ANMELDENดีแลนจัดการสวมเครื่องป้องกันลงบนแก่นกายแกร่งอย่างคล่องแคล่ว สายตาคมกริบทอดมองเหยื่อสาวที่ถูกพันธนาการอยู่ในท่าทางหมดสิทธิ์ขัดขืน เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ ดึงรั้งร่างบางของเชอร์รี่เข้ามาชิดริมเตียงสูง โดยที่ขาทั้งสองข้างยังถูกล็อกกางออกกว้าง
ชายหนุ่มสวมบทบาทลงแส้ไร้ความปรานี เขากดจับเอวบางไว้แน่นแล้วดันแก่นกายแกร่งเข้าใส่ช่องทางรักที่เปียกชุ่มพรวดเดียวในท่ายืน... โดยไม่ได้ถอนเอา 'ไข่สั่น' ที่สอดไว้ออกก่อน
"อื้อออ!..." เชอร์รี่แหงนหน้าครางกรีดร้องเสียงหลบ เมื่ออุปกรณ์ทรงกลมด้านในถูกแรงตอกอัดดันไถลลึกเข้าไปจนแทบจะชนเข้ากับผนังมดลูก ความจุกแน่นและตึงตังทวีคูณขึ้นเท่าตัวจนปลายนิ้วเท้าของเธอเกร็งงอ
ดีแลนโหมกระแทกท่อนกายยาวใหญ่ตามเข้าไปจนมิดด้าม ปั๊ก! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องสวีทสลัว รอยยิ้มร้ายจุดขึ้นตรงมุมปาก
เขาเอื้อมมือไปหยิบรีโมทคอนโทรลบนโต๊ะข้างเตียง กดเปิดสวิตช์ไข่สั่นภายในช่องทางรักของเธอให้ทำงานที่ 'ระดับแรงสุด' ในทันที
ครืนนนน!
แรงสั่นสะเทือนระดับสูงสุด ผสานเข้ากับจังหวะที่จงใจกระแทกตอกเน้นย้ำเข้าออกอย่างหนักหน่วงดุดัน ดีแลนโน้มกายลงไปกระซิบชิดใบหูของเชอร์รี่ นัยน์ตาฉายความอันตรายและสนุกสนานบนความทรมานแสนหวานของเหยื่อ
"ฟังข้อเสนอใหม่ให้ดี..." น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจสั่งการ "ถ้าคราวนี้เธออดทน... คุมตัวเองไม่ให้เสร็จสมจนกว่าฉันจะอนุญาตได้... ฉันจะมีรางวัลใหญ่ให้"
สิ้นคำท้าทาย ดีแลนก็ไม่ปล่อยให้เธอได้มีเวลาตั้งตัว เขาสปีดจังหวะสาวสะโพกกระหน่ำตอกอัดเข้าใส่ไม่ยั้ง แรงสั่นระรัวด้านในบวกกับความยาวใหญ่ที่ตอกย้ำซ้ำๆ ทำเอาเชอร์รี่ตาปรือแทบลอย สติพร่ามัว ครางฮึมฮัมละล่ำละลักฟังไม่เป็นภาษา
"อ๊ะ... คุณคะ... อื้อ! มัน... มันสั่นแรงไป... หนู... หนูจะไม่ไหว..."
"อดทนซะ..." ดีแลนกระตุกยิ้มเย็นชา ตอกกายเน้นย้ำเข้าไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ "อย่าเพิ่งรีบแพ้ให้ความร่านของตัวเอง"
ดีแลนสปีดจังหวะสาวสะโพกตอกอัดเข้าใส่ไม่ยั้ง แรงสั่นสะเทือนเบอร์แรงสุดจากไข่สั่นด้านในบวกกับท่อนกายแกร่งที่กระหน่ำกระแทกเข้าออกอย่างหนักหน่วงดุดัน ทำเอาช่องทางรักบีบรัดเกร็งแน่นจนแทบจะกลืนกินเขาไปทั้งตัว
"อ๊ะ... คุณคะ... ไม่ไหวแล้ว! หนูจะ... อื้อออ!" เชอร์รี่โก่งสะโพกตอบรับอย่างลืมตัว สมองขาวโพลง ความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นจนแตะขอบเหวแห่งการปลดปล่อย
"ฉันบอกให้ 'อดทน' ไม่ใช่เหรอ..." ดีแลนกระซิบเสียงพร่าชิดใบหู สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังทรมานแสนหวาน ก่อนจะสปีดจังหวะเน้นย้ำเข้าไปลึกที่สุดเน้นๆ สี่ห้าครั้งติด
ตับ! ตับ! ตับ! "...แต่ถ้าไม่ไหว ก็แตกออกมาซะ"
"อ๊ายยยยย..."
สิ้นเสียงอนุญาต เชอร์รี่ก็กรีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็งถี่ระรัว ปลดปล่อยน้ำหวานพวยพุ่งออกมาฉ่ำนองชโลมท่อนกายแกร่งและไข่สั่นจนเปียกชุ่ม ช่องทางรักบีบรัดถี่กระชั้นอย่างรุนแรง
ความตึงแน่นที่ตอดรัดเป็นจังหวะจากแรงเสร็จสมของเธอ ส่งแรงกระตุ้นมหาศาลตรงเข้าสู่แก่นกายของดีแลน ชายหนุ่มกัดฟันแน่น กระแทกเน้นย้ำลึกสุดกายอีกเพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะเกร็งสะโพกปลดปล่อยความอุ่นร้อนพุ่งซ่านเข้าสู่ถุงยางอนามัยจนเต็มแม็กซ์
เสียงหอบหายใจกระเส่าของทั้งคู่ดังก้องไปทั่วห้องสวีทสลัว ดีแลนแช่ความยิ่งใหญ่ไว้ชั่วครู่ เสพรับความรู้สึกของเหยื่อสาวที่นอนหมดแรงสั่นสะท้านอยู่ใต้ร่างด้วยความพึงใจสูงสุด
ดีแลนถอนแก่นกายแกร่งออกจากช่องทางรักฉ่ำเยิ้ม ปลดถุงยางอนามัยออกทิ้งอย่างเป็นระเบียบ เขาทอดสายตาคมกริบมองร่างบางที่นอนหอบหายใจกระเส่า หมดแรงสั่นสะท้านอยู่บนเตียง
"อย่าเพิ่งหลับ... ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่งเรียบนิ่ง
"มะ... ไม่หลับค่ะ หนูไม่หลับ..." เชอร์รี่ช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมอง ละล่ำละลักตอบเสียงหวานพร่า
"อิ่มหรือยัง"
"หนู... แล้วแต่คุณค่ะ" เธอสยบยอมให้อำนาจของเขาโดยสมบูรณ์
ดีแลนยิ้มกริ่มตรงมุมปาก เขาจัดการปลดสายรัดพันธนาการเดิมที่ล็อกข้อเท้าและข้อมือทั้งสี่มุมออก แล้วเปลี่ยนมาใช้สายรัดหนังผูกพันธนาการข้อมือทั้งสองข้างของเชอร์รี่ไว้กับมุมเตียงแทน ... เพราะเขาไม่ชอบให้ใครลูบไล้หรือถูกตัวตามใจชอบ
"เด็กดี..." ดีแลนกระซิบข้างหูพลางรวบผมของเธอไปไว้ด้านข้าง "งั้นมาต่อรอบถัดไปกันเลย"
ดีแลนเล่นสนุกกับเชอร์รี่จนกระทั่งแสงแรกของวันใหม่เริ่มฉายผ่านรอยแยกของผ้าม่าน ของเล่นชิ้นนี้เขายอมรับในใจเลยว่าถูกใจมาก... เรือนร่างแสนอ่อนไหวที่ว่าง่าย ไร้ความดื้อแพ่ง และแม้จะตัวเล็กกะทัดรัดแต่กลับอึดทนรับแรงอารมณ์ของเขาได้ตลอดทั้งคืนโดยไม่ปริปากบ่น
เมื่อเกมอันยาวนานจบลง ดีแลนจัดการยกหูโทรศัพท์สั่งการให้คนติดตามนำเสื้อผ้าแบรนด์เนมชุดใหม่ มาจัดวางไว้ที่โต๊ะหน้ากระจก พร้อมกับเซ็นเช็คเงินสดระบุยอดจำนวน 50,000 บาท วางทิ้งไว้ข้างๆ กันอย่างเป็นระเบียบ พร้อมชุดใหม่ที่หน้าตาเหมือนชุดที่เธอใส่มาเป๊ะๆ ทดแทนชุดเดิมที่กลายป็นเศษผ้าไปแล้ว
เขายืนมองเหยื่อสาวที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงผ่านกระจกเงา นัยน์ตาคู่คมเรียบเฉยไร้ความผูกพัน ก่อนจะก้าวเข้าห้องน้ำไปจัดการชำระล้างร่างกาย เตรียมตัวสลัดคราบ 'ดีแลน' เพื่อกลับไปเป็น 'ดรัณ' นักศึกษาวิศวกรรมการบินแว่นหนาผู้เงียบขรึมตามเดิม
ดีแลนจัดการสวมเครื่องป้องกันลงบนแก่นกายแกร่งอย่างคล่องแคล่ว สายตาคมกริบทอดมองเหยื่อสาวที่ถูกพันธนาการอยู่ในท่าทางหมดสิทธิ์ขัดขืน เขาขยับตัวเข้าไปใกล้ ดึงรั้งร่างบางของเชอร์รี่เข้ามาชิดริมเตียงสูง โดยที่ขาทั้งสองข้างยังถูกล็อกกางออกกว้างชายหนุ่มสวมบทบาทลงแส้ไร้ความปรานี เขากดจับเอวบางไว้แน่นแล้วดันแก่นกายแกร่งเข้าใส่ช่องทางรักที่เปียกชุ่มพรวดเดียวในท่ายืน... โดยไม่ได้ถอนเอา 'ไข่สั่น' ที่สอดไว้ออกก่อน"อื้อออ!..." เชอร์รี่แหงนหน้าครางกรีดร้องเสียงหลบ เมื่ออุปกรณ์ทรงกลมด้านในถูกแรงตอกอัดดันไถลลึกเข้าไปจนแทบจะชนเข้ากับผนังมดลูก ความจุกแน่นและตึงตังทวีคูณขึ้นเท่าตัวจนปลายนิ้วเท้าของเธอเกร็งงอดีแลนโหมกระแทกท่อนกายยาวใหญ่ตามเข้าไปจนมิดด้าม ปั๊ก! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องสวีทสลัว รอยยิ้มร้ายจุดขึ้นตรงมุมปากเขาเอื้อมมือไปหยิบรีโมทคอนโทรลบนโต๊ะข้างเตียง กดเปิดสวิตช์ไข่สั่นภายในช่องทางรักของเธอให้ทำงานที่ 'ระดับแรงสุด' ในทันทีครืนนนน!แรงสั่นสะเทือนระดับสูงสุด ผสานเข้ากับจังหวะที่จงใจกระแทกตอกเน้นย้ำเข้าออกอย่างหนักหน่วงดุดัน ดีแลนโน้มกายลงไปกระซิบชิดใบหูของเชอร์รี่ นัยน์ตาฉายควา
ต่อให้ดีแลนจะเสพติดเซ็กส์และหลงใหลการคุมเกมมากแค่ไหน แต่เขากลับมีกฎเหล็กส่วนตัวสี่ข้อที่สลักลึกและไม่เคยอนุญาตให้ใครก้าวข้าม...ข้อแรก... เขาไม่จูบปาก ไม่ว่าหญิงสาวคนนั้นจะสวยหยดเยิ้มหรือเว้าวอนเพียงใดก็ตาม ไม่มีเหตุผลซับซ้อน เขาแค่ 'ไม่เคยอยากทำ' และริมฝีปากของเขาไม่ได้มีไว้แลกเปลี่ยนสัมผัสลึกซึ้งกับใครข้อที่สอง... เขาไม่ทำคิสมาร์ก และไม่ยอมให้ใครทำคิสมาร์กบนตัวเขา เขาไม่อยากตีตราใครให้เป็นภาระ และที่สำคัญที่สุด... ไม่มีผู้หญิงหน้าไหนในโลกนี้ที่มีสิทธิ์มาทิ้งร่องรอยตีตราบนเรือนร่างของเขาข้อที่สาม... ห้ามแตะต้องตัวเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต เขาไม่ชอบให้ใครลูบไล้หรือสัมผัสร่างกายตามใจชอบ หน้าที่ของเหยื่อมีเพียงแค่การสยบยอมอยู่ใต้ร่างและฟังคำสั่งเท่านั้นและข้อสุดท้าย... ใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้ง นี่คือเรื่องพื้นฐานที่สุดในการป้องกันและตัดความยุ่งยากทั้งหมดออกไปใครก็ตามที่คิดกล้าดีฝ่าฝืนกฎเหล่านี้ ดีแลนก็มีวิธี 'ลงโทษและจัดการทางกาย' ในรูปแบบที่ต่างกันไป... วิธีที่ดุดัน เจ็บแสบ และทำให้เหยื่อจำไปจนตายและสำหรับเชอร์รี่... ความผิดฐานเสร็จสมโดยไม่ได้คำสั่งอนุญาตจากเขานั้น ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้น
เชอร์รี่ขยับกายขยับชิดเข้าไปอีก อกสวยที่มองจากข้างนอกก็ว่าเกินตัว ทว่าสัมผัสที่บดเบียดผ่านท่อนแขนแกร่งของดีแลนกลับยิ่งเด่นชัด นุ่มยืดหยุ่นจนรู้ได้ทันทีว่าเธอใส่เพียงแผ่นปิดจุกไว้ด้านใน ไร้ซึ่งปราการบราใดๆ กั้น ยิ่งทวีความเซ็กซี่อันตรายและจงใจยั่วยวนขึ้นไปอีกหลายเท่า กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนลอยฟุ้งโชยเข้าเตะจมูกดีแลนนิ่งเฉย ไม่ได้ขยับหนีและไม่ได้เผลอไผลไปกับเรือนร่างนุ่มนิ่มที่พยายามทอดกายเข้าหา นัยน์ตาคมกริบล้ำลึกจ้องมองใบหน้าสวยเฉี่ยวผ่านความมืดสลัว ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบนิ่ง"คุณอยากได้อะไร"คำถามสั้นๆ แต่ตรงประเด็นทำเอาเชอร์รี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแลบลิ้นริมฝีปากสีแดงสด พลางช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมองสบตาชายหนุ่มอย่างเปิดเผย ความโลภและความโหยหาทางกายสั่งการให้เธอตอบออกไปโดยไม่คิดปิดบัง"ฉันอยากได้.... คุณ" เชอร์รี่กระซิบเสียงพร่าพลางส่งสายตายั่วเย้า มือเรียวไล้ผ่านท่อนขาของร่างสูงอย่างถือดีแลนฟังแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก ให้กับความหิวโหยและความซื่อสัตย์อันกลวงเปล่าของหญิงสาวตรงหน้า เหยื่อรายนี้ประเมิน “เขา” ไว้ต่ำเกินไป"งั้นก็จำเอาไว้..." ดีแลนโน้มกายลงไปกระซิบข้างใบหูของเธอ น
เชอร์รี่กวาดสายตาไปทั่วโซนบาร์อย่างสะเปะสะปะ ร่างเพรียวบางในชุดเดรสรัดรูปสีขาวพากายทรวดทรงงดงามเดินตรงเข้ามาด้านใน จังหวะการก้าวเดินและสายตาที่ฉายความโหยหาอย่างเปิดเผยทำให้ชายหนุ่มหลายคนในคลับต่างมองตามด้วยความสนใจ ทว่าเป้าหมายของเธอไม่ใช่ผู้ชายทั่วไปในบาร์...กลิ่นหอมหรูหราของคลับระดับไฮเอนด์ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นตึกตัก บาร์แห่งนี้เป็นสถานที่ชั้นสูงที่คนธรรมดาอย่างเธอไม่มีทางย่างกรายเข้ามาได้เลย หากไม่ได้บัตรเมมเบอร์ระดับเอกสิทธิ์จากวันวัน—เพื่อนสาวที่ยอมยกให้เพราะสภาพร่างกายบอบช้ำจนไม่พร้อมออกมาท่องราตรี พร้อมกับให้ยืมชุดเดรสรัดรูปสีขาวสุดเซ็กซี่ตัวนี้มาใส่ข้อมูลเกี่ยวกับ 'ชายหนุ่มปริศนา' ที่เธอพยายามเค้นมาจากวันวันด้วยความยากลำบากเมื่อเช้ายังคงก้องอยู่ในหัวอันที่จริง เธอไม่ได้ขาดแคลนเรื่องความรัก แฟนหนุ่มดีกรีรุ่นพี่วิศวะก็มีอยู่แล้ว แต่พอข้ามคณะไปหาเมื่อเช้า อีกฝ่ายกลับมัวแต่ยุ่งกับการเคลียร์โปรเจกต์จบร่วมกับกลุ่มเพื่อน แม้เธอจะพยายามเข้าใจ แต่ความโหยหาทางกายที่เหือดแห้งมานาน บวกกับกิเลสและเงินค่าขนมจำนวนห้าพันบาทที่วันวันคุยอวดไว้ มันเย้ายวนใจเกินกว่าจะปฏิเสธได้ลง“ผัวที่ดี คือผ
ห้องเรียนเลกเชอร์ขนาดใหญ่ของสาขาวิศวกรรมการบินและอวกาศ (Aerospace Engineering) อัดแน่นไปด้วยบรรยากาศอันเคร่งเครียด ตัวเลขสมการกลศาสตร์การไหลและอานุภาพอากาศยานบนกระดานดำไม่ได้สร้างความกดดันให้ดรัณแม้แต่น้อยร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งเลือกนั่งลงตรงมุมอับท้ายห้อง แถวหลังสุดที่แสงไฟสาดไปไม่ค่อยถึง ชายหนุ่มยกมือขึ้นดันแว่นหนาเตอะ ปรับท่าทางให้ดูโงนเงนเงียบขรึมเหมือนเด็กเนิร์ดอดนอนทั่วๆ ไป ทว่าภายใต้เลนส์แก้วหนานั้น สายตากลับกวาดวิเคราะห์รายละเอียดทุกอย่างในห้องได้อย่างเฉียบคมการเรียนวิศวกรรมการบินสำหรับเขา ไม่ใช่แค่เรื่องของการคำนวณแรงยก แรงฉุด หรือโครงสร้างสร้างเครื่องบิน แต่มันคือศาสตร์ของการ "ควบคุมสภาวะแรงดันและการทรงตัว" ซึ่งไม่ต่างอะไรกับเกมความสัมพันธ์กลางคืนที่เขาเป็นคนคุมกฎ—การรู้ว่าต้องใช้แรงกดเท่าไหร่ ควบคุมทิศทางอย่างไร และปล่อยให้เหยื่อทิ้งตัวลงตามแรงดึงดูดในองศาไหนอาจารย์ประจำวิชาสุ่มถามโจทย์สมการซับซ้อนที่ไม่มีใครในห้องยกมือตอบ ดรัณทำเพียงจดตัวเลขลงบนสมุด ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเบาเบาในคอ แต่ถูกต้องแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ จนอาจารย์ต้องพยักหน้ารับอย่างพอใจ แล้วหันไปอธิบายต่อเ
แสงไฟนีออนสลัวสาดผ่านม่านกระจกของห้องพักโรงแรมหรูใจกลางมหานคร กลิ่นไอร้อนชื้นผสมผสานกับแอลกอฮอล์ราคาแพงลอยอวลอยู่ในบรรยากาศที่อัดแน่นไปด้วยแรงปรารถนา ร่างบางที่งดงามเปลือยเปล่า เย้ายวนบิดเร่าอยู่บนฟูกเตียงคิงไซส์ยับยู่ยี่ ผิวเนื้อเนียนละเอียดชื้นเหงื่อสะท้อนกับแสงไฟสลัวจนน่ามองข้อมือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวของคนที่คร่อมทับอยู่ สัมผัสหนักหน่วงและจังหวะรุกไล่ที่ทั้งดุดันและเอาแต่ใจกำลังปั่นป่วนจนสติของอีกฝ่ายหลุดลอย"อ๊ะ...พี่คะ จูบหน่อย"เสียงหวานครางกระเส่าเว้าวอน ใบหน้าสวยเชิดขึ้นพยายามไขว่คว้าหาริมฝีปากของคนคุมเกม ทว่าปลายนิ้วเรียวยาวกลับกดลงบนกลีบปากสีสดที่เผยอค้างไว้อย่างเย็นชา ออกแรงดันที่คางเพียงนิดก็บังคับให้อีกฝ่ายต้องหันหน้าหนี บังเกิดช่องว่างระยะห่างที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและเด็ดขาด"กฎของผม ไม่จูบปาก ไม่ทิ้งคิสมาร์ค..."น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ก่อนจะเว้นจังหวะให้คนใต้ร่างหายใจไม่ทัน แล้วก้มลงซุกขบเม้มความสัมผัสหนักหน่วงลงบนยอดอกเปลือยเปล่า จนร่างน้อยบิดเกร็งสะท้าน พร้อมกับขยับเอวทวีความเร่าร้อนเข้าหากลางลำตัวอย่างไร้ความปราน







