Masuk“ดูท่าทางนายจะสนใจเด็กของฉันจริง ๆ ใช่ไหมสิงห์” สุรัชเดินมานั่งข้างหมอนรสิงห์ หลังจากเห็นเพื่อนมานั่งดื่มคนเดียวอยู่นาน พอเห็นว่าอีกคนจ้องไปที่เด็กผู้หญิงโต๊ะเดิมเป็นพัก ๆ เขาก็พอรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
“อืม....ฉันสนใจเธอจริง ๆ นั่นแหละ ดูเธอไม่เหมาะกับงานนี้เลยนะ แล้วผู้ชายพวกนั้นปากว่ามือถึงซะด้วยสิ ไม่รู้จะรอดไปได้ถึงเมื่อไหร่” นรสิงห์ยกแก้วขึ้นดื่มพลางถอนหายใจเบา ๆ
“ถ้าเป็นห่วงนักทำไมไม่เรียกให้เธอมานั่งคุยกับนายทั้งคืนเลยล่ะ จะได้ไม่ต้องเปลือกตัวให้คนอื่นแทะโลม”
“ถ้าฉันทำแบบนั้นได้ทุกคืนมันก็ดีสิ แต่นายก็รู้นี่ว่าฉันคงไม่มีเวลาว่างมากขนาดนั้น เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับเธอให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมล่ะ”
“ฉันกะแล้วนายจะต้องถามฉันเรื่องนี้ ฉันไปสืบมาแล้ว”
“ได้เรื่องว่าไงบ้างล่ะ เธอเคยทำงานแบบนี้ที่อื่นมาก่อนหรือเปล่า”
“แต่ก่อนพรีมไม่ได้ทำงานตอนกลางคืนหรอก เธอทำงานพิเศษที่คาเฟ่น่ะแต่หลังจากแม่เธอตายก็ทิ้งหนี้สินไว้เยอะแยะเธอก็ต้องดิ้นรนใช้ชีวิตตามลำพังคนเดียว เพื่อนเธอเล่าว่าช่วงที่แม่เธอป่วยเธอไปกู้หนี้นอกระบบมาน่ะ พวกนั้นดอกมันโหดมากเธอก็เลยต้องมาทำงานกลางคืน”
“แล้วนายรู้มั้ยว่ายอดหนี้ของเธอเท่าไหร่”
“ฉันไม่รู้ละเอียดขนาดนั้นหรอก ถ้านายอยากรู้ก็เรียกเธอขึ้นมาคุยสิ ที่ถามแบบนี้อยากจะใช้หนี้ให้เธอใช่ไหม”
“ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันเห็นท่าทางแบบนี้ไม่อยากให้ทำงานกลางคืนเลย ดูเหมือนจะไม่ค่อยทันคนเท่าไหร่”
“ฉันก็พอจะมองออกนะว่าเธอไม่ถนัดงานแบบนี้ แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะทุกคนก็ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดกันทั้งนั้นแหละ รอแป๊บนึงนะเดี๋ยวฉันจะเรียกให้มาคุยด้วย” สุรัชบอกกับเพื่อนจากนั้นเขาก็เดินลงมาหน้าเคาน์เตอร์และรอจนกระทั่งพีรญาให้บริการลูกค้าคนสุดท้ายเสร็จก็หญิงสาวถือถาดเครื่องดื่มเดินกลับมา
“พรีมเอาเครื่องดื่มขึ้นไปให้หมอสิงห์ข้างบนหน่อย แล้วนั่งคุยเป็นเพื่อนเขาจนกว่าร้านจะปิดเลยก็ได้เขามีเรื่องจะคุยกับเธอน่ะ”
“ได้ค่ะคุณสุรัช” หญิงสาวจัดเครื่องดื่มลงบนถาดจากนั้นก็รีบเดินขึ้นไปชั้นสอง ทุกจังหวะที่ก้าวขาหัวใจเธอก็เต้นแรงไม่รู้ว่าวันนี้เขาจะชวนเธอคุยเรื่องอะไรอีก หญิงสาวสาวไม่อยากจะอยู่ใกล้ชิดกับเขาเลยเพราะใบหน้าหล่อและสายตาของชายหนุ่มมองมามันทำให้เธอรู้สึกประหม่าไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักนิด
“สวัสดีค่ะหมอสิงห์” หญิงสาวกล่าวทักทายก่อนจะชงเครื่องดื่มแก้วต่อไปให้เขา
“เราเจอกันอีกครั้งแล้วนะค่ะพรีม”
“คืนนี้คุณหมอมาคนเดียวแล้วเพื่อนคุณหมอไม่มาด้วยเหรอคะ”
“เพื่อนฉันไปเที่ยวกับแฟนน่ะ”
“แล้วหมอไม่ไปเหรอคะ” พีรญาพยายามชวนคุย
“ถ้าฉันมีแฟนเธอคิดว่าถ้าฉันมีแฟนแล้วแฟนฉันจะให้ฉันออกมาเที่ยวกลางคืนแบบนี้ไหมล่ะ”
“ไม่รู้สิคะ เพราะบางคนก็แอบหนีแฟนมาเที่ยว ลูกค้าคนล่าสุดที่หนูชงเครื่องดื่มให้เขาก็แต่งงานแล้ว แต่ก็ยังแอบหนีเมียออกมาเที่ยว หมอสิงห์เป็นแบบนั้นหรือเปล่าคะ”
“ไม่หรอกฉันขี้เกียจมีปัญหา ถ้ามีแฟนหรือแต่งงานแล้วก็คงไม่ออกมาเที่ยวแบบนี้หรอก”
“คุณหมอกำลังจะบอกว่าคุณหมอโสดเหรอคะ ไม่น่าเชื่อเลย”
“ก็ใช่น่ะสิ ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ”
“ก็คุณหมอหล่อออกอย่างนี้ อาชีพการงานก็ดีไม่น่าจะยังโสด”
“ฉันไม่ชอบมีภาระน่ะ อยู่คนเดียวสบายใจกว่า อยากออกมาเที่ยวก็ไม่มีใครว่า เธอล่ะ มาทำงานกลางคืนแบบนี้แฟนไม่ว่าเหรอ”
“หมอกำลังจะถามว่าพรีมมีแฟนหรือเปล่าใช่ไหมคะ”
“แล้วมีไหมล่ะ”
“ไม่มีหรอกค่ะ คงไม่มีใครอยากมาเป็นแฟนพรีม”
“เธอเป็นคนสวยนะพรีม ทำไมถึงคิดว่าไม่มีใครอยากเป็นแฟนล่ะ”
“ก็มีคนเข้ามาจีบนะคะ แต่พอเขารู้ว่าพรีมมีหนี้เยอะเขาก็ถอยคงกลัวพรีมจะไปขอเงินเข้ามั้งคะ”
“ฉันคุยกับสุรัชแล้วพอจะรู้มาบ้างว่าเพราะอะไรเธอถึงมาทำงานกลางคืนแบบนี้”
“พรีมมาทำงานกลางคืนแบบนี้มันก็ไม่แปลกหรอกที่มีเพื่อน ๆ หลายคนเขาก็มาทำงานแบบนี้กันทั้งนั้น”
“ใช่....มันไม่แปลกหรอกเพราะทุกคนก็อยากจะได้เงินเท่านั้นแหละ แต่เธอคิดว่าจะต้องมาทำงานให้เสียสุขภาพแบบนี้กี่คืนเหรอจะใช้หนี้หมด”
“พรีมก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” หญิงสาวตอบพลางถอนหายใจเพราะจำนวนเงินที่เธอติดหนี้อยู่นะมันมากจนคิดไม่ออกเลยว่าตัวเองจะต้องทนทำงานที่ไม่ชอบแบบนี้นานอีกแค่ไหน หญิงสาวไม่ได้รังเกียจการบริการหรือการชงเครื่องดื่มแต่ที่ไม่ชอบก็คือยังมีคนแอบสูบบุหรี่ในผับทำให้กลิ่นมันติดตัวเธอได้กลับไปก็ต้องอาบน้ำสระผมก่อนนอนทุกคืน
“บอกฉันได้ไหมว่าเป็นหนี้ทั้งหมดเท่าไหร่ฉันอาจจะช่วยเหลือเธอได้นะ”
“ไม่มีใครช่วยเหลือพรีมได้มากขนาดนั้นหรอกค่ะ”
“ก็ลองบอกจำนวนมาก่อนสิ”
“คุณหมออย่ารู้เลยค่ะ ว่าเท่าไหร่รู้แค่มันเยอะพอสมควรก็พอ แต่ไม่เป็นไรพรีมขยันหน่อยเดี๋ยวก็น่าจะปลดหนี้ได้”
“แต่ฉันรู้มาว่าพวกหนี้นอกระบบพวกนี้ยิ่งนานวันดอกเบี้ยมันก็ยิ่งบานปลายนะ ฉันมีข้อเสนอให้เธอสนใจไหมล่ะ”
“พรีมรู้ว่าคุณหมอหมายถึงอะไร มีเสี่ยหลายคนเสนอเงินให้แต่พรีมไม่สนใจหรอกค่ะ พรีมจะพยายามหางานทำให้มาก ที่พรีมออกมาทำงานกลางคืนแบบนี้ก็ใช้ว่าจะออกมาขายตัวนะคะ”
“ฉันไม่ได้บังคับเธอนะพรีม ฉันแค่อยากยื่นข้อเสนอมาอยู่กับฉันแล้วฉันจะปลดหนี้แล้วยังแถมเงินเดือนให้เธอด้วยสนใจไหม”
“พรีมขอปฏิเสธ ถึงจะลำบากแค่ไหนพรีมก็ไม่มีทางขายตัว”
“แต่ถ้าเปลี่ยนใจอยากให้ฉันช่วยก็ติดต่อฉันได้นะ เดี๋ยวฉันจะทิ้งเบอร์โทรไว้ให้”
“ไม่เป็นไรค่ะพรีมคิดว่าพรีมไม่มีทางเปลี่ยนใจเด็ดขาด มีแค่นี้ใช่ไหมคะที่คุณหมอจะคุยกับพรีมถ้างั้นพรีมขอตัวก่อนนี่ก็ใกล้ถึงเวลาปิดแล้ว” เธอลุกขึ้นทันที เดินลงบันไดโดยไม่หันกลับไปมอง
ความโกรธในอกปะทุขึ้นจนแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ เธอไม่ได้โกรธที่เขาเสนอเงินให้แต่โกรธที่เขามองเธอเหมือนผู้หญิงที่ขายตัวได้ง่าย ๆ เธอยากจน เธอลำบาก แต่ศักดิ์ศรีเธอไม่เคยคิดจะขายให้ใคร ต่อให้เป็นหมอหน้าตาดีและฐานะดีขนาดนั้น เธอก็ไม่มีวันยอมนรสิงห์จับมือคนรักเดินเข้ามาในห้องรับแขกคุณกัญญารัตน์ที่กำลังก้มหน้าดูรายงานการประชุมอยู่ในแท็ปเล็ตเงยหน้าขึ้นตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นคนที่ลูกชายพาเข้ามา“นี่หนู....”“ท่านประธาน” พีรญาตกใจเพราะไม่คิดว่ามารดาของคนรักคือท่านประธานที่เธอไปฝึกงานด้วย“หมอสิงห์คะ ทำไมหมอถึงไม่บอกพรีม”“ใจเย็นก่อนนะนั่งลงก่อน แม่ครับสวัสดีครับนี่พรีมแฟนผมแม่น่ารู้จักเธอกันแล้ว”“สวัสดีค่ะท่านประธาน” หญิงสาวยกมือไหว้อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“แม่รู้จักแล้วทำไมสิงห์ไม่บอกก่อนว่าส่งแฟนตัวเองมาฝึกงานที่บริษัทแม่”“ผมไม่ได้ส่งไปนะครับแม่ เรื่องฝึกงานผมไม่ได้ยุ่งเลยใช่ไหมพรีม”“ค่ะ พรีมก็ไม่รู้ว่าบริษัทนั้นเป็นของคุณท่าน”“เรียกแม่เถอะจ้ะ แบบนี้ก็ดีเลยได้คนกันเองมาฝึกงาน ถ้าอย่างนั้นหนูพรีมไม่ต้องกลับไปฝึกงานแผนกบัญชีได้ไหม ฝึกเลขานั่นแหละอีกหน่อยพอสิงห์มาทำงานที่บริษัทเขาก็จะได้ไม่ต้องหาเลขาคนใหม่”“คือพรีม....” หญิงสาวรู้สึกอึดอัดกับสถานการณ์เช่นนี้เธอไม่รู้ว่าจะตอบรับดีหรือเปล่า เมื่อหันหน้าไปมองนรสิงห์ก็เห็นเขายิ้ม“แม่ครับ ผมว่าเรื่องนี้อย่าไปบังคับพรีมเลย ถ้าเธออยากฝึกแผนกบัญชีก็ให้เธอทำแผนกบัญชีนั่นแหละ อีกหน่อยจะไ
เช้าวันใหม่ในคอนโดเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่นพีรญาจะเตรียมอาหารเช้าและชงกาแฟให้กับคนรักจากนั้นทั้งสองก็ออกไปทำงานด้วยกัน เขาส่งเธอที่หน้าบริษัทและเย็นนี้นัดว่าจะพาเธอไปเจอกับมารดาที่บ้านของท่านพีรญาเดินขึ้นมาบนตึกจากนั้นก็นั่งโต๊ะประจำเริ่มทำงานบางอย่างที่ข้างค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวาน และทบทวนงานที่ผ่านมาว่าตัวเองทำอะไรผิดพลาดหรือมีอะไรที่จะต้องเรียนรู้เพิ่มเติมจากเลยเลขาของท่านประธานอีกหรือเปล่าไม่นานนักนงลักษณ์ก็มาทำงานตามเวลา“สวัสดีค่ะพี่จอย”“สวัสดีจ้ะพรีมมาเช้าอีกแล้วนะ”“ค่ะพี่ เช้านี้มีอะไรให้พรีมทำไหมคะ”“วันนี้ช่วงสายมีประชุมย่อยเดี๋ยวพี่จะให้พรีมเข้าประชุมด้วยนะ”“หนูเข้าได้ด้วยเหรอคะ”“ได้สิ นี่เป็นประชุมย่อยในบริษัท”“แล้วท่านประธานจะไม่ว่าใช่ไหม”“ไม่หรอก มันเป็นการประชุมภายในพรีมจะได้สังเกตว่าเวลาอยู่ในห้องประชุมเขาทำอะไรกันบ้าง ประชุมเสร็จพี่จะสอนให้พรีมฝึกทำรายงานการประชุมนะ”“ขอบคุณมาก ๆ ค่ะพี่จอยหนูตื่นเต้นมากเลยค่ะ”ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีหลังประชุมเสร็จหญิงสาวก็เรียนรู้การทำรายงานการประชุมก่อนจะนำเข้าไปเสนอท่านประธานในเวลาบ่าย“พี่จอยว่าจะมีปัญหาอะไรมั้ยคะ
หลังจากลงรูปไปเที่ยวญี่ปุ่นในไอจีไปในเวลาหนึ่งทุ่มเสียงไลน์ของพีรญาก็หลังจากนั้นอีกไม่ถึงห้านาที“เรื่องมันเป็นยังไงไปเที่ยวญี่ปุ่นกับใครไหนบอกไม่มีเงินไงเล่ามาเลยนะพรีม” วรษาถามเป็นคนแรก“ใช่ ๆ แล้วทำไมมีแต่รูปเดี่ยว ใครเป็นคนถ่ายให้ ไปกับใครฉันอยากเห็นหน้าคนที่แกไปด้วยจังเลยพรีมบอกฉันสองคนมาเดี๋ยวนี้นะว่ากำลังแอบคบใครอยู่” พลอยลดาถามเพิ่ม“ใจเย็นสิแก” พีรญาหัวเราะกับท่าทางขอเพื่อน“จะให้ใจเย็นได้ยังไงล่ะ แกมีแฟนถึงขั้นไปเที่ยวต่างประเทศกับเขาแล้วยังจะปิดบังฉันสองคนอีก มันใช้ได้ที่ไหนเพื่อนกันแท้ ๆ”“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหกอะไรแกสองคนหรอกนะเพียงแต่ก่อนหน้านี้ยังไม่พร้อมที่จะเปิดตัวก็แค่นั้นเอง”“ลงรูปในไอจีแบบนี้แสดงว่าพร้อมที่จะเปิดตัวแล้วใช่ไหม พาเขามาเจอฉันสองคนหน่อยได้ไหม ฉันอยากรู้จักว่าเขาเป็นใคร ทำงานอะไรแล้วฉันสองคนจะได้ดูด้วยไงว่าเขามาหลอกแกไหม”“ใจเย็นพลอยเขาไม่ได้มาหลอกฉันหรอกนะ” หญิงสาวบอกเพื่อนอย่างมั่นใจ“ใครจะไปรู้ล่ะแกหัวอ่อนเชื่อคนง่ายด้วยเกิดโดนหลอกขึ้นมาจะมาร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะอกหักไม่ได้นะพรีม”“ฉันเห็นด้วยนะ บอกมาเถอะน่าฉันสองคนอยากรู้จริง ๆ”“ถ้าไม่บอกคืนนี้ฉัน
นรสิงห์ราวน์คนไข้เสร็จในเวลาหกโมงครึ่งเขาส่งข้อความไปบอกพีรญาตั้งแต่บ่ายแล้วว่าวันนี้คงไปรับเธอตอนเย็นไม่ได้และคืนนี้ก็อาจจะไม่ไปค้างที่นั่นเพราะเขามีนัดทานอาหารเย็นกับมารดาจึงกลัวว่ามันจะดึกและรบกวนเวลาพักผ่อนของหญิงสาวเมื่อจากออกจากโรงพยาบาลแล้วนรสิงห์ก็ขับรถไปยังบ้านของมารดาของตนเองซึ่งตอนนี้ท่านกำลังรอเขาอยู่บริเวณห้องรับแขก“สวัสดีครับแม่”“หายหน้าไปนานเลยนะสิงห์ เป็นไงล่ะงานยุ่งมากใช่มั้ย”“ก็พอประมาณครับ” เขาตอบแล้วนั่งลงข้าง ๆ มารดา“แม่ได้ข่าวว่าพาสาวไปเที่ยวญี่ปุ่นมาใช่ไหม” คุณกัญญารัตน์แซวลูกชาย“แม่รู้ได้ยังไงครับ มีใครคาบข่าวนี้มาบอกแม่หรือเปล่า”“พูดซะน่าเกลียดเชียว ก็ป้าพิศเขาเห็นลูกที่โตเกียวน่ะ แต่ไม่ได้เข้าไปทักเพราะกลัวจะรบกวนเวลาส่วนตัวของลูก แล้วไม่คิดจะพาสาวคนนั้นมาเจอแม่หน่อยเหรอ”“แม่อยากเจอเหรอครับ”“ก็อยากเจอสิป้าพิศบอกว่าท่าทางลูกมีความสุขมาก แม่ก็เลยอยากจะเห็นว่าผู้หญิงคนไหนทำให้ลูกชายแม่มีความสุขได้ขนาดนี้”“แม่ครับเรากินข้าวก่อนได้ไหม ผมหิวมากเดี๋ยวผมค่อยเล่าเรื่องเธอให้แม่ฟังนะครับ” เขาอยากขอเวลาคิดหาคำพูดระหว่างทานอาหาร“ไม่ใช่ว่ากินข้าวเสร็จก็จะรีบขอต
แม้ว่าเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบจะตีสองแต่เช้านี้พีรญาก็ตื่นนอนแต่เช้า หญิงสาวอาบน้ำเสร็จจากนั้นก็เข้าครัวทำอาหารเช้าง่าย ๆ ให้หมอนรสิงห์ได้ทานก่อนไปทำงาน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยคุณหมอหนุ่มก็เดินออกมาจากห้องพอดี“กลิ่นหอมน่ากินจัง สงสัยผมต้องย้ายมาอยู่ที่นี่กับพรีมแล้วล่ะจะได้มีคนทำอาหารให้กินก่อนไปทำงานทุกเช้า” เขาเดินเข้ามาหอมแก้มแม่ครัวคนเก่งก่อนจะนั่งลงประจำที่“หมออย่าพูดให้พรีมดีใจเก้อเลยค่ะ พรีมรู้นะคะว่าหมอมาอยู่กับพรีมที่นี่ตลอดไม่ได้หรอกค่ะ รีบกินนะคะจะได้รีบไปทำงาน”“ขอล้างมือก่อนนะ” ชายหนุ่มวางโทรศัพท์บนโต๊ะทานข้าวก่อนจะลุกไปล้างมือในจังหวะนั้นหญิงสาวจึงเหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเขา เธอแอบยิ้มเล็ก ๆ เมื่อเขากลับมานั่งทานอาหารเธอก็มองหน้าเขาอย่างชั่งใจก่อนจะถามขึ้น“หมอคะเมื่อกี้พรีมแอบเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของหมอ”“แล้วไงครับ” เขาถามพลางจิบกาแฟไปด้วย“มันเป็นรูปถ่ายที่เราถ่ายคู่กันตอนไปเที่ยวญี่ปุ่น”“แล้วมันแปลกตรงไหนล่ะที่ผมจะเอารูปผมกับแฟนตั้งเป็นพื้นหลังโทรศัพท์ไม่ผิดกฎหมายหรือพรีมไม่อยากให้ทำแบบนั้นล่ะ”“เปล่านะคะ พรีมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นพรีมก็แค่แปลกใจไม่คิดว่าห
นรสิงห์มองร่องรักโอบรัดท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดราวกับเธอและเขากลายร่างเป็นหนึ่งเดียวกัน ทุกครั้งที่เขาเข้าไปในตัวของคนรักมันเต็มไปด้วยความสุข ความเสียวซ่านที่มากขึ้นและไม่ว่าจะนอนกับเธอบ่อยแค่ไหนความต้องการก็ไม่เคยลดน้อยลงไปเลยเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะมาหลงรักหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเขามากถึงสิบสามปีอย่างถอนตัวไม่ขึ้นเช่นนี้ มันไม่ใช่แค่เรื่องบนเตียงหรือความสุขทางกายหากแต่มันคือความรักและความรู้สึกผูกพันทางกายที่ไม่มีทางแยกออกจากกันได้“อ่า....พรีมจ๋า ตอนผมแรงเลยนะที่รัก ผมชอบที่สุด”คุณหมอหนุ่มครางแหบต่ำขณะสะโพกบดเบียดอยู่ในร้องรักคับแคบ มันตอดรัดแรงจนเขาเสียวซ่านไปทุกอณูกาย นรสิงห์ไม่อาจอ่อนโยนกับเธอได้อีกทุกจังหวะที่เขากระแทกกระทั้นเข้าออกทั้งแรงและหนักหน่วงเสียงเนื้อกระทบกันประสานเสียงหวานของพีรญาดังก้องไปทั่วห้องน้ำจนหญิงสาวพยุงตัวเองแทบไม่อยู่ ร่องรักบีบแรงจนเสียงนรสิงห์ครางต่ำในลำคออย่างกลั้นไม่อยู่“อ๊า.....หมอสิงห์....พรีมจะไม่ไหว.....แรงอีกนิด พรีมจะเสร็จ”แล้วในที่สุดพีรญาก็ทนเก็บอารมณ์ไว้ไม่ไหมเธอร้องขอออกไปอย่างไม่อาย สองขาเรียวสั่นระริกมือที่ดันผนังกำลังอ่อนแรง ร่องรักต







