All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 1 - Chapter 10

แต่เขาไม่ได้คิดมากกว่านั้นหรงซูพูดต่อทันที “พรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ ตอนบ่ายมีเวลาไหมคะ? ยังไงพวกเราไปทำเรื่องที่สำนักงานเขตล่วงหน้าดีกว่า เพราะยังไงทำเรื่องก่อนล่วงหน้าสองเดือนน่าจะไม่เป็นไร”เซ็นชื่อแล้วยังต้องช่วงสงบใจอีกหนึ่งเดือน ซึ่งใกล้กับกำหนดคลอดของเธอเซิ่งถิงเชินมองเธอ ท่าทางเปิดเผยและใจเย็น ใจดวงตามีความพินิจเพิ่มขึ้น เขาเก็บสายตากลับมา “ฉันบอกว่าเมื่อไหร่ก็คือเมื่อนั้น”หรงซูหลุบตา ไม่พูดอะไรอีกรถมาถึงบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งคุณนายใหญ่เซิ่งเรียกพวกเขากลับมาเพราะเรื่องเด็กในท้องของหรงซูจริงตระกูลเซิ่งมีลูกชายมากกว่าลูกสาวคุณนายใหญ่เซิ่งมีลูกชายสองคน คนโตเซิ่งเจิ้งชาง คนรองเซิ่งหานจางเซิ่งเจิ้งชางมีลูกชายสองคน คนโตเซิ่งถิงอวี้แต่งงานเมื่อหลายปีก่อน มีลูกชายฝาแฝดสองคน ปีนี้อายุห้าขวบ ลูกชายคนรองเซิ่งถิงเจ๋อปีนี้อายุยี่สิบสี่ยังไม่แต่งงานส่วนเซิ่งหานจางมีลูกชายคนเดียวคือเซิ่งถิงเชินดังนั้นเรื่องที่หรงซูตั้งท้องเด็กผู้หญิง คุณนายใหญ่เซิ่งและคุณท่านเซิ่งต่างดีใจกันมาก“เป็นเรื่องดีอย่างที่คิดจริง ๆ พอเด็กหญิงคนนี้มา อาการของตาเฒ่าก็ดีขึ้นเลย”เมื่อเห็นแม่สามีให้ความ

“ทำรายงานวิเคราะห์งบการเงินของซินติ่งให้เสร็จก่อนพักเที่ยง”หรงซูกลับไปที่นั่งตัวเองแม้เธอจะถูกโยกมาทำตำแหน่งเล็ก ๆ ในแผนกเลขานุการ แต่โจวซานกลับมอบหมายงานซึ่งไม่ใช่หน้าที่ของเธอให้ทำไม่น้อยส่วนเธอก็รับไว้ทั้งหมดเธอก้มหน้าก้มตาทำงานในบริษัทมาโดยตลอด แต่ก็เป็นการหลอกตัวเองของเธอเท่านั้น เซิ่งถิงเชินไม่มีวันชายตาแลเธอด้วยซ้ำหลังจากหรงซูทำรายงานวิเคราะห์งบการเงินเสร็จแล้ว ก็ส่งให้โจวซานทั้งไฟล์เอกสารและแบบกระดาษ ต่อมาไปสั่งอาหารเดลิเวอรีแม้บริษัทจะมีโรงอาหาร แต่เธอเอาอาหารกลางวันมาเองตลอด เธอไม่อยากไปที่ที่คนเยอะ ไม่อยากถูกสายตาของคนอื่นมองสำรวจตัวเองตลอดวเลา ไม่อยากสมาคมกับใคร แค่อยากอยู่คนเดียวเงียบ ๆเช้านี้ไม่ได้เตรียมอาหารลางวัน เลยต้องสั่งเดลิเวอรีระหว่างรออาหารมาส่งมีเพื่อนร่วมงานที่กินอาหารเสร็จแล้วกลับมาในห้องทำงาน เดินไปด้วยพูดอย่างตื่นเต้นไปด้วย“แฟนประธานเซิ่งเด็กมาก น่าจะเป็นนักศึกษาอยู่มั้ง!”“น่าจะใช่ หน้าตาสวยมากจริง ๆ เหมือนกับตุ๊กตาเลย”“สายตาที่ท่านประธานมองเธอ อ่อนโยนจนจะละลายอยู่แล้ว นึกไม่ถึงว่าท่านประธานที่เข้มงวดมาตลอดจะมีด้านที่รักลึกซึ้งขนาดนี้

ก๊อก ๆ ๆ“เสี่ยวซู พวกคุณพ่อกลับมากันแล้ว” เผยหลานหัวเคาะประตูหรงซูไม่คิดอะไรมาก วางอัลบั้มรูปลง แล้วลุกขึ้นออกจากห้อง เมื่อเห็นทั้งสองคนเข้ามา เธอเรียกอย่างดีใจ “พ่อคะ พี่คะ”เผยอวี้กับหรงชิงเหวินหันมองหรงซู“เสี่ยวซู พี่เอาของขวัญมาให้ด้วย มาดูสิว่าชอบไหม?” เผยอวี้กล่าวทักทายหรงซูเดินไปหาด้วยความดีใจ “ของขวัญอะไรคะ?”เผยอวี้วางของพะรุงพะรังไว้บนโต๊ะน้ำชาเผยอวี้หยิบกล่องเครื่องประดับแบรนด์หนึ่งยื่นให้เธอ “ลองเปิดดูสิ”หรงซูรับไปอย่างดีใจ เมื่อเปิดดูเป็นกำไลทองที่ฝีมือประณีตงดงาม “ขอบคุณค่ะพี่ ฉันชอบมาก”“ชอบก็ดีแล้ว”เผยอวี้ยื่นมือไปลูบหัวหรงซูอย่างเอ็นดูเผยอวี้ซื้อกำไลทองอีกแบบหนึ่งที่เหมาะสมให้เผยหลานหัว อีกทั้งยังมีครีมบำรุงผิวให้ทั้งสองอีกคนละหนึ่งชุด ส่วนของขวัญที่ให้หรงชิงเหวินเป็นใบชาและเหล้า และยังเอาของฝากท้องถิ่นกลับมาด้วยบรรยากาศอบอุ่นกลมเกลียวมีเพียงกลับมาที่บ้าน หรงซูถึงจะรู้สึกผ่อนคลายที่สุด“เสี่ยวซู กำหนดคลอดเมื่อไหร่?” เผยอวี้ถามอย่างเป็นห่วงท้องที่ใหญ่โตของเธอเหมือนท้องแก่ใกล้คลอดของคนอื่นหรงซูตอบ “อีกสองเดือนถึงจะเป็นกำหนดคลอดค่ะ”“เสี่ยวซูต

เขานึกว่าเซี่ยอันหมิงเจอคนรู้จัก เลยไม่เข้าไปรบกวนซูชิงจือก้าวยาว ๆ เข้าไปหา อยากจะพยุงเธอให้ลุกขึ้นแต่กลับถูกเซี่ยอันหมิงขวางไว้ “พี่ชิง ไม่ต้องสนใจเธอ เธอสมควรโดนแล้ว”แต่ซูชิงจือก็ยังพยุงเธอให้ลุกขึ้น แล้วสอบถาม “เธอไม่เป็นไรนะ!”ตอนนี้หรงซูเจ็บจนพูดไม่ออก เธอไม่ได้มองชายหนุ่มตรงหน้า แค่ส่ายหน้าเท่านั้น ต่อมาเดินกะเผลกไปหากล่องเก็บความร้อนที่กระเด็นออกไปซูชิงจือหันมองเซี่ยอันหมิง “นายไม่เห็นเหรอว่าเธอเป็นคนท้อง? ที่นี่เป็นบริษัทของถิงเชิน ถ้าเกิดเรื่องจะทำยังไง?”เซี่ยอันหมิงมองดูแผ่นหลังหนาใหญ่ของหรงซู แล้วแค่นหัวเราะ “เธอก็ยังดี ๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ ถ้าเกิดเรื่องจริง แท้งลูกได้ก็ดี”หรงซูที่ได้ยินคำพูดนี้ ร่างกายแข็งทื่ออย่างลืมตัว หัวใจก็ปวดเกร็งบีบรัดกะทันหันการที่เซี่ยอันหมิงพูดออกมาอย่างนี้ แสดงว่าเซิ่งถิงเชินเองก็ไม่อยากได้ลูกคนนี้เหมือนกันซูชิงจือขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ขณะนี้เสียงใสกังวานเสียงหนึ่งดังขึ้น “พี่คะ”ความคิดซูชิงจือถูกดึงกลับมา แล้วช้อนตามอง ก็เห็นอันชิงเยว่วิ่งเข้ามาหาเขา หญิงสาวสวมหมวกไบเล่ สวมเสื้อไหมพรมขนแกะเนื้อผ้าดี เข้าคู่กับกระโปรงพลีท บนขาเ

หรงซูกำลังนอนพักอยู่บนเตียง มือปิดไว้บนท้องน้อย รับรู้ถึงการดิ้นของลูกน้อย อารมณ์ของเธอค่อย ๆ สงบลงในสมองคิดถึงคำพูดของเซี่ยอันหมิงวกไปวนมา เซิ่งถิงเชินเกลียดเด็กในท้องเธอมากจริง ๆต่อให้คุณนายใหญ่เซิ่งให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้ แต่รอให้คุณหนูอันคลอดหลานของตระกูลเซิ่ง ลูกของเธอยังมีความสำคัญมากน้อยแค่ไหนเธอไม่กล้าคิดต่อไปจริง ๆ เธอจะปล่อยให้ลูกเผชิญหน้ากับครอบครัว ที่ไม่รอคอยการเกิดมาของลูกเพียงลำพังไม่ได้ เธอต้องพาลูกไปด้วย หรงซูตัดสินใจแน่วแน่ก๊อก ๆ ๆเสียงเคาะประตูดังขึ้นหรงซูเรียกสติคืนมา ค่อย ๆ ลุกขึ้นลงจากเตียง พอเดินไปเปิดประตูก็เห็นใบหน้าร้ายกาจของหลิวลี่หัว“คุณชายให้เธอไปหา”หรงซูมาถึงห้องรับแขก ก็เห็นชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าเย็นชา หัวใจเธอตึงเครียดอย่างลืมตัว แม้เธอจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอเห็นสีหน้าของเขา บรรยากาศเยือกเย็นแรงกดดันรุนแรงที่ปกคลุมรอบตัวเขา ทำให้ก้นบึ้งของใจเธอเกิดความหวาดผวาและหวาดกลัวฝีเท้าที่เคลื่อนไหวเปลี่ยนเป็นแข็งทื่อ กระทั่งไม่กล้ามองหน้าเขาเธอหยุดฝีเท้า ยืนอยู่ตรงหน้าเขา คำตำหนิต่อว่าที่คาดไว้ไม่ได้ดังขึ้น กลับเป็นเสียงเย็นชาเลือด