MasukShare
บทที่ 7
Bab terbaru
หมอกจางลง รักหายไป บทที่ 27
หลังจากที่เธอจากไป ชายคนนั้นก็ค่อยๆ เดินออกมาจากด้านหลังเสาเห็นผู้หญิงจากไปกับตา หัวใจของเสิ่นหนานเฟิงเหมือนกับถูกมีดคมกริบกรีดเขารักเธอมากจริงๆ เขาลืมเธอไม่ได้จริง ๆแต่ตอนนี้เธอเกลียดเขา ไม่ยอมเจอหน้าเขาอีกเสิ่นหนานเฟิงไม่ยอมปล่อยมือ เขาตัดสินใจรอเธอกลับมาช่วงหนึ่งเดือนนี้ เสิ่นหนานเฟิงก็เปลี่ยนไปมากในที่สุดก็รอจนเจียงซือหยีกลับมา เสิ่นหนานเฟิงรีบไปสนามบินทันที แต่กลับไม่เจอเธอเดือนกว่าที่ไม่ได้เจอกัน เขาคิดถึงเธอมากเรื่องแรกที่เจียงซือหยีทำหลังจากลงจากเครื่อง ก็คือไปโรงพยาบาลหลังจากเสิ่นหนานเฟิงได้รับข่าว ระหว่างเขารีบขับรถไปโรงพยาบาล ก็เห็น เจียงซือหยีกับกู้เป่ยเฉิงกำลังเดินออกจากห้องทำงานของหมอกู้เป่ยเฉิงจับมือของเธอ กำชับกับเธอด้วยสายตาเต็มไปด้วยความรักว่า : "หมอบอกแล้วว่าต่อไปห้ามกินไอศกรีมมากเกินไป ได้ยินหรือยัง? ""รู้แล้วค่ะ! แค่กินไปสองสามอันเท่านั้น ดูทำคุณตกใจสิ"เจียงซือหยียิ้มแล้วเงยหน้ามองกู้เป่ยเฉิง แต่มือกลับลูบไปที่ท้อง"คุณว่า ต่อไปเมื่อลูกโตขึ้น เหมือนคุณหน่อยหรือเหมือนฉันหน่อยดีคะ? "ลูก!เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เสิ่นหนานเฟิงก็ตัวแข็งทื่อในหัว
หมอกจางลง รักหายไป บทที่ 26
"ฉันต้องการให้เธอออกมาพบฉัน ฉันต้องการให้เธอกลับบ้านไปกับฉัน""เป็นไปไม่ได้"กู้เป่ยเฉิงหยิบโทรศัพท์ออกมา "ถ้ายังไม่ไป ฉันจะแจ้งตำรวจแล้ว""นายแจ้งตำรวจเลย! แจ้งสิ! ซือหยีไม่มีทางมองฉันเข้าไปในสถานีตำรวจแล้วไม่สนใจฉัน เธอไม่มีทางแน่นอน! ""ได้สิ ถ้าอย่างนั้นก็มาดูกัน"กู้เป่ยเฉิงโทรไปเรียกคนมาอย่างไม่ลังเล ตอนที่ตำรวจลากตัวเสิ่นหนานเฟิงออกไป เสิ่นหนานเฟิงก็ยังคงเรียกชื่อเจียงซือหยีแต่เจียงซือหยีไม่ได้ยินด้วยซ้ำ เธอนั่งบนโซฟาดูทีวีกับแม่ของกู้เป่ยเฉิง สองคนกำลังพูดคุยละครรักน้ำเน่ากันอย่างมีความสุขทันใดนั้น โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น สถานีตำรวจโทรมา"คุณเจียง ไม่ทราบว่าคุณรู้จักคุณเสิ่นหนานเฟิงไหมครับ? เขาเมา กำลังก่อเรื่องตลอดเวลา รบกวนคุณมาหน่อยนะครับ"เจียงซือหยีเงยหน้าขึ้น มองไปทางกู้เป่ยเฉิงเธอรู้ว่ากู้เป่ยเฉิงเป็นคนโทรแจ้งตำรวจ"ขอโทษนะคะคุณตำรวจ ฉันไม่รู้จักค่ะ"เธอวางสายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พูดคุยกับแม่ของกู้เป่ยเฉิงต่อที่สถานีตำรวจ เสิ่นหนานเฟิงไม่เชื่อว่าเจียงซือหยีจะไม่สนใจเขา"เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่เธอจะไม่สนใจฉัน คุณไปเรียกเธอมา ฉันต้องการเจอเธอ ฉันต้องการเจ
หมอกจางลง รักหายไป บทที่ 25
แต่เขาควบคุมตัวเองไว้ ขับรถไปจอดที่หน้าร้านขายยาแห่งหนึ่งไม่นาน เขาก็ออกมาจากร้านขายยา เปิดประตูเบาะข้างคนขับ และถอดถุงเท้าของเจียงซือหยีเจียงซือหยีมองเขาอย่างไม่เข้าใจ "คุณทำอะไรคะ? ""ผมดูเท้าของคุณหน่อย เท้าแพลงไม่ใช่เหรอ? ถ้ามันบวมแดงขึ้นมาก็จะแย่เอา""ขอบคุณค่ะ"เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวอันอ่อนโยนของผู้ชาย เจียงซือหยีก็หวั่นไหว ก้มหน้าจูบแก้มของเขาแต่จูบที่หายวับไปอย่างรวดเร็วนี้ กลับทำให้หน้าของกู้เป่ยเฉิงแดงไปถึงใบหูเขายั่วยวนเธอมาตลอด แต่ตอนที่ถูกเธอจูบจริงๆ เขาก็ยังตื่นตกใจ ทำอะไรไม่ถูกมองหน้าตาน่ารักของเขา เจียงซือหยีก็หัวเราะเบา ๆ"ที่แท้ผู้บัญชาการกู้ก็หน้าแดงเป็นด้วยเหรอคะ? ""ใครหน้าแดงกัน? "กู้เป่ยเฉิงนวดข้อเท้าให้กับเธอ เจียงซือหยีร้องออกมาเบาๆ คำหนึ่ง"โอ๊ย! "กู้เป่ยเฉิงตกใจจนรีบปล่อยมือทันที "เจ็บไหมครับ? ""ไม่เจ็บค่ะ"เธอส่ายหน้า แต่ในหัวของเธอปรากฏภาพของเสิ่นหนานเฟิงขึ้นเมื่อก่อนเมื่อเธอเท้าแพลง เสิ่นหนานเฟิงก็จะซื้อยาแล้วนวดให้เธอเมื่อเธอเจ็บจนทนไม่ไหว เสิ่นหนานเฟิงก็จะปล่อยมือออกด้วยความตื่นตกใจ แล้วถามเธอว่าเจ็บไหมภาพในอดีตยังคงชัดเจนอยู
หมอกจางลง รักหายไป บทที่ 24
เมื่อเห็นฉากนี้ หน้าอกของเสิ่นหนานเฟิงก็แทบจะระเบิดออกมาด้วยความโกรธ"กู้เป่ยเฉิง นายปล่อยเธอเดี๋ยวนี้! ฉันไม่อนุญาตให้นายแตะต้องเธอ! "เขารีบวิ่งเข้าไป พยายามแยกทั้งสองออกจากกันกู้เป่ยเฉิงเพียงหลบเล็กน้อย เสิ่นหนานเฟิงก็ยืนไม่มั่นคง ล้มลงกับพื้นทันทีเขากลิ้งหลายตลบถึงจะหยุดลง สภาพไม่น่ามองมากผู้คนรอบๆ กำลังดูเรื่องสนุก ชี้แสดงความคิดเห็นไปที่เสิ่นหนานเฟิง"มันก็สมควรจริงๆ ตัวเองทำเรื่องผิดกับคนอื่น ตอนนี้เสียใจ มันสายไปแล้ว""ความรักที่เพิ่งรู้สึกตัวภายหลัง มันก็ไร้ค่ายิ่งกว่าหญ้า! ถ้ารู้ว่าจะมีวันนี้ จะทำทำไมตั้งแต่แรก! "กู้เป่ยเฉิงมองเขา หัวเราะเยาะเย้ย "คุณเสิ่น ผมขอเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย อย่ามารบกวนผมกับซือหยีอีก ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของผม ชาตินี้ก็จะเป็นภรรยาของผม! คุณแย่งไปไม่ได้! "เสิ่นหนานเฟิงพยายามลุกยืนขึ้นจากพื้น "แต่งงานแล้วก็สามารถหย่าได้! กู้เป่ยเฉิง อย่าภูมิใจไป ซือหยีรักฉัน! ""คุณไม่รู้เหรอว่าการแต่งงานของทหารได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย"กู้เป่ยเฉิงครุ่นคิด "พฤติกรรมของคุณตอนนี้ถือว่าเป็นการทำลายการแต่งงานของทหาร ต้องติดคุก รู้ไหม? "เจียงซือหยีมองผู้ชา
หมอกจางลง รักหายไป บทที่ 23
อากาศในสนามม้าดีมาก ทัศนวิสัยในการมองเห็นโดยรอบก็กว้างขวาง อารมณ์ของเจียงซือหยีก็ดีขึ้นมาก"เข้ามา"ชายที่อยู่ไม่ไกลโบกมือให้เธอ เจียงซือหยีก็รู้สึกมึนงงอยู่ครู่หนึ่งชายหนุ่มหล่อเหลาคนนี้ ทุกการเคลื่อนไหวก็เต็มไปด้วยความสง่างามเขาสวมชุดขี่ม้า ในมือจูงม้าตัวหนึ่ง มุมปากมีรอยยิ้ม ทำให้สาวน้อยข้างๆ เคลิบเคลิ้มพวกเขาพากันหยิบโทรศัพท์ออกมา ถ่ายรูปกู้เป่ยเฉิงไม่หยุดถึงขนาดมีคนเข้าไป ขอเบอร์โทรศัพท์ขอเพิ่มวีแชตกับเขาเจียงซือหยีขมวดคิ้ว สีหน้าไม่น่ามองในทันทีเธอรีบเดินเข้าไป รับโทรศัพท์จากคนๆ นั้น แล้วกดหมายเลขชุดหนึ่งลงไป"เบอร์โทร""ขอบคุณค่ะ! "คนๆ นั้นเหมือนได้รับของล้ำค่า วิ่งออกไปอย่างมีความสุขกู้เป่ยเฉิงถามขึ้นอย่างสงสัยว่า "คุณให้เธอแล้วจริงๆ เหรอ? ""ใช่ ฉันให้แล้ว ให้เบอร์ฉัน" เจียงซือหยีเลิกคิ้ว "ทำไมเหรอคะ? คุณอยากให้? ""เฮอะๆ คุณหึงแล้วเหรอ? "กู้เป่ยเฉิงพอใจกับปฏิกิริยาของเจียงซือหยีมาก เขามองอย่างรักและเอ็นดู จากนั้นก็ชี้ไปที่ม้าข้าง ๆ"ชอบไหม? ""ชอบค่ะ? "เจียงซือหยีลูบแผงคอม้า ม้ารู้สึกสบายส่ายหัวไปมา"ตั้งชื่อให้มันหน่อยเถอะ""ไม่ดีมั้งคะ? "ม้าใ
หมอกจางลง รักหายไป บทที่ 22
เมื่อเธอตื่นขึ้นมา ก็ถูกเข็นไปยังห้องพักฟื้นทั่วไปแล้วท้องแบนราบ ไม่เหลืออะไรแล้วเสิ่นหนานเฟิงส่งคนมา โยนบัตรเอทีเอ็มใบหนึ่งให้เธอ"ในนี้มีห้าล้าน คุณเสิ่นให้เราเอาให้คุณ"มองดูบัตรใบนั้น สวีเหว่ยก็รู้สึกว่าก้นบึ้งของหัวใจเย็นเยือกห้าล้าน? ก่อนหน้านี้ยังหนึ่งล้าน หลังจากทำแท้ง มูลค่าของเธอก็พุ่งสูงขึ้นเลย"แล้วก็ คุณเสิ่นได้ซื้อตั๋วเครื่องบินใบหนึ่งให้คุณ บินบ่ายวันนี้""บ่ายวันนี้? "สวีเหว่ยหัวเราะเยาะ เธอไม่คาดคิดว่า เสิ่นหนานเฟิงจะเกลียดเธอมากขนาดนี้เธอเพิ่งจะผ่าตัดเสร็จ เขาก็ต้องการให้เธอหายไปจากเขาอย่างสิ้นเชิง"ฉันต้องการเจอเขา""ขอโทษด้วยครับ คุณเสิ่นบอกแล้วว่า ไม่มีวันพบคุณ"พูดจบ ชายคนนั้นก็ล็อกประตูห้องพักฟื้น "เมื่อถึงเวลา ผมจะส่งคุณไปสนามบิน"สวีเหว่ยหยิบบัตรใบนั้น จู่ๆ ก็หัวเราะเสียงดังออกมาแต่หัวเราะไปหัวเราะมา เธอก็ร้องไห้"ฉันไม่ควรกลับมา! ฉันไม่ควรกลับมา! "หลังจากจัดการกับเรื่องของสวีเหว่ยเสร็จแล้ว เสิ่นหนานเฟิงก็ลากร่างที่เจ็บปวดกลับไปยังบ้านของเขากับเจียงซือหยีบ้านว่างเปล่า เย็นเฉียบเจียงซือหยีไม่อยู่แล้ว ของทุกอย่างของเธอก็ไม่เห็นแล้วหัว
