LOGINShare
โดนยิงไหม
publish date:
2026-10-27 18:50:39
Latest chapter
หย่าร้อยรอยทราย น่าโมโห
“มาครับ... ซุปร้อนๆ กำลังดีเลย ทรายอ้าปากหน่อยเร็ว”มังกรเอ่ยเสียงนุ่มละมุน ช้อนกระเบื้องสีขาวนวลบรรจุซุปครีมเห็ดข้นคลักส่งกลิ่นหอมกรุ่น ถูกยื่นมาจ่ออยู่ที่ริมฝีปากบางอย่างพอดิบพอดีดวงตาของเขายามนี้ ไร้ซึ่งแววเย่อหยิ่งทิฐิสูงอย่างในอดีต เหลือเพียงกระแสความห่วงใย จนคนมองรู้สึกหน้าร้อนผ่าวๆ คล้ายกับกำลังถูกแผดเผาด้วยไฟรุมๆพนิตาเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ลมหายใจสะดุดกึก เมื่อระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขาและเธอ มันใกล้กันจนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ของคน ที่เพิ่งอุ้มลูกไปเดินเล่น และคงจะตามใจเจ้าหนูน้อยจนเหงื่อโทรมกายชายหนุ่มตรงหน้า ทำให้เธอรับรู้ได้ว่า เขาแปรเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน จากนักธุรกิจใจยักษ์ไร้หัวใจ และเป็นเจ้าของเธอ ที่ทำตัวกร่างเหลือเกิน ทำให้พนิตาในสมัยนั้นที่ตัวเล็กๆ ตัวเล็กมากกว่าเดิมเขากลายมาเป็นคุณพ่อที่พร้อมจะเป็นสายเปย์ และชายผู้อ่อนโยน และท่าทางที่ดื้อๆ จะขี้ตื๊อ และช่างเอาใจเมีย“วางช้อนเถอะค่ะ บอกตรงๆ นะคะ ว่าทรายกินเองได้ค่ะ พี่มังกรวางถ้วยไว้เถอะ...” เธอประท้วงเสียงอ้อมแอ้ม พยายามดึงมือต
หย่าร้อยรอยทราย ปลายทาง
สองผู้เฒ่าเหมืองทองคำเองก็นิ่งอึ้งทำตัวไม่ถูก ทิฐิเก่ายังคงค้างคา ทว่าภาพความปลอดภัยของหลานชายตรงหน้าก็เด่นชัดจนปฏิเสธไม่ได้ ความอึดอัดโรยตัวลงมา จนไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดสิ่งใดก่อนทว่า... คำพูดแจ่มใสแก่นแก้วของเด็กชายอนาวิลกลับกลายเป็นโอสถทิพย์ที่ช่วยคลี่คลายสถานการณ์ตึงเครียดทั้งหมดลงในเสี้ยววินาที“อ้าว! คุณตาคุณยายมาแล้วหรือ” อนาวิลตะโกนเรียกเสียงใสแจ๋ว พลางดิ้นรนจะลงจากอกผู้เป็นพ่อ พอเท้าเล็กๆ แตะพื้นห้อง แกก็เดินดุ๊กดิ๊กไปเกาะคุณตาและคุณยายทันที“คุณตาฮะ คุณยายฮะ มาเล่นหุ่นยนต์แปลงร่างคันใหม่กับวิลลี่ตรงนี้ดีกว่า แด๊ดดี้กับลุงโทมัสช่วยวิลลี่เลือกซื้อเลยนะครับ” การเล่าของน้องอนาวิลอย่างปลื้มสุดๆ ทำให้คุณนภาใจอ่อนยวบท่านรีบก้มลงอุ้มหลานชายขึ้นมาหอมฟอดใหญ่“โถ... ตาหนูของยาย หายตกใจหรือยังลูก แบบนี้ต้องหายแน่ๆ ถึงได้เผยความซนออกมาเลยนะเรา แต่ยายบอกเอาไว้ก่อน ที่นี่เราส่งเสียงดังไม่ได้นะครับ มันคือโรงพยาบาล”“รู้แล้วครับ วิลลี่สัญญาจะเล่นเบาๆ”“เรานี่ มีข้อต่อรองเก่งที่สุด&rdquo
หย่าร้อยรอยทราย จุดหมาย
ความอบอุ่นที่เขาหยิบยื่นให้ในวันนี้ มันคือความจริงใจที่ยั่งยืน หรือเป็นเพียงแค่กระแสน้ำชั่วคราว ที่มาประโลมให้เธอตายใจกันแน่?ในมุมหนึ่ง สัญชาตญาณความเป็นแม่ร่ำร้องบอกว่า รอยยิ้มและเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขที่สุดในโลกของน้องอนาวิลเมื่อกี้ คือสิ่งสำคัญที่สุด และมังกรก็กำลังทำหน้าที่พ่อได้อย่างไม่มีที่ติแต่ในอีกมุมหนึ่ง บาดแผลเก่าที่ยังเป็นแผลเป็นนูนหนา ก็กระซิบเตือนด้วยความระแวดระวังว่า อย่าเพิ่งกระโจนกลับไปสู่กองไฟที่เคยแผดเผาตัวเองจนมอดไหม้พนิตาพลิกตัวตะแคงขวา ซุกหน้าลงกับหมอนใบโต ความรู้สึกข้างในมันช่างสับสนและยุ่งเหยิงราวกับเส้นด้ายที่พันกันยุ่งขยำ เธอยอมรับว่า หัวใจดวงนี้อ่อนยวบและสั่นคลอน ไปกับสายตาเว้าวอน และท่าทีที่ให้เกียรติของเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแต่มันก็ยังไม่กล้าพอที่จะวางความระแวดระวังลงทั้งหมด การเป็นแม่... เธอพร้อมจะสละทุกความสุขส่วนตัว และแบกรับความเสี่ยงเพื่อลูกได้เสมอแม้ท้ายที่สุด... พนิตาจะต้องเจ็บปวดซ้ำสอง เธอก็ยินดี หากมันจะแลกกับความอบอุ่นในใจของอนาวิลแต่มันจะผิดไหม... ถ้าในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง
หย่าร้อยรอยทราย ใจคืออุปสรรค
“จริงหรือครับ แด๊ดดี้... วิลลี่อยากไป” คำว่าของเล่นและขนม ดึงดูดใจหนุ่มน้อยเหลือเกิน เปรียบเสมือนเวทมนตร์วิเศษที่สะกดวิญญาณของน้องอนาวิลได้เด็กชายทำตาโตเป็นประกายวาววับราวกับได้ยินเสียงสวรรค์ น้องอนาวิลเด้งตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงทันที หันขวับไปเขย่าแขนมังกรแรงๆ จนตัวของหนูน้อยเองที่สั่น“แด๊ดดี้! แด๊ดดี้ฮะ ได้ยินมั้ยฮะ ลุงโทมัสบอกว่ามีร้านของเล่นกับร้านขนมด้วย” เด็กชายส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นสุดขีดความง่วงเหงาหาวนอนและความเหนื่อยล้ากระเด็นหายไปสิ้น“วิลลี่อยากไป แด๊ดดี้พาวิลลี่ไปซื้อขนมนะ น่า... นะ... แด๊ดดี้สุดหล่อของวิลลี่” โดนลูกยอเข้าไป มังกรก็หลุดหัวเราะเสียงดังน้องอนาวิลงัดไม้ตายมาอ้อนๆ ชายหนุ่มหันไปมองโทมัสอย่างรู้ทันว่า ลูกน้องคนสนิทจงใจเอาเรื่องนี้มาล่อหลอกเด็กน้อย เพื่อสร้างบรรยากาศให้ดีขึ้น ซึ่งมันก็ได้ผลเกินคาด“เอาไงดีล่ะครับคุณแม่... ลูกชายอ้อนขนาดนี้แล้ว อนุมัติให้สองพ่อลูกลงไปยืดเส้นยืดสาย และหาเสบียงมาตุนไว้หน่อยได้ไหมครับ”มังกรหันไปถามความเห็นของพนิตาด้วยน้ำ
หย่าร้อยรอยทราย วิลลี่ลูกพ่อชัดๆ
“วิลลี่อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ เลย อยากให้แด๊ดดี้กับคุณแม่กอดวิลลี่แบบนี้ทุกวัน”เด็กชายช้อนตาขึ้นมองมังกรอย่างอ้อนวอน แววตาใสซื่อนั้นมีพลังทำลายล้างกำแพงน้ำแข็งในใจของผู้ใหญ่ได้อย่างชะงัดนัก“ได้สิครับลูก...” มังกรตอบรับด้วยน้ำเสียงทุ้มหนักแน่นชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มยุ้ยของลูกชายฟอดใหญ่ ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมาสบตากับพนิตา แววตาของเขาแฝงไปด้วยคำมั่นสัญญา“แด๊ดดี้จะอยู่กอดวิลลี่กับแม่ทรายแบบนี้ทุกวัน จะไม่ยอมหนีไปไหน และจะไม่ยอมให้ใครมาพรากพวกเราออกจากกันอีกแล้ว แด๊ดดี้สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายเลยครับ”“เย่! แด๊ดดี้ใจดีที่สุดเลย”อนาวิลชูมือขึ้นสุดแขนด้วยความดีใจ ก่อนจะหันไปเกาะแขนมังกรเขย่าเบาๆ“แด๊ดดี้เก่งจังเลยฮะ ตอนที่มีโจรจับตัววิลลี่กับแม่ทราย แด๊ดดี้ก็ทำแบบนี้” ทำมือเป็นปืน“แล้วยิงปืนปังๆ ปราบผู้ร้ายได้เหมือนซูเปอร์ฮีโร วิลลี่โตขึ้น วิลลี่อยากเก่งเหมือนแด๊ดดี้”คำชมเปาะจากปากลูกชายตัวน้อยทำเอามังกรถึงกับหัวเราะร่วน ชายหนุ่มยืดอกรับคำชมอ
หย่าร้อยรอยทราย ขอโทษได้ไหม
บรรยากาศอันแสนซาบซึ้งของสองหนุ่มสาวกำลังดำเนินไป แต่กลับถูกขัดจังหวะลงด้วยเสียงเล็กๆ ที่ดังแว่วมาจากร่างเล็กๆ ของลูกชาย ที่นอนอยู่ตรงกลางก็ว่าได้ ระหว่างพ่อกับแม่ เสียงหัวเราะใสแจ๋วราวกับกระดิ่งเงินแก้วดังขึ้นเบาๆ“คิก... คิกคิก...” ทำลายความเงียบงันภายในห้องมังกรและพนิตาชะงักกึก ก่อนจะค่อยๆ ผละร่างออกจากกันอย่างเชื่องช้า ทั้งสองก้มไปมองยังต้นเสียงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายร่างของหนูน้อยอนาวิลที่ควรจะหลับสนิทเพราะความเหนื่อยล้าและฤทธิ์ยา กลับตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ เด็กชายตัวน้อยในชุดผู้ป่วยสีอ่อนกำลังนั่งจุ้มปุ๊กอยู่ท่ามกลางพ่อกับแม่สองมือน้อยๆ ยกขึ้นปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะจนแก้มยุ้ยๆ ทั้งสองข้างดันขึ้นเป็นก้อนกลมดวงตาคู่โตที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อส่องประกายวิบวับไปด้วยความซุกซนและไร้เดียงสา ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหรือขวัญเสียจากเหตุการณ์เลวร้ายหลงเหลืออยู่อีกเลย“วิลลี่... ลูกตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” คนเป็นพ่อถาม“แด๊ดดี้” เรียกเสียงใส และหันไปมองหน้าแม่
You May Also Like
เมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.2K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว399.3K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์230.2K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat133.0K viewsสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่66 viewsTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX264 viewsพ่ายรักกลางเหมันต์
ชาดจันทร์1.0K viewsหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR72 views
