภายนอกรู้เพราะข้าคิดจะจัดการปัญหาทั้งหมดในคราวเดียว”เยี่ยนฉางเลี่ยงกับฮ่องเต้มีความเห็นตรงกันที่จะกำจัดไทเฮาและฮองเฮา จึงใช้แผนการเดียวกันกับคนตระกูลกู้ โยนความผิดทั้งหมดไปให้ฮองเฮารับเอาไว้ เยี่ยนฉางเลี่ยงเล่าให้หลิวเจียวหลันฟังเพียงแผนการกำจัดฮองเฮา แต่เขามิได้พูดว่าเขาเพิ่งลงมือกับไทเฮาแล้วมาพบนาง“ตระกูลกู้อย่างไรก็ยังพอมีหวัง ยังมีองค์ชายใหญ่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status