登入หลังเฮ่อหมิงจากไปหรงซูได้รับสายที่โทรมาจากซ่งเหยียน“พี่เหยียน”ซ่งเหยียนติดต่อเจียงหวยซวี่ก่อน ถึงได้ตัดสินใจโทรมาหาหรงซู เมื่อได้ยินเสียงของเธอ ตอนนี้อารมณ์ของเธอน่าจะอยู่ในภาวะสงบนิ่งแล้ว ซ่งเหยียนจึงโล่งอกไปบ้าง“เสี่ยวซู เธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”สำหรับเสี่ยวซูแล้วนอกจากสงสารก็คือสงสาร สวรรค์ต้องการให้เธอเผชิญอุปสรรคอีกเท่าไรจึงจะเลิกราสำหรับเธอแล้วสิ่งที่เซิ่งถิงเชินนำมาให้มากกว่าคือการทำร้ายและความเจ็บปวด แต่อย่างไรเขาก็เป็นพ่อของเหมยเหม่ย และลูกก็ยังเด็กขนาดนั้นถ้าเซิ่งถิงเชินเกิดเรื่องขึ้นจริง ต่อไปคงยากที่หรงซูจะได้เจอเหมยเหม่ย“พี่เหยียน พี่ไม่ต้องเป็นห่วง ตอนนี้ฉันสบายดีค่ะ”“อืม”ซ่งเหยียนคุยกับเธอไม่นาน ต่อให้พูดปลอบใจอีกมากมายก็ไม่มีประโยชน์ เธอแค่อยากแน่ใจว่าเสี่ยวซูไม่เป็นไรก็พอแล้วสามวันหลังจากนั้นหรงซูอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ไม่ออกไปไหน เวลาส่วนใหญ่ในหนึ่งวันคืออยู่ในห้องทำงานของเซิ่งถิงเชินหลายวันมานี้เจียงหวยซวี่ติดต่อมาหาเธอตลอด เขามาทางนี้เพื่อจัดการธุระเรื่องงานจริง ๆ เขาไม่มีจุดยืนที่จะไปจัดการเรื่องของบริษัทเกาหยิน มีเพียงทำความเข้าใจผ่านซูชิงจือเท่าน
เจียงหวยซวี่หยิบช้อนตักโจ๊กหนึ่งคำ เขากำลังจะเอ่ยปากหรงซูรีบกล่าว “ศาสตราจารย์ คุณกินก่อนค่อยพูดค่ะ”เจียงหวยซวี่ช้อนตามองเธอ พยักหน้าเบา ๆ “ได้”ภายในห้องอาหารที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงอุปกรณ์รับประทานอาหารกระทบกันในไม่ช้าเจียงหวยซวี่กินอาหารเช้าเสร็จแล้วพ่อบ้านเก็บอุปกรณ์ พร้อมยื่นกระดาษให้เจียงหวยซวี่กล่าวขอบคุณ ยื่นมือไปรับมาแล้วเช็ดมุมปาก จากนั้นมองหรงซูที่สติดูเลื่อนลอยเล็กน้อยหรงซูสบตากับเจียงหวยซวี่ แล้วดึงสติกลับมาสบตากันไม่กี่วินาทีเจียงหวยซวี่พูดขึ้นเนิบช้า “เสี่ยวซู ตอนนี้สิ่งที่เธอทำได้คือต้องเข้มแข็ง จากความเข้าใจที่ฉันมีต่อเซิ่งถิงเชิน เขาไม่มีทางปล่อยให้ใครทำอะไร ตอนนี้แค่สรุปว่าเป็นคดีคนหายเท่านั้น เสี่ยวซู สิ่งที่เธอต้องทำหลังจากนี้คือรอ ไม่ว่าความสัมพันธ์ของเซิ่งถิงเชินกับคนอื่นจะเป็นยังไง แต่ซูชิงจือต้องช่วยเขาแน่นอน”หรงซูรวบนิ้วมือแน่น แล้วพยักหน้าหนัก ๆ “เรื่องเมื่อคืนฉันเองก็รู้แล้ว เสี่ยวซู ตอนนี้เธออยู่ที่นี่จะปลอดภัยที่สุด ทุกอย่างต้องดีขึ้นแน่นอน เธอไม่ได้ตัวคนเดียว ไม่ต้องกลัวนะ”หรงซูได้ยินคำพูดของเจียงหวยซวี่ แล้วสบเข้ากับดวงตาที่แน่วแ
หมอประจำครอบครัวรีบเดินทางมาถึง แล้วตรวจร่างกายให้หรงซู โดยหลักมีภาวะจิตใจอ่อนเพลียรุนแรง ร่างกายได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ ภูมิต้านทานจึงลดลงตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการคือการพักฟื้น หมอให้สารอาหารทางน้ำเกลือ และฉีดยานอนหลับให้เธอหนึ่งเข็มหรงซูนอนหลับไปอย่างรวดเร็วต่อมาพ่อบ้านติดต่อซูชิงจือ แล้วรายงานสถานการณ์กับเขา“ได้ ฉันรู้แล้ว คุณดูแลเธอให้ดี”หลังวางสายซูชิงจือวางมือถือลง แววตาเย็นเยียบในทันใดอาจเพราะฉีดยานอนหลับ หรงซูนอนหลับยาวจนตื่นมาอีกทีตอนตีห้า ขอบฟ้าเริ่มสว่างเป็นสีขาวเธอลืมตานอนมองเพดานอยู่บนเตียง สมองยังไม่ตื่นตัวทั้งหมดคนรับใช้เข้ามาตรวจดูอาการของเธอ เมื่อเห็นเธอตื่นแล้ว จึงเดินเข้าไป “คุณผู้หญิงตื่นแล้ว จะลงจากเตียงไหมคะ?”หรงซูได้สติจึงพยักหน้าคนรับใช้ประคองเธอให้ลุกขึ้นและไปห้องน้ำ จากนั้นรายงานพ่อบ้าน เขาจึงนำอาหารเช้าขึ้นมาส่งเมื่อเห็นหรงซู “คุณผู้หญิงครับ หมอบอกว่า ตอนนี้คุณจำเป็นต้องบำรุงด้วยสารอาหาร”“อืม”หรงซูนั่งกินอาหารเช้าบนเก้าอี้ เมื่อคืนได้นอนหลับเต็มอิ่ม ตอนนี้สมองจึงปลอดโปร่งอย่างมากหลังกินอาหารเช้าหรงซูถึงได้เอ่ยถามว่า “คนขับกับบอด
ซูชิงจือวางสาย แล้วมองหรงซู พูดปลอบว่า “ตอนนี้เซิ่งถิงอวี้กำลังเฝ้าดูสถานการณ์ ส่วนหลังจากนี้เขาจะมีความเคลื่อนไหวยังไง ทำได้แค่รอ แต่ตระกูลเซิ่งยังมีคุณนายใหญ่อยู่ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริง ๆ พ่อของเซิ่งถิงเชินคงไม่อยู่เฉยแน่”หรงซูพยักหน้าเบา ๆ ซูชิงจือยังดูเอกสารต่อไปหรงซูกินอาหารไปได้แค่ครึ่งเดียว ก็ไม่มีความอยากอาหารกินไม่ลงแล้วซูชิงจือมองเธอเก็บกล่องอาหาร รู้ว่าเธอกินไปไม่เท่าไร จึงถอนหายใจอย่างสงสารตอนนี้สิ่งที่เธอกลัวและเป็นห่วงที่สุดคือเหมยเหม่ยไม่มีพ่อเขาเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้ที่เซิ่งถิงเชินจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ คนอย่างเขาจะตายไปง่าย ๆ ทั้งอย่างนี้ได้อย่างไรตอนนี้ทำได้แค่รอเท่านั้นเขารวบรวมสมาธิ เปิดดูเนื้อหาในไฟล์เอกสารของคอมพิวเตอร์ต่อไปจนกระทั่งหกโมงเย็น“เสี่ยวซู เธอกลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน บางทีอาจจะมีเอกสารสำคัญบางอย่างอยู่ที่บ้านก็ได้ ถ้ามีข่าวอะไรพวกเราค่อยติดต่อกัน”สถานการณ์ตอนนี้ของเธอจำเป็นต้องพักผ่อน ไม่อย่างนั้นเขากลัวเธอจะสติแตกจริง ๆ หรงซูไม่โต้แย้ง ตอนนี้มีซูชิงจืออยู่ที่นี่ เธอสามารถวางใจได้ อย่างน้อยเขาอยากจะปกป้องผลประโยชน์ของเซิ่ง
จนกระทั่งตอนเที่ยงเมื่อการประชุมเสร็จสิ้นหรงซูก็ยังดูข้อมูลในไฟล์คอมพิวเตอร์ไม่หมด จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์นานเกินไปไม่ได้หยุดพัก ดวงตาจึงทั้งตึงทั้งล้าขณะเดียวกันทางธนาคารก็มีคนเดินทางมายืนยันสถานการณ์ที่บริษัทแล้ว และยังมีคนทยอยมาจากบริษัทใหญ่อื่น ๆ วันนี้ตลอดทั้งวันมีสายนับไม่ถ้วนโทรเข้ามาที่บริษัทเมื่อวานคนที่ยังไม่รู้ว่าเซิ่งถิงเชินหายตัวไป ตอนนี้เป็นที่รู้กันไปทั่วแล้ว ทั่วทั้งบริษัทเต็มไปด้วยบรรยากาศที่หนักหน่วงและร้อนรนซูชิงจือกับเฮ่อหมิงกำลังรับมือกับคนที่มาเยือน สำหรับซูชิงจือ อย่างไรคนพวกนี้ก็ให้เกียรติเขาอยู่บ้าง จึงพูดไปตามมารยาทว่า “พวกเราเชื่อว่าคุณเซิ่งจะไม่เป็นไร อีกไม่กี่วันพวกเราค่อยติดต่อมาใหม่”จนกระทั่งตอนบ่ายสาม เมื่อส่งคนที่ทยอยมาเยือนกลับไปแล้วซูชิงจือถึงได้มีเวลา หยิบอาหารที่เตรียมไว้แล้วกลับไปที่ห้องทำงาน หรงซูเพิ่งจะวางสายหนึ่ง เอนตัวพิงเก้าอี้พร้อมนวดระหว่างคิ้ว“เสี่ยวซู”หรงซูมองเขา บอกว่า “กลับไปกันหมดแล้วเหรอ?”เธอได้รับข่าว ที่บริษัทมีคนมาเยือนไม่น้อย โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของเซิ่งถิงเชิน มีสายจากลูกค้ารายใหญ่ โทรเข้ามาสอบถามอย่างต่อเนื่อ
ผลประโยชน์ที่เกี่ยวพันกับเซิ่งถิงเชินมหาศาลจนคนทั่วไปจินตนาการไม่ถึง หากเขาเกิดเรื่องขึ้นมา ระเบียบต่าง ๆ พังทลาย เรียกได้ว่าเป็นหายนะ เป็นหายนะสำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง และสำหรับตระกูลเซิ่ง ย่อมเป็นการโจมตีอย่างหนักหน่วงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน“แต่ในประเทศ หากข่าวเซิ่งถิงเชินหายตัวไปแพร่ออกมา ทางตระกูลเซิ่งยังออกหน้าประคองสถานการณ์ไว้ก่อนได้ ที่ต้องรับมือเป็นหลักคือทางต่างประเทศ ตอนนี้หวยซวี่กำลังเดินทางมาแล้ว”หรงซูฟังคำพูดของซูชิงจือ ใจก็ค่อย ๆ สงบลง“เธอกินมื้อเช้าก่อน ดูแลร่างกายให้แข็งแรงถึงจะมีแรงเผชิญเรื่องต่อจากนี้”หรงซูตอบอืม แล้วถามอีกว่า “คุณกินแล้วเหรอ?”“อืม กินที่โรงแรมแล้ว”หรงซูไม่ได้พูดอะไรอีกเธอนั่งกินมื้อเช้าบนโซฟาซูชิงจือหยิบเอกสารบนโต๊ะรับแขกขึ้นมาเปิดดูการประชุมเริ่มแปดโมงซูชิงจือมีหุ้นในบริษัท เขาเข้าร่วมการประชุมจึงเป็นเรื่องสมควรเมื่อมาถึงห้องประชุมผู้ที่นั่งอยู่ล้วนเป็นผู้บริหารระดับสูงของเกาหยิน พวกเขาคุ้นเคยกับซูชิงจือ แต่ไม่รู้จักหรงซูเฮ่อหมิงแนะนำเธอให้ทุกคนรู้จักการประชุมเริ่มขึ้นหรงซูได้รับสายจากเหมยเหม่ย เธอเอ่ยขอโทษ แล้วหันตัวอ






